Εικαστικά

Στην ταινία του 1967 «Ο Πρωτάρης» ο γείτονας κ. Μαγκουάιρ πλησιάζει τον πρωταγωνιστή Μπεν για να του δώσει μια συμβουλή για το μέλλον του μια και μόλις έχει αποφοιτήσει, συμβουλή που δεν αφορά την κ. Ρόμπινσον. «Μια κουβέντα έχω να σου πω», λέει στον Ντάστιν Χόφμαν που υποδύεται τον Μπεν. Τον παίρνει παράμερα και με φόντο την πισίνα του λέει: «Πλαστικά. Βλέπω μεγάλο μέλλον στα πλαστικά».

Στον κατάλογο που συνόδευε την αναδρομική έκθεση για το έργο του ζωγράφου Ανδρέα Βουρλούμη, η οποία οργανώθηκε από το Μουσείο Μπενάκη το 1999, ο Αγγελος Δεληβορριάς ξεκινούσε το κείμενό του με τη φράση: «Ηταν ένας άνθρωπος πλασμένος με τα πιο ευγενή υλικά».

Καθώς βαδίζω προς την Αγορά του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, διακρίνω την ψηλόλιγνη φιγούρα της. Οι υπάλληλοι της μεταφορικής εταιρείας βγάζουν από τα φορτηγά τα γλυπτά της και εκείνη τα παρακολουθεί σαν να είναι μωρά που κάνουν τα πρώτα βήματά τους. Σοφία Βάρη. Εικαστικός. Ετών 78, όπως μου λέει με το που καθόμαστε στην καφετέρια του κέντρου.

«Μα πάλι στο δικαστήριο θα πας;» Ο Θέμης Κοντογούρης, προτού γίνει μαθητής του Παναγιώτη Τέτση στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1988 μέχρι και το 1993, είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Νομική και εργαζόταν ως δικηγόρος. Οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις τον έκαναν να λείπει καμιά φορά από το εργαστήριο του δασκάλου, που τον κατσάδιαζε αλλά έδειχνε και μεγάλη κατανόηση, ακόμη και αν του φαινόταν ότι η δικηγορία τον απορροφούσε.

Ηταν το 1939 όταν οι διαβάτες της οδού Μαιζώνος, στην Πάτρα, αντίκριζαν εντυπωσιασμένοι το ολοκαίνουργιο κτίριο του τυπογραφείου (λιθογραφείο/κυτιοποιείο) της οικογένειας Διακίδη, ιδιοκτησίας του Θεμιστοκλή Διακίδη, ευεργέτη και ολυμπιονίκη στο άλμα εις ύψος στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906.

Μέσα στη Μονή Λαζαριστών, στη βάση του Κρατικού Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΚΜΣΤ) στη Θεσσαλονίκη, συντελείται ένα θαύμα, για χάρη του οποίου το ιστορικό κτίριο, με ήπιες αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις, μετατράπηκε σε… κανονικό μουσείο.

Το παλιό Σαχτούρειο Γυμνάσιο της Υδρας, που στο παρελθόν στέγασε μαθητές της μέσης εκπαίδευσης, τα τελευταία σχεδόν 20 χρόνια παραδίδει μαθήματα και προκαλεί καλλιτεχνικούς διαλόγους για τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία.

Την έκθεση γλυπτικής «Διάλογοι στον χώρο και τον χρόνο» της Ευδοκίας Παπαγεωργίου παρουσιάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο Αρτας σε συνεργασία με την τοπική εφορεία αρχαιοτήτων, που θα διαρκέσει μέχρι τον Νοέμβριο. 

Στους δροσερούς Κήπους του Κένσινγκτον, λίγο πιο πάνω από την έκθεση «Frida Kahlo: Making Her Self Up» του Μουσείου Βικτόρια και Αλμπερτ του Λονδίνου, εκεί όπου αποτυπώνονται το σουρεαλιστικό μεξικανικό φολκλόρ και τα πολύχρωμα πληθωρικά μοτίβα των προσωπικών αντικειμένων της Φρίντα Κάλο, μια άλλη Φρίντα, η 39χρονη Μεξικανή αρχιτέκτων Φρίντα Εσκομπέδο σχεδιάζει ένα από τα πιο ευαίσθητα Περίπτερα της Γκαλερί Σερπεντάιν.

Το Κέντρο Φωτογραφίας Akkasah διαθέτει αρχείο 65.000 εικόνων και διαφανειών, πολλές με ελληνικό ενδιαφέρον.

Τα βιβλία του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου, γνωστού με το ψευδώνυμο Αγαθόφρων, θεμελίωσαν την ιστορική βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας. Μια σπάνια συλλογή 4.000 τόμων, με εκδόσεις οι οποίες χρονολογούνται στις αρχές της τυπογραφίας. Ο Νικολόπουλος πέθανε μόνος, καθώς δεν είχε οικογένεια, τα «παιδιά» του όμως, τα πολύτιμα βιβλία του, θα τα γνωρίσουμε σε μια μεγάλη έκθεση στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αθήνας.