Στα 77 χρόνια που βρίσκεται πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, έχει βιώσει απίστευτες στιγμές και καταστάσεις μέσω πρωτίστως της ενασχόλησής του με την μουσική. Στην περίπτωσή του, ταιριάζει απόλυτα το «μια ημέρα της ζωής του, μια ολόκληρη ζωή άλλων ανθρώπων».

Ακόμα και έτσι, όμως, κάθε εμπειρία του με την Γουλβς είναι μοναδική και την βιώνει ως τέτοια. Και, παρότι γνωρίζει ότι μόνο με θαύμα η αγαπημένη του ομάδα θα γλιτώσει φέτος τον υποβιβασμό στην Championship μετά από επτά διαδοχικές σεζόν στην Premier League, ο Ρόμπερτ Πλαντ δεν μπορούσε να μην συγκινηθεί, να μην βουρκώσει, μετά την δραματική νίκη των Λύκων επί της Λίβερπουλ το βράδυ της Τρίτης (03/03).

Η ομάδα της οποίας είναι επίτιμος αντιπρόεδρος ο θρυλικός τραγουδιστής των Led Zeppelin και ένας από τους κορυφαίους ροκ ερμηνευτές όλων των εποχών, έγινε η πρώτη ουραγός στην σύγχρονη ιστορία του κορυφαίου πρωταθλήματος στον κόσμο που νικάει την τωρινή πρωταθλήτρια με γκολ στις καθυστερήσεις.

Και αν το «Stairway to heaven» (Σκάλα προς τον Παράδεισο) θα μείνει στην αιωνιότητα χάρη και στην θεία φωνή του Ρόμπερτ Πλαντ, ένας άλλος Ρόμπερτ αναζητά τον δικό του δρόμο προς τον (ποδοσφαιρικό) παράδεισο, καθισμένος στην άκρη του πάγκου της Γουλβς.

Ο Ρόμπερτ Οουεν Εντουαρντς, άλλωστε, είναι άρρηκτα δεμένος με τους Λύκους, τους οποίους υπηρέτησε για τέσσερα χρόνια ως ποδοσφαιριστής (τα πιο παραγωγικά της καριέρας του), ενώ δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο κάλεσμά τους, τον περασμένο Οκτώβριο.

Εκείνη την στιγμή, ο 43χρονος Αγγλος από Ουαλούς γονείς, λόγω των οποίων έπαιξε και 15 φορές με την εθνική ομάδα της χώρας, καθοδηγούσε στην δεύτερη κατηγορία την Μίντλεσμπρο, ένα από τα φαβορί για την άνοδο στην Premier League, χάρη και στην δική του δουλειά.

Επτά αγωνιστικές πριν από το τέλος και πέντε μήνες από την αποχώρησή του, η «Μπόρο» βρίσκεται σταθερά στην πρώτη δυάδα της βαθμολογίας και παλεύει για την απευθείας επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια του βρετανικού ποδοσφαίρου, για πρώτη φορά μετά από εννέα χρόνια.

Οταν, όμως, τον κάλεσε η ομάδα της καρδιάς του, αυτή στην οποία ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα εργαζόμενος στα τμήματα υποδομής και στην πρώτη ομάδα ως υπηρεσιακός, δεν μπορούσε να πει «όχι». Διαδέχθηκε τον Βίτορ Περέιρα και έκτοτε πίνει εκείνος το πικρό ποτήρι στον δρόμο προς τον υποβιβασμό.

Εσχάτως, όμως, το περιεχόμενο του ποτηριού έχει γλυκιά γεύση. Στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια, η Γουλβς υποχρέωσε σε ισοπαλία 2-2 την πρωτοπόρο Άρσεναλ (επιστρέφοντας από εις βάρος της 0-2), νίκησε την τρίτη Αστον Βίλα στο «Μολινό» και έκανε το ίδιο και με την Λίβερπουλ, η οποία φέτος έχει χάσει πέντε παιχνίδια στο πρωτάθλημα δεχόμενη γκολ στο 90’, καταρρίπτοντας έτσι ένα ακόμα (διόλου τιμητικό) ρεκόρ.

«Πρέπει να απολαμβάνουμε αυτές τις στιγμές» επισήμανε ο Εντουαρντς, ο οποίος ζήτησε από τους παίκτες του να ανεβάσουν στο φουλ την «γαμ@@@@η μουσική» που έβαλαν στα αποδυτήρια για να γιορτάσουν τις νίκες τους. Έχουν, άλλωστε, μόλις τρεις σε σύνολο τριάντα αγωνιστικών!

