Η βραβευμένη με Οσκαρ Κλόι Ζάο («Nomadland») επιστρέφει με ένα σπουδαίο φιλμ, που αφηγείται την ιστορία πίσω από τη δημιουργία ενός από τα κορυφαία θεατρικά έργα όλων των εποχών. Στην αγγλική εξοχή του τέλους του 16ου αιώνα, ο νεαρός δάσκαλος λατινικών Ουίλιαμ (Πολ Μέσκαλ) συναντά την αινιγματική Αγκνες (Τζέσι Μπάκλεϊ) και οι δυο τους ερωτεύονται κεραυνοβόλα. Η σχέση τους θα οδηγήσει σε γάμο και τρία παιδιά, καθώς εκείνος αρχίζει να καταξιώνεται στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου, περνώντας μεγάλα διαστήματα μακριά από την οικογενειακή εστία. Ενα τραγικό περιστατικό θα κλονίσει τον δεσμό τους, οδηγώντας ωστόσο παράλληλα στη δημιουργία του αριστουργηματικού «Αμλετ».
Η Ζάο βασίζει το σενάριό της στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’ Φάρελ, όμως περισσότερη σημασία από το τι λέγεται εδώ έχει το πώς. Διαφορετικά κινηματογραφικά είδη και αισθητικές παντρεύονται, με αφετηρία το αρχέγονο, σχεδόν μυθολογικό πρώτο κομμάτι (θυμίζει κάτι από… «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών»), το οποίο φιλοξενεί τον μεγάλο έρωτα των δύο πρωταγωνιστών – η αποθέωση της άχρονης φύσης έρχεται μαζί με λογοτεχνικά ψήγματα, που παραπέμπουν (και) στο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα».
Στη συνέχεια η ταχύτητα και το ύφος αλλάζουν, περνώντας στο οικογενειακό δράμα, εκεί όπου υπάρχουν αρκετά σύγχρονα στοιχεία, ενώ σταδιακά μεταφερόμαστε από τον κόσμο της φύσης σε εκείνον της πόλης, όπου διαμορφώνεται και το περιβάλλον του ελισαβετιανού θεάτρου. Τελικά θα φτάσουμε στην αποθεωτική τελευταία σκηνή, μέσα πια στο θέατρο, εκεί όπου όλα τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους, η σαιξπηρική ιδιοφυΐα αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο και η συγκίνηση κορυφώνεται.
Γενικώς το φιλμ της Ζάο δημιουργεί έντονα συναισθήματα –έως και δυσφορία ανά στιγμές– στον θεατή, τον οποίο στοχεύει, όπως μια άρτια θεατρική παράσταση, να κάνει συμμέτοχο στο δράμα των ηρώων. Τους τελευταίους υποδύονται εξαιρετικά οι Πολ Μέσκαλ και Τζέσι Μπάκλεϊ, με τη δεύτερη να ξεδιπλώνει το αναμφισβήτητο ταλέντο της, κερδίζοντας τη σχετική Χρυσή Σφαίρα γυναικείας ερμηνείας και βάζοντας πλώρη για το Οσκαρ. Συνολικά εδώ έχουμε ένα πολυεπίπεδο φιλμ, από τα καλύτερα της φετινής κινηματογραφικής σεζόν, το οποίο, εκτός των άλλων, ρίχνει διαφορετικό φως στον χιλιοτραγουδισμένο «Αμλετ». Από τον τελευταίο επιλέγονται, όχι τυχαία προφανώς, τα αποσπάσματα που μιλούν με μοναδική διαύγεια για το μεγάλο μυστήριο της ζωής και την ανθρώπινη μοίρα του θανάτου, καθώς η κλασική δραματουργία συναντά τη σύγχρονη και ο σημερινός θεατής «επικοινωνεί» με εκείνον που έβλεπε πριν από αιώνες αυτά τα έργα να ξετυλίγονται μπροστά του για πρώτη φορά.
