Εικαστικά

Το 1965, ο Κώστας Ζήβας άρχισε να συλλέγει αρχιτεκτονικά μέλη από τα κατεδαφιζόμενα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας. Σταδιακά, η «Μάνδρα του Ζήβα», στην Κηφισίας 374, στο ύψος του Χαλανδρίου, έγινε γνωστή σε όλους.

Στέκεται με το κεφάλι σκυμμένο και το βλέμμα στο σημείο από όπου έφυγε εκείνος. Ορθια δίπλα στο σκαμπό της, με τoν δείκτη της διπλωμένο στο μάγουλό της, ενώ η δική του καρέκλα βρίσκεται αναποδογυρισμένη στο πάτωμα δίπλα στο σπασμένο πιάτο.

Στο εσωτερικό των Καπναποθηκών Παπαστράτου στο Αγρίνιο, η ατμόσφαιρα που γεννά το φως είναι υποβλητική. Εκεί, σε αυτό το ιστορικό μεσοπολεμικό κτίριο του Αγρινίου, στην ιδιοκτησία του Ιδρύματος Παπαστράτος, ο φακός του Χρίστου Σιμάτου περιηγήθηκε σε ένα καθεστώς σιωπής και εντός του, σε μια τομή σκιάς και ημίφωτος, γεννήθηκε μια νέα φωτογραφική αφήγηση. 

Εντονα μυσταγωγική είναι η εμπειρία του θεατή μπροστά στα έργα του Γιάννη Μιχαηλίδη, όπως αυτά παρουσιάζονται στη νέα ατομική έκθεσή του στην Evripides Art Gallery.

Η καθοριστική σχέση τους με το σώμα, σε μια μεγάλη έκθεση στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.

Δώδεκα κούκλες που αγαπούν τα πλούσια υφάσματα «χορεύουν» στην γκαλερί Ευριπίδης.

Σαν λυχνίες που φέγγουν, τα πρόσωπα που ζωγραφίζει ο Κωνσταντίνος Κερεστετζής ενώνονται αυτήν την περίοδο σε μια μεγάλη έκθεση στη Θεσσαλονίκη.

Οι μικρές-μεγάλες ιδιαιτερότητες της πνευματικής ζωής στην Αθήνα είναι αυτές που κρατούν τη φλόγα αναμμένη. Για δεύτερη χρονιά, παρακολουθώ τον κύκλο συναντήσεων με εικαστικούς δημιουργούς στο Ιδρυμα Β & Μ Θεοχαράκη, έναν κύκλο που εμπνεύστηκε και οργανώνει η ανεξάρτητη επιμελήτρια και ιστορικός τέχνης, Ιρις Κρητικού.

Ιδιαίτερης σημασίας και συμβολισμού είναι η έκθεση που παρουσιάζεται αυτήν την περίοδο στο Μουσείο Ορσέ του Παρισιού. Εστιάζει σε δύο κορυφαίες προσωπικότητες της Γαλλίας αλλά και του παγκόσμιου πολιτισμού, στον ιμπρεσιονιστή ζωγράφο Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ και στον γιο του, διάσημο σκηνοθέτη του κινηματογράφου Ζαν Ρενουάρ. 

Mπορούμε να διαμορφώσουμε τη σύγχρονη πολιτική για τον πολιτισμό με κλειστές αίθουσες μουσείων;

«Το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν είναι μόνο εκπαίδευση και έρευνα, αλλά και πολιτισμός. Και πρέπει να είναι ανοιχτό στην κοινωνία, να βλέπει ο Ελληνας που πληρώνει τους φόρους τι σημαίνει πανεπιστήμιο». Ο αντιπρύτανης Ερευνας και Διά Βίου Εκπαίδευσης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Σταύρος Ζωγραφάκης, δεν κρύβει την ικανοποίησή του από τα αποτελέσματα της «επιχείρησης εξωστρέφεια» που υλοποιείται τα τελευταία τέσσερα χρόνια στο ΓΠΑ.