Στα τέλη του 2024 η Εύα Νάθενα βρισκόταν στο Λος Αντζελες για τη (σύντομη) προωθητική καμπάνια της «Φόνισσας», στο πλαίσιο της υποψηφιότητάς της για το Οσκαρ διεθνούς ταινίας. Εκεί αποφάσισε να στείλει ένα μήνυμα στον διακεκριμένο Αμερικανό ενδυματολόγο Εντουάρντο Κάστρο, τον οποίο ήδη ακολουθούσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκειμένου να τον καλέσει στην προβολή της ταινίας της. Η έκπληξή της ήταν μεγάλη όταν εκείνος απάντησε ότι, ως μέλος της Ακαδημίας, έχει δει ήδη τη «Φόνισσα», η οποία μάλιστα τον ενθουσίασε ως προς την καλλιτεχνική της αρτιότητα, ωστόσο η συνέχεια ήταν ακόμα πιο απίστευτη: «Ξέρεις, Εύα, εκτός από μέλος, ανήκω και σε μια ομάδα εντεταλμένων, οι οποίοι προτείνουν νέα μέλη για την Ακαδημία. Θα ήθελες να μου στείλεις ένα φάκελο με τη δουλειά σου ως ενδυματολόγου για να σε προτείνω;» αφηγείται η ίδια η Νάθενα, την οποία συναντώ δέκα μέρες πριν από την οσκαρική τελετή.
«Να σου πω την αλήθεια, αρχικά δεν το πολυπίστεψα, θεώρησα ότι ίσως το κάνει από ευγένεια, επειδή δεν μπορούσε να έρθει στην προβολή. Ομως τελικά το εννοούσε. Οπότε, μόλις γύρισα, ετοίμασα όσα απαιτούνταν και τα έστειλα. Και μετά το… ξέχασα. Μέχρι που μήνες αργότερα έλαβα ένα καινούργιο μήνυμα από τον Εντουάρντο: “Εύα, συγχαρητήρια, είσαι μία από εμάς”», θυμάται η Ελληνίδα δημιουργός. Η ίδια είναι μία από τους 22 επαγγελματίες της ειδικότητάς της παγκοσμίως οι οποίοι έγιναν φέτος νέα –και ισόβια– μέλη της οσκαρικής Ακαδημίας.
Η ψηφοφορία
Το βράδυ της συνάντησής μας στα γραφεία της View Master, όπου αυτές τις μέρες δουλεύει εντατικά πάνω στο σενάριο της επερχόμενης ταινίας της για τον Μίκη Θεοδωράκη, η Νάθενα είχε μόλις ολοκληρώσει την ηλεκτρονική ψηφοφορία της για τα Οσκαρ. «Από την αρχή μού τόνισαν πόσο σημαντικό είναι να βλέπουμε όλες τις ταινίες πριν ψηφίσουμε και κατά το δυνατόν στη μεγάλη οθόνη. Εγώ βέβαια αναγκαστικά είδα τις περισσότερες μέσα από την ειδική πλατφόρμα, όπου όλα γίνονται αυστηρά με ταυτοποιήσεις μέσω κωδικών στο κινητό κ.ο.κ. Τελικά μπαίνεις στην πλατφόρμα και ψηφίζεις, μόνο όμως στις κατηγορίες που έχεις δει όλες τις ταινίες. Το σύστημα τα καταγράφει όλα αυτά και μόνο τότε σου δίνει πρόσβαση για να ψηφίσεις», εξηγεί η Νάθενα.
Φυσικά γρήγορα η κουβέντα μας έρχεται στις ίδιες τις ταινίες, οι οποίες απόψε κονταροχτυπιούνται για τα πολυπόθητα χρυσά αγαλματίδια. «Αρχικά ομολογώ ότι είχα πολλά χρόνια να δω τόσο πολλές ταινίες, όμως πλέον νομίζω ότι και να μην είχα ψήφο, θα έμπαινα στη διαδικασία γιατί ήταν συναρπαστικό. Συνειδητοποίησα ότι χαιρόμουν πραγματικά έπειτα από κάθε ταινία που μου άρεσε. Είναι αυτή η χαρά δίχως αίσθημα ιδιοκτησίας – το χαίρεσαι σαν να το έχεις κάνει εσύ, χωρίς μάλιστα να έχεις τραβήξει την κούραση και το άγχος για να γίνει», λέει γελώντας η Νάθενα.
