Ηταν μόλις 16 ετών και έκανε όνειρα να γίνει ποδοσφαιριστής, αφού ήθελε να μοιάσει στο μεγάλο του είδωλο, τον Γιόχαν Κρόιφ. Ενας πολύ σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο, όμως, άρχισε να βάζει «φρένο» στα όνειρά του.
Στα 19 του τραυματίστηκε εκ νέου σοβαρά. Και, παρότι πάλεψε και κατάφερε να παίξει μέχρι και την τρίτη επαγγελματική κατηγορία του ισπανικού ποδοσφαίρου, ο Χοσέ Μπορδαλάς Χιμένεθ υποχρεώθηκε να κρεμάσει πολύ πρόωρα τα παπούτσια του, σε ηλικία 28 ετών.
Το άδοξο τέλος της ιδιότητας του ποδοσφαιριστή δεν λύγισε τον νεαρό από το Αλικάντε, η αγάπη του οποίου για την μπάλα τον οδήγησε να ασχοληθεί άμεσα με την προπονητική. Και, μάλιστα, το έκανε την εποχή που στην Ισπανία μεσουρανούσε η «Dream Team» της Μπαρτσελόνα, με σταρ όπως ο Χρίστο Στόιτσκοφ και ο Μίχαελ Λάουντρουπ. Οδηγός-δημιουργός εκείνης της ομάδας ο… Γιόχαν Κρόιφ.
«Το ποδόσφαιρο εξελίσσεται συνεχώς. Το σημείο αναφοράς μου ήταν ο Κρόιφ. Αλλαξε λίγο τη νοοτροπία, ήταν ένας πιονέρος στο σύγχρονο ποδόσφαιρο», έχει εξηγήσει επανειλημμένως ο δηλωμένος «cruyffista» Μπορδαλάς, το ποδόσφαιρο του οποίου πάντως θα έβγαζε από τα ρούχα του τον… ιπτάμενο Ολλανδό.
«Προτιμώ να νικάω 5-4 παρά 1-0», έλεγε ο Κρόιφ, ατάκα που στην πράξη δεν βρίσκει διόλου σύμφωνο τον Μπορδαλάς. Με το 1-0, άλλωστε, πανηγύρισε το βράδυ της Δευτέρας (02/03) την πρώτη νίκη της καριέρας του επί της Ρεάλ Μαδρίτης και, μάλιστα, μέσα στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου».
Η άσημη Χετάφε, η οποία έχει το 1/20 του προϋπολογισμού της «βασίλισσας», την υποχρέωσε σε μια οδυνηρή ήττα που μπορεί στο τέλος της σεζόν να της στοιχίσει ακόμα και το πρωτάθλημα, αφού την άφησε τέσσερις βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο Μπαρτσελόνα, εννέα αγωνιστικές πριν από το φινάλε της La Liga.
Και το έκανε με τον δικό του, ολίγον αντιαισθητικό τρόπο, ο οποίος στηριζόταν στην αμυντική πειθαρχία και στην εκμετάλλευση των λίγων αλλά καλών ευκαιριών που θα δημιουργήσει μπροστά στην αντίπαλη εστία.
«Αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο. Είναι κάτι άλλο και κάνει το αίμα μου να βράζει», είχε σχολιάσει το 2020 ο (τότε προπονητής της Μπαρτσελόνα) Κίκε Σετιέν για το ποδόσφαιρο που παίζουν οι ομάδες του Μπορδαλάς, ο οποίος έχει δεχθεί επανειλημμένως κριτική για προκλητική καθυστέρηση, σκοτεινές τεχνικές εκνευρισμού του αντιπάλου και τακτικό κυνισμό.
Πώς απαντάει ο Μπορδαλάς στις κατηγορίες; Με ειρωνικό χαμόγελο και αριθμούς, αφού είναι ο τρίτος προπονητής σε νίκες στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου, συνυπολογίζοντας τις τρεις πρώτες επαγγελματικές κατηγορίες.
Μέχρι, άλλωστε, να φτάσει στην πρώτη, να καθιερωθεί στη Χετάφε και να «παίξει» το όνομά του για ομάδες στην αγγλική Premier League και την ιταλική Serie A, ο Μπορδαλάς δούλεψε (με επιτυχία) σε δεύτερη και τρίτη κατηγορία.
Εκεί έμαθε να είναι ταπεινός, ιδιότητα που τον χαρακτηρίζει μέχρι και σήμερα, μόλις δύο ημέρες πριν από τα 62α γενέθλιά του. Και, κυρίως, να δουλεύει πολύ σκληρά, όπως του δίδαξαν ο ράφτης πατέρας του και τα εννέα (!) αδέλφια του. Σκληρή δουλειά μέχρι εξαντλήσεως. Κυριολεκτικά όμως.
