Ο κύριος Γκρι παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις με την αποστολή «Αρτεμις ΙΙ» της NASA στο φεγγάρι και, ανεξαρτήτως της εξέλιξής της, έχει αυτή τη σφοδρή επιθυμία να ανατρέξει σήμερα σε μουσικές που έχουν εμπνευστεί από τη Σελήνη και τα αστέρια. Μια πρόχειρη λίστα, λοιπόν, θα μπορούσε να είναι αυτή:
Φραντς Γιόζεφ Χάιντν: Ο κόσμος της Σελήνης (1777). Κωμική όπερα που θα μπορούσε να είναι και πρόδρομος των θεωριών συνωμοσίας ότι δεν πήγαμε ποτέ στη Σελήνη: Η ιστορία ενός δήθεν αστρονόμου, ο οποίος πείθει κάποιον ότι ταξίδεψε στη Σελήνη ενώ δεν το έκανε ποτέ. Το λιμπρέτο υπογράφει ο σπουδαίος Κάρλο Γκολντόνι. Προτεινόμενη ηχογράφηση: Η πιο κλασική είναι του 1978 από την Decca και τον Αντάλ Ντοράτι να διευθύνει την Ορχήστρα Δωματίου της Λωζάνης. Προτείνεται όμως και σε DVD/Blu-ray η ζωντανή ερμηνεία που έδωσε, το 2010, ο Νικολάους Αρνοκούρ στη Βιέννη.
Αντόνιν Ντβόρζακ: Τραγούδι στη Σελήνη (1901). Αρια από την περίφημη όπερα «Ρουσάλκα», όπου η νύμφη Ρουσάλκα τραγουδάει στη Σελήνη για τον παθιασμένο έρωτά της. Προτεινόμενη ηχογράφηση: Η εκδοχή της Ρενέ Φλέμινγκ ηχογραφήθηκε από την Decca σε διάφορες χρονικές περιόδους.
Κλοντ Ντεμπισί: Clair de lune (1890-1905). Μετά την πασίγνωστη Σονάτα του Σεληνόφωτος του Μπετόβεν, η σύνθεση αυτή είναι η πιο γνωστή φεγγαρόφωτη μουσική. Γραμμένη για πιάνο, και ούσα τμήμα του έργου Suite bergamasque, την εμπνεύστηκε ο Ντεμπισί από ένα ποίημα του Βερλέν. Ακούγεται προς το τέλος της ταινίας «Οι κατάλληλοι άνθρωποι» (1983), που αφηγείται την ιστορία των αστροναυτών του προγράμματος «Ερμής», του πρώτου στη σειρά των διαστημικών προγραμμάτων της NASA, που οδήγησε στην προσσελήνωση του 1969. Προτεινόμενη ηχογράφηση: The Debussy Edition, Deutsche Grammophon, πιάνο: Zoltan Kocsis, ηχογράφηση του 1983.
Μπέντζαμιν Μπρίτεν: Σεληνόφως από τα Τέσσερα Ιντερλούδια της Θάλασσας (1945): Το τρίτο από τα τέσσερα ιντερλούδια του αριστουργήματος του σπουδαίου Αγγλου συνθέτη, της όπερας «Πίτερ Γκράιμς». Υποβλητική ονειροπόληση τη νύχτα στη θάλασσα, με το φεγγάρι να φωτίζει τα ακίνητα νερά. Προτεινόμενη ηχογράφηση: Το 1993 ο Μπέρναρντ Χάιτινκ ηχογράφησε για τη Warner Classics μια εξαιρετική εκδοχή της όπερας με τη Royal Opera House.
Κριστόφ Πεντερέτσκι: Κοσμογονία (1970). Ο Πολωνός συνθέτης (που τόσο αγάπησε ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ στις ταινίες του) συνέθεσε ένα σύγχρονο ορατόριο εμπνευσμένο από αποφθέγματα του Κοπέρνικου αλλά και του Αμερικανού αστροναύτη Τζον Γκλεν. Προτεινόμενη ηχογράφηση: Αυτή που έκανε το 2012 ο Αντονι Βιτ με τη Φιλαρμονική και τη Χορωδία της Βαρσοβίας για τη Naxos.
Φίλιπ Γκλας: Ωρίων (2004). Πολύπλευρο συμφωνικό και φωνητικό έργο που ο μεγάλος σύγχρονος Αμερικανός συνθέτης συνέθεσε κατόπιν ανάθεσης για τους Ολυμπιακούς της Αθήνας με θέμα τον αστερισμό του Ωρίωνα και τις ιστορίες που τον συνοδεύουν από πολλούς και διαφορετικούς πολιτισμούς πάνω στον πλανήτη. Προτεινόμενη ηχογράφηση: Αυτή που έκανε το Philip Glass Ensemble για την εταιρεία Orange Mountain Music το 2005.
Κάια Σααριάχο: Αστεροειδής 4179: Τουτάτης (2005). Σύντομο συμφωνικό έργο της σύγχρονης Φινλανδής συνθέτιδος, η οποία εμπνέεται από την πορεία του βράχου στο Διάστημα. Προτεινόμενη ηχογράφηση: Αυτή του Σάιμον Ρατλ με τη Φιλαρμονική του Βερολίνου για την ΕΜΙ Classics το 2006.
