Η Κλαρίς Ταϊρί είχε αποδεχθεί την ανταγωνιστική φύση των τεσσάρων παιδιών της. Είχε συμβιβαστεί με το γεγονός ότι η ζυγαριά «βιβλίο και μαθήματα ή μπάλα;» είχε ξεκάθαρη κλίση και απάντηση. Στο σπιτικό της, στην επαρχία Σόμερσετ του Νιου Τζέρσεϊ, οι στιγμές ησυχίας ήταν λιγοστές. Σχεδόν σπάνιες. Αν η τηλεόραση δεν ήταν ανοιχτή προβάλλοντας κάποιον –δεν είχε σημασία το άθλημα– αγώνα, οι γιοι της θα έτρεχαν πάνω-κάτω κλωτσώντας ή χτυπώντας μία (κάθε) μπάλα. Δεν θα τους χαλούσε το χατίρι. Είχε, ωστόσο, μονάχα έναν απαράβατο κανόνα: «Ακούστε με καλά. Προσέξτε μόνο μη μου κάνετε καμία τρύπα στον τοίχο».
Οι ζημιές ήταν ένας ακόμη «αντίπαλος» για τον Μπριν Ταϊρί και τα τρία αδέρφια του. Ο 28χρονος γκαρντ της ομάδας μπάσκετ του ΠΑΟΚ, ο οποίος το βράδυ της Μ. Τετάρτης (8/4) οδήγησε τον «Δικέφαλο» στους τελικούς του FIBA Europe Cup για δεύτερη διαδοχική σεζόν, σκοράροντας 29 π. (9/19 διπ., 2/7 τριπ., 5/6 βολ., 6 ασ. σε 32΄) στην ήττα 89-85 στη Μούρθια, δεν ξεχνά ποτέ εκείνα τα μαθήματα στο πατρικό του. Ο ΠΑΟΚ προστάτευσε το +6 του πρώτου ημιτελικού της Πυλαίας και όπως και πέρσι, θα συναντήσει στους τελικούς της δεύτερης τη τάξει διασυλλογικής διοργάνωσης της FIBA την Μπιλμπάο, στις 22 και 29 Απριλίου, με πρώτο παιχνίδι στη Θεσσαλονίκη. Μία επανάληψη της περσινής σειράς, με προπονητή τότε των Θεσσαλονικέων τον Μάσιμο Καντσελιέρι.
Ο Μπριν έμαθε από μικρός να θαυμάζει και τα αδέρφια του και έναν ξάδερφο που είχε ήδη προλάβει να γράψει ιστορία στο NFL. Το αθλητικό και οικογενειακό υπόβαθρο διαμόρφωσαν και τη δική του προσέγγιση και φιλοδοξία.
Η εσωτερική ώθηση, το «όχι» στην Τσέλσι και ο φημισμένος ξάδερφος
Ο Μπριν Ταϊρί γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1998 και μικρός ήθελε να δοκιμάσει κάθε σπορ. Στο Γυμνάσιο Σόμερσετ πιο πολύ τον έβλεπε κάποιος σε ένα γήπεδο παρά στην τάξη. Επαιζε αμερικανικό φούτμπολ, μπάσκετ, ποδόσφαιρο –«soccer» στην πατρίδα του– και λακρός, στο οποίο είχε διαπρέψει ο πατέρας του, έχοντας γίνει μέλος του κολεγιακού Hall Of Fame. Ο Μαρκ Ταϊρί ήταν All-American στην τρίτη πανεπιστημιακή σεζόν του, στο Πανεπιστήμιο Ράτγκερς, το 1979. Επίσης, τα τρία μεγαλύτερα αδέρφια του είχαν κερδίσει υποτροφίες για την Division Ι του NCAA σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και φούτμπολ αντίστοιχα.
Οπως είχε δηλώσει ο Μπριν στην ιστοσελίδα «The Daily Mississippian» το 2017, ως δευτεροετής στο Κολέγιο Ole Miss, «ήμασταν πάντα έξω, πάντα μπλέκαμε σε κάτι και πάντα ανταγωνιζόμασταν ο ένας τον άλλον. Καθώς μεγάλωνα, βλέποντας τα αδέρφια μου να είναι τόσο ανταγωνιστικοί ο ένας με τον άλλον, με επηρέασε και τώρα το κρατάω μαζί μου όπου και αν αγωνίζομαι». Τα μάτια του είχαν λάμψει και σε ηλικία δέκα ετών, και με τον ξάδερφό του, Ντέιβιντ Ταϊρί. Ηταν 3 Φεβρουαρίου 2008, στον τελικό του Super Bowl του NFL στο Φίνιξ. Το μεγάλο φαβορί, οι Νιου Ινγκλαντ Πάτριοτς, προηγούνται με 14-10 στο τελευταίο λεπτό και είναι έτοιμοι να γίνουν η πρώτη ομάδα μετά το 1972 που θα αναδειχθεί αήττητη πρωταθλήτρια.
