ΒΙΒΛΙΟ. Οκτώ χιλιάδες αντίτυπα έχει προλάβει να πουλήσει η «Κρήτη μου» της Σαμπά Αλτίνσαϊ τους λίγους μήνες που βρίσκεται στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων από τις εκδόσεις «Κέδρος» (μτφ. Νίκη Σταυρίδη). Εξαιρετική επίδοση αν αναλογιστεί κανείς το θέμα. Η Αλτίνσαϊ, απόγονος Τουρκοκρητών, αφηγείται την ιστορία του παππού της, του Ιμπραήμ Γιαμαρκαμάκη, μουσουλμάνου των Χανίων ο οποίος υποχρεώθηκε μαζί με την οικογένειά του να εγκαταλείψει την Κρήτη στη διάρκεια της ανταλλαγής πληθυσμών του 1924.
Αυτές τις ημέρες η Τουρκάλα συγγραφέας βρίσκεται στην Αθήνα, ένα είδος ανταπόδοσης στο ελληνικό κοινό που της επιφύλαξε θερμή υποδοχή. Η Στοά του Βιβλίου ξεχείλιζε χθες από κόσμο. Φαίνεται πως η Σαμπά Αλτίνσαϊ χτύπησε μια ευαίσθητη χορδή. Με την καλή και την κακή έννοια. Λίγο πριν από το τέλος της παρουσίασης παραλίγο να τιναχθούν όλα στον αέρα εξαιτίας ενός μεμονωμένου εθνικιστικού παραληρήματος.
Ολα ξεκίνησαν με μια φράση του πατέρα της: «Αν πάρεις ένα λουλούδι από μια γλάστρα και το φυτέψεις σε μια άλλη, δεν θα πιάσει». Για πρώτη φορά η Σαμπά Αλτινσάϊ αισθάνθηκε τον πόνο του ξεριζωμού. Ηταν ένας πόνος που ερχόταν από μακριά. Ηθελε να μάθει περισσότερα. «Αρχισα την έρευνά μου μαθαίνοντας πρώτα να διαβάζω το αραβικό αλφάβητο». Η έρευνα τής πήρε 4-5 χρόνια, το γράψιμο άλλα επτά. «Ο πρώτος μου «δάσκαλος» ήταν ο Νίκος Καζαντζάκης και το έργο του». Κι αν ο Καζαντζάκης έγραφε με την ιδιότητα του Ελληνα και του χριστιανού εγώ με ποια ταυτότητα θα έγραφα το δικό μου βιβλίο;». Δεν της πήρε πολύ καιρό πριν για να απαντήσει. Ηταν κόρη μουσουλμάνων Κρητών. Αισθανόταν Κρητικιά και ήταν περήφανη γι’ αυτό. «Δεν ξέρω πώς μπορεί να ακουστεί αυτό», είπε με ελαφριά συστολή. «Η δεύτερη ιδιότητά μου ήταν αυτή του συγγραφέα. Και ως συγγραφέας ανέλαβα την ευθύνη να μην μεροληπτήσω, ευθύνη απέναντι στους αναγνώστες αλλά και στις επόμενες γενιές. Οφειλα να μπω στη θέση όλων, να δω τα πράγματα από απόσταση, να απογυμνωθώ από την ταυτότητά μου».
Αυτό είναι και το μυστικό της επιτυχίας του βιβλίου. «Είναι πολύ απλό να δείξεις τους καλούς και τους κακούς, αλλά αν είχα διαλέξει αυτόν τον δρόμο δεν θα ήμουνα σήμερα μαζί σας».
