Πέρασαν 57 ημέρες από τον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής και τον θρίαμβο της Σενεγάλης επί των γηπεδούχων του Μαρόκου και η ομοσπονδία ποδοσφαίρου της ηπείρου ανέτρεψε το αποτέλεσμα, απονέμοντας τον τίτλο, με σκορ 3-0, στους οικοδεσπότες. Στην ανακοίνωσή της, η CAF ανέφερε ότι η επιτροπή εφέσεών της έκρινε ότι οι ενέργειες της Σενεγάλης εμπίπτουν «εντός του πεδίου εφαρμογής των άρθρων 82 και 84». Το πρώτο αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «αν, για οποιονδήποτε λόγο, μια ομάδα αποσυρθεί από τη διοργάνωση ή δεν προσέλθει σε αγώνα, ή αρνηθεί να αγωνιστεί ή εγκαταλείψει τον αγωνιστικό χώρο πριν από την κανονική λήξη του αγώνα χωρίς την έγκριση του διαιτητή, θα θεωρείται ηττημένη και θα αποκλείεται οριστικά από την τρέχουσα διοργάνωση».
Το δεύτερο προσθέτει πως «ομάδα που παραβαίνει τις διατάξεις των άρθρων 82 και 83 αποκλείεται οριστικά από τη διοργάνωση. Η εν λόγω ομάδα θα χάνει τον αγώνα της με 3-0, εκτός εάν ο αντίπαλος είχε πετύχει πιο ευνοϊκό αποτέλεσμα τη στιγμή που διακόπηκε ο αγώνας· στην περίπτωση αυτή, το συγκεκριμένο σκορ θα διατηρείται». Μερικές ώρες μετά την απόφαση, η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Σενεγάλης κατήγγειλε στην ετυμηγορία ως «άδικη, άνευ προηγουμένου και απαράδεκτη, η οποία πλήττει το κύρος του αφρικανικού ποδοσφαίρου» και ενημέρωσε άπαντες ότι θα προσφύγει στο Διαιτητικό Αθλητικό Δικαστήριο (CAS) στη Λωζάννη, προκειμένου να ανατρέψει την έφεση του Μαρόκου και ξεκαθάρισε ότι δεν θα επιστρέψει το τρόπαιο. Οπαδοί στο Μαρόκο βγήκαν στους δρόμους και πανηγύρισαν την απόφαση.
🚨#BREAKING: Moroccan fans have taken over the streets in massive celebrations following CAF’s AFCON verdict 🇲🇦🔥
Scenes of pure passion as supporters flood the city in excitement! pic.twitter.com/87kvkaqTJi
— The Brief NG (@TheBrief247) March 18, 2026
Οι δύο χώρες έρχονται σε αντίθεση για το «λάφυρο» του τελικού, ωστόσο στο παρελθόν το ποδόσφαιρο αποτέλεσε λόγο σχεδόν για πόλεμο.
«Ο πόλεμος του ποδοσφαίρου»
Αυτός ήταν ο τίτλος που έδωσαν τα ΜΜΕ στη σύρραξη των 100 ωρών μεταξύ Ελ Σαλβαδόρ και Ονδούρας, τον Ιούλιο του 1969. Από τις 14 ως τις 17/7 εκείνης της χρονιάς, οι τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών έφτασαν σε εμπόλεμη κατάσταση, μετά τους αγώνες των εθνικών ομάδων τους για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 1970. Αν και οι εντάσεις μεταξύ Ελ Σαλβαδόρ και Ονδούρας είχαν ιστορικές ρίζες, οι αναμετρήσεις στο χορτάρι οδήγησαν σε ένοπλη σύγκρουση. Ο πρώτος αγώνας, τον Ιούνιο του ’69, πραγματοποιήθηκε στην Τεγκουσιγκάλπα, πρωτεύουσα της Ονδούρας. Η φιλοξενούμενη ομάδα έφτασε στις 8 Ιουνίου και πέρασε μια άυπνη νύχτα στο ξενοδοχείο της, αφού ντόπιοι οπαδοί βρέθηκαν στο ξενοδοχείο με εχθρικά συνθήματα, κόρνες αυτοκινήτων και πυροτεχνήματα. Την επομένη, οι γηπεδούχοι επικράτησαν με 1-0, αποτέλεσμα που σύμφωνα με τους ηττημένους, προκάλεσε την αυτοκτονία της 18χρονης Αμέλια Μπολάνιος, για την οποία ζητούσαν εκδίκηση.
