08.00: Το παράθυρο του δωματίου μου στους Δελφούς, για όσον καιρό μένω εκεί, δεν κλείνει ποτέ. Δεν θέλω να χάνω λεπτό από τη μουσική της φύσης μέσα στη νύχτα ή μέσα στη μέρα. Ετσι, το πρωί ξυπνάω με τα κονσέρτα των πουλιών και το γλυκό αεράκι που κατεβαίνει από το βουνό Κίρφη απέναντί μου. Αφού ανοίξω τα μάτια μου, αμέσως βάζω νερό να βράσει για τον πρώτο καφέ της μέρας – χωρίς ζάχαρη, με λίγο γάλα αμυγδάλου.
