Η Λιάνα Σακελλίου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συνεχίζοντας μεταπτυχιακές σπουδές στη Βρετανία και στην Αμερική. Εχουν κυκλοφορήσει 22 βιβλία της με ποιήματα, μελέτες και μεταφράσεις στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στη Ρουμανία και στις ΗΠΑ. Είναι καθηγήτρια δημιουργικής γραφής και αμερικανικής λογοτεχνίας στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε δέκα γλώσσες και έχουν εμφανιστεί σε διεθνείς ανθολογίες και περιοδικά. Τελευταία έργα της είναι οι ποιητικές συλλογές «Sequentiae» (Αθήνα, Gutenberg, 2021) και «Portrait Before Dark» (Texas, St. Julian Press, 2022).
Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Τις «19 επιστολές» της Κάθλιν Μακγκούκεϊ, τις οποίες απευθύνει στον Θάνατο απαριθμώντας τη γοητεία της ζωής και πιστεύοντας πως «Η ιστορία μου ήταν ιδιωτική τότε. Νόμιζα πως δεν θα με έβρισκες ποτέ».
Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Μετά τις αλλεπάλληλες φωτιές του καλοκαιριού κοντά, πολύ κοντά στη γειτονιά μου, και τώρα που πάλι μαίνεται ο πόλεμος, μάλλον θαυμάζω τη Σκάρλετ Ο’ Χάρα στο «Οσα παίρνει ο άνεμος». Επιβιώνει του αμερικανικού εμφυλίου και μέσα στην καμένη γη (το μόνο που της απέμεινε) της αμερικανικής Γεωργίας ξεκινά με τα ίδια της τα χέρια να φυτεύει την Τάρα για να σωθεί.
Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Πρέπει όμως να είναι συνομήλικοι, ας πούμε στην τρυφερή ηλικία των 65. Φόκνερ και Χέμινγουεϊ· Χίλντα Ντούλιτλ και Λόρενς· Καβάφη, Γουίτμαν και Πεσόα· Εμερσον και Ντίκινσον· Τσέχωφ και Λέβερτοφ και Ρίλκε· και τη Γουλφ με την Πλαθ μαζί μου στην κουζίνα για να με βοηθούν να σερβίρουμε τα εδέσματα.
Η «Sequentiae» υπακούει πιο πολύ στη λογική της ποιητικής σύνθεσης παρά στην κλασικότροπη συλλογή ποιημάτων;
Είναι ποιητικό ορατόριο. Αποτελείται από πέντε μέρη και καθένα έχει τη δική του μορφή και γεωμετρικό σχήμα ανάλογα με το περιεχόμενό του. Πέντε φωνές (περσόνες) αφηγούνται τη δημιουργία και την ιστορία ενός έργου τέχνης του 16ου αιώνα.
Η διακριτική μα δραστική θρησκευτική αύρα που διαπνέει το έργο έχει ως μυστική έμπνευσή της τι ακριβώς;
Στις 26 Δεκεμβρίου 1566 εκδίδεται από τις βενετικές αρχές του Χάνδακα άδεια στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο να πουλήσει πίνακα αντί του ποσού των 70 δουκάτων. Ο δημιουργός αναχωρεί για ένα μεγάλο ταξίδι που θα τον οδηγήσει σε περιπέτειες του νου και της ψυχής, ενώ η εικόνα του κάνει κι αυτή ένα παράλληλο ταξίδι. Ισως ο πίνακας που πουλήθηκε να ήταν η εικόνα της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ισως όχι. Μ’ ενδιαφέρει όμως η εικόνα της Κοίμησης που ζωγράφισε ο Δ.Θ. κατά την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση και μαζί τα δύο στοιχεία –κυήματα της παθιασμένης φαντασίας του Δομήνικου– που αποκαλύπτω στους στίχους μου.
