Ξεμυτίζουν γύρω από το σπίτι μου, στα χέρσα χωράφια, τις πλαγιές των λόφων και τους όχτους γύρω από τη ρεματιά, μπλεγμένα μέσα στα μυτερά αγκάθια τους.
Σε ξεγελά ο λεπτότατος πρασινομόβ βλαστός τους, μπορεί να περάσεις ξυστά δίπλα τους και να μην τον πάρεις είδηση, μαγικά αόρατος. Τι ενθουσιασμός όμως αν τον δεις εγκαίρως και κόψεις το ζουμερό βλαστάρι του σπαραγγιού, ακριβώς στο σημείο που σπάει όταν λυγίσει απαλά.
Καμιά φορά τα γεύομαι επί τόπου, ωμά, τρυφερά και ζουμερά. Κι όσο ανεβαίνω το λοφάκι με την πρασινάδα και τα αγκάθια, τόσα περισσότερα σπαράγγια ξεπροβάλλουν ολόγυρα. Είναι η δεύτερη φετινή σοδειά. Η πρώτη ήταν βιαστική, ξεγελασμένη από τις άφθονες βροχές και την αφύσικη ζέστη των αρχών του χειμώνα. Κάηκε και εξαφανίστηκε το πρωινό της Πρωτοχρονιάς από την επίθεση μια ξαφνικής νυχτερινής παγωνιάς. Βλαστάρια που σε μόλις λίγες μέρες θα ήταν έτοιμα να τα κόψεις, μέσα σε ένα βράδυ έγιναν ξερόκλαδα, τσουρουφλισμένα από τον πάγο.
Περίμενα λοιπόν τη δεύτερη φουρνιά, στον καιρό της αυτή, πώς και πώς. Γιατί λαχταράω αυτό τον καθημερινό μεζέ: σπαράγγια άγρια, άρτι κομμένα, τσιγαρισμένα ελαφρά στο λάδι και από πάνω μερικά αυγά, ανακατεμένα ελάχιστα, ίσα να σφίξουν. Κάθε μέρα, για πρωινό και για βραδινό.
Τις Κυριακές όμως τους αξίζει λίγος παραπάνω χρόνος, για να μπουν σε ομελέτα φούρνου. Ετσι τα φτιάχνουν εδώ, στα Μεσόγεια και σε όλες τις ελληνικές εξοχές αυτόν τον καιρό. Η ευωδιά της όσο ψήνεται σε ξετρελαίνει. Κι αν χάσει τον όγκο της λίγα λεπτά αφού ξεφουρνιστεί, η νοστιμιά της παραμένει ανεπανάληπτη, πανηγυρική!
Για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω τι μου αρέσει και με χαροποιεί περισσότερο: η νοστιμιά αυτού του μεζέ ή η μικρή νίκη και ο ενθουσιασμός του μαζέματος; Η μικρή απατηλή πεποίθηση ότι βρήκες μόνος σου την τροφή σου, έστω κι αν είναι απλώς το πρόγευμά σου. Ο καιρός των σπαραγγιών και των άγριων χόρτων δεν κρατά πολύ. Οσο διαρκεί όμως, λέω να τον απολαύσω όσο περισσότερο μπορώ.
ΥΓ.: Ψάχνω να βρω και μια συνταγή για σπαράγγια τουρσί ή πίκλα. Θα δοκιμάσω και θα επανέλθω.
Ομελέτα φούρνου με σπαράγγια
Ο Κώστας Ιωάννου στην ταβέρνα Σταφυλόμελι στην Κερατέα, ο οποίος μας έδωσε αυτή τη συνταγή, την ψήνει στον γάστρο, αλλά μας έδωσε τη συνταγή για να τη φτιάξουμε στο σπίτι, με τρόπο ελαφρά διαφορετικό, προσαρμοσμένο για τα συνήθη οικιακά σκεύη. Αξίζει να τη δοκιμάσετε! Το σημαντικό είναι να βρείτε άγρια σπαράγγια, κυρίως σε βιολογικές αγορές και σε καλά μανάβικα. Αν μένετε εκτός πόλης είναι πιο εύκολο να τα πετύχετε σε τοπικές λαϊκές ή να τα παραγγείλετε από μανάβικο της περιοχής. Διαφορετικά θα χρησιμοποιήσετε καλλιεργημένα, πράσινα, καλά καθαρισμένα από τη σκληρή άκρη του κοτσανιού και από τις ίνες του υπόλοιπου βλαστού. Αν θέλετε, κόβετε τα κοτσάνια κατά μήκος στη μέση, για να προλάβουν να ψηθούν και να γίνουν ζουμερά και τρυφερά. Η πατάτα είναι προαιρετική, αλλά δίνει σώμα και έξτρα νοστιμιά, αρκεί να μπει σε μικρή ποσότητα, ώστε να απορροφήσει τη γεύση των σπαραγγιών και να μην την εξουδετερώσει.
Υλικά (για 4 μερίδες)
1 πατάτα, καθαρισμένη και κομμένη σε μπαστουνάκια, για τηγανητή
1 λεπτό μάτσο φρέσκα άγρια σπαράγγια (ή 1 μάτσο καλλιεργημένα, πλυμένα και καθαρισμένα)
10 αυγά
1/2 φλιτζ. τσαγιού γάλα, κατά προτίμηση εβαπορέ
1 κουτ. σούπας κορν φλάουρ
πάπρικα γλυκιά ή καυτερή, κατά βούληση
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
ελαιόλαδο για το τηγάνισμα της πατάτας + λίγο επιπλέον, για την ομελέτα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε ένα απλό τηγάνι βάζουμε 2-3 εκ. ελαιόλαδο και το ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά. Ρίχνουμε και μισοτηγανίζουμε τις πατάτες, μέχρι να μαλακώσουν τόσο που να διαλύονται με το πιρούνι, αλλά να μη ροδίσουν. Τις στραγγίζουμε καλά και τις αφήνουμε στην άκρη.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C.
Σε μια ρηχή κατσαρόλα ρίχνουμε 2 εκ. νερό και λίγο αλάτι και ζεσταίνουμε μέχρι να αρχίσει να κοχλάζει ήπια. Ρίχνουμε τα σπαράγγια, καπακώνουμε την κατσαρόλα και τα αχνίζουμε σε χαμηλή φωτιά, για 10-15 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν οι βλαστοί. Αποσύρουμε από τη φωτιά. Στραγγίζουμε τα σπαράγγια και κρατάμε στην άκρη το λιγοστό ζουμί τους.
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε καλά με το σύρμα τα αυγά, το γάλα, το κορν φλάουρ, την πάπρικα και αλατοπίπερο.
Λαδώνουμε καλά ένα μέτριο πυρίμαχο ταψί. Στρώνουμε εκεί τις μισοτηγανισμένες πατάτες. Τις αλατίζουμε ελαφρά, αδειάζουμε πάνω τους το μείγμα αυγών και από πάνω σκορπίζουμε τα αχνισμένα σπαράγγια. Ραντίζουμε με το ζουμί που αφήσαμε στην άκρη από το άχνισμά τους και αλατοπιπερώνουμε ελαφρά.
Βάζουμε το σκεύος στον φούρνο και ακουμπάμε πάνω του χαλαρά, ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο. Ψήνουμε την ομελέτα για 10 λεπτά. Αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 10 λεπτά περίπου, μέχρι να στερεοποιηθεί η επιφάνεια της ομελέτας, να πάρει χρυσαφένιο χρώμα και να φουσκώσει καλά.