Παραμονές του αγώνα, ο Αρνε Σλοτ έλεγε ότι η Premier League τείνει να γίνει βαρετή γιατί οι ομάδες ψάχνουν πολύ το γκολ από στατικές φάσεις, αλλά δεδομένα δεν… βαρέθηκε καθόλου στην μονομαχία κόντρα στην θεωρητικά χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος, η οποία δείχνει αποφασισμένη να πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι της μέχρι να υποβιβαστεί και μαθηματικά.

«Οποιοσδήποτε μπορεί να νικήσει τον οποιονδήποτε», επισήμανε ο Ολλανδός, ο οποίος για κακή του τύχη δικαιώθηκε πανηγυρικά λίγες ώρες αργότερα, με τον συνάδελφό του να απολαμβάνει τη νίκη ως αυτό που στην πραγματικότητα είναι. Ενας ακόμα φίλαθλος της Γουλβς, την οποία υποστηρίζει από μικρό παιδί.

Με αυτή την ιδιότητα, αλλά και του προπονητή με παλαιότερη θητεία στις ακαδημίες, το περασμένο καλοκαίρι του ζητήθηκε να δώσει μια ομιλία στους προπονητές και αναλυτές του φυτωρίου των Λύκων, ώστε να μοιραστεί μαζί τους τις προπονητικές του εμπειρίες.

Το έκανε με μεγάλη χαρά, αφού νιώθει ότι χρωστάει πολλά στον σύλλογο της Βόρειας Αγγλίας. «Αυτός ο σύλλογος είναι ξεχωριστός και αυτός ήταν πάντα ο στόχος, το όνειρο» είπε όταν ανέλαβε τα ηνία της ομάδας, ύστερα από μια δεκαετία στους πάγκους, εργαζόμενος σε ομάδες όπως η Γουότφορντ και η Λούτον, αλλά για μια σεζόν και στην Κ16 της Αγγλίας.

Ο άλλοτε δυναμικός κεντρικός αμυντικός που γεννήθηκε τα Χριστούγεννα του 1982, ξεκίνησε την καριέρα του στην Αστον Βίλα και αγωνίστηκε συνολικά σε εννέα διαφορετικές ομάδες προτού αποσυρθεί πρόωρα και σε ηλικία 31 ετών λόγω τραυματισμών, αποφάσισε ότι θέλει να γίνει προπονητής την σεζόν 2009-10, όταν βίωσε μια απίστευτη εμπειρία με τον Ίαν Χόλογουεϊ στην Μπλάκπουλ.

«Εκείνη την σεζόν ήμασταν από τα φαβορί για να υποβιβαστούμε, αλλά αντί γι’ αυτό ανεβήκαμε στην Premier League μέσω των πλέι οφ. Θυμάμαι να σκέφτομαι τότε ‘αυτό θέλω να κάνω’» εξηγεί ο Εντουαρντς, ο οποίος υπήρξε πάντα ένας αφοσιωμένος επαγγελματίας που πρόσεχε πολύ τον εαυτό του, αλλά και τους συμπαίκτες του.

Αυτό το χαρακτηριστικό τον ακολουθεί και ως προπονητή, αφού δημιουργεί οικογενειακό κλίμα σε όποια ομάδα και αν εργάζεται. Κατά κάποιον τρόπο, φροντίζει να κρατάει ενωμένη την αγέλη του, η οποία του το ανταποδίδει δίνοντας τα πάντα μέσα στο γήπεδο.

Ανέλαβε την Γουλβς γιατί, εκτός από το συναισθηματικό δέσιμο, έχει την δυνατότητα να έχει κοντά του την οικογένειά του (σύζυγο και τρία παιδιά). Η ποδοσφαιρική οικογένειά του φοράει πορτοκαλί φανέλα, αγωνίζεται ως γηπεδούχος στο «Μολινό» και, εφόσον υποβιβαστεί όπως αναμένεται να συμβεί, δεδομένα θα παλέψει την επόμενη σεζόν για να επιστρέψει άμεσα στην Premier League. Και θα το κάνει, αναμφίβολα, με οδηγούς τον Ρομπ Έντουαρντς στον πάγκο και τον Ρόμπερτ Πλαντ στην εξέδρα.