Συνήθως είναι εκείνοι και εκείνες που χρεώνονται τις ήττες. Εκείνοι και εκείνες που πληρώνουν το κόστος και δεν είναι πολλές οι φορές που παίρνουν τα εύσημα. Λένε ότι στις μέρες μας, με τη συχνότητα των αγώνων και την αθλητικότητα και το τρίποντο που έχουν «σημαδέψει» το μπάσκετ, οι προπονητές έχουν ολοένα και μικρότερη επίδραση στο παιχνίδι. Οι ίδιοι και οι ίδιες θα χαμογελάσουν ειρωνικά μ’ αυτό. Η Στέλλα Καλτσίδου μπορεί, λόγω χαρακτήρα, να το κάνει λίγο πιο αμήχανα. Ο Αντρέα Τρινκέρι, πάντα εκφραστικός, ενδεχομένως να μειδιάσει με χαρακτηριστικό τρόπο.
Η προπονήτρια του Αθηναϊκού, η οποία το βράδυ της Τετάρτης (4/3) οδήγησε την ομάδα της στον τελικό του EuroCup Γυναικών (2 και 9/4 κόντρα στην τουρκική Μερσίν), στοχεύει στον δεύτερο προσωπικό τίτλο της στη διοργάνωση, καθώς είχε κατακτήσει το τρόπαιο και το 2024, ως χεντ κόουτς της αγγλικής Λόντον Λάιονς. Η ομάδα του Βύρωνα θα επιχειρήσει και εκείνη να φτάσει σε δεύτερη κούπα, μετά τον ιστορικό θρίαμβο στο EuroCup και το 2010. Η διαδρομή της Καλτσίδου και ως παίκτρια είναι ένα μονοπάτι στρωμένο από νίκες και τίτλους.
View this post on Instagram
Ο Ιταλός προπονητής, ο οποίος από το ερχόμενο καλοκαίρι θα αναλάβει τον πάγκο του ΠΑΟΚ, επιστρέφει για εργασία στην Ελλάδα, 13 χρόνια μετά το πέρασμά του από την εθνική ομάδα και είναι ένας κόουτς μοναδικός στο είδος του.
Οι προπονητές και οι προπονήτριες έχουν ακόμη επιρροή και αξία απέναντι στην αυξανόμενη (αγωνιστική, οικονομική και επικοινωνιακή) «δύναμη» των αθλητών και ο Αντρέα Τρινκέρι κρατά αυτή την ισορροπία.
View this post on Instagram
Η 4χρονη που χάθηκε στον τελικό του ’87 και βρήκε τον δρόμο της στο μπάσκετ
Η Στέλλα Καλτσίδου γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1983 στη Θεσσαλονίκη και ο θρίαμβος στο Ευρωμπάσκετ του ’87 τη σημάδεψε έστω και αν δεν τον θυμάται. Οπως έχει αποκαλύψει η ίδια πριν από δύο χρόνια σε συνέντευξή της στην ιστοσελίδα tovima.gr, στις 14 Ιουνίου 1987, τη στιγμή που όλη η πόλη και η χώρα περίμενε τον τελικό με τη Σοβιετική Ενωση, εκείνη χάθηκε στο κέντρο της γενέτειράς της. Η κόουτς του Αθηναϊκού είχε εξιστορήσει ότι η μητέρα της την έστειλε στο ψιλικατζίδικο του ισογείου της πολυκατοικίας να αγοράσει κάτι και όταν το βρήκε κλειστό, αποφάσισε χωρίς φόβο να βρει άλλο. Το μικρό κορίτσι χάθηκε, περπατούσε στα σοκάκια της Θεσσαλονίκης καθ’ όλη τη διάρκεια του τελικού και όταν τη βρήκαν να κλαίει, τηλεφώνησαν στους γονείς της «οι οποίοι πρέπει να έχασαν δέκα χρόνια από τη ζωή τους».
