Η πλειοψηφία των 114.504 μελών της Μπαρτσελόνα αγνόησε τις εκλογές της Κυριακής (15/3) για την ανάδειξη προέδρου, ωστόσο ο μεγάλος νικητής, Τζουάν Λαπόρτα, έμεινε στη θέση του και δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του. Ο 63χρονος παράγοντας είδε μεν μόνο 48.480 μέλη να ψηφίζουν (ποσοστό προσέλευσης 42,34%), αλλά λαμβάνοντας το 68% των προτιμήσεων, νίκησε τον μοναδικό αντίπαλο που κατέθεσε υποψηφιότητα, Βίκτορ Φοντ, ο οποίος είχε το 30% των ψήφων.
Αμέσως μετά την επικράτησή του για την τέταρτη θητεία του, μετά την περίοδο 2003-2010 και την επανεκλογή του το 2021, ο Λαπόρτα δήλωσε με στόμφο ότι «είναι μια φανταστική νίκη. Μας δίνει πολλή δύναμη και μας κάνει ασταμάτητους. Τα επόμενα χρόνια θα είναι συναρπαστικά και είμαι σίγουρος ότι θα είναι από τα καλύτερα της ζωής μας. Μπορώ μόνο να ευχαριστήσω την Μπάρτσα, ως σύλλογο. Eναν θεσμό στον οποίο όλα τα μέλη μπορούν να επιλέξουν όποιον τα εκπροσωπεί. Αυτό είναι υπέροχο και μοναδικό στον κόσμο».
🗣️ President, president! pic.twitter.com/2K5KP3nM4z
— FC Barcelona (@FCBarcelona) March 15, 2026
Οι λόγοι της νίκης Λαπόρτα
Ο Βίκτορ Φοντ, 53χρονος επιχειρηματίας στον χώρο της χρηματοοικονομικής τεχνολογίας (Fintech), είχε στηρίξει την εκστρατεία του αναφερόμενος στην ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα στον σύλλογο και είχε υποσχεθεί να προσλάβει μια νέα ομάδα αθλητικών διευθυντών. Ο Λαπόρτα, πάντως, απάντησε μετά τη νίκη του, λέγοντας ότι «σε αυτές τις εκλογές, η αντίπαλη υποψηφιότητα είχε ως στόχο την αντιπαράθεση μεταξύ όλων των οπαδών της Μπάρτσα. Σήμερα, τα μέλη μας ψήφισαν επειδή, μαζί, θα υπερασπιστούμε το κλαμπ ενάντια σε όλους και σε όλα. Αυτή η νίκη είναι μια ένδειξη υποστήριξης στο έργο που κάνουμε εδώ και χρόνια».
Ο Φοντ προσπάθησε να παρουσιάσει αυτές τις εκλογές ως μια επιλογή μεταξύ της στήριξης του Λαπόρτα ή πίστης της Μπαρτσελόνα. Ούτε η αργοπορημένη προοπτική της ενότητας ήταν αρκετή. Οι αγωνιστικοί θρίαμβοι ήταν υπέρ του Λαπόρτα, ο οποίος στο παρελθόν είχε καταλογίσει το μεγάλο χρέος στον προκάτοχό του, Τζοσέπ Μαρία Μπαρτομέου.
Ο Τζουάν Λαπόρτα πόνταρε στις επιτυχίες στο χορτάρι μετά την επανεκλογή του το 2021, αλλά και στην ολοφάνερη στήριξη παικτών και προπονητή. Αρκετοί παίκτες, μεταξύ των οποίων Πάου Κουμπάρσι, Μαρκ Μπερνάλ, Μαρκ Κασάδο, Ζεράρ Μαρτίν, Ραφίνια, Γκάβι, Αραούχο και Ντάνι Ολμο, αλλά κυρίως ο κόουτς Χάνσι Φλικ, πήγαν να ψηφίσουν μετά τη νίκη επί της Σεβίλλης και ήταν δεδομένο ότι κλίνουν υπέρ του προέδρου. «Είναι φανταστικό να βλέπουμε τον προπονητή μας, ο οποίος είναι μέλος του συλλόγου και ήρθε να ψηφίσει και να συμμετάσχει σε αυτό που είναι η Μπάρτσα», σχολίασε ο Λαπόρτα. Ο Γερμανός προπονητής είχε δείξει τις προθέσεις του, όταν προ εβδομάδων είχε εμφανιστεί σε προεκλογική ομιλία του Λαπόρτα.
