Αρχειακές φωτογραφίες και καρτ ποστάλ από τη Νέα Υόρκη των πρώτων τεσσάρων δεκαετιών του 20ού αιώνα γεννούν τα τελευταία χρόνια κύματα νοσταλγίας, αλλά και περιέργειας, για την παλιά μορφή της πόλης. Στο κοινωνικά δίκτυα κάνουν θραύση οι λογαριασμοί με τις χρωμολιθόγραφες καρτ ποστάλ ή τις φωτογραφίες που είχαν καταγράψει εκείνα τα θαύματα τέχνης και τεχνικής που είχαν υψωθεί στον ορίζοντα της Νέας Υόρκης ανάμεσα στο 1880 και στο 1920. Πολλά από αυτά τα οικοδομήματα είχαν σύντομο βίο, καθώς αντικαταστάθηκαν από μεγαλύτερα και πιο προηγμένα τεχνολογικά κτίρια ήδη από την εποχή του βωβού κινηματογράφου.
Μια παλιά κάρτα δείχνει ένα από τα διασωθέντα κτίρια εκείνης της γενιάς. Το Municipal Building (1909-1914) στο Μανχάταν απεικονίζεται εδώ στην πρώτη εκδοχή του, χωρίς τις επεκτάσεις που γνώρισε αργότερα και χωρίς, φυσικά, τα μεταγενέστερα κτίρια που το κύκλωσαν. Αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς η σύγχρονη, νοσταλγική, αναπαραγωγή του στα κοινωνικά δίκτυα μας οδηγεί στη βαθύτερη ιστορική στρωματογραφία της Νέας Υόρκης. Αρχιτέκτων ήταν ο Ουίλιαμ Μίτσελ Κένταλ (1856-1941), που είχε δράση από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και τον Μεσοπόλεμο. Δικό του έργο είναι η κομψή Casa Italiana (1927) του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.
Το Municipal Building χτίστηκε ως ένα υβρίδιο ρυθμών, τάση γενικευμένη στις αρχές του 20ού αιώνα, και αργότερα, υποτιμημένη από τους μοντερνιστές. Σήμερα, που έχουν παρέλθει τόσες δεκαετίες και που τα θέματα των πόλεων είναι εξαιρετικά σύνθετα, κτίρια μιας τέτοιας ταυτότητας αποκτούν υπεραξία. Το Municipal Building σχεδιάστηκε ως μια μείξη μορφολογικών ρευμάτων που εξασκούσαν γοητεία εκείνη την εποχή, αντλώντας από μοτίβα γαλλικής αναγέννησης, ρωμαϊκής δημόσιας αρχιτεκτονικής και εκλεκτικιστικής Beaux-Arts σε μια ελεύθερη, και προφανώς αυθαίρετη, σύνθεση. Εκεί, κρινόταν ο καλός αρχιτέκτων: αν μπορούσε να δώσει προβάδισμα στην κομψότητα, στη χάρη και στο κύρος έναντι της ασυμμετρίας, της ψευδούς αναπαραγωγής και του κιτς. Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι οι πρώτες γενιές ουρανοξυστών –που παρά τη νέα τεχνολογία συντηρούσαν στοιχεία του ιστορικισμού στις μορφές τους– είχαν επιρροές από το αισθητικό και κοινωνικό Κίνημα για Ωραίες Πόλεις (City Beautiful Movement) που είχε άνθηση την περίοδο 1890-1910. Συνδεόταν όχι μόνο με τη μορφή αλλά και με τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η αστική κληρονομιά της Νέας Υόρκης, όπου συχνά κτίρια ακόμη και 20 ετών κατεδαφίζονταν, προσφέρεται έως σήμερα για σκέψη και δράση.
ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Μαδρίτη
Αποκατάσταση Βελάσκεθ
Ενα από τα επιδραστικότερα έργα του Βελάσκεθ, το πορτρέτο του Πάμπλο ντε Βαγιαδολίδ (π. 1635) θα υποστεί τη διαδικασία της σωστικής αποκατάστασης. Ηδη, το εκ των κορυφαίων εκθεμάτων του Μουσείου Πράδο μεταφέρθηκε από την Αίθουσα 15 στα εργαστήρια της συντήρησης. Το πρόγραμμα αποκατάστασης υποστηρίζεται από το Ιδρυμα Iberdrola España, μακροχρόνιο εταίρο του μουσείου. Πριν αρχίζει η παρέμβαση στον πίνακα, θα προηγηθεί εις βάθος ανάλυση.
Αμβούργο
Νέα Οπερα
To αρχιτεκτονικό γραφείο BIG από τη Δανία επελέγη να αναλάβει την ανέγερση της Νέας Κρατικής Οπερας του Αμβούργου. Το φιλόδοξο σχέδιο προβλέπει τη μεταφορά της νέας Οπερας προς το λιμάνι, όπου ήδη υπάρχει η έδρα της Φιλαρμονικής του Αμβούργου. Στο νέο κτίριο θα συστεγάζονται η Οπερα και το Μπαλέτο. Με τη νέα Οπερα θα σταματήσει τη λειτουργία του το παλιό κτίριο της Οπερας στο κέντρο της πόλης από το 1954.
Βιέννη
Ονορέ Ντομιέ
Το Αλμπερτίνα της Βιέννης παρουσιάζει αφιέρωμα στον Ονορέ Ντομιέ (Honoré Daumier, 1808-1879), ο οποίος με τις καρικατούρες, τα ζωγραφικά έργα και τα γλυπτά του σατίριζε τη γαλλική κοινωνία του 19ου αιώνα. Παρουσιάζεται και ένα φιλμ animation, πάνω σε μια ιδέα του Πολ και της Λίντα Μακάρτνεϊ. Με δάνεια από το μουσείο Staedel της Φρανκφούρτης, η έκθεση εικονογραφεί και τα μεγάλα γεγονότα από τα έτη 1830, 1848 και 1870.
Οξφόρδη
Ανθοφορία
Το Μουσείο Ασμόλεαν της Οξφόρδης έχει αναγγείλει την έκθεση «Ανθοφορία» (In Bloom), που θα εγκαινιαστεί στις 19 Μαρτίου. Είναι ένα ταξίδι έως τα πέρατα του κόσμου με ιστορίες πίσω από τα πιο αγαπημένα και γεμάτα συμβολισμούς άνθη, όπως ρόδα και τουλίπες, καμέλιες κ.ά. Θα παρουσιαστούν πάνω από 100 έργα τέχνης και αντικείμενα, σχέδια, χαρακτικά και κεραμικά, που θα επιχειρήσουν να αφηγηθούν μια οικουμενική σχέση με τον φυσικό κόσμο.
Βερολίνο
Τουγκάν Σοχίεφ
Ο Ρώσος μαέστρος Τουγκάν Σοχίεφ (γενν. 1977) θα διευθύνει τη Φιλαρμονική του Βερολίνου σε δύο συναυλίες μέσα στον Φεβρουάριο, συνδέοντας την πορεία του με μεγάλα γεγονότα στη Δύση. Στο Βερολίνο (26, 27/2) θα διευθύνει τη Φανταστική Συμφωνία του Μπερλιόζ. Εχει επίσης επιλεγεί από τη Φιλαρμονική της Βιέννης για τη συναυλία της Πρωτοχρονιάς 2027. Στην Αθήνα, είχε εμφανιστεί στο παρελθόν στο Μέγαρο Μουσικής.