View this post on Instagram
Το μπάσκετ έμεινε στη δικής της ζωή από την ηλικία των δέκα ετών, όταν γράφτηκε το 1993 στον Γαλαξία Θεσσαλονίκης. Εξι χρόνια αργότερα μεταπήδησε στον Ηρακλή και τη διετία 2000-02 αγωνίστηκε για τελευταία φορά με ομάδα της πόλης της, τον Μέγα Αλέξανδρο, πριν αρχίσει ένα σπουδαίο ταξίδι που την έφερε σε Γλυφάδα, Εσπερίδες και Ολυμπιακό στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό σε Μπουρζ, Μπιγκόρ και Βιλνέβ (Γαλλία), Καϊσέρι Κάσκι (Τουρκία) και την τελευταία σεζόν της καριέρας της, το 2018-19, στην πολωνική Πολκοβίτσε. Η Καλτσίδου κατέκτησε από δύο πρωταθλήματα Ελλάδας με Εσπερίδες και Ολυμπιακό, επτά Κύπελλα (ένα με τη Γλυφάδα, τέσσερα με Εσπερίδες και δύο με τις «ερυθρόλευκες»), αλλά και τρία πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Γαλλίας και ένα νταμπλ στο φινάλε της στην Πολωνία.
View this post on Instagram
Μέτρησε πέντε συμμετοχές σε Ευρωμπάσκετ και δύο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, με την Εθνική Γυναικών, φορώντας το εθνόσημο 147 φορές και σκοράροντας 1.584 πόντους. Αμέσως μετά το τέλος της αθλητικής πορείας της στράφηκε στην προπονητική, αρχικά ως βοηθός στην ομάδα ανδρών του Αμαρουσίου. Το 2020 χρίστηκε χεντ κόουτς της ομάδας γυναικών του Ζωγράφου (ΕΦΑΟΖ) και στην παρθενική σεζόν του συλλόγου στην Α1 την οδήγησε στην 6η θέση. Το 2021 επέστρεψε στον Ολυμπιακό ως ασίσταντ κόουτς, όπως και στην Εθνική Σλοβενίας στο πλευρό του Τζώρτζη Δικαιουλάκου και το 2023 ανέλαβε ως πρώτη προπονήτρια τους Λόντον Λάιονς. Στο Λονδίνο όχι μόνο αναδείχθηκε κορυφαία κόουτς του EuroCup, αλλά έγινε η πρώτη Ελληνίδα κόουτς που κατακτά ευρωπαϊκό τίτλο, ο οποίος ήταν και ο παρθενικός για βρετανική ομάδα (ανδρών ή γυναικών).
View this post on Instagram
Τον περασμένο Οκτώβριο ανέλαβε και την Εθνική του Ηνωμένου Βασιλείου, ωστόσο λόγω οικονομικών προβλημάτων αποχώρησε πριν από μερικές εβδομάδες.
View this post on Instagram
Τον Νοέμβριο του 2024 επέστρεψε στην Ελλάδα και τον πάγκο του Αθηναϊκού, τον οποίο φέτος οδηγεί στην 1η θέση της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος και στον τελικό του EuroCup (με ήττα 78-70 από τη Βιλνέβ –στην οποία εκείνη είχε αγωνιστεί– και υπεράσπιση της νίκης με +13 στον Βύρωνα), με φόντο το δεύτερο τρόπαιο τόσο της ίδιας όσο και του συλλόγου. Ο κοντινός στόχος είναι αυτός. Ο μακροπρόθεσμος της Στέλλας Καλτσίδου, όπως δεν έχει κρύψει και το επαναλαμβάνει, είναι «να γίνω η πρώτη γυναίκα προπονητής σε ομάδα της Ευρωλίγκα ανδρών».
Ο Φώτσης, το «αλληλούια» και το «αγάλι, αγάλι» του Τρινκέρι
Η ανυπομονησία της Στέλλας Καλτσίδου να περάσει από το παρκέ στον πάγκο δεν χαρακτήρισε την πορεία του Αντρέα Τρινκέρι. Ο Ιταλός, νέος προπονητής του ΠΑΟΚ από το καλοκαίρι, δεν έπαιξε επαγγελματικά σε υψηλό επίπεδο και παρότι η οικογένειά του τον προόριζε για διπλωμάτη ή ακαδημαϊκό, εκείνος παθιάστηκε με το μπάσκετ. Μεγάλωσε σε πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Ο πατέρας του, Πάολο Τρινκέρι, είχε καταγωγή από ΗΠΑ και Παναμά. Η μητέρα του καταγόταν από την Κροατία, η γιαγιά του από το Μαυροβούνιο και ο παππούς του, Αλφρέντο, ήταν Ιταλός πρόξενος, με σπουδές στο Χάρβαρντ. Γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1968 στο Μιλάνο, λάτρεψε τα βιβλία και τις ξένες γλώσσες και έζησε ως παιδί και στη Νέα Υόρκη.