Οι Νιου Γιορκ Τζάιαντς ψάχνουν ένα «θαύμα». Ο Ντέιβιντ Ταϊρί δεν έπαιζε πολύ και δεν είχε ούτε ένα touchdown (το λεγόμενο γκολ) όλη τη χρονιά. Θα έμενε, όμως, στην ιστορία. Στην προτελευταία φάση, πήδηξε όσο ψηλά δεν είχε πηδήξει ποτέ για την πάσα του Ιλαϊ Μάνινγκ, έπιασε την μπάλα, όμως έπρεπε να προσγειωθεί κρατώντας τη σταθερά. Η έμπνευσή του ήταν να την κολλήσει με το δεξί χέρι του πάνω στο κράνος και όταν έπεσε εκείνη δεν ξεκόλλησε από την αγκαλιά του. Οι Τζάιαντς κέρδισαν απόσταση 32 γιάρδες και στο επόμενο down σκόραραν για μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις. Η κίνησή του έγινε φημισμένη ως «the helmet catch».
Παρά τον θαυμασμό για τον Ντέιβιντ, τον άγγιξε περισσότερο το soccer και αν δεν ήταν η μητέρα του, η καριέρα του θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει μια εντελώς διαφορετική πορεία. Στο γυμνάσιο, πέρασε μία χρονιά ταξιδεύοντας στην Ευρώπη, εκπροσωπώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες σε διεθνή τουρνουά ποδοσφαίρου νέων. «Επαιζα ποδόσφαιρο και ήταν το Νο 1 άθλημά μου ως παιδί. Αυτό που με απομάκρυνε από το ποδόσφαιρο ήταν η μαμά μου. Δεν το υποστήριζε». Μόλις επέστρεψε στην Αμερική, έχοντας σκοράρει αμέτρητες φορές ως επιθετικός, έλαβε πρόσκληση να γίνει μέλος των ακαδημιών της Τσέλσι, αλλά η Κλαρίς ήταν ανένδοτη. Δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσει τον Βενιαμίν της να φύγει τόσο μακριά. Ο Μπριν δεν απογοητεύτηκε και το έριξε σε φούτμπολ και μπάσκετ, με το δεύτερο να τον κερδίζει.
Ο κολλητός Ουέιντ Μπόλντουιν και η σύνδεση με τον Τρινκέρι
Ο Μπριν Ταϊρί αποφοίτησε από το Ole Miss το 2020 δίχως να γίνει επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ. Πέρασε μία διετία στη θυγατρική λίγκα, την G-League, με τους Ράπτορς 905, έκανε μικρό πέρασμα από τη Δομινικανή Δημοκρατία και το 2022 υπέγραψε στη βελγική Οστάνδη, με την οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής και το 2023 μετακόμισε στην ιταλική Σάσαρι.
Η σεζόν 2024-25 τον βρήκε στην Τουρκία και την Πετκίμ και φέτος βρέθηκε στη Βοσνία με την Ιγκοκέα. Πριν υπογράψει το περασμένο Δεκέμβριο στον ΠΑΟΚ, είχε προλάβει να πλησιάσει ένα ρεκόρ του Basketball Champions League, με έξι διαδοχικά ματς με 25+ πόντους. Η κορυφαία επίδοση, με επτά αγώνες, ανήκει στον νυν σταρ της Μπαρτσελόνα και άλλοτε παίκτη των Λαυρίου, ΑΕΚ, Ολυμπιακού, Κέβιν Πάντερ και τον παλαίμαχο γκαρντ των Παναθηναϊκού και ΑΕΚ, Κιθ Λάνγκφορντ.
Τον Οκτώβριο του 2025 τόνισε στο «Basketball Sphere ότι «από την πρώτη μέρα που ήρθα στην Ευρώπη, στόχος μου είναι η Ευρωλίγκα», στην οποία άλλωστε διαπρέπει και ο καλύτερος φίλος του, Ουέιντ Μπόλντουιν ο 4ος. Ο γκαρντ του ΠΑΟΚ μεγάλωσε στο ίδιο μέρος με τον σταρ της Φενερμπαχτσέ και έχει πει για το πέρασμα του φίλου του από τον Ολυμπιακό ότι «πολλοί λένε ότι είχε προβλήματα συμπεριφοράς, αλλά νομίζω ότι εκείνη την εποχή τον παρεξήγησαν. Ειδικά επειδή πολλά από αυτά οφείλονται απλώς στη φλογερή και ανταγωνιστική νοοτροπία που μπορεί να εκληφθεί ως αλαζονική».
View this post on Instagram
Ο Ταϊρί γνωρίζει ότι η καριέρα του Μπόλντουιν «εκτοξεύθηκε» στην Μπάγερν Μονάχου με προπονητή τον Αντρέα Τρινκέρι, ο οποίος από το καλοκαίρι θα είναι ο νέος κόουτς του ΠΑΟΚ.
Σε εκείνη τη συνέντευξη στην «The Daily Mississippian», η Κλαρίς Ταϊρί είχε εξηγήσει για το στερνοπούλι της πως «καταλαβαίνει ότι, ως ηγέτης, πρέπει πάντα να πιστεύεις. Γιατί αν ο ηγέτης δεν πιστεύει, πώς μπορούν οι συμπαίκτες του να το κάνουν;» Ο ίδιος είχε προσθέσει ότι «αισθάνομαι σαν να είμαι γεννημένος ηγέτης. Αυτό κάνω από το κολέγιο Ole Miss και πάντα θέλω να κάνω κάτι ξεχωριστό».
