Ανάστατος είναι ο αρχιτεκτονικός κόσμος του Ηρακλείου Κρήτης λόγω μιας σειράς ατυχών παρεμβάσεων που εξελίσσονται σε αυτήν την «ολυμπιακή» πόλη. O Σύλλογος Αρχιτεκτόνων νομού Ηρακλείου εξέδωσε προσφάτως ανακοίνωση στην οποία εκφράζεται εντόνως η δυσαρέσκεια για την κατεδάφιση της Παλιάς Ηλεκτρικής στα Τείχη του Ηρακλείου, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα κτίριο κηρυγμένο διατηρητέο στο σύνολό του από το ΥΠΠΟ ως «βιομηχανικό μνημείο».
Η κατεδάφιση της Παλιάς Ηλεκτρικής έγινε για να δώσει τη θέση της στο νέο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. «Ως επιστημονικός φορέας», λέει ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Ηρακλείου, «οφείλουμε να αναζητήσουμε και εκθέσουμε την επιστημονική προσέγγιση και την αρχιτεκτονική «λύση» που επέτρεψε να γίνει ένας σωρός από μπάζα και παλιοσίδερα το διατηρητέο ιστορικό μνημείο για να δομηθεί στη θέση του ένα νέο κτίριο, με νέα χρήση (πολύ σημαντική, ομολογουμένως) που θα μιμείται τη μορφή και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του, κατονομάζοντας μάλιστα το έργο «Αποκατάσταση διατηρητέου μνημείου»».
Η κατεδάφιση της Παλιάς Ηλεκτρικής παρέσυρε και ένα κομμάτι του παράλιου Τείχους, το γεγονός όμως αυτό δεν προκάλεσε κάποιου είδους κινητοποίηση. O Σύλλογος Αρχιτεκτόνων απευθύνει ερώτημα προς τον υπουργό Πολιτισμού, «γιατί δεν ερωτήθηκαν επίσημα η Διεύθυνση Βυζαντινών Μνημείων και το ΚΑΣ εφόσον το έργο τοποθετείται επί του παράλιου τείχους και σε επαφή με αυτό;». Οπως επισημαίνει ο αρχιτέκτων Νίκος Σκουτέλης, οι ενέργειες αυτές είναι ενδεικτικές «της απουσίας ενός μάστερ πλαν για την πόλη». Το Ηράκλειο, πόλη εξαιρετικά κακοποιημένη με βαρύ παρελθόν σε ό,τι αφορά την προστασία μνημείων, επιχειρεί όπως δείχνουν τα πράγματα να βαδίσει βιαστικά προς την «ολυμπιακή» αποστολή της.
Ηδη, στο Ηράκλειο το Δημοτικό Συμβούλιο έχει αποφασίσει για δεύτερη φορά την κατεδάφιση του ρασιοναλιστικού κτιρίου του «Ξενία» και τη νέα διαμόρφωση της αρχιτεκτονικά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας Πλατείας Ελευθερίας, που φαίνεται ήταν πολύ «προχωρημένη» για τα γούστα της δημοτικής αρχής. Δύο χρόνια πριν, η σκαλωσιά στη βόρεια όψη του Κούλε παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια του χειμώνα «με αποτέλεσμα», όπως καταγγέλλεται, «το ωραίο έντονο bugnato (ημιλαξευμένη λιθοδομή στην Αναγέννηση) που τόσο χαρακτηρίζει το φρούριο, έβαψε μια για πάντα». Πρόσφατες είναι οι μνήμες, επίσης, από το 1993 όταν μπουλντόζες του δήμου κατεδάφισαν τις νεοκλασικές αποθήκες Καστέλλα στην περιοχή της μονής του Αγίου Πέτρου με το πρόσχημα της ετοιμορροπίας. Στη θέση τους χτίστηκε πολυκατοικία, αλλά λόγω της γενικής κατακραυγής ο χώρος απαλλοτριώθηκε. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 είχε επίσης κατεδαφιστεί η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου Περάτη που χρονολογείτο στην ύστερη Βενετοκρατία.
Το Ηράκλειο, πόλη που χρήζει ριζικής ανάπλασης, έχει θέσει μείζονα ζητήματα που απαιτούν εξηγήσεις. Ως τώρα, δεν έχει ακουστεί ο λόγος ευθύνης.
