Εδώ και πέντε – έξι ημέρες, πέντε ισπανόφωνοι προπονητές με παρελθόν (και παρόν) στην Ελλάδα είχαν (και έχουν) την τιμητική τους στην ισπανική La Liga, αφού απασχόλησαν (και απασχολούν) σχεδόν καθημερινά τα τοπικά ΜΜΕ.
Την Παρασκευή (20/03) ο Ερνέστο Βαλβέρδε, πάντα αγαπητός και με ευχάριστες αναμνήσεις από το διπλό πέρασμά του από τον Ολυμπιακό, ανακοίνωσε ότι στο τέλος της σεζόν αποχωρεί από την Αθλέτικ Μπιλμπάο.
Την ομάδα-σταθμό της ζωής του, την οποία υπηρέτησε συνολικά 18 (!) χρόνια ως ποδοσφαιριστής, προπονητής της δεύτερης και στη συνέχεια της πρώτης ομάδας, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση των πρώτων της τίτλων (Κύπελλο και Σούπερ Καπ) ύστερα από τέσσερις δεκαετίες, αλλά και δύο φορές στο Champions League.
Ο Εντιν Τέρζιτς, ο οποίος προ διετίας έφτασε με την Μπορούσια Ντόρτμουντ μέχρι τον τελικό του Champions League, εμφανίζεται ως το φαβορί για να διαδεχθεί το «μυρμήγκι», αν και πολλοί αρθρογράφοι στη χώρα των Βάσκων «προτείνουν» ως ιδανικό διάδοχο τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, νυν προπονητή του Ολυμπιακού, πολύ καλό φίλο του Βαλβέρδε και με παρελθόν στα «λιοντάρια».
Το βράδυ του Σαββάτου (21/03) τέθηκαν αντιμέτωποι δύο προπονητές με διαφορετικά περάσματα από τα μέρη μας. Από τη μία, ο Ματίας Αλμέιδα (Σεβίλλη), νταμπλούχος με την ΑΕΚ τη σεζόν 2022-2023 και από την άλλη ο Κάρλος Κορμπεράν (Βαλένθια), ο οποίος στο ξεκίνημα της ίδιας σεζόν ανέλαβε τον Ολυμπιακό ως λύση ανάγκης, τον οδήγησε μέχρι τη φάση ομίλων του Europa League, αλλά απολύθηκε ύστερα από μόλις έντεκα αγώνες στον ερυθρόλευκο πάγκο.
Η μεταξύ τους αναμέτρηση στο «Σάντσεθ Πιθχουάν» υπήρξε κρίσιμη για τη μάχη δύο άλλοτε μεγάλων δυνάμεων για την παραμονή στην πρώτη κατηγορία. Η Βαλένθια του Κορμπεράν νίκησε αρκετά άνετα τη Σεβίλλη του (απόντος από τον πάγκο λόγω τιμωρίας) Αλμέιδα με 2-0 και, χωρίς να το θέλει βεβαίως, έφερε τον Αργεντινό συνάδελφο στην πόρτα εξόδου.
Δεν ευθύνεται, βεβαίως, ο Κορμπεράν για το άδοξο τέλος της θητείας του «Πελάδο» στη Σεβίλλη, στην οποία τον προσέλαβε το περασμένο καλοκαίρι ο Αντόνιο Κορδόν, άλλοτε αθλητικός διευθυντής του Ολυμπιακού, ο οποίος υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Αργεντινό, ποντάροντας στο ότι ο Αλμέιδα θα ήταν αυτός που θα έβγαζε τη Σεβίλλη από το τέλμα που έχει περιέλθει εσχάτως.
Η κάτοχος επτά Europa League, με πιο πρόσφατο αυτό του 2023 (με προπονητή τον Μεντιλίμπαρ) θα έχει, μαζί με τον Λουίς Γκαρθία Πλάθα που αναμένεται να διαδεχθεί τον Αλμέιδα (και όχι ο Μανόλο Χιμένεθ, όπως επίσης είχε γραφτεί), οκτώ διαφορετικούς προπονητές τα τελευταία 3,5 χρόνια (!), από τη στιγμή δηλαδή που απολύθηκε ο Τζούλεν Λοπετέγκι, τον Οκτώβριο του 2022.
Το ταμείο είναι μείον και τα χρέη πολλά, ο σύλλογος βρίσκεται σε διαρκή διοικητική κρίση, είναι υπό πώληση (ο Σέρχιο Ράμος ηγείται ενός fund που ενδιαφέρεται για την αγορά) και, κάτω από αυτές τις συνθήκες και με ένα ρόστερ πολύ περιορισμένων δυνατοτήτων, ο Αλμέιδα κλήθηκε να παρουσιάσει ένα αξιόμαχο σύνολο.
Το έκανε για λίγες εβδομάδες τους πρώτους μήνες της σεζόν, με απόλυτο highlight το θριαμβευτικό 4-1 επί της νταμπλούχου Μπαρτσελόνα τις τελευταίες ημέρες του Οκτωβρίου, το οποίο έκανε τους πάντες να πιστέψουν ότι η ομάδα της Ανδαλουσίας είχε επιστρέψει στον ίσιο δρόμο, αυτόν των επιτυχιών.
