Ραγισμένες καρδιές ★★★
ΕΡΩΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ (2024), 166΄
Σκηνοθεσία: Ζιλ Λελούς
Ερμηνείες: Αντέλ Εξαρχόπουλος, Φρανσουά Σιβίλ
Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του φετινού γαλλικού box office, το φιλμ του Ζιλ Λελούς αφηγείται την ιστορία ενός επικού έρωτα που εκτυλίσσεται στις λαϊκές γειτονιές. Ο έφηβος Κλοτέρ αλητεύει στους δρόμους, δίχως να σκοτίζεται για κανόνες και μαθήματα. Κάπου εκεί θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί την Τζάκι, μια ατρόμητη και έξυπνη συνομήλική του που θα τον συναρπάσει. Καθώς όμως εκείνος μπαίνει βαθύτερα στον κόσμο των συμμοριών, μια άδικη κατηγορία για ένα έγκλημα θα τον οδηγήσει για μια δεκαετία στη φυλακή. Οταν απελευθερώνεται πια και επιστρέφει στα παλιά του λημέρια, η λαχτάρα του για εκδίκηση συγκρίνεται μόνο με αυτή να επανασυνδεθεί με την Τζάκι.
Ο Λελούς σχεδιάζει ένα μακροσκελές πρώτο κομμάτι σαν φιλμ ενηλικίωσης, το οποίο αφηγείται την ιστορία της γνωριμίας των δύο παιδιών και του έρωτα που ανακαλύπτουν. Η ποπ αισθητική και οι μουσικές επιλογές ταιριάζουν με την ’80s-90s ατμόσφαιρα, αλλά και τον γενικώς ανάλαφρο τόνο που δίνεται σε μια κατά τα άλλα δραματική ιστορία. Αυτή φυσικά κλιμακώνεται στο δεύτερο μέρος, όπου τους ρόλους των πρωταγωνιστών αναλαμβάνουν οι Αντέλ Εξαρχόπουλος και Φρανσουά Σιβίλ, ενώ η αφήγηση παίρνει διαστάσεις μελοδράματος, ενισχυμένη και από χορευτικές σκηνές.
Η ορχήστρα του αδελφού μου ★★½
ΚΟΜΕΝΤΙ (2024), 103΄
Σκηνοθεσία: Εμανουέλ Κουρκόλ
Ερμηνείες: Μπενζαμέν Λαβέρν, Πιερ Λοτέν
Ο Γάλλος ηθοποιός και κινηματογραφιστής Εμανουέλ Κουρκόλ («Ενας θρίαμβος») επιστρέφει με ένα γλυκόπικρο φιλμ γύρω από τις οικογενειακές σχέσεις αλλά και τη δύναμη της τέχνης, η οποία μπορεί να γεφυρώσει ακόμα και τα κοινωνικά χάσματα. Ο Τιμπό, διεθνώς αναγνωρισμένος μαέστρος, έρχεται αντιμέτωπος με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ενώ ταυτόχρονα ανακαλύπτει ότι είναι υιοθετημένος και έχει έναν μικρότερο αδελφό. Ο τελευταίος εργάζεται στο εστιατόριο ενός επαρχιακού σχολείου, παίζοντας παράλληλα τρομπόνι στην τοπική φιλαρμονική ορχήστρα. Οταν οι δυο τους θα συναντηθούν, ο Τιμπό θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την «αδικία» που επιφύλαξε στον αδελφό του μια πιο δύσκολη ζωή. Ο Κουρκόλ χρησιμοποιεί μια ενδιαφέρουσα ιδέα, ώστε να φέρει κοντά δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους: από τη μια τον λαμπερό, καλλιεργημένο και σνομπ Τιμπό και από την άλλη το καμάρι της εργατικής τάξης, αδελφό του. Η κοινή αγάπη τους για τη μουσική γίνεται πρωταγωνίστρια του φιλμ, το οποίο έχει επίσης κοινωνικές ανησυχίες (π.χ. για το κλείσιμο των εργοστασίων στην επαρχιακή Γαλλία), δίχως πάντως να ξεφεύγει από τα αναμενόμενα σε επίπεδο αφήγησης. Στα θετικά αντιθέτως είναι οι πολύ καλές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών.
