Ηταν, πιθανότατα, η πιο σκληρή στιγμή της καριέρας του. Λίγες ώρες πριν, ο πρόεδρος της ιταλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, Γκαμπριέλε Γκραβίνα, του είχε ανακοινώσει ότι θα πάψει να είναι ο ομοσπονδιακός προπονητής της Σκουάντρα Ατζούρα.
«Αγαπώ αυτή τη φανέλα, αυτή τη δουλειά και τους παίκτες που προπόνησα. Αύριο βράδυ θα τους ζητήσω να αποδείξουν αυτό που τους ζήτησα, ακόμα και αν δεν κατάφερα να τους βοηθήσω να βγάλουν τον καλύτερό τους εαυτό», είπε σχεδόν βουρκωμένος, ανακοινώνοντας το άδοξο τέλος του από την τετράκις παγκόσμια πρωταθλήτρια.
Το «αντίο» του Λουτσιάνο Σπαλέτι προκλήθηκε από τη βαριά ήττα των Ατζούρι με 3-0 από τη Νορβηγία στο Οσλο, η οποία επί της ουσίας οδήγησε την εθνική ομάδα σε ακόμα μία διαδικασία μπαράζ πρόκρισης σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου και, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, στην τρίτη διαδοχική απουσία της από Μουντιάλ.
Η παταγώδης αποτυχία που προκάλεσε την παραίτηση του Γκραβίνα, του γενικού αρχηγού Τζιανλουίτζι Μπουφόν και του διαδόχου του Σπαλέτι, Τζενάρο Γκατούζο, επιβεβαίωσε την κρίση του ιταλικού ποδοσφαίρου, όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε συλλογικό επίπεδο.
Από το βράδυ της Μ. Πέμπτης (9/4), Μπολόνια και Φιορεντίνα βρίσκονται στο χείλος του αποκλεισμού σε Europa League και Conference League αντίστοιχα, με την κατρακύλα του ποδοσφαίρου της γείτονος χώρας να συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς.
Ο Σπαλέτι, ακούραστος εργάτης αυτού του ποδοσφαίρου, αποκάλυψε τη δική του πρόταση για την αναγέννηση της εθνικής ομάδας αλλά και του εγχώριου ταλέντου που τόσο λείπει τα τελευταία χρόνια.
«Πρέπει να καλλιεργήσουμε τα αναδυόμενα ταλέντα γιατί πάντα θα εμφανίζονται. Η πρότασή μου είναι: Γιατί κάθε ιταλική ομάδα να μην είναι υποχρεωμένη στο πρωτάθλημα να έχει πάντα έναν παίκτη Κ19 στην ενδεκάδα;», εξήγησε ο Σπαλέτι, δικαιώνοντας πρόσφατη ατάκα του Γιούργκεν Κλίνσμαν, σύμφωνα με τον οποίον ο Λαμίν Γιαμάλ θα έπαιζε στη… δεύτερη κατηγορία αν είχε γεννηθεί στην Ιταλία και όχι στην Ισπανία.
«Αυτό θα υποχρέωνε κάθε ομάδα να έχει περί τους τέσσερις παίκτες αυτής της ηλικίας στο ρόστερ της, όπερ σημαίνει ότι θα δίνονταν ευκαιρίες σε περίπου 80 νεαρούς ποδοσφαιριστές ώστε να στηριχτούν και να εξελιχθούν», συνέχισε ο βετεράνος τεχνικός, σε μια πρόταση που αναμφίβολα θα έπρεπε να λάβει υπόψη η νέα ποδοσφαιρική ομοσπονδία, η οποία από εδώ και πέρα θα συνεργάζεται πιο στενά με τους συλλόγους.
Ο Σπαλέτι, βεβαίως, έχει μπροστά του πιο άμεσες και δύσκολες αποστολές: Να κάνει πρωταγωνίστρια και πάλι τη Γιουβέντους, η οποία είναι πρώτη στην Ιταλία σε πρωταθλήματα (36), αλλά έχει να κατακτήσει το Σκουντέτο από το 2020, έχοντας έκτοτε μόλις δύο Κύπελλα.
Εν αναμονή επίσημων ανακοινώσεων, ο Σπαλέτι έχει συμφωνήσει με τη Γιούβε για νέο συμβόλαιο που θα τον κρατήσει στο Τορίνο έως το 2028, αφού η διοίκηση της Γηραιάς Κυρίας βλέπει στο πρόσωπό του τον άνθρωπο που θα μπορέσει να αναγεννήσει την ομάδα.
