Είναι ευκολότερο να φανταζόμαστε τους ποιητές ως άκακους ιδεαλιστές παρά ως επικίνδυνους τρομοκράτες, όμως, σε αντίθεση με τα στεγνά κείμενα προπαγάνδας ή τις πολιτικές ρητορείες, οι στίχοι μπορούν να αποστηθιστούν, να τραγουδηθούν, να γραφτούν σε τοίχους, να διαδοθούν από στόμα σε στόμα και εν τέλει να χαραχτούν στη συλλογική μνήμη.