Η πρώτη σκέψη που κάνεις περπατώντας στην οδό Μητροπόλεως και στην οδό Κολοκοτρώνη είναι πώς θα έμοιαζαν αυτοί οι δύο δρόμοι εάν δεν είχαν επωμιστεί ένα δυσανάλογο για το μέγεθος και την κλίμακά τους κυκλοφοριακό βάρος του κέντρου της Αθήνας. Λίγο να αραιώσει η κίνηση, να μετριαστεί κάπως ο οπτικός θόρυβος από το ανυπόμονο κονβόι αυτοκινήτων και, αίφνης, αποκτάς χώρο και χρόνο μέσα σου για να συνειδητοποιήσεις κάτι που μας είχε διαφύγει: πόσο έχουν ομορφύνει και οι δύο! Και πόσα ισχυρά και πολύτιμα κομμάτια της αθηναϊκής ταυτότητας φέρουν με διακριτικότητα και υπομονή.
Κυρίως, όμως, αφουγκράζεσαι τη γεωμετρική άνοδο της σημασίας τους κατά το πρώτο μισό του 21ου αιώνα. Αν ήταν μετοχές, η Μητροπόλεως και η Κολοκοτρώνη θα είχαν πολλαπλασιάσει τη χρηματιστηριακή αξία τους μέσα σε λίγα χρόνια και, μάλιστα, σε μια στιγμή που κανείς δεν το περίμενε: καταμεσής της σκληρής οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 2010. Ή μήπως ακριβώς εξαιτίας αυτής;
Σήμερα, οι δύο αυτοί παράλληλοι άξονες μοιάζουν να έχουν αναλάβει μέρος της κοινωνικής ώσμωσης και της εμπορικής δραστηριότητας που κατέρρευσαν στις κραταιές αρτηρίες του αθηναϊκού κέντρου: Σταδίου, Πανεπιστημίου και Ακαδημίας. Ταυτόχρονα, με τη νέα τους ταυτότητα, εκφράζουν το πνεύμα της εποχής τους: τουρισμός, εστίαση, αλλεπάλληλες κινήσεις στην εμπορική σκακιέρα.
Ας ορίσουμε (για τη Μητροπόλεως, τουλάχιστον) ως χρονικό σημείο καμπής το 2007. Είναι η χρονιά που η έδρα του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων μεταφέρεται από το άχαρο και κακογερασμένο κτίριο που είχε σχεδιάσει ο σημαντικός αρχιτέκτονας του μοντερνισμού Πάτροκλος Καραντινός στο αριθμό 15 του δρόμου στο Μαρούσι. Για γενιές Αθηναίων η Μητροπόλεως ήταν ταυτισμένη στο συλλογικό ασυνείδητο ως ο δρόμος που κατέληγαν πορείες και συγκεντρώσεις (συχνά ιδιαίτερα επεισοδιακές) φοιτητών και μαθητών – ένας τόπος πηχτής γραφειοκρατίας και αναστάτωσης. Με την αλλαγή χρήσης του κτιρίου και την έναρξη λειτουργίας του Electra Metropolis Athens τον Σεπτέμβριο του 2016, αλλάζει όλη η αύρα του δρόμου. Τα εγκαίνια του πεντάστερου ξενοδοχείου συμπίπτουν με την τουριστική αφύπνιση της Αθήνας.
Οι δύο αυτοί δρόμοι μοιάζουν να έχουν αναλάβει μέρος της κοινωνικής ώσμωσης και της εμπορικής δραστηριότητας που κατέρρευσε στις κραταιές αρτηρίες του αθηναϊκού κέντρου.
Την ίδια χρονιά θα ανοίξει στο ύψος της πλατείας της Μητρόπολης το The Zillers, ενώ το επόμενο διάστημα θα υλοποιηθούν και άλλα ξενοδοχειακά πρότζεκτ, με πλέον φιλόδοξο τη μετατροπή του ιστορικού κτιρίου του Χυτήρογλου σε μονάδα υψηλών προδιαγραφών (The Dolli). Και τον προσεχή Μάιο δύο όμορα διατηρητέα κτίρια της παλιάς Αθήνας αποκαθίστανται και ενώνονται εσωτερικά για να μας δώσουν το Radisson RED Mitropoleos Square Athens, στο ύψος της οδού Υπατίας.
Η γειτνίαση με την Πλάκα και η ορμή του τουριστικού κύματος της Αθήνας μετά την πανδημία σφραγίζουν τη νέα εποχή της οδού Μητροπόλεως, αλλά δεν την καθηλώνουν –για την ώρα– σε ένα στάτους μονοθεματικής προθήκης για τους ξένους επισκέπτες της. Από αυτή την άποψη η λειτουργία του Μουσείου Μαρία Κάλλας ανοίγει τη βεντάλια των επιλογών. Ομως, περισσότερο κινδυνεύει η Μητροπόλεως από την απόβαση αλυσίδων γρήγορου φαγητού παρά από τη λειτουργία νέων ξενοδοχείων – όσο κι αν αυτά τα δύο λειτουργούν συχνά ως συγκοινωνούντα δοχεία.
Παρόμοιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν και στην οδό Κολοκοτρώνη, που από αμιγώς εμπορικός δρόμος εξελίχθηκε μέσα στα χρόνια της κρίσης σε παράλληλο προορισμό ψυχαγωγίας με δημοφιλή μπαρ και εστιατόρια – κυρίως στο δεύτερο μισό της προς την οδό Αιόλου. Αντίστοιχα το πρώτο μισό –και όσο δεν απομακρυνόμαστε από την υψηλή επιρροή του Συντάγματος– εξακολουθεί να αντλεί αίγλη και κύρος από τη νέα εποχή των επώνυμων μεγάρων της που συγκροτούν τον βασικό αρχιτεκτονικό κορμό της. Στη συμβολή με τη Σταδίου το άλλοτε αριστοκρατικό ξενοδοχείο Ατενέ Παλάς (Αθήναιον Μέλαθρον) ανακατασκευάζεται για να στεγάσει έως το 2028 τη διοίκηση και υπηρεσίες της Eurobank. Σε λειτουργία από το 2021 το πέντε αστέρων ξενοδοχείο Μilos, που αξιοποιεί τα κελύφη των δύο «δίδυμων» νεοκλασικών κτιρίων επί της πλατείας, ενώ μέσα στο 2026 αναμένονται τα εγκαίνια του μπουτίκ ξενοδοχείου που θα στεγαστεί στο αναγεννημένο Μέγαρο Αλμυράντη.
Η Κολοκοτρώνη παρά τις επιμέρους απώλειες διατηρεί τη φυσιογνωμία και την εμπορική της ταυτότητα μέσα από καταστήματα που παραδοσιακά συνδέονται με τις γραφικές τέχνες, το κόσμημα, το ύφασμα, αλλά και τα είδη πλεκτικής. Ευτυχώς τα Μαλλιά Σακαλάκ, που βρίσκονται από το 1935 στο νούμερο 30, αντέχουν ακόμη!