Το έκανε, άλλωστε, με τη Νάπολι, η οποία παίζοντας καταπληκτικό ποδόσφαιρο υπό τις οδηγίες του, και με πρωταγωνιστές τους Κβίτσα Κβαρατσχέλια και Βίκτορ Οσιμεν, κατέκτησε το πρωτάθλημα μετά από 33 ολόκληρα χρόνια.
Εξαιτίας της πολύ δύσκολης σχέσης του με τον (ούτως ή άλλως ιδιόρρυθμο) ιδιοκτήτη Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις, ο Σπαλέτι αποφάσισε να αποχωρήσει από τους Παρτενοπέι, οι οποίοι τον λάτρευαν τότε, αλλά τον βάφτισαν «προδότη» επειδή υπέγραψε στη μισητή τους (χωρίς εισαγωγικά) Γιουβέντους.
Για να δείξει την αγάπη του, άλλωστε, ο ίδιος έκανε το πρώτο τατουάζ στη ζωή του, «χτυπώντας» στο αριστερό μπράτσο του το έμβλημα της Νάπολι και τον αριθμό «3» για τον αριθμό των πρωταθλημάτων των Ναπολιτάνων, τα οποία έγιναν τέσσερα με τον Αντόνιο Κόντε.
«Ο δεσμός μου με τη Νάπολι είναι άφθαρτος και το τατουάζ θα παραμείνει για πάντα, ώστε να θυμίζει την κοινή μας επιτυχία», ξεκαθάρισε όταν πολλοί φίλαθλοι της Γιουβέντους του ζήτησαν μέσω social media να αφαιρέσει αυτό το τατουάζ και να βάλει στη θέση του το «J» (Juventus).
Οι Μπιανκονέρι παλεύουν με Κόμο και Ρόμα για το τέταρτο, «χρυσό» εισιτήριο που οδηγεί στο Champions League, πίσω από την Ιντερ, μεγάλο φαβορί για τον φετινό τίτλο, τη Νάπολι και τη Μίλαν.
Ο Σπαλέτι, ο οποίος το 1999 πήρε το πτυχίο προπονητικής με άριστα, νιώθει ικανός να τα καταφέρει, αφού άλλωστε το πέτυχε για πρώτη φορά με την άσημη Ουντινέζε, η οποία βίωσε την ξεχωριστή εμπειρία της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης χάρη στη δουλειά ενός προπονητή που έδειχνε πάντα να είναι μπροστά από την εποχή του.
Η δουλειά του στο «Φριούλι» του άνοιξε τις πόρτες στα «σαλόνια», όπου κατέκτησε τίτλους με τη Ρόμα, τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία και, βεβαίως, τη Νάπολι. Μόνο η Ιντερ του… ξέφυγε, αλλά την ανέλαβε στην πιο δύσκολη φάση της σύγχρονης εποχής, καταφέρνοντας να τη βγάλει στο Champions League μετά από έξι ολόκληρα χρόνια.
Ανθρωπος που ζει με πάθος τη δουλειά του, δεν δίστασε να έρθει σε κόντρα με το ζωντανό σύμβολο της Ρόμα, Φραντσέσκο Τότι, παρότι στη συνέχεια τα βρήκαν και ο «capitano» έβγαλε ξανά τον καλό του εαυτό.
Δεν δίστασε να καθίσει δύο χρόνια μακριά από τους πάγκους προτού αναλάβει τη Νάπολι, στη νότια Ιταλία έδωσε νέα ώθηση στην καριέρα του, για να πληγεί ανεπανόρθωτα με τη θητεία του στην εθνική ομάδα, η οποία αποδείχθηκε ευχή και κατάρα για τον προπονητή από την Τοσκάνη.
Και τώρα, τι; Η Γιουβέντους θέλει να κάνει μια νέα αρχή, να διεκδικήσει την επόμενη σεζόν το πρώτο της πρωτάθλημα μετά από επτά χρόνια και φιλοδοξεί να προσθέσει στο ρόστερ της παίκτες εγνωσμένης αξίας και ισχυρές προσωπικότητες, όπως ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας Αλισον της Λίβερπουλ, ο Αργεντινός αμυντικός Μάρκο Σενέσι της Μπόρνμουθ, ο Ιταλός αμυντικός Ρικάρντο Καλαφιόρι της Αρσεναλ, ο Ιταλός μέσος Σάντρο Τονάλι της Νιουκάστλ, ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός Μπερνάρντο Σίλβα της Μάντσεστερ Σίτι ή ο Πολωνός επιθετικός Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι της Μπαρτσελόνα. Με οδηγό όλων, βεβαίως, τον Λουτσιάνο Σπαλέτι.
