Δύο εβδομάδες, λοιπόν. Μετά από μία ημέρα φρενήρους διπλωματικής δραστηριότητας τη Μεγάη Τρίτη και εν μέσω αυξανόμενα ανισόρροπων παρεμβάσεων από τον ένοικο του Οβάλ Γραφείου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν συμφώνησαν χθες τα ξημερώματα σε κατάπαυση του πυρός έως τις 21 Απριλίου, με το άνοιγμα, υπό όρους, των Στενών του Ορμούζ. Στην περίοδο αυτή οι δύο πλευρές θα επιχειρήσουν να καταλήξουν σε μία συμφωνία διαρκείας.
Το Ισραήλ στήριξε την απόφαση για την κατάπαυση του πυρός, αλλά, παρότι η αρχική ανακοίνωση από τον πρωθυπουργό του Πακιστάν αναφερόταν σε συνολική εκεχειρία, διευκρίνισε ότι δεν αφορά τον Λίβανο. Χθες οι ισραηλινές δυνάμεις κλιμάκωσαν τις επιχειρήσεις τους κατά της πολύπαθης χώρας, με ομοβροντία βομβαρδισμών σε πυκνοκατοικημένες περιοχές που σκότωσαν τουλάχιστον 250 άτομα. Αλλά και το Ιράν συνέχισε να εκτοξεύει πυραύλους και drones κατά του Ισραήλ και των χωρών του Κόλπου.
Νωρίτερα, ο Τραμπ, υιοθετώντας ενθουσιωδώς τον νέο ρόλο του επίδοξου εγκληματία πολέμου, απειλούσε το Ιράν με αφανισμό. «Ενας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, και δεν θα επανέλθει ποτέ», έγραψε, προκαλώντας παγκόσμια ανησυχία, αναφορές στην ανάγκη επίκλησης της 25ης Τροπολογίας για απομάκρυνσή του από την εξουσία και τον σχηματισμό ανθρώπινων αλυσίδων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις και μεγάλες γέφυρες στη χώρα.
Το ερώτημα τώρα, φυσικά, είναι αν μπορεί να προκύψει λύση μέσα σε αυτές τις δύο εβδομάδες –κάτι πολύ δύσκολο– που να διαλύσει οριστικά τα σύννεφα του πολέμου και να επιτρέψει την επανέναρξη των ροών υδρογονανθράκων και άλλων ζωτικών αγαθών από τον Περσικό. Αλλά δεν είναι το μόνο: πρέπει να αναρωτηθούμε τι σημαίνει –για τις ΗΠΑ, για τη δυτική συμμαχία, για τον πλανήτη γενικότερα– το γεγονός ότι η εκτελεστική ισχύς της υπερδύναμης βρίσκεται όσο ποτέ άλλοτε συγκεντρωμένη στα χέρια ενός ατόμου, και το άτομο αυτό είναι επικίνδυνα ευμετάβλητο.
→ Ως συνήθως, με βρίσκετε στο [email protected] ή στο Bluesky (@yanpal.bsky.social). Καλή Ανάσταση!
ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ. Ο Τραμπ, μέσω του λογαριασμού του στο Truth Social, ανακοίνωσε ότι αναβάλει την πραγμάτωση της γενοκτονικής του απειλής για δύο εβδομάδες μόλις 88 λεπτά πριν από τη λήξη της νεότερης προθεσμίας που είχε θέσει στην Τεχεράνη για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Απέδωσε εύσημα στο Πακιστάν για τον διαμεσολαβητικό του ρόλο και έγραψε ότι δέχτηκε να αναστείλει την επίθεση υπό τον όρο του «ΠΛΗΡΟΥΣ, ΑΜΕΣΟΥ και ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ» των Στενών. Ανέφερε επίσης ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο στην κατεύθυνση μίας οριστικής συμφωνίας ειρήνης – κάτι που αντιμετωπίστηκε ευρέως με έντονο σκεπτικισμό.
