Το γήπεδο έβραζε. Η Γιουβέντους, παρότι είχε μείνει με δέκα παίκτες από το 48ο λεπτό λόγω αποβολής του Λόιντ Κέλι, είχε καταφέρει να ισοφαρίσει τη συντριβή της με 5-2 από τη Γαλατάσαραϊ στην Κωνσταντινούπολη, νικούσε 3-0 και είχε στείλει στην παράταση τη ρεβάνς των πλέι οφ του Champions League. Και όχι μόνο αυτό.
Αν και με παίκτη λιγότερο, η ομάδα του Λουτσιάνο Σπαλέτι ήταν καθολικά ανώτερη σε σχέση με αυτήν του Οκάν Μπουρούκ, έχανε ευκαιρίες και έδειχνε ικανή και έτοιμη να σημειώσει το τέταρτο γκολ με το οποίο θα ολοκλήρωνε μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία της, για να προκριθεί στους «16» της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.
Στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης, όμως, στο «Allianz Stadium» του Τορίνο απλώθηκε μια βαθιά σιωπή, την οποία έσπαγαν μόνο οι φωνές και οι πανηγυρισμοί των εκδρομέων φίλων της πρωταθλήτριας Τουρκίας.
Ο Βίκτορ Τζέιμς Oσιμεν, μετά από κάθετη πάσα του Μπαρίς Γιλμάζ, έστελνε με άψογο πλασέ την μπάλα στο βάθος της εστίας του Ματία Περίν, βάζοντας επί της ουσίας ταφόπλακα στις ελπίδες της Γηραιάς Κυρίας, τις οποίες εκμηδένισε με δεύτερο γκολ ο Γιλμάζ λίγο πριν από το φινάλε του έξτρα ημιώρου.
Παρά τη σημασία του γκολ, ο Νιγηριανός επιθετικός δεν πανηγύρισε, ούτε όταν έσπευσαν επάνω του για να τον αγκαλιάσουν οι συμπαίκτες του. Περίεργη αντίδραση, θα πει εύλογα κάποιος, για ένα γκολ που επί της ουσίας έδινε στη Γαλατά την πρόκριση μετά από ένα εξαιρετικά δύσκολο παιχνίδι.
Μετά την αναμέτρηση, ο Οσιμεν εξήγησε τους λόγους για τους οποίους δεν πανηγύρισε το καθοριστικό του γκολ, λόγοι που χαρακτηρίζουν επί της ουσίας τη ζωή και τον χαρακτήρα του 27χρονου ποδοσφαιριστή από το Λάγος.
«Δεν υπήρχε λόγος για πανηγυρισμούς. Θεωρώ πως ήταν σημαντικό να δείξω σεβασμό σε έναν άνθρωπο που αγαπώ και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καριέρα μου», επισήμανε, αναφερόμενος στον Σπαλέτι, νυν προπονητή της Γιούβε και άλλοτε ο τεχνικό της Νάπολι, με τον οποίο ο Οσιμεν οδήγησε τους Παρτενοπέι στην κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από 33 ολόκληρα χρόνια.
«Ο Σπαλέτι έβγαλε τον καλύτερό μου εαυτό και νοιάζονταν πολύ για εμένα. Του χρωστάω πολλά και σέβομαι πολύ βεβαίως και τον Οκάν Μπουρούκ, τον κορυφαίο προπονητή στην Τουρκία», πρόσθεσε ο Βίκτορ, ο οποίος δεν πανηγύρισε και, για να δείξει την ενόχλησή του για την εμφάνιση της ομάδας του, η οποία ήταν κατώτερη από μια αντίπαλο που αγωνίστηκε με παίκτη λιγότερο για πάνω από ένα ημίχρονο.
«Η Γιουβέντους άξιζε τη νίκη και εμείς την πρόκριση», τόνισε σχετικά ο πρώτος σκόρερ πλέον της Γαλατά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, φτάνοντας συνολικά τα 13 γκολ, επτά από τα οποία στο φετινό Champions League.
Στις τελευταίες ημέρες των μεταγραφών του καλοκαιριού του 2024, η Τσιμ Μπομ εμφανίστηκε ως σανίδα σωτηρίας για τον Οσιμεν, ο οποίος είχε έρθει σε ρήξη με τη διοίκηση της Νάπολι, επειδή ζητούσε τον ουρανό με τ’ άστρα για να τον παραχωρήσει σε ομάδες της Premier League που έδειξαν ζωηρό ενδιαφέρον για την απόκτησή του.
Οι Ναπολιτάνοι τον είχαν κάνει δικό τους από τη Λιλ τέσσερα καλοκαίρια πριν αντί 78,9 εκατ. ευρώ, ζητούσαν 130+ για να τον δώσουν και, εντέλει, συμφώνησαν σε δανεισμό με οψιόν» αγοράς ύψους 75 εκατ. ευρώ με την τουρκική ομάδα, οψιόν που η Γαλατά ενεργοποίησε τον περασμένο Ιούλιο.
