Να καμιά φορά που οι προτάσεις δεν έρχονται από τα πολυδιαφημισμένα σχήματα πρωταγωνιστών της μουσικής σκηνής που διαλαλούν βαρύγδουπα το πρόγραμμα μιας σεζόν, αλλά από κάποιους που δεν κομπάζουν γι’ αυτό που κάνουν. Πρόσφατο παράδειγμα η περίπτωση της Ελλης Πασπαλά και των HumaTouch που μας χάρισαν πέντε διαφορετικές βραδιές στο «Ζουμ» της Πλάκας με ένα κοινό πρόγραμμα όπου όλοι ήταν πρωταγωνιστές. Αυτό ακριβώς θα επαναληφθεί σήμερα στα Χανιά και αύριο στο Ηράκλειο από τους πέντε καλλιτέχνες που ο καθένας έχει τη δική του ιστορία στο χώρο της μουσικής.
Αν και η φωνή της Ελλης Πασπαλά είναι η πιο γνώριμη στο ευρύ κοινό από το 1982 που ξεκίνησε με την «Πορνογραφία» του Μάνου Χατζιδάκι, οι ανήσυχοι ακροατές γνωρίζουν πολύ καλά τον Ντέιβιντ Λιντς, τον Σταύρο Λάντσια και τον Γιώτη Κιουρτσόγλου ως μουσικούς στην αρχή αλλά γρήγορα και μέσα από τις συνθέσεις τους.
Με ρίζες στην τζαζ
Εχουν συνεργαστεί και στο παρελθόν. Ηταν, όμως, η πρώτη φορά που η συνεργασία με το σχήμα των «HumaTouch» έγινε επίσημα. «Εχουν ένα ιδιαίτερο ήχο και προσέγγιση σε ορισμένα πράγματα. Οι ρίζες τους είναι στην τζαζ, έχουν όμως μια βαθιά σχέση όλοι τους με την ελληνική μουσική και κυρίως το ελληνικό τραγούδι που το περιέχουν στις συνθέσεις τους. Τέτοια στοιχεία έχουν και στους αυτοσχεδιασμούς τους». H συνεργασία τους δεν ήταν δύσκολο να γίνει. Λίγο πολύ όλοι το ‘χαν σκεφτεί. «Ηταν ωραία να συνδυάσουμε τον νέο τους δίσκο με πράγματα που κάνω εγώ. Αλλά πέρα από τη σχέση μας με τον Ντέιβιντ (είναι ζευγάρι και στη ζωή) είμαστε και κουμπάροι με τους υπόλοιπους. Παντρέψαμε τον Γιώτη, ενώ ο Λάντσιας είναι ένας από τους νονούς του γιου μας». Φίλοι και συνεργάτες λοιπόν συναντήθηκαν στη σκηνή ξανά. Αλλωστε, οι «HumaTouch» υπάρχουν στα μουσικά μας πράγματα εδώ και 6-7 χρόνια. «Πρωτοσυνεργαστήκαμε ως ομάδα όχι όμως με τον τίτλο του σχήματος, το 1993. Τότε μαζί μας ήταν ο Νίκος Καπηλίδης και ο Σωτήρης Λεμονίδης». Κάποια στιγμή οι τρεις απ’ αυτούς αποφάσισαν να δημιουργήσουν το δικό τους μουσικό σχήμα και να κάνουν από κοινού συναυλίες. «Νομίζω ότι έχουν διαμορφώσει μια ισχυρή ταυτότητα και ένα δικό τους μουσικό χρώμα. Χρησιμοποιούν τα πολύπλευρα ταλέντα τους και αυτό που με εντυπωσιάζει όταν ακούω το δίσκο τους, είναι ότι όλα αυτά παίζονται από τρεις μόνο ανθρώπους. Ισως, ακούγοντας κάποιος το cd τους να μην το καταλαβαίνει, όμως στις live εμφανίσεις είναι ευδιάκριτο. Οι εμφανίσεις αυτές μοιάζουν σαν μια παιδική χαρά».
Νέα φόρμα
Το πρόγραμμα που παρουσίασαν στο «Ζουμ και θα επαναλάβουν στην Κρήτη, περιέχει τραγούδια από το δικό της ρεπερτόριο: Παναγιώτη Καλαντζόπουλο, Στάμο Σέμση, φυσικά Μάνο Χατζιδάκι ακόμη και λαϊκά τραγούδια σαν το «Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα» ή τον «Κοκαϊνοπότη» παιγμένα με ένα άλλο ύφος. H αναζήτηση της νέας φόρμας σε κάθε τραγούδι είναι το ζητούμενο. Ομως και η Ελλη Πασπαλά συμμετέχει με το δικό της τρόπο στα κομμάτια τους, κάνοντας φωνητικά. Για μονιμότερη σχέση με το σχήμα δεν μπορεί να μιλήσει με σιγουριά. «Με τα παιδιά είμαστε τόσο συνδεμένοι μουσικά που όλο και κάτι γίνεται χωρίς να έχει επισημοποιηθεί τίποτα».
Πώς είναι να δουλεύει μαζί με τον σύζυγό της; «Αλληλοσυμπληρωνόμαστε» λέει? και για τη σχέση της με τον Ντέιβιντ. «Ακούμε πολύ ο ένας τον άλλον. Ασφαλώς και διαφωνούμε. Νομίζω ότι ο Ντέιβιντ συμμετέχει πιο ενεργά στις δικές μου μουσικές υποθέσεις απ’ ό,τι εγώ στις δικές του».