Απαντώντας εκ μέρους του καθεστώτος, ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αράγκτσι δήλωσε ότι αν σταματήσει ο βομβαρδισμός του Ιράν, οι ένοπλες δυνάμεις του θα αναστείλουν «τις αμυντικές τους επιχειρήσεις». Και πρόσθεσε: «Για μια περίοδο δύο εβδομάδων, η ασφαλής διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ θα είναι δυνατή μέσω συντονισμού με τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τους τεχνικούς περιορισμούς». «Πλήρες και άμεσο» άνοιγμα δεν το λες (σίγουρα όχι με κεφαλαία).
Ενδεικτικό του ποιος υποχώρησε την τελευταία στιγμή είναι το γεγονός ότι οι συνομιλίες για την εδραίωση της εκεχειρίας θα γίνουν βάσει της πρότασης των δέκα σημείων του Ιράν (που ο Τραμπ αποκάλεσε «λειτουργική βάση για διαπραγματεύσεις»), και όχι των 15 σημείων που είχαν προτείνει οι Αμερικανοί. Ο Τραμπ βέβαια, όπως αναμενόταν, ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι το Ιράν δέχτηκε να σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου, να περιοριστεί το πρόγραμμα κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων και drones, ακόμα και να διαχειριστεί τα Στενά από κοινού με τις ΗΠΑ – με το καθεστώς να σπεύδει να τον διαψεύσει. Οι συνομιλίες που θα ξεκινήσουν το Σάββατο στο Ισλαμαμπάντ, με τον Τζ. Ντ. Βανς επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπείας, θα έχουν ενδιαφέρον. Ουδείς αναμένει πραγματική σύγκλιση.
Στο Ισραήλ η κατάπαυση του πυρός προκάλεσε έντονη πολιτική αντιπαράθεση, με τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ να κατακεραυνώνει τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου και να κάνει λόγο για τη «μεγαλύτερη πολιτική καταστροφή» στην Ιστορία της χώρας. Σημαντική πτυχή του παρασκηνίου αποτελεί η εμπλοκή της Κίνας ώστε να πειστεί η Τεχεράνη να προσχωρήσει στη συμφωνία.
Θα φανεί τις επόμενες ημέρες τι μορφή και τι έκταση θα πάρει το άνοιγμα των Στενών (και ειδικά το ζήτημα της πληρωμής τελών στο Ιράν από τα διερχόμενα πλοία). Περισσότερα από 800 πλοία παρέμεναν εγκλωβισμένα εντός του Περσικού όταν συμφωνήθηκε η κατάπαυση του πυρός. Χθες μόλις τέσσερα πλοία πέρασαν από το σημείο (λιγότερα από τις προηγούμενες ημέρες), καθώς πλοιοκτήτες και ασφαλιστικές εταιρείες προσπαθούν να βεβαιωθούν αν είναι πλέον ασφαλή τα νερά. Χθες βράδυ μάλιστα, σύμφωνα με ιρανικά Μέσα, η Τεχεράνη μπλόκαρε την έξοδο δεξαμενόπλοιων από τα Στενά επικαλούμενο τον συνεχιζόμενο βομβαρδισμό του Λιβάνου από το Ισραήλ.
Ενώ παρακολουθούμε τις εξελίξεις στα Στενά και στο διπλωματικό πεδίο στο επόμενο δεκαπενθήμερο, αξίζει να έχουμε στον νου μας αυτά που έγραψε ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γκάρετ Γκραφ στο newsletter “Doomsday Scenario”. Ο Γκραφ, γράφοντας μετά την υβριστική προειδοποίηση περί επερχόμενης κολάσεως της Κυριακής του Καθολικού Πάσχα, αλλά πριν ο Τραμπ παραστήσει τον Τζένγκις Χαν στα social media, αναδεικνύει τον κίνδυνο χρήσης πυρηνικών όπλων από έναν πρόεδρο εκτός ελέγχου.
