Είναι η σαββατιάτικη τελετουργία, η συνήθεια που δεν χάνεται παρά μόνον για λόγους ανωτέρας βίας. Ξεκινάω πάντοτε από τη γωνία Καλλιδρομίου και Χαριλάου Τρικούπη και πάντα ρίχνω μια ματιά στην ιστορική «Μουριά», στο ίδιο σημείο από το 1915, γιατί όλο και κάποιος γνωστός θα πίνει τον καφέ του ή ένα τσιπουράκι συνοδεία κρύου μεζέ, για να ανοίξει η όρεξη για το μεσημεριανό.
Σύντομη στάση εκεί και συνεχίζω σέρνοντας αργά το καρό καρότσι της λαϊκής κάτω απ’ τις χαρακτηριστικές πορτοκαλί τέντες. Οι πάγκοι, γνωστοί εδώ και χρόνια στην ίδια θέση. Εποχιακά λαχανικά, πορτοκάλια και μανταρίνια, πατάτες και κρεμμύδια, αυγά αγοράζονται από τους ίδιους παραγωγούς. Σταθερές αξίες, δοκιμασμένα προϊόντα, σχέσεις που έχουν γίνει πιο προσωπικές πλέον.
Οταν το καρότσι έχει γεμίσει πια, είναι η ώρα για την τελευταία αγορά πριν από την επιστροφή στο σπίτι. Φρέσκα λουλούδια από τον ανθοπώλη κοντά στο τρίστρατο Καλλιδρομίου, Πλαπούτα, Τσαμαδού, εκεί όπου ο Μίλτος φώναξε «Στέλλα φύγε, κρατάω μαχαίρι»… Χρυσάνθεμα που βαστούν αρκετές ημέρες, ανεμώνες αγαπημένες αλλά τόσο ευαίσθητες, νάρκισσοι που μοσχοβολούν.
Το προηγούμενο Σάββατο, οι περισσότεροι πωλητές στους πάγκους ήταν σκοτεινιασμένοι. Ολες οι συζητήσεις περιστρέφονταν γύρω από την ακρίβεια και την ανάγκη για άμεση μείωση του κόστους παραγωγής.
Κάθε Σάββατο στη λαϊκή της Καλλιδρομίου στήνεται μια μικρή γιορτή. Κάθε Σάββατο, χειμώνα-καλοκαίρι, το ραντεβού με τον Αγγελο, τη Στέλλα, τον Γιώργο είναι αδιαπραγμάτευτο.
Το προηγούμενο Σάββατο, όμως, ήταν αλλιώτικο. Οι περισσότεροι πωλητές στους πάγκους ήταν σκοτεινιασμένοι. Ολες οι συζητήσεις, μεταξύ παραγωγών, αλλά και με πελάτες, περιστρέφονταν γύρω από την ακρίβεια που τους έχει γονατίσει όπως έλεγαν, και την ανάγκη για άμεση μείωση του κόστους παραγωγής. «Αλλιώς έχουμε τελειώσει», έλεγαν ξανά και ξανά, «δεν βγαίνουμε, θα αναγκαστούμε να τα παρατήσουμε».
Λίγες ημέρες μετά, οι εκπρόσωποί τους ανακοίνωσαν ότι προχωρούν σε πανελλαδική απεργία επ’ αόριστον, ζητώντας μέτρα για την ακρίβεια, την κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης, την απόσυρση της πρόσθετης φορολόγησης 10%, καθώς και αλλαγές στο ηλεκτρονικό δελτίο αποστολής και στον νόμο 4849/2021 (αφορά το ρυθμιστικό πλαίσιο για το υπαίθριο εμπόριο), που υποστηρίζουν ότι είναι ανεφάρμοστος. Η συνομοσπονδία τους τόνιζε ότι δεν έχουν άλλη επιλογή, μιας και, παρότι διαθέτουν τα προϊόντα τους σε χαμηλές τιμές, το κόστος σε όλα τα στάδια διακίνησης είναι υψηλό. Η κυβέρνηση άκουσε τα αιτήματά τους, βρέθηκε η χρυσή τομή, οι απεργιακές κινητοποιήσεις σταμάτησαν.
Οι λαϊκές αγορές βρίσκονται σε κρίσιμη φάση, σε ένα σταυροδρόμι όπου οι προκλήσεις και οι πιέσεις που δέχονται απειλούν τη βιωσιμότητά τους. Πρέπει να στηριχθούν. Σε τρία χρόνια, το 2029, ο θεσμός θα κλείσει έναν αιώνα. Η πρώτη λαϊκή αγορά ξεκίνησε επισήμως στο Θησείο στις 18 Μαΐου 1929. Ημέρα Σάββατο.