Λατρεία – Οι καλτ ελληνικές ταινίες (μου) ★★★
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2024), 104΄
Σκηνοθεσία: Μελέτης Μοίρας
Εμφανίζονται: Γιάννης Οικονομίδης, Γιάννης Ζουγανέλης
Ο ντοκιμαντερίστας Μελέτης Μοίρας αποδίδει φόρο τιμής –και παράλληλα εξερευνά– στην έννοια του κινηματογραφικού καλτ, μέσα από τέσσερα εμβληματικά παραδείγματα της ελληνικής παραγωγής. Το «Τσίου» του Μάκη Παπαδημητράτου, το «Σπιρτόκουτο» του Γιάννη Οικονομίδη, το «Ας περιμένουν οι γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη και το «Βιετνάμ» («Ολα είναι δρόμος») του Παντελή Βούλγαρη, γίνονται όχημα μιας διασκεδαστικής και ενίοτε φιλοσοφικής εξερεύνησης στους τρόπους με τους οποίους μια ταινία μπορεί να διαποτίσει το κοινωνικό συνειδητό, να λατρευτεί και τελικά να αποκτήσει τον τίτλο του «καλτ».
Θρίαμβος ★★½
ΣΑΤΙΡΑ (2024), 98΄
Σκηνοθεσία: Κριστίνα Γκρόζεβα, Πέταρ Βαλτσάνοβ
Ερμηνείες: Μαρία Μπακάλοβα, Μαργκίτα Γκόσεβα
Μια πολιτική σάτιρα που φλερτάρει αρκετά και με το θέατρο του παραλόγου μάς έρχεται από τη Βουλγαρία. Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, λίγο μετά την πτώση του κομμουνισμού και εν μέσω πολιτικής σύγχυσης. Μια ομάδα υψηλόβαθμων αξιωματικών σε συνεργασία με ένα… μέντιουμ αναζητούν ένα μυστηριώδες εξωγήινο(;) σκάφος, το οποίο υποτίθεται ότι θα τους δώσει τη δύναμη να επαναφέρουν τη Βουλγαρία στην πρότερη δόξα της. Η παράνοια που ακολούθησε την πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων εκφράζεται εδώ αλληγορικά μέσα από ένα ενίοτε απολαυστικό φιλμ που αποθεώνει τη σουρεάλ ασυναρτησία, φτάνοντας επικίνδυνα κοντά και στο όριο της φάρσας.
The Opera! Αριες για έναν έρωτα ★★½
ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ (2024), 106΄
Σκηνοθεσία: Νταβίντε Λιβερμόρε, Πάολο Τζεπ Κούκο
Ερμηνείες: Βαλεντίνο Μπούτσα, Μάριαμ Μπατιστέλι
Η όπερα μεταφέρεται στον κινηματογράφο, με τον μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης να γίνεται υβριδικό οπερατικό έργο με διακεκριμένους συντελεστές και των δύο «κόσμων». Ο αρχαίος μύθος αναβιώνει σε σύγχρονο σκηνικό με τον τενόρο Βαλεντίνο Μπούτσα και τη σοπράνο Μάριαμ Μπατιστέλι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ενώ γύρω τους υπάρχουν σπουδαίοι ηθοποιοί σαν τον Βενσάν Κασέλ (υποδύεται τον… ταξιτζή Χάροντα), τη Φανί Αρντάν και τη Ρόζι ντε Πάλμα.
Εχω κάτι να πω ★★½
ΚΩΜΩΔΙΑ (2024), 96΄
Σκηνοθεσία: Στράτος Τζίτζης
Ερμηνείες: Αντίνοος Αλμπάνης, Ζέτα Δούκα
Ο Στράτος Τζίτζης αυτοσαρκάζεται και αναρωτιέται μέσα από μια κωμωδία με πρωταγωνιστή τον Αντίνοο Αλμπάνη. Ο τελευταίος υποδύεται έναν αποτυχημένο σκηνοθέτη που θέλει να βγάλει ένα βιβλίο φιλοσοφίας, επιμένοντας να στοχάζεται παρά τις αναποδιές που βάζει στον δρόμο του η ζωή.