Στις πρώτες δεκαετίες μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, θυμίζει ο Γκραφ, ο πρόεδρος θεωρείτο αντίβαρο στις ορέξεις της στρατιωτικής ηγεσίας για νέα χρήση της ατομικής βόμβας. Στην περίπτωση του Τραμπ, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί – και δεν φαίνεται να υπάρχει κανείς στην Ουάσιγκτον που να μπορεί να χαλιναγωγήσει έναν commander-in-chief με τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη που έχει υπάρξει ποτέ στα χέρια του και εξίσου τερατώδη άγνοια της Ιστορίας και αδιαφορία για την ηθική.
ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΗ ΥΠΕΡΟΧΗ. Τις ημέρες πριν από το θρίλερ που οδήγησε στο να σιγήσουν (περίπου) τα όπλα, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν δείξει πως, παρότι αποδεκατισμένες, διατηρούσαν τη δυνατότητα να καταφέρουν βαριά πλήγματα στους εχθρούς τους. Tην περασμένη Παρασκευή κατέρριψαν δύο αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη. Τα πλήγματα –τα πρώτα από την αρχή του πολέμου– υπονόμευσαν τους ισχυρισμούς των Αμερικανών περί απόλυτης αεροπορικής υπεροχής.
Την κατάρριψη του ενός, του F-15E Strike Eagle, ακολούθησε μία διήμερη, μεγάλης κλίμακας επιχείρηση διάσωσης του δεύτερου επιβαίνοντος, στα βουνά του νοτιοδυτικού Ιράν. Ηταν η πρώτη φορά ύστερα από περισσότερα από 20 χρόνια που χάθηκε αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος σε έδαφος εχθρικής χώρας – και η αιχμαλώτιση του τραυματία αεροπόρου θα ήταν ένα τεράστιο όπλο για την ιρανική προπαγάνδα. Τελικά, με τη χρήση τουλάχιστον 1.000 αξιωματικών των ειδικών δυνάμεων, αλλά και βομβών 2.000 λιβρών και πυρών από MQ-9 Reaper drones για να αποτρέψουν τις δυνάμεις των Ιρανών από το να φτάσουν πρώτοι στον αεροπόρο, οι Αμερικανοί κατάφεραν να τον διασώσουν.
Πάντως, παρά τις αμετροεπείς δηλώσεις του Τραμπ και του Πιτ Χέγκσεθ περί ολοκληρωτικής συντριβής των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων, υπήρχαν κι άλλα στοιχεία που έδειχναν ότι, καθώς ο πόλεμος εξελισσόταν, οι ιρανικοί πύραυλοι έβρισκαν ολοένα και περισσότερο τον στόχο τους. Αυτό ήταν εν μέρει σύμπτωμα της εξάντλησης των συστημάτων αναχαίτισης στις χώρες-συμμάχους των ΗΠΑ, ενδεχομένως κατά ένα μέρος προϊόν της τεχνολογικής συνδρομής που παρείχαν στους Ιρανούς η Μόσχα και το Πεκίνο.
ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΠΟΛΕΜΟΥ. Μια και τον έφερε η κουβέντα, του Πιτ του Χέγκσεθ φαίνεται δεν του αρέσουν τα εύκολα. Δεν του φτάνει ότι ηγήθηκε μιας στρατιωτικής επιχείρησης η οποία έχει ως αποτέλεσμα να τυλιχθεί όλη η Μέση Ανατολή στις φλόγες, να αντιμετωπίζουν νέα ενεργειακή κρίση οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Ευρώπη και την Ασία και να κινδυνεύει με διάλυση του ΝΑΤΟ. Δεν του αρκεί που ο ίδιος απειλείται με έρευνα για την απόπειρά του να επενδύσει εκατομμύρια σε αμυντικές εταιρείες τις εβδομάδες πριν από το ξέσπασμα του πολέμου. Είπε, εν μέσω όλων αυτών, να αποπέμψει, χωρίς εξηγήσεις, τον επικεφαλής του ΓΕΣ, στρατηγό Ράντι Τζορτζ.