Τα αποτελέσματα της θητείας του στο γήπεδο ήταν στο πλευρό του. Το 2021 «κληρονόμησε» μια ομάδα κορεσμένη και σε μία σχεδόν καταστροφική οικονομική κατάσταση, η οποία επιδεινώθηκε από τον αντίκτυπο της πανδημίας του κορωνοϊού. Πέντε χρόνια αργότερα, η Μπάρτσα είναι η κάτοχος του «τρεμπλ» στην Ισπανία (πρωτάθλημα, Κυπελλο και Σούπερ Καπ), είναι πρώτη στη φετινή La Liga και θεωρείται και φέτος ένα από τα φαβορί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο νικητής των εκλογών τόνισε όλο το προηγούμενο διάστημα και τη συμβολή του στην ανάδειξη νέων ταλέντων με πρώτο και καλύτερο τον Γιαμάλ και στη συνέχεια τους Κουμπάρσι, Μπερνάλ και Φερμίν Λόπεζ.
Ο Φοντ είχε απαντήσει πως οι παραπάνω νεαροί παίκτες ήταν μέρος του συλλόγου πριν εμφανιστεί και πάλι ο Λαπόρτα στο προσκήνιο, το 2021, όμως ο τελευταίος ήταν ουσιαστικά εκείνος που άλλαξε πρόσωπα και πράγματα στην αγωνιστική ηγεσία, ώστε να βρουν τα νέα ταλέντα πεδίο να «λάμψουν».
Το παράξενο υπόβαθρο προηγούμενων υποψηφίων
Τα μέλη της Μπαρτσελόνα που έκαναν τον κόπο να ψηφίσουν, επέλεξαν τη σιγουριά και τη σταθερότητα του Τζουάν Λαπόρτα, προσφέροντάς του άλλη μία πενταετία για να συνεχίσει το έργο που άρχισε με τον κόουτς Φλικ και τον παλαίμαχο μέσο των Καταλανών και νυν τεχνικό διευθυντή, Ντέκο. Ο νικητής των εκλογών είχε παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου στα μέσα Φεβρουαρίου, όπως επιτάσσουν οι κανονισμοί του συλλόγου για έναν υποψήφιο πριν διεκδικήσει την επανεκλογή του. Τότε, εκτός του Βίκτορ Φοντ, υποψήφιοι ήταν επίσης ο Καταλανός επιχειρηματίας Μαρκ Τσίρια και ο πρώην επικεφαλής της φημισμένης ακαδημίας La Masia, Τσάβι Βιλαχοάνα. Τελικά, μόνο ο Φοντ διεκδίκησε τη θέση.
Προϋποθέσεις για να είναι κάποιος επιλέξιμος για υποψήφιος για την προεδρία είναι να είναι άνω των 18 ετών και να αποτελεί μέλος του συλλόγου για τουλάχιστον έναν χρόνο. Κάθε υποψήφιος έπρεπε να υποβάλει 2.337 υποστηρικτικές υπογραφές – αριθμός που, σύμφωνα με το καταστατικό του κλαμπ, αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 50% των μελών που κλήθηκαν στην τελευταία γενική συνέλευση της Μπαρτσελόνα. Η διαδικασία και τα «πρέπει» της, πάντως, έχουν οδηγήσει σε μια μακρά λίστα συναρπαστικών προσωπικοτήτων, όπως ένας τρομπετίστας ή ένας παραγωγός ταινιών για ενήλικες, που ονειρεύτηκαν να γίνουν πρόεδροι της Μπάρτσα, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα.