Μου ξεκαθαρίζει ότι δεν επιτρέπεται να μοιραστεί τις ακριβείς ψήφους της ανά κατηγορία, όμως μιλάει πρόθυμα για τη διαδικασία που ακολούθησε και τις ταινίες που της άρεσαν περισσότερο. «Εγώ πάντα είμαι ανορθόδοξη, μου αρέσει να πηγαίνω με τις εξαιρέσεις, οπότε αυτό ακολούθησα και εδώ. Πήγα με την καρδιά μου και με τις εξαιρέσεις. Δεν έχω προσλαμβάνουσες από προηγούμενες χρονιές, αλλά μου φάνηκε ότι η φετινή “σοδειά” ήταν πολύ καλή. Αγάπησα τη “Συναισθηματική αξία” του Γιοακίμ Τρίερ. Οπως και να το κάνουμε, το ευρωπαϊκό σινεμά μιλάει αλλιώς στις καρδιές μας. Είδα τον Στέλαν Σκάρσγκαρντ στα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου και παρότι συνήθως ντρέπομαι σε κάτι τέτοια, τον πλησίασα και του είπα “εσείς είστε ο νικητής”. Και την άλλη μέρα όντως πήρε το βραβείο. Εχει κάνει φανταστική δουλειά και εκείνος και ο Τρίερ. Είναι μια σπουδαία ταινία που σε πάει στην ουσία. Προσωπικά είχα κάνει όλη αυτή την έρευνα πάνω στο διαγενεακό τραύμα για τη “Φόνισσα”, οπότε η πρόθεση του δημιουργού –δεν κάνω συγκρίσεις, το λέω με ταπεινότητα– μου φάνηκε συγγενής με τη δική μου», αναφέρει η Νάθενα.
Επόμενη στάση, το «Αμνετ» της Κλόε Ζάο: «Υπέροχο στην κινηματογράφηση. Επίσης εντυπωσιακό το πώς μια τόσο γνωστή ιστορία όσο αυτή του “Αμλετ” καταφέρνει να ξαναδιαβαστεί από την αρχή με αυτόν τον τρόπο», λέει. Οταν της επισημαίνω την καταπληκτική ερμηνεία της πρωταγωνίστριας, Τζέσι Μπάκλεϊ, έχει κάτι να συμπληρώσει: «Μεγαλύτερος πρωταγωνιστής είναι νομίζω το πένθος και το πώς αυτό μπορεί τελικά να φτάσει στον εξαγνισμό και στην κάθαρση μέσω της τέχνης». Οσο για το φαβορί στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας, «Μια μάχη μετά την άλλη», η Νάθενα δηλώνει… έκπληκτη: «Βασικά εξεπλάγην που αυτή η ταινία γυρίστηκε στη σημερινή Αμερική και ειδικά από ένα μεγάλο στούντιο. Είναι σαν να μας βάζει στα ενδότερα ενός ολόκληρου παρασκηνίου, σχολιάζοντας όσα συμβαίνουν στις σύγχρονες ΗΠΑ. Και με τον Λεονάρντο ντι Κάπριο έπαθα πλάκα – γενικώς είναι εξαιρετική χρονιά για τους ανδρικούς ρόλους, όμως αυτός, κατά τη γνώμη μου, ξεχωρίζει. Εκείνος αντιθέτως που με “πέταξε έξω” ήταν ο Σον Πεν, με την τόσο εμφανή μανιέρα του. Επίσης ήθελα να πω πόσο θετικά με ξάφνιασε η Κέιτ Χάντσον με τη δουλειά της στο “Song Sung Blue”. Είχα την αίσθηση ότι είναι μια χολιγουντιανή ενζενί, κι όμως τσαλακώθηκε τόσο πολύ για αυτή την ταινία· μετρημένα σπαρακτική ερμηνεία, χωρίς ευκολίες».
Εντυπωσιακό το πώς μια τόσο γνωστή ιστορία όσο αυτή του «Αμλετ» καταφέρνει να ξαναδιαβαστεί από την αρχή με αυτόν τον τρόπο.
Οπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες κουβέντες, η μία αναφορά οδηγεί στην επόμενη, ωστόσο από κοινού αποφασίζουμε να σταθούμε στη «Βουγονία» του Γιώργου Λάνθιμου. «Οχι ότι ευλογούμε τα γένια μας, αλλά είναι μια εξαιρετική ταινία. Μου άρεσε και για έναν άλλο λόγο: ο Λάνθιμος, που τον ξέρω και τον αγαπώ χρόνια, δικαιώνει τον δημιουργό, που έχει κερδίσει το ελεύθερο να τον χρηματοδοτούν για να κάνει ό,τι θέλει. Είναι πολύ σημαντικό κάποιος να μας θυμίζει ότι γίνεται».