«Μου φέρθηκαν σαν να ήμουν σκυλί», είπε με παράπονο ο Νιγηριανός για την αντιμετώπισή του από τους Παρτενοπέι, οι οποίοι ανέβασαν στα social media ένα χαμένο πέναλτι του Οσιμεν και τον έκαναν βορά στους οπαδούς, οι οποίοι με τη σειρά τους έφτασαν μέχρι το σπίτι του για να του ζητήσουν εξηγήσεις για την κόντρα του με τη διοίκηση.
«Δεν είμαι μαριονέτα κανενός», ξεκαθαρίζει για το πώς του φέρθηκε ο πρόεδρος, Αουρέλιο ντε Λαουρέντις, με τον οποίο είχε κάνει συμφωνία κυρίων για να μπορέσει να αποχωρήσει το συγκεκριμένο καλοκαίρι από την ομάδα, αλλά εκείνος δεν την τήρησε και προσπάθησε να τον πάει σε όποια ομάδα ήθελε, αδιαφορώντας για την άποψη του Οσιμεν.
Εντέλει, ο Βίκτορ βρήκε την «Ιθάκη» του στην Πόλη και σε μια ομάδα όπου οι οπαδοί τον λατρεύουν και ο ίδιος νιώθει ότι οι κόποι του ανταμείβονται. Κόποι που τον έφεραν από μια χωματερή στο Ολουσόσουν και την απόλυτη φτώχεια σε μια λαμπερή καριέρα και την αναγνώριση ως ενός από τους κορυφαίους επιθετικούς στον πλανήτη αυτή τη στιγμή.
«Μεγάλωσα κοντά σε έναν από τους μεγαλύτερους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων στην Αφρική. Εκεί πηγαίναμε με τους φίλους μου να αγοράσουμε ρούχα. Ακόμα και ληγμένα τρόφιμα, όπως γάλα, αλλά δεν ξέραμε τίποτα γι’ αυτό», θυμάται για μια σκληρή καθημερινότητα στην οποία καθάριζε φρεάτια, πουλούσε ψωμί και νερό στους δρόμους, για να βοηθήσει μια πολυμελή οικογένεια που χτυπήθηκε από την πρόωρη απώλεια της μητέρας του.
«Η μητέρα μου πέθανε όταν ήμουν πολύ μικρός. Ο αδελφός μου πήρε τηλέφωνο και μου είπε: “Η μαμά έπεσε για ύπνο και δεν ξύπνησε ξανά”». Ηταν πολύ σκληρό. Το ποδόσφαιρο ήταν η μόνη διέξοδος για εμένα και την οικογένειά μου για να ξεφύγουμε από τη φτώχεια», θυμάται ο Βίκτορ, ο οποίος μοιραζόταν ένα δωμάτιο μαζί με άλλα έξι αδέλφια και στο 99% του χρόνου δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα.
Σε ηλικία δώδεκα ετών, ο σπιτονοικοκύρης έκοψε το ρεύμα χωρίς να τους ειδοποιήσει. Βγήκε έξω, κάθισε δίπλα σε μια υδρορροή και άρχισε να κλαίει. «Κοίταξα στον ουρανό και ρώτησα με απόγνωση τον Θεό: “Τι είδους ζωή είναι αυτή για ένα παιδί;’”» τόνισε.
Η απάντησή του ήρθε με πολλά γκολ, με συμβόλαια που του αποφέρουν πλέον πάνω από 250.000 ευρώ την εβδομάδα, χάρη στα οποία στηρίζει την οικογένειά του και κάνει περήφανο τον πατέρα του, ο οποίος χρειάστηκε να κάνει δύο και τρεις δουλειές όταν έφυγε από τη ζωή η μητέρα του.
Ο μπαμπάς του τον είδε για πρώτη φορά αγωνιζόμενο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ17, όπου έκανε το πρώτο του «μπαμ», μέσα από την τηλεόραση ενός γείτονα. «Οταν με είδε, έπεσε στα γόνατα και άρχισε να κλαίει», λέει για ένα από τα πιο έντονα συναισθήματα που βίωσε στη ζωή του, έστω και από μακριά.
«Για εμένα, το πιο σημαντικό είναι να ξυπνάω το πρωί γνωρίζοντας ότι η οικογένειά μου έχει μια στέγη πάνω από το κεφάλι της», συμπληρώνει ο κορυφαίος παίκτης στην Αφρική το 2023, ο οποίος από το 2021 φοράει προστατευτική μάσκα ύστερα από σοβαρό τραυματισμό στο πρόσωπο, αλλά πλέον την κρατάει γιατί είναι το σημείο αναφοράς. Μαζί με τα γκολ και την ψυχή του που βάζει μέσα στο γήπεδο.
Εξωτερική φωτογραφία: REUTERS/Guglielmo Mangiapane