Eνας από τους σύγχρονους σφετεριστές, ο Τζόρντι Φαρέ, ήταν εκείνος που το 2020 άρχισε τη διαδικασία για ψήφο εμπιστοσύνης στον Μπαρτομέου, που έφερε πίσω στην ηγεσία τον Λαπόρτα. Ο Φαρέ, που θέλησε να εμπλακεί και το 2015, δεν συγκέντρωσε τον απαιτούμενο αριθμό υποστηρικτικών υπογραφών, αν και προσπάθησε να πείσει τα μέλη να τον ψηφίσουν προσφέροντας δωρεάν πίτσα και τατουάζ, σε αντάλλαγμα για την υπογραφή τους. Παραδέχθηκε ότι το επικοινωνιακό «κόλπο» ήταν λάθος, εξηγώντας πως «ήθελα να τραβήξω την προσοχή, αλλά τελικά έχασα την αξιοπιστία μου» και δεν έκρυψε ότι το 2006 είχε ασχοληθεί με την παραγωγή ταινιών πορνό.
Ενα ακόμη επικοινωνιακό λάθος έφερε την πιο σύντομη προεκλογική εκστρατεία, το 2003. Ο Χοακίμ Κλουζέλς, στις εκλογές του 2003 στις οποίες υπήρχαν αρχικά δέκα υποψηφιότητες –και ήταν ο πρώτος θρίαμβος Λαπόρτα– έδωσε μία συνέντευξη στο δίκτυο TV3, λέγοντας πως «έχω υποσχεθεί ότι αν γίνω πρόεδρος, θα επιτρέψω στις γυναίκες να μπουν στα αποδυτήρια της πρώτης ομάδας. Υπάρχουν πράγματα «που θα θέλουν να δουν». Αποσύρθηκε άμεσα και μερικές εβδομάδες αργότερα απολογήθηκε, τονίζοντας ότι «νόμιζα πως το μικρόφωνο ήταν απενεργοποιημένο όταν το είπα και ήταν φυσικά λάθος».
Από το 1993 ως το 2010, ο Φρανσέσκ Λινάν ήταν προ-υποψήφιος, όμως εκτός της πρώτης φοράς που είχε 14 υποστηρικτικές ψήφους, στις υπόλοιπες εκλογές είχε μόνο μία, τη δική του! Παρ’ όλα αυτά, επέμεινε να ξεκινά τη διαδικασία, όπως και ο Φεράν Εστράδα, από το 1978 έως το 2021. Για 43 χρόνια, συμμετείχε σε 12 εκλογικές διαδικασίες, πιστεύοντας ότι η ιδιότητα του τρομπετίστα στην εξέδρα Gol Sud του «Καμπ Νου» τον έχει κάνει αγαπητό στα άλλα μέλη. Το 1978 δήλωσε είπε ότι θα σταματούσε να παίζει τρομπέτα αν κέρδιζε ο Τζοζέπ Λουίς Νούνιες και όταν συνέβη τήρησε την υπόσχεσή του και επέστρεψε στη θέση του το 1988, όταν ο Γιόχαν Κρόιφ γύρισε στη Βαρκελώνη για να γίνει προπονητής της Μπάρτσα.
Φέτος, ο Ουίλιαμ Μάντοκ Σεντ Νόμπλ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να είναι προκαταρκτικός υποψήφιος. Γεννημένος στη Βαρκελώνη, είναι εγγονός του Ρόιστον Σεντ Νόμπλ Μπάιγουοτερ, πρώην ποδοσφαιριστή που έπαιξε σε φιλικό αγώνα για την Μπαρτσελόνα τη σεζόν 1902-03. Είναι περισσότερο γνωστός ως ένας από τους ιδρυτές του τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού Radio Barcelona και στην ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του, αυτοπροσδιορίστηκε ως υποψήφιος «χαμηλού κόστους» και εξήγγειλε πως θα έκανε 125 αλλαγές στους κανόνες του συλλόγου. Ζήτησε στήριξη μέσω e-mail, διετέλεσε πρόεδρος της τοπικής ερασιτεχνικής ομάδας CE Montornes και το 2020 επιχείρησε να γίνει πρόεδρος της CE Europa, μιας ομάδας της πόλης που πλέον αγωνίζεται στην τρίτη κατηγορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Είναι συνιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Vila del Cerc, στα περίχωρα της Βαρκελώνης και απέσυρε την υποψηφιότητά του όταν συνελήφθη για κλοπή αντικειμένων από τους επισκέπτες.
