Στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου, σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία του κέντρου της Αθήνας, η εγκατάσταση εδώ και λίγες ημέρες ενός χαρακτηριστικού κινητικού γλυπτού του Τakis (1925-2019) ξαφνιάζει και ακινητοποιεί το βλέμμα των περαστικών. Αν και αρκετά δείγματα της σειράς των «Αιολικών» του εφευρετικού και καινοτόμου Ελληνα δημιουργού βρίσκονται σε λιγότερο ή περισσότερο κοινή θέα σε Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό (Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς, Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Μέγαρο Μαξίμου, Κήποι Ουνέσκο στο Παρίσι), είναι η πρώτη φορά που ένα έργο του εκτίθεται σε δημόσιο χώρο και όχι στην προστατευμένη επικράτεια ενός μουσείου ή ενός κυβερνητικού κτιρίου.
Αυτό από μόνο του προσδίδει στην πρωτοβουλία του επιχειρηματία Χρύσανθου Πανά τη βαρύτητα ενός ανοιχτού στοιχήματος με ορίζοντα το μέλλον παρόμοιων χειρονομιών. Αν και η συμβατική περίοδος για την παραμονή του έργου στη συγκεκριμένη θέση είναι οι έξι μήνες, όλοι όσοι συνέβαλαν στο εγχείρημα (με προεξάρχοντες τον Δήμο Αθηναίων που έδωσε τη σχετική άδεια και το Ιδρυμα Takis που παραχώρησε το έργο) εργάζονται στο παρασκήνιο για τη μακροημέρευση της εγκατάστασης. Πρόκειται για στήλη μεταλλικής κατασκευής από σίδηρο και αλουμίνιο, ύψους 4,35 μέτρων. Ομως, πολλά θα κριθούν «επί του πεδίου», δηλαδή από τη «συμπεριφορά» μιας κατά τεκμήριο «αφιλόξενης» για τη δημόσια τέχνη πόλης και τον βαθμό ανθεκτικότητας σε «δύσκολες» ημέρες με επεισόδια, για παράδειγμα. Πάντως, υπάρχει ήδη προφορική συμφωνία με τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα για παράταση επιπλέον έξι μηνών με φόντο την υπογραφή σύμβασης που θα μονιμοποιεί το «Αιολικό» της Πανεπιστημίου στη νέα του θέση.
Πολλά θα κριθούν «επί του πεδίου», δηλαδή από τη «συμπεριφορά» μιας κατά τεκμήριο «αφιλόξενης» για τη δημόσια τέχνη πόλης.
Την ιδέα είχε πριν από πέντε χρόνια ο Χρύσανθος Πανάς, ιδιοκτήτης του παρακείμενου «Athénée» (πρώην Zonar’s), στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας αναζωογόνησης μιας ούτως ή άλλως ιδιαίτερης διεύθυνσης της αστικής Αθήνας μετά την πανδημία. «Αυτό που σκέφτηκα ήταν ένα έργο σύγχρονης ελληνικής τέχνης που να μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον και των όλο και περισσότερο ξένων επισκεπτών της πόλης και ο Takis είναι ίσως ο πλέον αναγνωρίσιμος καλλιτέχνης μας στο εξωτερικό. Απευθύνθηκα στο Ιδρυμα Takis και στον Δήμο Αθηναίων που αγκάλιασαν εξίσου την πρωτοβουλία μας και προχωρήσαμε όσο πιο γρήγορα γίνεται δεδομένης της γραφειοκρατίας που συνοδεύει την οριστικοποίηση ανάλογων έργων. Από ευτυχή συγκυρία συμπέσαμε οριακά και με τη συμπλήρωση 100 ετών από τη γέννηση του καλλιτέχνη. Εμείς, ως Ομιλος Πανά, αναλάβαμε το κόστος εγκατάστασης και φύλαξης του έργου και ο τελικός μας στόχος είναι το έργο να μείνει εδώ. Παράλληλα καταφέραμε να φέρουμε τρία “Σινιάλα” του Takis στο φουαγιέ του θεάτρου Παλλάς δημιουργώντας έναν πολιτιστικό περίπατο στη γειτονιά μας».
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 το ενδιαφέρον του Takis επικεντρώθηκε στην έρευνα γύρω από την ενέργεια που υπάρχει στη φύση, στο φως και στην κάθε μορφής κίνηση: μηχανική, ηλεκτρομηχανική, θερμική, μαγνητική, υδροδυναμική. Οι έρευνές του οδήγησαν το 1954 στη δημιουργία των πρώτων «Σινιάλων», ενώ από το 1984 άρχισε να δημιουργεί τη σειρά «Αιολικά», μια μορφή σινιάλων που κινούνται με το φύσημα του αέρα.