Οι προπονήσεις του μπορεί κατά περίσταση να διαρκέσουν έως και τρεις ώρες (!), οι παίκτες ζυγίζονται κάθε πρωί και όσοι επιστρέφουν υπέρβαροι μετά από διακοπές υποχρεώνονται να προπονούνται με επιπλέον βάρη κολλημένα στο σώμα τους.
Κάποτε προκάλεσε τους παίκτες του να σουτάρουν τόσο μακριά την μπάλα που αυτή να φτάσει σε παρακείμενο αυτοκινητόδρομο της Μαδρίτης, προσφέροντας 500 ευρώ και θέση βασικού για όποιον το κατάφερνε. Αλλη φορά, τους προκάλεσε να καταφέρουν με κεφαλιά να βγάλουν την μπάλα εκτός γηπέδου. Του κτίσματος, όχι του αγωνιστικού χώρου!
Οι παίκτες παραπονιούνται συχνά ότι νιώθουν να πνίγονται από τις απαιτήσεις του, αλλά παραδέχονται ότι στο πλευρό του έπαιξαν το καλύτερο ποδόσφαιρο της καριέρας τους. «Με τρέλαινε με αυτά που μου ζητούσε να κάνω, όπως κάνει κάθε πατέρας… Αλλά μαζί του έζησα τις καλύτερες στιγμές μου ως ποδοσφαιριστής» εξηγεί ο Χουάν Κάλα, άλλοτε αμυντικός της ΑΕΚ, ο οποίος συνεργάστηκε για μια τριετία με τον Μπορδαλάς στη Χετάφε.
Στην άσημη ομάδα της Μαδρίτης έχει εργαστεί συνολικά εννέα χρόνια, σχεδόν διαδοχικά, αφού για μια σεζόν ανέλαβε το τιμόνι της Βαλένθια. Παρότι θεωρητικά ήταν ένα ποιοτικό άλμα στην καριέρα του και κατάφερε να οδηγήσει τις «νυχτερίδες» μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου, δεν ένιωθε άνετα στο «Μεστάγια» και επέστρεψε στη ζεστή, φιλόξενη αγκαλιά του «Κολισέουμ».
Κατάφερε, μάλιστα, να βγάλει τη Χετάφε στην Ευρώπη και την έφτασε μέχρι τους «16» του Europa League, όπου η ομάδα αποκλείστηκε σε μονό αγώνα (λόγω πανδημίας του κορωνοϊού) από τη μετέπειτα φιναλίστ Ιντερ, στο Μιλάνο.
Λατρεύει μια άλλη ιταλική πόλη, τη Ρώμη, έχει διαβάσει δεκάδες βιβλία για την ιστορία της και, μάλιστα, έχει «χτυπήσει» τατουάζ στο σώμα του με σύμβολα της Αιώνιας Πόλης, την οποία έχει επισκεφτεί πολλές φορές.
«Μου αρέσει να ελέγχω την μπάλα. Είμαι λάτρης του ωραίου ποδοσφαίρου, αλλά πρέπει να προσαρμόζεσαι στους παίκτες που έχει», ξεκαθαρίζει, με τη φιλοσοφία του να περικλείεται σε μια ρομαντική φράση: «Αυτό είναι ποδόσφαιρο, μπαμπά».
Ο ίδιος έγινε πατέρας στα 18 του με την πρώτη του σύζυγο και πλέον είναι ένας νεαρός παππούς που αφιερώνει σχεδόν όλη την ημέρα του στην μπάλα. Φρόντιζε γι’ αυτό, άλλωστε, ακόμα και όταν έκανε διάφορες δουλειές για να βγάζει τα προς το ζην, από ασφαλιστής και delivery, μέχρι και εργαζόμενος σε μια βιβλιοθήκη.
«Στο “Μπερναμπέου” το αφεντικό είναι ο “μπαμπάς”», ήταν η ανάρτηση της Χετάφε στα social media μετά την ιστορική νίκη της Δευτέρας, την πρώτη στο θρυλικό γήπεδο της Ρεάλ έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια.
«Γελάω πολύ όταν περπατάω στον δρόμο ή πάω σε ένα εμπορικό κέντρο και ο κόσμος με φωνάζει μπαμπά», λέει ο προπονητής που η πλειονότητα συναδέλφων και φιλάθλων λατρεύει να μισεί για το ποδόσφαιρο που παίζει, αλλά τον οποίο ταυτόχρονα παραδέχεται για την αποτελεσματικότητά του, με τα ελάχιστα όπλα που έχει στα χέρια του. Οσοι τον θαυμάζουν, άλλωστε, και είναι πολλοί, λένε ότι «του δίνεις έναν φροντιστή και τον κάνει ποδοσφαιριστή πρώτης κατηγορίας»!
Εξωτερική φωτογραφία: REUTERS/Violeta Santos Moura