Στον επαναληπτικό αγώνα, μια εβδομάδα αργότερα, η βία ήταν ακόμη πιο έντονη, καθώς οπαδοί του Ελ Σαλβαδόρ έσπασαν τα παράθυρα του ξενοδοχείου, πέταξαν αυγά και νεκρούς αρουραίους και η ομάδα τους κέρδισε με 3-0, οδηγώντας τη σειρά των αγώνων σε τρίτο ματς. Στην επιστροφή τους στην Ονδούρα, οπαδοί των φιλοξενούμενων ξυλοκοπήθηκαν και σκοτώθηκαν, δεκάδες νοσηλεύτηκαν και 150 αυτοκίνητα κάηκαν, πριν κλείσουν τα σύνορα των δύο χωρών. Για χρόνια, Ελ Σαλβαδόρ και Ονδούρα αντιμετώπιζαν δημογραφικά ζητήματα και αγροτικές μεταρρυθμίσεις. Με μέγεθος πάνω από πέντε φορές μεγαλύτερο από το Ελ Σαλβαδόρ, η Ονδούρα φιλοξενούσε 300.000 μετανάστες από το Ελ Σαλβαδόρ, οι οποίοι αποτελούσαν το 21% του πληθυσμού της.
Football War, 1969 🇸🇻 🇭🇳
A brief conflict between El Salvador and Honduras, lasting 100 hours and triggered by soccer match tensions. The war ended with a ceasefire mediated by the Organization of American States (OAS). pic.twitter.com/sofuFiRpjf
— World updates (@itswpceo) May 26, 2024
Στις 26 Ιουνίου, το Ελ Σαλβαδόρ διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με την Ονδούρα, έπειτα από πληροφορίες για αντίποινα της αστυνομίας σε βάρος μεταναστών. Την επομένη διεξήχθη το τρίτο ματς, με νίκη 3-2 του Ελ Σαλβαδόρ στην παράταση και την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μεξικού. Εκτοτε, δεν κόπασαν οι διενέξεις στα σύνορα και στις 14 Ιουλίου η αεροπορία βομβάρδισε την πρωτεύουσα της Ονδούρας και χερσαίες δυνάμεις πέρασαν τα σύνορα. Η αεροπορία της Ονδούρας βομβάρδισε με τη σειρά της πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ελ Σαλβαδόρ. Η σύγκρουση διήρκεσε 100 ώρες, πριν κληθεί ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (OAS) να παρέμβει και να επιβάλει κατάπαυση του πυρός. Ο «ποδοσφαιρικός πόλεμος», που διεξήχθη κυρίως σε έδαφος της Ονδούρας, προκάλεσε 900 θανάτους αμάχων στο Ελ Σαλβαδόρ και περισσότερους από 2.000 στην Ονδούρα.
Πολλές πηγές από τη βιβλιογραφία, πάντως, επιμένουν ακόμη ότι η αιτιολογία του ποδοσφαίρου για την ένταση ήταν υπερβολική.
