Μια μισοφωτισμένη έως τώρα ιστορία από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έφερε στο φως ένα άρθρο των «Νιου Γιορκ Τάιμς» για ένα κεφάλαιο που λίγοι γνώριζαν. Οι ναζί είχαν αφαιρέσει τις καμπάνες από έναν πολύ μεγάλο αριθμό εκκλησιών της Ευρώπης προκειμένου να χρησιμοποιήσουν το μέταλλο για τις πολεμικές επιχειρήσεις. Δημιουργήθηκε τότε ένα «ηχητικό κενό» στο τοπίο πολλών ευρωπαϊκών πόλεων, όπως σχολίασε η ιστορικός Κάρλα Σαρπό από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, ιδρύτρια του πρότζεκτ «Χαμένη Μουσική» (Lost Music Project).
Στη διάρκεια του πολέμου, το ναζιστικό καθεστώς διέταξε την αφαίρεση 175.000 καμπανών από εκκλησίες της Ευρώπης με σκοπό να χυτεύσουν το μέταλλο. Ο μεγαλύτερος αριθμός από τις καμπάνες που αφαιρέθηκαν χάθηκε για πάντα. Υπολογίζεται ότι περίπου 150.000 καμπάνες χρονολογημένες μετά το 1700 καταστράφηκαν. Οσες ήταν μεσαιωνικές, πριν από το 1450, εξαιρέθηκαν από το ναζιστικό πρόγραμμα αρπαγής υπέρ των σκοπών του πολέμου, στο οποίο είχε ηγηθεί ο Χέρμαν Γκέρινγκ με υπογραφή από τις 15 Μαρτίου 1940.
Αυτό το πρόγραμμα καταστροφής εντάχθηκε μεταπολεμικά, ήδη από το 1945, στη λίστα με τα εγκλήματα πολέμου. Η Καθολική Εκκλησία το καταδίκασε ως πράξη βεβήλωσης. Η ναζιστική αυτή πράξη είχε άμεση επίπτωση στην καθημερινότητα των κατοίκων σε πολλές χώρες, ιδίως στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στην Πολωνία. Οι κωδωνοκρουσίες είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ευρωπαϊκού ηχοτοπίου από τους μεσαιωνικούς χρόνους και συνδέθηκε εξαρχής με όλες τις τελετουργίες της καθημερινότητας.
Στο ημερολόγιό της, η Αννα Φρανκ είχε σημειώσει την απουσία της κωδωνοκρουσίας από τον ήχο που έστελνε η πόλη. Σύμφωνα με τον μελετητή του ημερολογίου της, Γκέρτγιαν Μπρεκ, επρόκειτο για τη Westerkerk, εκκλησία του 17ου αιώνα στο κεντρικό Αμστερνταμ. Οι καμπάνες της σίγησαν στη διάρκεια του πολέμου.
Για πολλά χρόνια το κενό δεν είχε ακόμη αποκατασταθεί. Υπολογίζεται ότι η αποκατάσταση και η αναπλήρωση συντελέστηκε σε μεγάλο βαθμό έως το 1960. Είχε τότε γεννηθεί μια ισχυρή τάση για βελτίωση της παραγωγής ήχου από τις νέες καμπάνες που τοποθετούνταν στις εκκλησίες, γεγονός που οδήγησε, μετά την καταστροφή των ιστορικών καμπανών, στην αναγέννηση της κωδωνοποιίας σε πολλές χώρες της μεταπολεμικής Ευρώπης. Ορισμένες από τις νέες καμπάνες έγιναν σήμαντρα μνήμης για τα θύματα του πολέμου και πολλές εκκλησίες απέκτησαν νέες εγκαταστάσεις μουσικών κωδώνων.
Ορισμένες από αυτές τις μουσικές εγκαταστάσεις-έργα τέχνης εστάλησαν στην Αμερική ως δώρα, έκφραση ευγνωμοσύνης για την αμερικανική βοήθεια στην Ευρώπη.
ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Νυρεμβέρη
Μάρτιν Παρ
Το Νέο Μουσείο της Νυρεμβέργης (NMN), σε συνεργασία με το μουσείο PhotoBook της Κολωνίας, παρουσιάζει την πρώτη μεγάλη αναδρομική του πρόσφατα θανόντος Βρετανού φωτογράφου Μάρτιν Παρ (1952-2025). Μέλος της Magnum, ο Μάρτιν Παρ απέδωσε μοναδικά όψεις της καταναλωτικής κοινωνίας και το σουρεαλιστικό στοιχείο της καθημερινότητας ανάμεσα στο απρόβλεπτο και στο κιτς. Η έκθεση στήνεται ως σκηνικό ενός ξενοδοχείου βρετανικής λουτρόπολης.
Σικάγο
Το πνεύμα της Αμερικής
Το Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγου ρίχνει τους προβολείς του στον Αμερικανό αρχιτέκτονα Μπρους Γκοφ (1904-1982), γνωστό για το ιδιοσυγκρασιακό ύφος του και την εκλεκτικιστική, υβριδική και συχνά επιδεικτική αρχιτεκτονική του, διάσπαρτη σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ. Κτίρια ανένταχτα σε ρυθμούς και τεχνοτροπίες, οι δημιουργίες του Μπρους Γκοφ προσεγγίζονται ως μια ρηξικέλευθη και απολύτως προσωπική ερμηνεία του πνεύματος της Αμερικής.
Αϊντχόβεν
Νέο Μουσείο
To Rijksmuseum του Αμστερνταμ και ο δήμος του Αϊντχόβεν ενώνουν δυνάμεις για να δημιουργήσουν ένα παράρτημα του διάσημου μουσείου στην ολλανδική πόλη. Ενα μέρος των πλουσίων συλλογών του Rijksmuseum θα μπορεί να εκτίθεται στο Αϊντχόβεν παράλληλα με εκθέσεις που θα προάγουν νέες δημιουργίες και χειρωνακτικές τέχνες. Το νέο μουσείο θα χτιστεί σε ελεύθερη πράσινη έκταση στις όχθες του ποταμού πλησίον του σταθμού.
Φρανκφούρτη
Αουγκουστ Γκάουλ
Μια νέα έκθεση στη Φρανκφούρτη (στη συλλογή Liebieghaus) αφιερώνεται στο έργο του γλύπτη Αουγκουστ Γκάουλ (August Gaul, 1869-1921), με την πολυσχιδή έκφραση. Θεωρείται από τους πρώτους μοντερνιστές της Γερμανίας και η έκθεση επικεντρώνεται σε ζωόμορφα γλυπτά σε διάλογο με έργα παρόμοιας θεματικής από την αρχαία τέχνη. Ο Αουγκουστ Γκάουλ κινήθηκε προς έναν νέο ρεαλισμό με στοιχεία εξπρεσιονιστικά, αποκλίνοντας από τον συμβολισμό.
Νέα Υόρκη
Επανάσταση!
Στις 19 Ιανουαρίου εγκαινιάζεται μια νέα έκθεση στο Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης με τίτλο «Επανάσταση!». Είναι μια έκθεση-εγκατάσταση, που εστιάζεται στην υποδοχή της Αμερικανικής Επανάστασης από τον Τύπο και τους εικονογράφους της εποχής. Το Μετροπόλιταν έχει πλούσιο υλικό όχι μόνο για την Επανάσταση (το 2025 ήταν η επέτειος των 250 ετών) αλλά και για τα πρώτα χρόνια, έως την οικειοθελή απόσυρση του Τζορτζ Ουάσιγκτον το 1797.