Το «μήλον της Εριδος» μεταξύ των δύο ανδρών φαίνεται ότι ήταν η άρνηση του αγέρωχα μισαλλόδοξου Χέγκσεθ να εγκρίνει την προαγωγή τεσσάρων αξιωματικών –δύο γυναικών και δύο μαύρων– στον βαθμό του ταξίαρχου. Η σχετική εισήγηση είχε προέλθει από τον στρατηγό Τζορτζ και τον υπουργό του Στρατού, Νταν Ντρίσκολ. Ο Χέγκσεθ τους πίεζε εδώ και μήνες να αφαιρέσουν τα συγκεκριμένα ονόματα από τη λίστα των προαγωγών και εκείνοι αρνούνταν, επικαλούμενοι την υποδειγματική σταδιοδρομία και των τεσσάρων.
Η αποπομπή του αρχηγού ΓΕΣ, που είχε στενή σχέση με τον προκάτοχο του Χέγκσεθ, Λόιντ Οστιν, είχε προαναγγελθεί από την ακροδεξιά influencer Λόρα Λούμερ. Ο «υπουργός Πολέμου» απέπεμψε επίσης δύο ακόμα στρατηγούς: τον επικεφαλής (διορισμένο μόλις τον περασμένο Οκτώβριο) της μονάδας εκσυγχρονισμού και τον αρχιποιμένα του Στρατού. Στη μανία του να μετασχηματίσει τις ένοπλες δυνάμεις σε μία anti-woke δύναμη κρούσης του λευκού χριστιανικού εθνικισμού, ο πρώην τηλεπαρουσιαστής του Fox News έχει επιδοθεί σε ένα άνευ προηγουμένου κυνήγι μαγισσών. Σύμφωνα με τη γερουσιαστή των Δημοκρατικών Ελίσα Σλότκιν, έχει αποπέμψει περισσότερους από 20 στρατηγούς και ναυάρχους.
Σε email που διέρρευσε, ο στρατηγός Τζορτζ σημείωσε με νόημα ότι τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων «δικαιούνται να έχουν ηγέτες με χαρακτήρα». Ο βουλευτής των Ρεπουμπλικανός και πτέραρχος ε.α., Ντον Μπέικον, χαρακτήρισε (μέσω Χ) τις αποπομπές «ηθικά εσφαλμένες» και «μη σοφές». Πολλοί άλλοι επαίνεσαν τον καρατομημένο στρατηγό και επέκριναν το χάος στο Πεντάγωνο επί υπουργίας Χέγκσεθ.
ΟΠΛΑ ΑΝΤΙ ΒΟΥΤΥΡΟΥ (Ή ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ). Την περασμένη Παρασκευή, η κυβέρνηση Τραμπ αιτήθηκε 1,5 τρισ. δολάρια για το Πεντάγωνο για το επόμενο δημοσιονομικό έτος – μία αύξηση 42% σε σύγκριση με το 2025-2026. Στο ίδιο προσχέδιο προϋπολογισμού προβλέπονται περικοπές στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στις δαπάνες Υγείας, Παιδείας, στα υπουργεία Εργασίας, Γεωργίας κ.ά. Δύο μέρες νωρίτερα, ο Τραμπ μίλησε σε μία ιδιωτική εκδήλωση στον Λευκό Οίκο, η οποία αναρτήθηκε (εκ παραδρομής;) στο επίσημο κανάλι στο YouTube. Στα σχόλιά του, ο self-styled Ρεπουμπλικανός της εργατικής τάξης, που ήταν υποτίθεται κατά των πολέμων και υπέρ των κοινωνικών προγραμμάτων (αυτό δεν σήμαινε κάποτε το MAGA;) εξηγεί ότι το ομοσπονδιακό κράτος δεν πρέπει να χρηματοδοτεί την παιδική φροντίδα και τα προγράμματα όπως το Medicaid και το Medicare. «Εχουμε πολέμους… Πρέπει να φροντίσουμε για ένα πράγμα: τη στρατιωτική προστασία», είπε. Ο Μίλτον Φρίντμαν θα ήταν περήφανος· ο Τζ. Ντ. Βανς πρέπει να είναι πολύ ανήσυχος. Ο Λευκός Οίκος κατέβασε τελικά το βίντεο, αλλά ήταν μάλλον αργά.
