Την τέταρτη κατά σειράν έκθεση που υλοποιείται σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης (ΙΣΕΤ) θα εγκαινιάσει στις 19 Φεβρουαρίου η Εθνική Πινακοθήκη, στρέφοντας αυτή τη φορά το βλέμμα στο έργο της Ειρήνης Απέργη, μιας δημιουργού που κινήθηκε ανάμεσα στη ζωγραφική, στον σχεδιασμό επίπλου και στη διακόσμηση εσωτερικού χώρου.
Η έκθεση με τίτλο «Ειρήνη Απέργη: αρχείο | έπιπλο & διακόσμηση | ζωγραφική» χαρτογραφεί τους σταθμούς της καλλιτεχνικής διαδρομής της (1921-1994), από τους πρώιμους πειραματισμούς της στη γεωμετρική αφαίρεση έως τις μεγάλων διαστάσεων επιτοίχιες συνθέσεις των ώριμων χρόνων, όταν εγκαταλείπει το τελάρο. Ολα τα έργα προέρχονται από τη συλλογή της ΕΠΜΑΣ και έχουν περιέλθει σε αυτή μέσω αγορών –ήδη από την πρώτη ατομική της έκθεση το 1979–, μέσω του κληροδοτήματος της γκαλερίστα Μαρίας Δημητριάδη, καθώς και από την πρόσφατη δωρεά του υιού της καλλιτέχνιδος, μουσικού, Γιώργου Απέργη.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η παρουσίαση, για πρώτη φορά, σχεδίων επίπλων και έγχρωμων υδατογραφιών με προτάσεις εσωτερικής διαρρύθμισης. Πρόκειται για υλικό από την 25ετία που η Απέργη εργάστηκε ως ελεύθερη επαγγελματίας στον χώρο των εφαρμοσμένων τεχνών, πριν επιστρέψει στη ζωγραφική στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Τα τεκμήρια αυτά, που διασώθηκαν χάρη στη αρχειακή φροντίδα της γλύπτριας Διοχάντης, φωτίζουν πτυχές της κοινωνικής ιστορίας του ελληνικού μεταπολεμικού εσωτερικού χώρου, σε μια περίοδο ραγδαίας αστικοποίησης. Το 2019, το αρχείο της Ειρήνης Απέργη καθώς και αυτό του συζύγου της, γλύπτη Αχιλλέα Απέργη, παραχωρήθηκαν στο ΙΣΕΤ.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η ιστορικός τέχνης Ευγενία Αλεξάκη, η οποία εργάζεται εδώ και χρόνια πάνω στη μονογραφία της Απέργη. Οπως μας πληροφορεί η υπεύθυνη του παραρτήματος ΙΣΕΤ, ιστορικός τέχνης Νατάσα Τσαροπούλου, στόχος του Ινστιτούτου είναι το αρχειακό υλικό του να αξιοποιείται σε όσο το δυνατόν περισσότερες εκθέσεις, στο πλαίσιο της οργανικής πλέον σχέσης του με την Εθνική Πινακοθήκη.
Θυμίζουμε ότι το ΙΣΕΤ, που ιδρύθηκε ως φορέας-αρχείο για τη μεταπολεμική ελληνική τέχνη, καταγράφοντας συστηματικά την εικαστική παραγωγή από το 1945 και μετά, δωρήθηκε το 2021 στην ΕΠΜΑΣ.
