Η Αναστασία Πατσούρη γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών. Είναι πτυχιούχος Οικονομικών Επιστημών, καθώς και Διεπιστημονικής Διαχείρισης Κρίσεων από το ΕΚΠΑ. Εχει εργαστεί στον ΟΑΣΕ στη Βιέννη και ως ανώτερο διοικητικό στέλεχος σε νεοφυείς επιχειρήσεις στο Βερολίνο. Η συλλογή «Εν κινήσει» (εκδ. 24γράμματα) αποτελεί το πρώτο της ποιητικό έργο.
Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Ρίλκε: Liebesgedichte, Παπαδίτσας: Ποίηση, Καβάφης: Gedichte Griechisch und deutsch, Χόλιντεϊ: The Daily Stoic, Ρίλκε: Letters to a young poet, Γιουνγκ: The Archetypes and the Collective Unconscious.
Ποιος ήρωας – ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Η Ρεμέδιος από τα «100 χρόνια μοναξιάς» του Μάρκες. Η σαγηνευτική αύρα της, η δύναμή της, η απλότητά της, η εκπληκτική της ταπεινοφροσύνη, η φυσική της ευπρέπεια και η σχέση της με το γυμνό πρωτόπλαστο σώμα είναι στοιχεία που θαυμάζω.
Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Δημουλά, Σαράντη, Καββαδία, Ρίλκε, Λειβαδίτη, Καζαντζάκη, Λόρδο Βύρωνα, Μυριβήλη, Βαλτινό, Τερζάκη, Ουγκώ, Ράιχ.
Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Ο προπάππους του Ρώσου ποιητή Πούσκιν ήταν ο πρώτος Αφρορώσος στρατηγός της νεότερης εποχής, ονόματι Abram Hannibal. Διαβάζοντας την επιστολή του Hannibal στον Μεγάλο Πέτρο το 1722, έμαθα πως ξεκίνησε από πολύ χαμηλά και κατάφερε να γίνει σημαίνων στέλεχος στην κοινωνία που ζούσε.
Πώς προέκυψε ο τίτλος της ποιητικής συλλογής;
Είναι εμπνευσμένος από την ελληνική φιλοσοφία. Το «τα πάντα ρει» του Ηράκλειτου, μας δηλώνει πως το μόνο σταθερό στη ζωή είναι η συνεχής κίνηση. Ετσι και τα ποιήματά μου καλούν τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι κίνησης και ροής αναμνήσεων, αισθήσεων, εικόνων και σκέψεων, άλλοτε βασισμένων στην ψυχογραφία των ανθρώπινων σχέσεων και άλλοτε σε τόπους της φύσης, γνώριμους και βιωματικούς.
Πώς συνδέονται οι φωτογραφίες του βιβλίου με τα ποιήματα;
Την ατέρμονη κίνηση της ζωής θέλαμε να αποτυπώσουμε στις φωτογραφίες της ποιητικής συλλογής. Η σειρά των φωτογραφιών ακολουθεί το ανθρώπινο σώμα από την εμβρυική του στάση έως την επεκτατική. Το στοιχείο της θάλασσας στις φωτογραφίες συμβολίζει την αέναη κίνηση.
Σχολιάστε το περιεχόμενο του ποιήματος «Προσευχή».
Αυτό που θέλω να εκφράσω είναι η αισθησιακή θύμηση και το αποτύπωμα που αφήνουν οι ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και συγκεκριμένες εικόνες και τοπία, μέσα μας. Θέλησα να υποδηλώσω τη μυσταγωγική νοσταλγία των σχέσεων που πέρασαν και μας επηρέασαν, με έναν δημιουργικό τρόπο, μετά μουσικής και μετά χρωμάτων.
Επιμέλεια: Αλεξάνδρα Σκαράκη
