Εμπνευσμένοι είναι οι άνθρωποι των οποίων τα πνευματικά δημιουργήματα ξεπερνούν τα στενά όρια του δικού τους βίου. Οταν ο Σπύρος Βοβολίνης σε ηλικία μόλις 24 ετών ίδρυε, το 1934, το περιοδικό «Βιομηχανική Επιθεώρησις», δεν θα μπορούσε μάλλον να φανταστεί ότι μια ημέρα αυτό θα έκλεινε 90 χρόνια ζωής σε μια χώρα που αξιολογότατες εταιρείες δεν κατάφεραν να κάνουν το ίδιο. Πρόκειται για ένα ιστορικό έντυπο, το παλαιότερο στον τομέα του, σε συνεχή κυκλοφορία στην πατρίδα μας, που διαφύλαξε απίστευτα ντοκουμέντα. Με αφορμή την επέτειο αυτή, το Κέντρο Πολιτισμού, Ερευνας και Τεκμηρίωσης της Τράπεζας της Ελλάδος εξέδωσε το βιβλίο «Ο Σπύρος Α. Βοβολίνης και η Βιομηχανική Επιθεώρησις», αξιοποιώντας έγγραφα και φωτογραφίες από το προσωπικό του αρχείο και το αρχείο του περιοδικού, τα οποία η κληρονόμος Αλεξάνδρα Κ. Βοβολίνη δώρισε στο Ιστορικό Αρχείο της ΤτE. Η έκδοση αυτή παρουσιάστηκε στις 12 Νοεμβρίου στην έδρα Eνωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου, την οποία είχε υπηρετήσει ο Βοβολίνης.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1910, αφιερώθηκε από νωρίς στη δημοσιογραφία, έλαβε μέρος στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940-1941) και αργότερα στην Αντίσταση, ενώ υπήρξε και συνδιευθυντής της παράνομης κατοχικής εφημερίδας «Ελληνικόν Αίμα».
Από το 1958 έως το 1962, σε συνεργασία με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, εξέδωσαν το Μέγα Ελληνικόν Βιογραφικόν Λεξικόν, έργο για το οποίο τιμήθηκαν με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1964. Το 1962 απέκτησε το αποκλειστικό δικαίωμα αναδημοσίευσης άρθρων των Financial Times του Λονδίνου και συνεργάστηκε με τους εκδότες της εγκυκλοπαίδειας Πάπυρος Larousse Britannica και της Οικονομικής και Λογιστικής Εγκυκλοπαίδειας. Ελαβε πολλές βραβεύσεις και ηγήθηκε πολλών φορέων.
Την εκδήλωση άνοιξε ο επιστημονικός υπεύθυνος του ιστορικού αρχείου της ΤτΕ, Ανδρέας Κακριδής, ο οποίος υπογράμμισε ότι σε μια χώρα σαν τη δική μας, όπου η στοργή προς τα αρχεία είναι περιορισμένη, η διατήρησή τους συμβάλλει τα μέγιστα στη μελέτη της κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας. Τη σκυτάλη πήρε ο Γεώργιος Τσάτσος, πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΑΓΕΤ-Ηρακλής, που επικεντρώθηκε στο πώς η μεγάλη πρόοδος στο βιοτικό επίπεδο από τον Μεσοπόλεμο και ιδιαίτερα τα μεταπολεμικά χρόνια συνδυάστηκε με την ανάπτυξη της βιομηχανίας.
Ο Δημήτρης Καραμάνος, που είχε συνεργαστεί με τον εκδότη του περιοδικού, στάθηκε ιδιαίτερα στη μαχητική αρθρογραφία του και στα εκδοτικά του σημειώματα, να υποστηρίζει «έξω από τα δόντια» απόψεις για πρόσωπα και καταστάσεις. Μη διστάζοντας να έρχεται σε αντιπαράθεση –ο ίδιος και το περιοδικό– με πολιτικούς και με επιχειρηματίες της εποχής. Η Κατερίνα Δασκαλάκη, που μαθήτευσε κοντά του, ανακάλεσε την οικογενειακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο περιβάλλον εργασίας και τη δυνατότητα του εκδότη να ανοίγει δρόμο σε νέους συντάκτες.
Τον λόγο πήραν και οι δύο συγγραφείς του βιβλίου, Γεωργία Μ. Πανσεληνά και Χρήστος Αναστασίου, δρ Νεότερης και Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας, ΕΚΠΑ, που κατάφεραν να φτιάξουν ένα αφήγημα μέσα από μεγάλο όγκο υλικού. Μετά την Πέννυ Καλύβα, σημερινή πρόεδρο της ΕΔΙΠ, η θυγατέρα του Σπύρου Βοβολίνη, Αλεξάνδρα, η οποία συνεχίζει με αξιώσεις το έργο του, μίλησε για μια διαδρομή 60 χρόνων και θυμήθηκε, ως κοριτσάκι 10-12 ετών, που παρακολουθούσε τις γενικές συνελεύσεις της Τράπεζας της Ελλάδος μαζί με τον θείο της και τις θορυβώδεις γενικές συνελεύσεις εταιρειών της εποχής στη μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρεταννία».
