The Last Showgirl ★★★
ΔΡΑΜΑ (2024), 88΄
Σκηνοθεσία: Τζία Κόπολα
Ερμηνείες: Πάμελα Αντερσον, Τζέιμι Λι Κέρτις
Η εγγονή του Φράνσις Φορντ Κόπολα σκηνοθετεί την Πάμελα Αντερσον σε ένα ρόλο κομμένο και ραμμένο για την Αμερικανίδα σταρ, η οποία δείχνει μια διαφορετική πτυχή των υποκριτικών ικανοτήτων της. Η Σέλι, μια πενηντάρα χορεύτρια που ζει στο Λας Βέγκας, βλέπει ξαφνικά την παράσταση καμπαρέ, στην οποία πρωταγωνιστούσε επί τρεις δεκαετίες, να κατεβαίνει. Πλέον θα κληθεί να πάρει αποφάσεις για το μέλλον της, ενώ ταυτόχρονα η αποξενωμένη κόρη της φτάνει στην πόλη αναζητώντας απαντήσεις.
Η Τζία Κόπολα ισορροπεί ανάμεσα στον σκληρό ρεαλισμό και στο ονειρικό στοιχείο, καθώς θίγει το θέμα των ηλικιακών διακρίσεων εις βάρος των γυναικών, ειδικά στη βιομηχανία του θεάματος. Σε κοινωνικό επίπεδο, βέβαια, η ταινία της «καδράρει» ευρύτερα την αμερικανική εργατική τάξη, δίχως να προχωράει σε μεγάλο βάθος. Στο επίκεντρο εδώ είναι η Σέλι, μια γυναίκα που φανερά έχει ζήσει πολλά, ωστόσο διατηρεί μια σχεδόν παιδική αθωότητα, σαν ασπίδα προστασίας απέναντι στη σκληρότητα του κόσμου. Η Πάμελα Αντερσον, μπολιάζοντας με προσωπικά στοιχεία τον χαρακτήρα, παραδίδει μια πειστική και «ζεστή» ερμηνεία, ενώ στο πλευρό της έχει και την αμίμητη Τζέιμι Λι Κέρτις, στον ρόλο μιας ακόμη πιο παλιάς καραβάνας του Βέγκας που λειτουργεί και σαν προστάτιδα-μητέρα της.
Η Τζούλι μένει σιωπηλή ★★★
ΔΡΑΜΑ (2024), 100΄
Σκηνοθεσία: Λεονάρντο βαν Ντιλ
Ερμηνείες: Τέσα βαν ντε Μπροκ, Γκρέις Μπιό
Μία από τις πιο αξιόλογες ταινίες που είδαμε στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης απέσπασε και το σχετικό βραβείο σκηνοθεσίας της διοργάνωσης. Η έφηβη Τζούλι, ανερχόμενο αστέρι του τένις, έχει ρυθμίσει την καθημερινότητά της με ακρίβεια ρολογιού, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στο απαιτητικό πρόγραμμα προς τον πρωταθλητισμό. Οταν ο προπονητής της θα απολυθεί και θα τεθεί υπό έρευνα για σεξουαλική παρενόχληση, οι αθλητές του ενθαρρύνονται να μιλήσουν. Εκείνη ωστόσο προτιμά τη σιωπή. Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο Βέλγος Λεονάρντο βαν Ντιλ καταφέρνει να διαχειριστεί ένα δύσκολο θέμα, ποντάροντας περισσότερο στην εσωτερική ένταση παρά στις κραυγές και στον διδακτισμό. Σε αυτό, σύμμαχός του είναι το ίδιο το τένις, άθλημα με έντονη ψυχολογική διάσταση, το οποίο λειτουργεί στην προκειμένη περίπτωση σαν καθρέφτης των όσων σκέφτεται και αισθάνεται η «σιωπηλή» Τζούλι. Οχι τυχαία οι σκηνές του παιχνιδιού, σε αγώνες και προπονήσεις, κινηματογραφούνται περίπου ως διάλογοι, που προχωρούν το ταξίδι της ηρωίδας προς μια επίπονη κάθαρση. Πολύ καλή στον κεντρικό ρόλο η νεαρή Τέσα βαν ντε Μπροκ, η οποία προσωποποιεί άριστα την εσωτερική οδύνη της ηρωίδας της, σε ένα φιλμ που γενικώς κάνει «λίγα και καλά», πράγμα ευπρόσδεκτο στο σύγχρονο κινηματογραφικό τοπίο.