Η Σεβίλλη έφτασε μέχρι την έκτη θέση, αφού ο Αλμέιδα είχε καταφέρει να κερδίσει τον κόσμο αλλά, κυρίως, τους ποδοσφαιριστές του με τις ιδέες και τις ομιλίες του, πάντα εστιάζοντας στο συναίσθημα και στο πάθος που χαρακτηρίζει τον ίδιο από τότε που ήταν ένας σκληροτράχηλος αμυντικός μέσος. Ηταν ο ηγέτης που ο σύλλογος είχε τόση ανάγκη.
«Ο Αλμέιδα υπήρξε καλός ψυχολόγος και εκπρόσωπος Τύπου με τις δηλώσεις του, αλλά ένας κακός προπονητής» υποστηρίζουν όσοι παρακολουθούν την καθημερινότητα της Σεβίλλης και γνωρίζουν και από μπάλα.
Ως ποδοσφαιριστής, τη σεζόν 1996-1997, ο 23χρονος Αλμέιδα έπαιξε με τη Σεβίλλη έως και την 34η αγωνιστική ενός πρωταθλήματος, στο φινάλε του οποίου η ομάδα υποβιβάστηκε. Στην Ανδαλουσία περίμεναν τότε έναν «νέο Μαραντόνα», αλλά ο Ματίας ήταν μια τελείως διαφορετική περίπτωση ποδοσφαιριστή, όπως επιβεβαιώθηκε στη Λάτσιο, η οποία απέκτησε έναντι 6,5 εκατ. ευρώ έναν παίκτη που είχε στοιχίσει 7,7 στους Σεβιλιάνους για να τον πάρουν από τη Ρίβερ Πλέιτ.
29 χρόνια αργότερα, ο 52χρονος πλέον Αλμέιδα άντεξε πέντε αγωνιστικές λιγότερες ως ένας προπονητής που, όπως ανέφερε στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του μέσω των social media, έζησε με την καρδιά του τη δεύτερη θητεία σε μια ομάδα που δεν ήταν απλώς μια ακόμα στην καριέρα του.
«Φεύγω με την ηρεμία ότι τα έδωσα όλα, με εντιμότητα και σεβασμό για αυτό το έμβλημα. Ολοι ξέρουν ότι το υπερασπίστηκα μέσα και έξω από το γήπεδο», συμπλήρωσε. Και έχει δίκιο σε όσα αναφέρει.
Γιατί, λοιπόν, φεύγει ως αποτυχημένος; Επειδή από κάποιο σημείο και μετά έχασε την μπάλα στο τακτικό κομμάτι, με την ομάδα να παρουσιάζει μια πολύ ανοργάνωτη πίεση στο ανοιχτό γήπεδο, η οποία και της στοίχισε πολλούς βαθμούς.
Η κακή πορεία της ομάδας συμπαρέσυρε και τον Αλμέιδα, ο οποίος στον αγώνα με την Αλαβές ζήτησε εξηγήσεις από τον διαιτητή σε έντονο ύφος επειδή τον απέβαλε, σε σημείο που αρνιόταν να βγει από τον αγωνιστικό χώρο (!), κάτι που τελικά έκανε.
Η συμπεριφορά αυτή του στοίχισε μια τιμωρία-μαμούθ επτά αγωνιστικών. Ο κόσμος τον στήριξε, αλλά οι παίκτες έχασαν το σημείο αναφοράς στον πάγκο και τον άνθρωπο που περισσότερο πίστεψε σε αυτούς.
Παρ’ όλα αυτά, η διαχείριση του (ούτως ή άλλως προβληματικού) ρόστερ προκάλεσε αρκετές αμφιβολίες, αφού επέμεινε στον Γκαμπριέλ Σουάσο όταν ο νεαρός Οσο εξελίχθηκε στην αποκάλυψη της σεζόν, στον Αλέξις Σάντσες, παρότι στα 37 του χρόνια δεν μπορεί πλέον να είναι τόσο επιδραστικός, ενώ «εξαφάνισε» από την ενδεκάδα τον Μπατίστα Μεντί, τον μοναδικό μέσο με αμυντικές ικανότητες, πέραν του Νεμάνια Γκούντελι.
Δεδομένη επιτυχία του; Η καθιέρωση κάτω από τα δοκάρια του Οδυσσέα Βλαχοδήμου, ο οποίος με τις αποκρούσεις του έχει γλιτώσει τη Σεβίλλη από ακόμα μεγαλύτερες περιπέτειες και οδυνηρές απώλειες βαθμών.
«Αν η λύση είναι να φύγω, δεν υπάρχει πρόβλημα», ξεκαθάρισε μετά το ματς με τη Βαλένθια, νιώθοντας προφανώς ότι το τέλος ήταν κοντά. Είχε στη διάθεσή του ένα από τα χειρότερα ρόστερ στην ιστορία της Σεβίλλης, η ριψοκίνδυνη ποδοσφαιρική του ιδέα δεν απέδωσε και αφήνει την ομάδα με τη χειρότερη άμυνα της κατηγορίας (49), την οποία κινδυνεύει πολύ σοβαρά να αποχαιρετήσει, για πρώτη φορά μετά από 26 χρόνια.
Για τον ίδιο, πάντως, μην απορήσετε αν η επόμενη σεζόν τον βρει και πάλι στα μέρη μας…
