Τις φωτογραφίες-ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής παρουσίασε σήμερα το υπουργείο Πολιτισμού, λίγες ημέρες αφότου η συλλογή Χόιερ μεταβιβάστηκε στο ελληνικό κράτος.
Πρόκειται για ιστορικό υλικό από την Πρωτομαγιά του 1944 το οποίο σύμφωνα με το υπουργείο περιλαμβάνει 262 φωτογραφίες, 16 έγγραφα και τέσσερα παλαιά χαρτονομίσματα.
Στις 14 Φεβρουαρίου, ο Βέλγος συλλέκτης Τιμ ντε Κράνε είχε εκθέσει προς πώληση στον ιστότοπο δημοπρασιών eΒay 12 φωτογραφίες του Γερμανού υπολοχαγού Χέρμαν Χόιερ, οι οποίες απεικονίζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 Ελλήνων κρατουμένων πριν από την εκτέλεσή τους από τους ναζί στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944.
Η είδηση κυκλοφόρησε μέσω του Διαδικτύου, κέντρισε το ενδιαφέρον χρηστών και μέσων ενημέρωσης και περιήλθε εις γνώσιν των ελληνικών αρχών, οι οποίες ξεκίνησαν τις διαδικασίες ελέγχου ως προς την αυθεντικότητά τους. Το υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε μνημείο το σύνολο της συλλογής των φωτογραφιών λόγω της ιστορικής αξίας τους «ως τεκμήριο διαμόρφωσης αντιλήψεων και στάσεων με εργαλείο την εικόνα, από την πλευρά των προπαγανδιστικών μηχανισμών των στρατευμάτων Κατοχής, στην Ελλάδα».
Στις 20 Φεβρουαρίου αντιπροσωπεία του ΥΠΠΟ συναντήθηκε με τον Τιμ ντε Κράνε στο δημαρχείο της βελγικής πόλης Εβεργκεμ, όπου τα δύο μέρη υπέγραψαν προσύμφωνο και η συλλογή αποσύρθηκε από τον ιστότοπο δημοπρασιών. Στην ίδια επίσκεψη η αντιπροσωπεία του ΥΠΠΟ επιβεβαίωσε τη γνησιότητα της συλλογής, η οποία αποτελείται από 262 φωτογραφίες συνολικά, τραβηγμένες στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της θητείας του Χόιερ, το 1943-1944, καθώς και από κάποια έντυπα που ο ίδιος είχε συμπεριλάβει σε αυτή.
Ο Χόιερ υπηρέτησε την περίοδο 1943–1944 στο στρατόπεδο της Μαλακάσας και φέρεται να είχε λάβει εντολή να παρακολουθήσει ή να συνδράμει –χωρίς αυτό να έχει αποσαφηνιστεί πλήρως– στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων κρατουμένων που μεταφέρθηκαν από το Χαϊδάρι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944. Το φωτογραφικό αρχείο του από περιοχές της κατεχόμενης Ευρώπης (Βέλγιο, Γαλλία και Ελλάδα) κατέληξε αργότερα στα χέρια του Τιμ ντε Κράνε.
