Παρότι έχουν περάσει 22 χρόνια από τότε που το Φεστιβάλ Αισχύλεια συμπεριέλαβε στο πρόγραμμά του τα εικαστικά, αναθέτοντας σε αναγνωρισμένους καλλιτέχνες να δουν μέσω της τέχνης τους την Ελευσίνα και να συνομιλήσουν με τον τόπο, την ιστορία, τους αρχαίους μύθους και τις συνδηλώσεις τους, είναι φανερό ότι αυτή η πηγή έμπνευσης δεν έχει στερέψει. Η πρώτη εικαστική εγκατάσταση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του φεστιβάλ ήταν το έργο της γλύπτριας Βάνας Ξένου «Ελευσις – Πέρασμα», το οποίο παρουσιάστηκε στο βιομηχανικό συγκρότημα «Κρόνος». Ακολούθησαν πολλοί και σημαντικοί εικαστικοί – ενδεικτικά αναφέρουμε την Καλλιόπη Λεμού, τη Λήδα Παπακωνσταντίνου, τη Διοχάντη, τον Μάριο Σπηλιόπουλο, τον Νίκο Ναυρίδη, τον Μικελάντζελο Πιστορλέτο, τον Ανδρέα Λόλη.
Λογοτεχνικές αλληγορίες
Φέτος, την πρόσκληση-πρόκληση παραλαμβάνει ο Κωστής Βελώνης, καλλιτέχνης που έχει επανειλημμένως τοποθετήσει με επιτυχία έργα του στον δημόσιο χώρο, καταφέρνοντας αφενός να σεβαστεί το φυσικό περιβάλλον και αφετέρου να δημιουργήσει γλυπτά που με χιούμορ και τόλμη συνθέτουν τοπικές παραδόσεις και λογοτεχνικές αλληγορίες με αφηγήσεις της σύγχρονης ζωής.
Ο ίδιος δεν ονομάζει ποιητική την εκφραστική του γλώσσα, μολονότι η ποίηση ενυπάρχει στο εικαστικό του έργο. Οπως υπάρχει επίσης στον τίτλο της κεντρικής εγκατάστασης που θα δημιουργήσει in situ στο Παλαιό Ελαιουργείο, ένα γλυπτό μεγάλης κλίμακας που ονομάζεται «Στάχυα πέφτουν σε τσιμεντένια δάπεδα». Με τρόπο που μας είναι οικείος στη δουλειά του, η μνημειακότητα της κατασκευής του έργου υπονομεύεται από τα υλικά, που τονίζουν την επικαιρικότητα. Συνδυάζοντας τις δυνατότητες και τα εκφραστικά του μέσα –αντλεί από τις πολιτισμικές και ανθρωπιστικές σπουδές του, την αρχιτεκτονική και τα εικαστικά– σχεδιάζει για το φεστιβάλ μια αυστηρή κτιριακή δομή, που «λειτουργεί ως ένας μηχανισμός κυοφορίας αλλά και συγκομιδής» όπως αναφέρει, συνδέοντας την οικολογία, τις αγροτικές δραστηριότητες και την ερωτική πράξη.
Κύκλος της φύσης
Η φετινή εικαστική ανάθεση του φεστιβάλ έγινε στον Κωστή Βελώνη.
«Η λέξη-κλειδί είναι ο μύθος της θεάς Δήμητρας, θεάς της καλλιέργειας και της γονιμότητας, και της κόρης της, Περσεφόνης», μας λέει ο καλλιτέχνης. «Στην Ελευσίνα, η παρουσία του χθόνιου στοιχείου είναι καθοριστική. Ο αέναος κύκλος της φύσης –αλλεπάλληλες καταστροφές και αναγεννήσεις– μου δίνουν το έναυσμα να μιλήσω για τη φθαρτότητα. Οχι όμως για τη θνητότητα. Η Δήμητρα θέλει να κρατήσει την Περσεφόνη κοντά της, αλλά μήπως εκείνη, μέσα από τις συνεχείς μεταμορφώσεις της, είναι τελικά εξοικειωμένη με τον θάνατο;» αναρωτιέται ο ίδιος.
Και συνεχίζει: «Δίνω ιδιαίτερη έμφαση στο κίτρινο χρώμα: το χρώμα του αγρού, της λάμψης του ήλιου πάνω στα νερά, του ώριμου σιταριού, των οργωμένων χωραφιών, του θερισμού, της ξηρασίας και της νέας σποράς, του χρώματος που επιβιώνει μέσα στον κύκλο της ζωής. Τα τσιμεντένια δάπεδα της πόλης δεν είναι το τέλος, κάτω από αυτά υπάρχει ζωή. Το έργο μου ομοιάζει επίσης με ένα ορθωμένο χωράφι, ή μια σύνθεση-παραβολή για τη γυναικεία ερωτογενή ζώνη».
Οι «μηροί της Δήμητρας», που θα δημιουργήσει στην Ελευσίνα, λειτουργούν σαν ένα καταφύγιο εντόμων με ορόφους που αποτελούνται από διαφορετικά ανακυκλώσιμα υλικά και φυτά, τα οποία προσελκύουν όλα τα είδη των εντόμων, που συνδράμουν στη διαδικασία της επικονίασης, ενώ τα ξύλινα διαπερατά στοιχεία του έργου θα αφήνουν τον άνεμο να περνάει υπογραμμίζοντας ηχητικά τον κύκλο των εποχών.
Διάρκεια έκθεσης: 28/8 – 23/10.
Ακολουθήστε το kathimerini.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο kathimerini.gr
