Εικαστικά

«Δεν οδηγώ. Ως απολύτως νομοταγής πολίτης, έχω να πάω στο εργαστήριό μου –το οποίο είναι πολύ μακριά από το σπίτι μου– πολλές εβδομάδες. Ενστερνίστηκα αυτό που είπε ο καθηγητής Τσιόδρας, να φερόμαστε όλοι σαν να έχουμε τον ιό. Ως εκ τούτου, οφείλουμε να προστατεύσουμε τους άλλους, στην περίπτωσή μου, δηλαδή, το μοντέλο που μου ποζάρει για πολλές ώρες σε κλειστό χώρο», λέει ο Γιώργος Ρόρρης. 

Το ΚΑΣ ενέκρινε τις απαλλοτριώσεις ή και την απευθείας αγορά αγροτεμαχίων εντός του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου, με πόρους του ΤΑΠΑ.

Καθημερινά αντικείμενα επιστρατεύθηκαν για να συνθέσουν εικόνες που μιμούνται σημαντικούς ζωγραφικούς πίνακες.

Το εθνικό πολιτιστικό μας Google δημιουργήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης.

Η πρώτη έκδοση για το 2020 αφιερωμένη στην Ηπειρο και σε συνεργασία με το «Διάζωμα».

Ενα άρθρο/έρευνα, εικαστικού-θεολογικού περιεχομένου, στους New York Times «Searching for a Jesus who looks more like me» («Αναζητώντας έναν Χριστό που να μου μοιάζει»), που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες (10/04), ήταν η αφορμή για μια αναδρομή. 

Η πανδημία θα αποτελέσει τον καταλύτη για να εξελιχθεί τεχνολογικά μια «βιομηχανία» που έδειχνε ότι χρειαζόταν εκσυγχρονισμό.

Το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο παρουσιάζει την ψηφιακή έκθεση «Πάθη τα Σεπτά, μέσα από τις συλλογές του ΒΧΜ».

Το πρώτο σκίτσο αναρτήθηκε στα social media, στα μέσα Μαρτίου. Απεικόνιζε μια νοσηλεύτρια μπροστά από ένα θεόρατο σωματίδιο κορωνοϊού και είχε τον τίτλο «Τώρα είσαι εναντίον μου». 

«Τώρα εγώ και η Ντίνα είμαστε κλεισμένοι στο διαμέρισμά μας στη Νέα Υόρκη και δεν έχουμε ιδέα πότε θα μπορέσουμε να ξαναέρθουμε. Από το 1954 μέχρι σήμερα, η μισή μου ζωή είναι στην Ελλάδα».

Το έργο «Εθνική Μνήμη Ι» το ζωγράφισε ο Χρήστος Μποκόρος τον ταραγμένο Δεκέμβριο του 2008. Το είδε στο εργαστήριό του ένας Καναδός, ο οποίος τότε ζούσε και εργαζόταν στην Ελλάδα, και θέλησε να το αγοράσει αμέσως.