Η κλωτσιά του Μπόμπαν και ο ενωτικός Ντουάρτε
Στις 6 Μαΐου του 1990 ολοκληρώθηκαν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Κροατία μετά το 1938, διαδικασία που εξελίχθηκε σε ξεκάθαρο μήνυμα προς την ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία για τις ανεξάρτητες προθέσεις των Κροατών. Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές, διεξαγόταν στο Ζάγκρεμπ το ντέρμπι του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος μεταξύ της δεύτερης στην κατάταξη Ντινάμο και του πρωτοπόρου Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Στο στάδιο «Maksimir», το «μπαρούτι» που μύριζε δεν αφορούσε μόνο ένα τρόπαιο. Στο Ζάγκρεμπ έφτασαν 3.000 οπαδοί των «ερυθρόλευκων», οι οποίοι έφτασαν με τρένο και ενεπλάκησαν σε επεισόδια πριν βρεθούν στις εξέδρες. Στην προθέρμανση η κερκίδα τους γέμισε με πέτρες και εκείνοι άρχισαν να ξηλώνουν καθίσματα και να φωνάζουν «το Ζάγκρεμπ είναι Σερβία».
Κροάτες οπαδοί έφτασαν έως εκεί, μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο και ο αγώνας δεν ξεκίνησε. Παράγοντες της Ντινάμο και ο 19χρονος αρχηγός της, Ζβόνιμιρ Μπόμπαν, έμειναν στο χορτάρι. Ο μετέπειτα σταρ της Μίλαν φώναζε «πού είναι η αστυνομία;». Οταν ένας αστυνομικός έριξε έναν οπαδό στο έδαφος και άρχισε να τον χτυπάει, ο Μπόμπαν έτρεξε προς τον αστυνομικό και τον κλώτσησε στο στήθος. Ανθρωποι των γηπεδούχων τον τράβηξαν από το σημείο υπό τον φόβο αντιποίνων, καθώς ο εν λόγω αστυνομικός αποκάλυψε τριάντα χρόνια αργότερα πως συνάδελφοί του τον παρότρυναν να βγάλει το όπλο του και να πυροβολήσει. Μερικά χρόνια αργότερα, συναντήθηκε με τον Μπόμπαν και μπορεί να μη συμφιλιώθηκαν, αλλά έδωσαν αμοιβαίες εξηγήσεις.
Το παιχνίδι, το οποίο δεν έγινε ποτέ, θεωρήθηκε ως ο προπομπός του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας.
13.5.1990. – 13.5.2015. 25 godina od nikad odigrane utakmice #Dinamo – Crvena Zvezda #zagreb #hrvatska pic.twitter.com/qlVAzsxuen
— GNK Dinamo (@gnkdinamo) May 13, 2015
Σε αντίθεση με τον Μπόμπαν, ο Οσκαρ Ντουάρτε δίχασε αρχικά δύο χώρες, όμως επιχείρησε να τις ενώσει. Ο άλλοτε αμυντικός της Εσπανιόλ γεννήθηκε στη Νικαράγουα και μετακόμισε στην Κόστα Ρίκα σε παιδική ηλικία. Αρχισε να παίζει ποδόσφαιρο και επέλεξε την Εθνική της δεύτερης. Σε μία ιστορία που είχε δημοσιεύσει το 2018 ο «Guardian», αναφέρθηκε πως οι σχέσεις των δυο χωρών ήταν τεταμένες για χρόνια, λόγω κόντρας για τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας στον ποταμό Σαν Χουάν, φυσικό σύνορό τους. Το 1998 η Νικαράγουα προσπάθησε να αποσπάσει περισσότερα αλιευτικά δικαιώματα και έστειλε μέχρι κι στρατό στην Κόστα Ρίκα. Ο Ντουάρτε επιχείρησε στο Μουντιάλ του 2014 να κάνει τη δουλειά των πολιτικών, λέγοντας τότε πως «είναι πάντα ωραίο να δείξουμε ότι μέσω του ποδοσφαίρου μπορούμε να αποκτήσουμε πιο στενές σχέσεις. Αυτά που μάς ενώνουν είναι περισσότερα αυτά που μας χωρίζουν». Ο Ντουάρτε δήλωνε παντού ότι «λατρεύω και τις δύο χώρες» και πολιτικοί από τη Νικαράγουα έριχναν τους τόνους, δηλώνοντας ότι ουσιαστικά εκπροσωπεί και τη γενέτειρά του και συμβάλλει στην εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών.