ΒΑΝΣ ΚΑΤΑ ΞΕΝΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ. Ο hapless αντιπρόεδρος με το Απαλάχιο μούσι και το αλλόκοτο eyeliner, εν τω μεταξύ, βρέθηκε στη Βουδαπέστη αυτήν την εβδομάδα, για να στηρίξει τον soft δικτάτορα και ιδεολογικό γκουρού του, Βίκτορ Ορμπαν. Εν μέσω μίας εξαιρετικά ταραχώδους προεκλογικής εκστρατείας, με προβοκάτσιες περί δήθεν ουκρανικών σχεδίων ανατίναξης αγωγών πετρελαίου και αποκαλύψεις για το πώς η κυβέρνηση Ορμπαν δρα ως Πέμπτη Φάλαγγα του Πούτιν στο εσωτερικό της Ε.Ε., ο Βανς μίλησε αυστηρά κατά της απόπειρας των Βρυξελλών να επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ουγγαρία. Προφανώς οι μόνη ξένη επιρροή που θεωρεί αποδεκτή ο Λευκός Οίκος είναι η δική του και αυτή της Μόσχας.
Υποστηρίζοντας τον Ορμπαν, η κυβέρνηση Τραμπ «κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τον Ευρωπαίο ηγέτη με την εξωτερική πολιτική που πηγαίνει περισσότερο κόντρα στα αμερικανικά συμφέροντα», σχολίασε στους Financial Times o Τόμας Ράιτ του Brookings (και πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης Μπάιντεν).
Πάντως ο Ορμπαν βρίσκεται πολύ πίσω στις δημοσκοπήσεις και είναι μάλλον απίθανο η επίσκεψη Βανς να κάνει τη διαφορά υπέρ του. Θα ξέρουμε την Κυριακή.
Πώς αντέδρασε το πολιτικό σύστημα στις πρόσφατες ρητορικές ακρότητες του Αμερικανού προέδρου και στον πραγματικό κίνδυνο να διαπράξει μία άνευ προηγουμένου βαρβαρότητα; Το να πούμε «χλιαρά» θα ήταν υπερβολικά γενναιόδωρο. Κανένας αξιωματούχος της κυβέρνησης δεν παραιτήθηκε. Ελάχιστοι Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες άσκησαν κριτική στον Τραμπ. Δεκάδες Δημοκρατικοί –τουλάχιστον 50 έως το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης– τάχθηκαν υπέρ της επίκλησης της 25ης Τροπολογίας του Συντάγματος για την απομάκρυνσή του από το αξίωμά του. Η εφαρμογή της 25ης Τροπολογίας απαιτεί πρωτοβουλία του αντιπροέδρου και τη στήριξη της πλειοψηφίας του υπουργικού συμβουλίου, άρα είναι κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί.
Δεν ξέρουμε τι συζητήθηκε μεταξύ της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας τις κρίσιμες αυτές ημέρες. Ελπίζουμε ότι άνθρωποι όπως ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, για τον οποίο ο στρατηγός ε.α. Σταν Μακρίσταλ είπε ότι βρίσκεται σε «ηθικό σταυροδρόμι», δήλωσαν με σαφήνεια ότι δεν θα υπάκουαν σε διαταγές για τη διάπραξη μαζικών εγκλημάτων πολέμου.
Η απουσία ουσιαστικών φραγμών, πάντως, είναι ανατριχιαστική. Και μένουν σχεδόν τρία χρόνια ακόμα στην προεδρία Τραμπ.
