Προς μεγάλη μου έκπληξη και σχετική επιστημονική αμηχανία, διάβασα πως η Βουλή της Ουαλλίας πρωτοστατεί σε ένα νεωτεριστικό νομικό εγχείρημα, που έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός μηχανισμού επιβολής κυρώσεων για τους πολιτικούς που σκοπίμως κάνουν ψευδείς δηλώσεις. Πράγματι, η Senedd (η Βουλή) εργάζεται για να καταστεί αδίκημα η σκόπιμη παραπλάνηση του κοινού από τα μέλη της. Οι κυρώσεις θα περιλαμβάνουν ακόμη και έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα, εφόσον κριθεί ότι ο βουλευτής παραπλάνησε εσκεμμένα τους πολίτες. Οι σχετικές προτάσεις έγιναν ύστερα από σύσταση της Επιτροπής Κανονισμού και Δεοντολογίας της Senedd και κυβερνητική δέσμευση για να εγκριθεί η σχετική νομοθεσία πριν από τις επόμενες εκλογές του Μαΐου 2026. Η υιοθέτηση των προτεινόμενων μέτρων (εάν και εφόσον ολοκληρωθεί) θα σηματοδοτήσει μια ιδιαίτερα σημαντική αλλαγή στη λογοδοσία των πολιτικών και θα επηρεάσει τις συζητήσεις για την εντιμότητά τους σε πολλές δημοκρατίες που ταλανίζονται από την κρίση εμπιστοσύνης του κοινού.
Στο σημείο αυτό, ταυτίζομαι απολύτως. Την αρχική μου έκπληξη ακολουθεί μια κλασική ελληνική απογοήτευση, της οποίας ο παρονομαστής είναι πάντα κοινός: εμείς εδώ, τι στο καλό κάνουμε; Στο μυαλό μου έρχονται οι τελευταίες δηλώσεις που αφορούν την Αθήνα, για την οποία αγωνιώ και καταπιάνομαι. Πόσες φορές θα μας πουν ότι λύθηκε το πρόβλημα της στάθμευσης των ηλεκτρικών πατινιών; Τι θα γίνει, επιτέλους, με την ορθή χρήση του κοινόχρηστου χώρου από τα υγειονομικά καταστήματα; Δεν μας υποσχέθηκαν υποχρεωτική ανάρτηση QR code στην πρόσοψη κάθε καταστήματος με στόχο τη διαφάνεια και τον έλεγχο από τους πολίτες; Δεν μας είπαν ότι «θα έχουμε στα χέρια μας την αλήθεια;» Πού είναι τα χιλιάδες δέντρα που δεσμεύθηκαν να φυτέψουν; Γιατί έκλεισε το κολυμβητήριο, που μόλις είχε ανοίξει; Για τελευταίο άφησα το απίστευτο. Τι συνέβη, τέλος, στις 21 και 22 Ιανουαρίου με τα σκυλιά που πέθαναν από ηλεκτροπληξία στο Παγκράτι, πίσω από την Εθνική Πινακοθήκη, ενώ περπατούσαν στο πεζοδρόμιο; Ναι, ναι, καλά διαβάσατε. Εκεί όπου γίνονται τα έργα του μετρό και υπάρχουν και ΚΑΦΑΟ. Και αν ήσαν διαβάτες; Και αν ήσαν παιδιά; Μέχρι σήμερα, κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί εκτός από κάποιες κορδέλες της κακιάς ώρας, που έχουν τοποθετηθεί ως περίφραξη.
Εύλογα γεννιέται το ερώτημα: Εδώ σφυρίζουν αδιάφορα για καταστάσεις εγκληματικής αμέλειας, τα ψέματα θα φοβηθούν; Αγαπητοί Ελληνες πολιτικοί, πάρτε επιτέλους τη βοήθεια του κοινού και πείτε μας την αλήθεια πριν αρχίσουμε να ονειρευόμαστε Ουαλλίες.