Η προπονητική καριέρα του τον ταξίδεψε σε Καζάν (Ούνικς), Μπάμπεργκ, Βελιγράδι (Παρτιζάν), Μόναχο (Μπάγερν), Κάουνας (Ζαλγκίρις) και μετά το πέρασμα από την Ελλάδα και την Εθνική, από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Ιούνιο του 2014, επιστρέφει στη χώρα για τον «Δικέφαλο του Βορρά». Πέρσι είχε τονίσει στο Κάουνας ότι «αντί για διπλωματική καριέρα, αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτή την τρέλα της προπονητικής». Τρέλα που μάλλον φέρεται να συνάντησε προ 13 ετών στην Αθήνα. Αν και τότε ήταν ένας ανερχόμενος 44χρονος προπονητής στην Καντού, στην Ελλάδα θεωρήθηκε εξαρχής «αναλώσιμος» από Τύπο και, κυρίως, την ελληνική ομοσπονδία, ως αντικαταστάτης του Ηλία Ζούρου.
Δεν προστατεύτηκε ποτέ επικοινωνιακά, κρίθηκε συχνά και απίστευτα ανούσια από την εμφάνισή του και δεν μακροημέρευσε, μετά τον αποκλεισμό της «γαλανόλευκης», αφήνοντας τη θέση του στον Φώτη Κατσικάρη. Το καλοκαίρι του ’13 ο Τρινκέρι δεν κατόρθωσε να πείσει την ΕΟΚ να φέρει δύο βοηθούς από την πατρίδα του (αν και απέκτησε δεσμούς φιλίας με τον Ηλία Καντζούρη) και οι φήμες έλεγαν ότι επιθυμούσε να «κόψει» τον Αντώνη Φώτση από την τελική 12άδα. Δεν το πέτυχε και προφανώς έχασε τη «μάχη» των αποδυτηρίων, παρά τη στήριξη των Σπανούλη και Ζήση, καθώς ειδικά με τον δεύτερο, νυν τιμ μάνατζερ της Εθνικής και του Αρη, έχει εξαιρετικές σχέσεις.
Πέρσι χαρακτήρισε εκείνη την εμπειρία «μάθημα ζωής για το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μετανιώνω», ενώ με τον πάντα εκφραστικό τρόπο είχε σχολιάσει την πιθανότητα εφαρμογής ενός τύπου σάλαρι καπ (Financial Fair Play) λέγοντας στην ιστοσελίδα Eurohoops ένα «αλληλούια».
Δεν διστάζει να λύνει κάθε παρεξήγηση με αντιπάλους με ένα καλό μπουκάλι κρασί, όπως έκανε και με τον Γιώργο Μπαρτζώκα και με έναν Λιθουανό δημοσιογράφο. Στη νέα πρόκληση της καριέρας του και στην επίσημη παρουσίασή του από τον ΠΑΟΚ επισήμανε και την τρέλα του, αλλά και την υπομονή που θα απαιτηθεί, λέγοντας: «Είμαι λίγο ρομαντικός. Μου αρέσουν αυτού του είδους οι προκλήσεις. Μου αρέσει να βλέπω κάτι να ανθίζει, να εξελίσσεται. Φυσικά κι ο ΠΑΟΚ θέλει να παίξει στην Ευρωλίγκα. Αποτελεί πρόκληση και εγώ είμαι λίγο (σ.σ.: στα ελληνικά) τρελός… τραλαλά και αυτό μου αρέσει. Αυτό είναι η βενζίνη στη δεξαμενή σου, αυτό που σε πιέζει να φτάσεις στα όριά σου». Ωστόσο, για το θέμα της ανυπομονησίας των οπαδών, είπε στα ελληνικά: «Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι».