60%. Αυτό είναι το ποσοστό των Αμερικανών, σύμφωνα με την Pew Research, που έχουν αρνητική γνώμη για το Ισραήλ – σημαντικά αυξημένο από το 42% που ήταν αρνητικά διακείμενο το 2022. Μεταξύ Αμερικανών κάτω των 50 ετών, το ποσοστό ανεβαίνει στο 70%, συμπεριλαμβανομένου του 84% των ψηφοφόρων των Δημοκρατικών και του 57% των Ρεπουμπλικανών. Υπό κατάρρευση είναι και η δημοτικότητα του Νετανιάχου στις ΗΠΑ: το 59% των ερωτηθέντων στην έρευνα της Pew εκφράζουν λίγη ή καθόλου εμπιστοσύνη στον πρωθυπουργό του Ισραήλ να κάνει το σωστό στη διεθνή πολιτική σκηνή· το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί κατά 17 μονάδες από το 2023.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ
ΣΤΟ PAX TRUMPIANA.
«Το ιρανικό καθεστώς βλέπει την κατάπαυση του πυρός ξεκάθαρα ως μια σημαντική νίκη, στη βάση ότι έχει επιβιώσει. Προβάλλει φυσικά ένα μεγαλεπήβολο αφήγημα υποστηρίζοντας ότι ο Τραμπ έχει αποδεχθεί τη δική του πλατφόρμα των δέκα σημείων για την έναρξη των διαπραγματεύσεων, κάτι που, αν αληθεύει, θα υποδηλώνει ότι έχουν πράγματι πετύχει μια μεγάλη νίκη. Ο Τραμπ φυσικά έχει ήδη απορρίψει αυτήν την πρόταση και δεν είναι σαφές εάν η δημόσια διπλωματία του Ιράν τηρεί την ίδια γραμμή με τις ιδιωτικές διαβουλεύσεις. Οποιαδήποτε συμφωνία θα απαιτήσει συμβιβασμό και εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών. Το Ιράν θα χρειαστεί χρήματα για να στηρίξει, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, την κατεστραμμένη οικονομία του, λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάσταση ήταν πολύ κακή πριν εισέλθει σε αυτόν τον πόλεμο».
– Αλί Ανσάρι, Επικεφαλής, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας, Πανεπιστήμιο St Andrews
❗Πώς ο Τραμπ πήρε τη μοιραία απόφαση για πόλεμο – το οριστικό προσχέδιο της Ιστορίας από τους New York Times
❗Ο Φίλιπς Ο’Μπράιαν γράφει στο Atlantic για το πώς η επίθεση στο Ιράν αναδεικνύει τη στρατιωτική αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών
❗Ο Φατίχ Μπιρόλ, επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), δηλώνει στη Figaro ότι η τρέχουσα κρίση είναι χειρότερη από αυτές του 1973, του 1979 και του 2022 συνδυασμένες
❗Ο Μαξ Μπουτ γράφει για τα θλιβερά έργα και τις ημέρες του Πιτ Χέγκσεθ στο υπουργείο Αμυνας
❗Αυτή η ανάλυση του Atlantic Council αναδεικνύει πώς η Ουκρανία επωφελήθηκε δεξιοτεχνικά από τη νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, για να αναβαθμίσει τον ρόλο της ως πάροχος ασφαλείας στις χώρες του Περσικού (το κείμενο μάλιστα γράφτηκε πριν από τη θριαμβευτική επίσκεψη Ζελένσκι στη Συρία, σε μία χώρα όπου μέχρι πρότινος δέσποζε η επιρροή της Ρωσίας)
❗…κι εδώ θα βρείτε το αποκλειστικό του Reuters για την έκθεση των ουκρανικών υπηρεσιών πληροφοριών που αναδεικνύει την ενεργό επιχειρησιακή στήριξη της Ρωσίας στο Ιράν
❗Ο Πάπας Λέων παίρνει σθεναρή θέση κατά του Τραμπ και των αισχρών απειλών του
❗…και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην Κριστιάν Αμανπούρ, στηλιτεύει για πρώτη φορά το Ισραήλ για την κλιμάκωση της επίθεσης κατά του Λιβάνου
