Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έκρυψε ποτέ την περιφρόνησή του για τη διάκριση των εξουσιών και τους συνταγματικούς περιορισμούς στην εξουσία του προέδρου των ΗΠΑ. Στη δεύτερη θητεία του, έχει επιχειρήσει να διαλύσει τους περιορισμούς αυτούς και να κυβερνήσει ως εκλεγμένος μονάρχης. Το Ανώτατο Δικαστήριο και η συντηρητική του πλειοψηφία είχαν μέχρι πρότινος κάνει πολύ λίγα για να βάλουν φρένο σε αυτή την ξέφρενη εκστρατεία διόγκωσης της εκτελεστικής εξουσίας. Η απόφαση ακύρωσης των δασμών «εκτάκτου ανάγκης» του Τραμπ ήταν, για τον λόγο αυτόν, τεράστιας σημασίας.
Εκτός από τις συνέπειες –συνταγματικές, οικονομικές και πολιτικές– της απόφασης του Δικαστηρίου, το μενού της εβδομάδας έχει επίσης την ομιλία Τραμπ στο Κογκρέσο για την Κατάσταση της Ενωσης, την κατάσταση του παιχνιδιού σχετικά με το Ιράν, την επέτειο τεσσάρων χρόνων από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και νέες εντάσεις ΗΠΑ – Ε.Ε. για το αν είναι καλή ιδέα η Ευρώπη να βασίσει τον επανεξοπλισμό της σε αμερικανικά όπλα.
→ Μπορείτε να με βρείτε στο [email protected] για να πούμε περισσότερα, ή να με (παρ-)ακολουθήσετε στο Bluesky (στο @yanpal.bsky.social).
ΑΠΟΦΑΣΗ-ΣΤΑΘΜΟΣ. Η υπόθεση των δασμών, η έκβαση της οποίας ανακοινώθηκε την περασμένη Παρασκευή, κρίθηκε με έξι ψήφους έναντι τριών. Υπέρ της ακύρωσης των επιβαρύνσεων που βασίζονταν στον Νόμο περί Διεθνών Οικονομικών Εξουσιών (γνωστό στους ρέκτες ως IEEPA) τάχθηκαν, μεταξύ άλλων, ο επικεφαλής του σώματος, Τζον Ρόμπερτς (συντηρητικός, διορισθείς από τον Τζορτζ Μπους τον Νεότερο), και οι Νιλ Γκόρσατς και Εϊμι Κόνεϊ Μπάρετ, αμφότεροι επιλογές του ίδιου του Τραμπ.
Ο Τραμπ, παίζοντας τον ρόλο του στην εντέλεια, άστραψε και βρόντηξε κατά της απόφασης – και κινήθηκε με τη λεπτότητα ενός πληγωμένου ταύρου σε υαλοπωλείο για να επιβάλει οριζόντιους δασμούς 10%, μετά 15%, τελικά για τώρα 10% σε (σχεδόν) ολόκληρη την υφήλιο. Μίλησε, δε, για τα πολλά άλλα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του για να συνεχίσει να ενδίδει στον επικίνδυνο εθισμό του στον προστατευτισμό.
Ωστόσο οι νέοι δασμοί που επέβαλε πρέπει να εγκριθούν από το Κογκρέσο σε 150 ημέρες, αλλιώς εκπνέουν. Καθώς ζεσταίνεται η προεκλογική περίοδος για τις ενδιάμεσες εκλογές, δύσκολο το βλέπω οι συνήθως πειθήνιοι Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες να στηρίξουν ένα τόσο αντι-δημοφιλές μέτρο (αφήστε που, και να το επιχειρήσουν, οι Δημοκρατικοί στη Γερουσία έχουν τις ψήφους για να τους σταματήσουν).
Το χάος στην αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία, παρατείνεται, λοιπόν, με τις εμπορικές συμφωνίες του περασμένου έτους να βρίσκονται πλέον στον αέρα και τις προσφυγές για την επιστροφή των δεκάδων δισεκατομμυρίων που καταβλήθηκαν βάσει των αντισυνταγματικών δασμών να πέφτουν πλέον βροχή. Αλλά ο Τραμπ επιμένει σε μία πολιτική που του κοστίζει ψήφους, και το Ανώτατο Δικαστήριο υπενθύμισε ότι η εξουσία επιβολής φόρων παραμένει το αποκλειστικό προνόμιο του Κογκρέσου.
Ηταν μία καλή εβδομάδα για την Αμερικανική Δημοκρατία.
