Από τη στιγμή που το 2025 έδωσε τη θέση του στο 2026, τρία ήταν τα γεγονότα που κυριάρχησαν στην επικαιρότητα της Λίβερπουλ. Το μεγαλύτερο, αναμφίβολα, η ανακοίνωση του Μοχάμεντ Σαλάχ ότι αποχωρεί από τους «κόκκινους» το καλοκαίρι, ύστερα από εννέα χρόνια γεμάτα τίτλους και εξωγήινες (χωρίς εισαγωγικά) επιδόσεις.
Ο Βασιλιάς Μο θα κλείσει πίσω την πόρτα εξόδου του «Ανφιλντ» και το «αντίο» του συνιστά ένα τέλος εποχής για την πιο πετυχημένη ομάδα στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου, η οποία έχτισε τα κατορθώματά της πάνω σε μια καταπληκτική επιθετική τριάδα, αποτελούμενη από τους Σαλάχ, Ρομπέρτο Φιρμίνο και Σαντιό Μανέ.
Mohamed Salah is to bring the curtain down on his illustrious career with Liverpool Football Club at the end of the 2025-26 season.
The time to fully celebrate his legacy and achievements will follow later in the year when he bids farewell to Anfield ❤️
— Liverpool FC (@LFC) March 24, 2026
Ο Σενεγαλέζος αποχώρησε το καλοκαίρι του 2022 όντας ο κορυφαίος σκόρερ της χώρας του στην ιστορία της Premier League και ο Βραζιλιάνος τον μιμήθηκε το καλοκαίρι του 2023, όντας ο πρώτος σκόρερ της Λίβερπουλ από τη χώρα της σάμπα και του καφέ.
Ολοι τους αποτέλεσαν μέλη μιας εκ των κορυφαίων τριάδων στην ιστορία του ποδοσφαίρου, μιμούμενοι τα επιτεύγματα που είχαν τριπλές όπως αυτή των Λιονέλ Μέσι – Λουίς Σουάρες – Νεϊμάρ στην Μπαρτσελόνα ή αυτή των Γκάρεθ Μπέιλ – Καρίμ Μπενζεμά – Κριστιάνο Ρονάλντο στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Η εξέλιξη του ποδοσφαίρου έχει φέρει εδώ και καιρό στο προσκήνιο τις τριάδες, αφήνοντας πίσω το κλασικό δίδυμο, τακτική που κυριαρχούσε σε προηγούμενες δεκαετίες και η Λίβερπουλ δεν αποτελούσε εξαίρεση σε αυτό.
Στα 70s, μάλιστα, το δίδυμο-σημείο αναφοράς στην ομάδα του αγγλικού λιμανιού αποτελούνταν από τους δύο (προ πολλού παλαίμαχοι) ποδοσφαιριστές που ήταν, άθελά τους, πρωταγωνιστές στις άλλες δύο πολύ σημαντικές κόκκινες ειδήσεις στο πρώτο τρίμηνο του 2026.
Στις 8 Ιανουαρίου, έγινε γνωστό ότι ο πλέον 75χρονος Κέβιν Κίγκαν, ο μοναδικός Αγγλος ποδοσφαιριστής με δύο «Χρυσές Μπάλες» στην κατοχή του, ο οποίος μεγαλούργησε στη Λίβερπουλ προτού πάει στο Αμβούργο με μεταγραφή-ρεκόρ, πάσχει από καρκίνο.
Και, πριν από λίγες ώρες, διά μέσου του γιου του Κάμερον, έγινε γνωστό ότι ο παρτενέρ του «King Kev» στη γραμμή κρούσης, 77χρονος Τζον Μπέντζαμιν Τόσακ, υποφέρει από άνοια, ασθένεια εξαιτίας της οποίας έφυγαν από τη ζωή σπουδαίοι ποδοσφαιριστές όπως ο Τζάκι Τσάρλτον ή ο Νόμπι Στάιλς.
«Εχεις καλές και κακές μέρες. Αν μιλήσουμε και το απόγευμα, είναι πιθανό να μη θυμάται ότι μιλήσαμε επίσης το πρωί», εξηγεί ο Κάμερον για την κατάσταση του Ουαλού ποδοσφαιράνθρωπου, ο οποίος έγραψε ιστορία ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος οκτώ χρόνια στη Λίβερπουλ (με εννέα τίτλους), αλλά και ως προπονητής, καθισμένος σε πάγκους όπως αυτοί των Ρεάλ Μαδρίτης, Ρεάλ Σοσιεδάδ, Σπόρτινγκ Λισσαβώνας και Μπεσίκτας, μεταξύ άλλων.
