Πέθανε, σε ηλικία 81 χρόνων, ο Ούντο Κιρ, ο Γερμανός ηθοποιός που φιγουράρισε σε 275 ρόλους στο ευρωπαϊκό σινεμά και το Χόλιγουντ και συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, Γκας Βαν Σαντ και Λαρς φον Τρίερ.
Ο ηθοποιός πέθανε χθες, Κυριακή, το πρωί σε νοσοκομείο του Παλμ Σπρινγκς της Καλιφόρνιας, ενώ δεν έγινε γνωστή η αιτία θανάτου του.
Γνωστός για το διαπεραστικό του βλέμμα, ο Κιρ ενσάρκωνε συχνά ρόλους κακών στις ταινίες, ενώ είχε υποδυθεί πολλάκις βρικόλακες και ναζί.
Είχε παίξει σε ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, μουσικά βίντεο και βιντεοπαιχνίδια. «Μου αρέσουν οι ταινίες τρόμου», είχε πει κάποτε σε συνέντευξή του, «γιατί, αν παίζεις μικρούς ή guest ρόλους σε ταινίες, είναι καλύτερο να είσαι κακός και να τρομάζεις τον κόσμο παρά να είσαι ο τύπος που δουλεύει στο ταχυδρομείο και γυρνάει σπίτι στη γυναίκα και στα παιδιά του. Το κοινό θα σε θυμάται περισσότερο».
Ο Κιρ γεννήθηκε ως Ούντο Κίρσπε στη Γερμανία το 1944. Λίγες ώρες μετά τη γέννησή του, το νοσοκομείο βομβαρδίστηκε και έπρεπε να διασωθεί μαζί με τη μητέρα του από τα ερείπια του μαιευτηρίου. Η παιδική του ηλικία στη μεταπολεμική Γερμανία ήταν «φρικτή», όπως είχε εξομολογηθεί στον Guardian το 2002: «Ο πατέρας μου ήταν ήδη παντρεμένος και είχε τρία παιδιά όταν γεννήθηκα, και η μητέρα μου δεν το ήξερε. Ετσι, μεγαλώσαμε φτωχά. Δεν είχαμε ζεστό νερό μέχρι τα 17 μου».
Ως έφηβος, εργάστηκε σε εργοστάσιο ώστε να «ξεφύγει από τη μιζέρια στην οποία γεννήθηκε». Στα 16 του, έγινε φίλος με τον 15χρονο Φασμπίντερ, ενώ έπιναν σε ένα μπαρ της εργατικής τάξης στην Κολωνία. Οταν μετακόμισε στο Λονδίνο για να σπουδάσει αγγλικά, τον ανακάλυψαν σε ένα καφέ. «Μου άρεσε η προσοχή, οπότε έγινα ηθοποιός», είπε κάποτε. Ο ρόλος που τον έκανε διάσημο ήταν στην ταινία τρόμου του 1970 «Mark of the Devil».
View this post on Instagram
Ο Κιρ συχνά έλεγε πως την καριέρα του την είχε διαμορφώσει η τύχη. Καθόταν στο αεροπλάνο δίπλα στον σκηνοθέτη του Αντι Γουόρχολ, Πολ Μόρισι, ο οποίος τον επέλεξε για τον ρόλο του Φρανκενστάιν στην ταινία «Σάρκα για τον Φρανκενστάιν» (Flesh for Frankenstein) του 1973 και στη συνέχεια για τον ρόλο του Δράκουλα στην ταινία «Blood for Dracula» του 1974.
Ηρθε σε επαφή ξανά με τον φίλο της εφηβείας του, Φασμπίντερ και εμφανίστηκε στις ταινίες του «Η γυναίκα του σταθμάρχη» (The Stationmaster’s Wife), «Lola», «The Third Generation» και «Lili Marleen», καθώς και στη μίνι σειρά «Berlin Alexanderplatz».
Τη δεκαετία του ’80, γνώρισε τον νεαρό Δανό σκηνοθέτη Φον Τρίερ, ο οποίος τον επέλεξε για την τηλεοπτική παραγωγή του «Μήδεια» το 1987 και ξεκίνησε μια συνεργασία που διήρκεσε δεκαετίες. Ο Κιρ, ο οποίος ήταν επίσης νονός του γιου του Τρίερ, εμφανίστηκε στα έργα του σκηνοθέτη «Epidemic», «Europa», «The Kingdom», «Δαμάζοντας τα Κύματα» (Breaking the Waves), «Χορεύοντας στο σκοτάδι» (Dancer in the Dark), «Dogville», «Melancholia και Nymphomaniac: Vol. II».
Ο Βαν Σαντ, που λάτρευε τις ερμηνείες του Κιρ στις ταινίες «Frankenstein» και «Dracula», του πρόσφερε τον πρώτο του αμερικανικό ρόλο στην ταινία «Το δικό μου Αϊντάχο» (My Own Private Idaho) του 1991. Η Μαντόνα, θαυμάστρια της ταινίας, έδωσε στον Κιρ τον ρόλο του σύζυγου της στο βιβλίο της «Sex» του 1992, και στη συνέχεια στα μουσικά βιντεοκλίπ των τραγουδιών «Erotica» και «Deeper and Deeper». Ο ίδιος εμφανίστηκε επίσης σε μουσικά βιντεοκλίπ των Supertramp, Korn και Eve.
View this post on Instagram
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ο Κιρ συνέχισε να παίζει μικρούς αλλά ειδικού βάρους ρόλους σε πολλές ταινίες του Χόλιγουντ, όπως «Ace Ventura: Pet Detective», «Johnny Mnemonic», «Armageddon», «End of Days» και «Blade».
Πηγή: Guardian