Το κορίτσι με τη βελόνα ★★½
ΔΡΑΜΑ (2024), 115΄
Σκηνοθεσία: Μάγκνους φον Χορν
Ερμηνείες: Τρίνε Ντίρχολμ, Βικ Κάρμεν Σόνε
Υποψηφιότητα για το Οσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας, για ένα φιλμ που μας στέλνει στη Δανία των αρχών του 20ού αιώνα. Η Καρολίνε βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση, καθώς περιμένει μάταια τον άνδρα της να γυρίσει από το μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αναζητώντας λύση θα γνωρίσει την Ντάγκμαρ, μια γυναίκα που αρχικά θα τη βοηθήσει να βρει ανάδοχη οικογένεια για το μωρό της και στη συνέχεια θα την κρατήσει κοντά της, δημιουργώντας για εκείνη μια νέα οικογένεια. Σύντομα, όμως, η Καρολίνε θα ανακαλύψει πως υπάρχει και μια πολύ σκοτεινή πλευρά στην καινούργια της ζωή. Ο Μάγκνους φον Χορν χρησιμοποιεί αριστουργηματικά τη φωτογραφία και τα σκηνικά του, προκειμένου να απεικονίσει μια εφιαλτική Κοπεγχάγη, όπου οι άνθρωποι είναι ικανοί για τις πιο ειδεχθείς πράξεις. Γενικώς η ατμόσφαιρα έχει εδώ τον πρώτο λόγο, ενισχυμένη και από την άψογη μουσική-ηχητική επένδυση, σε ένα φιλμ το οποίο πάντως μοιάζει, σε διάφορες πτυχές του, αρκετά επιτηδευμένο. Η ιστορία της Καρολίνε λειτουργεί, φυσικά, ως τραγική μαρτυρία της διαχρονικής θέσης των γυναικών σε μια πατριαρχική κοινωνία, ωστόσο, θα γινόταν περισσότερο πιστευτή αν αντάλλασσε κάτι από το περίσσιο στυλ της για λίγη παραπάνω (κινηματογραφική) ψυχή.
Βιττόρια ★★½
ΔΡΑΜΑ (2024), 89΄
Σκηνοθεσία: Αλεσάντρο Κασιγκόλι, Κέισι Κάουφμαν
Ερμηνείες: Αννα Αμάτο, Μαριλένα Αμάτο
Χρυσός Αλέξανδρος στο τμήμα «Meet the Neighbors» του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για ένα ιδιαίτερο ιταλικό φιλμ με ερασιτέχνες ηθοποιούς, που υποδύονται επί της ουσίας τους εαυτούς τους. Η 40χρονη Τζάσμιν ζει χαρούμενη έχοντας μια όμορφη οικογένεια και ένα επιτυχημένο κομμωτήριο στην περιοχή της Νάπολης. Επειτα από τον θάνατο του πατέρα της, ωστόσο, ένα επαναλαμβανόμενο όνειρο θα την ωθήσει να ξεκινήσει διαδικασίες για την υιοθεσία ενός κοριτσιού, γεγονός που θα θέσει σε κίνδυνο τον γάμο της και όσα έχει χτίσει μέχρι τότε.
Γουλιέλμος Τέλλος
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΡΑΜΑ (2024), 133΄
Σκηνοθεσία: Νικ Χαμ
Ερμηνείες: Κλάις Μπανγκ, Γκολσίφτε Φαραχανί
Ο θρύλος του Γουλιέλμου Τέλλου έρχεται στην οθόνη. Καθώς τα έθνη της μεσαιωνικής Ευρώπης συγκρούονται, η Αυστρία εισβάλλει στην ελεύθερη Ελβετία. Οταν θα δει το χωριό και την οικογένειά του να απειλούνται με αφανισμό, ο δεινός τοξοβόλος Γουλιέλμος θα αρπάξει τη βαλλίστρα του προκειμένου να αντισταθεί στον εισβολέα και να μετατραπεί έτσι σε έναν από τους πιο γνωστούς ήρωες της κεντρικής Ευρώπης.
Φεστιβάλ Δράμας
Νέο καλλιτεχνικό διευθυντή έχει το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Επειτα από τη μη ανανέωση της θητείας του Γιάννη Σακαρίδη και τις αιχμές με τις οποίες εκείνος αποχώρησε, τη θέση αναλαμβάνει ο Γιώργος Αγγελόπουλος, νέος κινηματογραφιστής και μέχρι πρότινος διευθυντής Ανάπτυξης και Παραγωγής του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Οπως ενημέρωσε το Δ.Σ. του φεστιβάλ, η επιλογή του έγινε έπειτα από τη γνωμοδότηση της σχετικής επιτροπής αξιολόγησης, ενώ ο ίδιος δήλωσε ότι το φεστιβάλ «ήταν και θα παραμείνει ένα καταφύγιο για την πολυφωνία, τη διαφορετικότητα και την ανάγκη για ελεύθερη δημιουργία και έκφραση».
_________________________________________________________________________
Κεντρική φωτό: Στο «The Last Showgirl», η Πάμελα Αντερσον υποδύεται τη Σέλι, μια πενηντάρα χορεύτρια σε καμπαρέ του λαμπερού Λας Βέγκας, όπου η παράσταση στην οποία εμφανιζόταν κατεβαίνει, αναγκάζοντάς την να πάρει αποφάσεις για το μέλλον.