«Αν τον ρωτήσω για τις μέρες του στο Λίβερπουλ, το Σαν Σεμπαστιάν ή τη Μαδρίτη, οι λεπτομέρειες είναι εκπληκτικές», συνεχίζει ο γιος Τόσακ. «Τις προάλλες μου μίλησε για έναν αγώνα της Ρεάλ Μαδρίτης κόντρα στη Μίλαν του Αρίγκο Σάκι και πώς άλλαξε τη μεσαία του γραμμή για να περιορίσει τον Μάρκο φαν Μπάστεν. Είναι λες και ο αγώνας έγινε χθες», πρόσθεσε για τα παιχνίδια που κάνει η μνήμη στον πατέρα του, ο οποίος δεν θυμάται αν μίλησε το πρωί με τον γιο του, αλλά δεν ξεχνάει ούτε λεπτομέρεια από τις ένδοξες ημέρες.
Σε αυτές, αναμφίβολα, συμπεριλαμβάνεται η συνύπαρξη με τον Κίγκαν, ο οποίος έφτασε στη Λίβερπουλ ως μέσος, αλλά ο θρυλικός προπονητής Μπιλ Σάνκλι, ποδοσφαιρικός πατέρας και των δύο, επέλεξε να τον προωθήσει σε ρόλο επιθετικού και η συνέχεια τον δικαίωσε απόλυτα.
Οι δύο τους ήταν συμπαίκτες για έξι σεζόν (1971-1977), σημειώνοντας μαζί 196 γκολ και δίνοντας 138 ασίστ, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν τη Λίβερπουλ στην κατάκτηση, μεταξύ άλλων, του πρώτου Κυπέλλου Πρωταθλητριών στην ιστορία του συλλόγου, αλλά και δύο Κυπέλλων UEFA.
Η πλειονότητα των ασίστ, βεβαίως, ήταν ο ένας στον άλλο, αφού γρήγορα απέκτησαν παρατσούκλια όπως «ο ψηλός (1.85 ο Τόσακ) και ο κοντός (1.73 ο Κίγκαν)» ή «ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν» (έκαναν σχετική φωτογράφιση για το περιοδικό «Shoot»), δείχνοντας να βρίσκονται μέσα στο γήπεδο με κλειστά μάτια. Σχεδόν με… τηλεπάθεια.
«Καταλαβαινόμασταν τόσο καλά που κάποτε μας κάλεσαν σε μια τηλεοπτική εκπομπή για να διαπιστωθεί αν υπήρχε τηλεπάθεια μεταξύ μας», θυμάται ο Τόσακ. «Μας έβαλαν να καθίσουμε πλάτη ο ένας στον άλλο και έπρεπε να μαντέψουμε το χρώμα του χαρτιού που κρατούσε ο άλλος. Εγώ έβλεπα την αντανάκλαση στην κάμερα και τα πέτυχα όλα, αλλά εκείνος (σ.σ.: ο Κίγκαν) κανένα (σ.σ.: άλλες πληροφορίες θέλουν και τους δύο να τα βρίσκουν όλα, αλλά με τη βοήθεια ενός καθρέφτη). Φοβήθηκε και του είπα “κατάλαβες ποιος είναι ο έξυπνος από τους δυο μας: Τρέχεις, αλλά εγώ είμαι αυτός που κάνει το σωστό!”», συνέχισε για μια από τις απίθανες ιστορίες με πρωταγωνιστές τους δύο τους.
«Είχαμε σπουδαία χημεία από την αρχή», αναφέρει ο Ουαλός. «Ο Κίγκαν μου έλεγε: «Τος, στείλ’ την όπου θες». Εγώ πηδούσα στον αέρα με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, γιατί ήξερα ότι αν κέρδιζα την εναέρια μονομαχία και ακουμπούσα την μπάλα, εκείνος θα έβρισκε τον τρόπο για να τη στείλει στα δίχτυα», καταλήγει για μια από τις πιο αγαστές συνεργασίες που γνώρισε ποτέ το βρετανικό ποδόσφαιρο.
Ηταν ιδανικοί παρτενέρ μέσα στο γήπεδο και καλοί φίλοι έξω από αυτό, διατηρώντας επαφή, έστω και μικρή, με το πέρας των ετών και αφού η απόσταση λόγω της δουλειάς μεγάλωνε όλο και περισσότερο.
Κοινό σημείο αναφοράς και για τους δύο ήταν πάντα ο Σάνκλι, με τον Κίγκαν να αποθεώνει – ευχαριστεί συνεχώς τον Σκωτσέζο θρύλο για όσα του έδωσε. Οσο για τον Τόσακ; Οταν επέστρεψε στο «Ανφιλντ» ως προπονητής της Σουόνσι, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του Σάνκλι, έβγαλε το κοστούμι του και από μέσα φορούσε την κόκκινη φανέλα με το «10» στην πλάτη, την οποία φορούσε ως ποδοσφαιριστής.
Οι δύο τους έμοιαζε σαν να είχαν τηλεπάθεια μέσα στις τέσσερις γραμμές και η μοίρα θέλησε να βιώνουν τηλεπαθητικά τον πόνο και τον πιο δύσκολο αγώνα της ζωής τους ταυτόχρονα, την ίδια (σκληρή) εποχή…