Το 16 φορές υποψήφιο «Αμαρτωλοί», από την άλλη, δεν ενθουσίασε τόσο πολύ τη Νάθενα: «Θαύμασα αυτό το πάντρεμα των ειδών που κάνει, όμως δυο-τρία σημεία με… ξενέρωσαν πολύ. Ειδικά όταν μπήκε και ο ράπερ, με ξένισε εντελώς· Ο.Κ., να δούμε το μονοπάτι της μαύρης μουσικής παράδοσης, αλλά να “διακτινιστούμε” και στο μέλλον, το θεωρώ υπερβολή. Δηλαδή παίρνω την μπουκιά, σ’ τη μασάω και σ’ τη δίνω να μην κουραστείς».
Mε τον Λεονάρντο ντι Κάπριο έπαθα πλάκα, αντιθέτως εκείνος που με «πέταξε έξω» ήταν ο Σον Πεν, με την τόσο εμφανή μανιέρα του.
Παρόμοιο ήταν το σχόλιό της και για το «Φράνκενσταϊν» του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, το οποίο είναι μεγάλο φαβορί και στην κατηγορία της δικής της ειδικότητας ως ενδυματολόγου. «Για εμένα η ταινία τέτοιου στυλ που δεν έχει ξεπεραστεί ακόμα είναι ο “Δράκουλας” του Κόπολα, με εκείνο το τόσο εξεζητημένο κοστούμι του Γκάρι Ολντμαν, όπως και το νυφικό της Σέιντι Φροστ. Στο “Φράνκενσταϊν” γίνεται μια αντίστοιχη δουλειά, η οποία όμως είναι μαξιμαλιστική και με κάποια αυταρέσκεια. Εγώ είμαι πιο κοντά στην αισθητική του “Αμνετ”. Μου αρέσει κάτι να μιλάει, όχι να φωνάζει».
Τα φαβορί για το χρυσό αγαλματίδιο της Ακαδημίας
Καλύτερη ταινία: Η λογική λέει ότι η φόρα που έχει συγκεντρώσει το «Μια μάχη μετά την άλλη» δεν μπορεί να ανατραπεί. Το φιλμ του Πολ Τόμας Αντερσον αξίζει και λογικά θα πάρει το τελευταίο Οσκαρ της βραδιάς, ωστόσο ας κρατήσουμε ανοιχτό και ένα μικρό παράθυρο για το «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ, το οποίο έκανε δυναμικό τελείωμα στην οσκαρική κούρσα.
Σκηνοθεσία: Εδώ τα πράγματα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρα, με τον Πολ Τόμας Αντερσον να κερδίζει –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου– το πρώτο Οσκαρ της καριέρας του για ένα απόλυτα σύγχρονο, υβριδικό φιλμ, το οποίο περιγράφει απολαυστικά τη διχασμένη Αμερική του σήμερα.
Σενάριο: Το πρωτότυπο –και εξαιρετικά ευφάνταστο– σενάριο που έγραψε ο Ράιαν Κούγκλερ για το «Αμαρτωλοί» φαίνεται να έχει τη νίκη στο τσεπάκι, ενώ κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην κατηγορία του διασκευασμένου σεναρίου, με τη δουλειά του Πολ Τόμας Αντερσον για το «Μια μάχη μετά την άλλη».
Α’ ανδρικός ρόλος: Η πιο αμφίρροπη κατηγορία των φετινών Οσκαρ, με τον μέχρι πρότινος βέβαιο νικητή, Τιμοτέ Σαλαμέ, να βλέπει την κατάσταση να ανατρέπεται –έβαλε και ο ίδιος το χέρι του– άρδην. Πλέον, το χρυσό αγαλματίδιο μάλλον καταλήγει στον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν («Αμαρτωλοί»).
Α’ γυναικείος ρόλος: Κι εδώ τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα καθώς η Τζέσι Μπάκλεϊ του «Αμνετ» θεωρείται απίθανο να χάσει το Οσκαρ. Θα είναι το πρώτο της καριέρας της και φυσικά το αξίζει για μια υπέροχη ερμηνεία, στην πιο συγκινητική ταινία της χρονιάς.
*Η τελετή απονομής των φετινών βραβείων Οσκαρ θα πραγματοποιηθεί απόψε στο Dolby Theatre του Λος Αντζελες (01.00 ώρα Ελλάδος).
Η Cosmote TV αναμεταδίδει την τελετή στην Ελλάδα.