STATE OF DISUNION. Οχι και θαυμάσια, βέβαια. Ηταν η εβδομάδα στην οποία ο Τραμπ εκφώνησε την ετήσια προεδρική ομιλία περί της Κατάστασης της Ενωσης («State of the Union»). Η ομιλία υπενθύμισε σε όποιον το χρειαζόταν ότι ο ένοικος του Οβάλ Γραφείου ζει σε μία εναλλακτική πραγματικότητα, αλλά και πόσο απρόθυμος είναι να αλλάξει πορεία παρά την ιστορικά χαμηλή του δημοτικότητα και παρά το πόσο βαθιά έχει διχάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Διάρκειας 107 λεπτών, ήταν η πιο μακροσκελής από όσες έχει εκφωνήσει στο Καπιτώλιο. Οι δημοσιογράφοι έγκριτων Μέσων έφτιαξαν μεγάλες λίστες με τις ανακριβείς δηλώσεις του (δείτε π.χ. εδώ την ανάλυση του BBC). Αδιαφορώντας, οι Ρεπουμπλικανοί πετάγονταν όρθιοι και χειροκροτούσαν καθένα από τα δήθεν επιτεύγματα, ενώ οι Δημοκρατικοί (όσοι παρευρέθησαν, καθώς οι μισοί περίπου μποϊκόταραν την ομιλία) κάθονταν αμίλητοι και αντιμετώπισαν τη χλεύη του Τραμπ, που τους χαρακτήρισε «τρελούς».
Δυσοίωνα για το κυβερνών κόμμα, ο πρόεδρος που πιστεύει μόνο ό,τι τον βολεύει, επανήλθε στον ισχυρισμό ότι το ζήτημα του κόστους ζωής –η πρώτη προτεραιότητα των ολοένα και περισσότερων Αμερικανών– είναι μία επινόηση των Δημοκρατικών για να του δυσκολέψει τη ζωή. Η ομιλία είχε ένα σωρό στατιστικά (αληθινά και μη) για τα ρεκόρ που σπάει η αμερικανική οικονομία – και ούτε λέξη που να αναγνωρίζει τη δυσπραγία που αντιμετωπίζει πολύ μεγάλος αριθμός νοικοκυριών. Δεν περιελάμβανε επίσης καμία πρόταση για τα φλέγοντα ζητήματα της ιατροφαρμακευτικής ασφάλισης και της στέγασης, που βρίσκονται στον πυρήνα των εγνοιών για το κόστος ζωής.
Σχετικά με τους δασμούς, οι τόνοι του ήταν χαμηλότεροι από την περασμένη Παρασκευή, αν και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι οι εταίροι των ΗΠΑ θα τηρήσουν τις εμπορικές συμφωνίες που συνήψαν με την κυβέρνησή του υπό τον φόβο των ακυρωθέντων πλέον επιβαρύνσεων. (Η Ε.Ε. πάντως ήδη πάγωσε –ξανά– την κύρωση της συμφωνίας του Τέρνμπερι, στον απόηχο της απόφασης του Δικαστηρίου και των νέων ανακοινώσεων του Τραμπ.)
Αισθητό ήταν επίσης το πόσο λίγα είπε για το Ιράν. Ξόδεψε μόλις 3 λεπτά για το θέμα –τα μισά από όσα χρειάστηκε για να μιλήσει για το ολυμπιακό χρυσό της ομάδας χόκεϊ επί πάγου, μετά από μιάμιση ώρα ομιλίας– και ανέφερε, σχεδόν περαστικά, ότι η Τεχεράνη επιχειρεί να φτιάξει πυρηνικά όπλα ικανά να πλήξουν τις ΗΠΑ (ο Ιρανός ΥΠΕΞ χαρακτήρισε τον ισχυρισμό ψευδή.)
ΜΑΧΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ. Μιλώντας για το Ιράν, πέρασε άλλη μία εβδομάδα με τον πλανήτη να κρέμεται από τα χείλη του Τραμπ σχετικά με το αν θα επιλέξει τη διπλωματία ή τον πόλεμο. Με τον άστατο ειρηνοποιό στο Οβάλ Γραφείο να αδιαφορεί για την ανάγκη να εξηγήσει στην αμερικανική –και φυσικά στην παγκόσμια– κοινή γνώμη πώς προσεγγίζει το θέμα και γιατί ενδέχεται να σύρει τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις σε ένα εξαιρετικά αβέβαιο εγχείρημα, είχε την τιμητική του ο πόλεμος του παρασκηνίου.
Ηταν αξιοσημείωτες, ειδικότερα, οι διαρροές από το Πεντάγωνο, ακόμα και από τον αγαπημένο του Τραμπ, στρατηγό Νταν Κέιν, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, σχετικά με τους σοβαρούς κινδύνους που συνεπάγεται μία στρατιωτική επίθεση διαρκείας κατά του Ιράν. Ο Κέιν φέρεται να προειδοποίησε τον Τραμπ ειδικά για τις πιθανές συνέπειες των ελλείψεων σε ζωτικά οπλικά συστήματα και της μη υποστήριξης της επιχείρησης από συμμαχικές χώρες. Μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ για τις επιφυλάξεις του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ο Τραμπ έγραψε στο Truth Social ότι είναι «100% ανακριβές» ότι ο Κέιν είναι κατά του πολέμου, προσθέτοντας ότι ο στρατηγός τού είπε ότι μία σύγκρουση με το Ιράν «θα κερδιζόταν εύκολα».
Στο «διπλωματικό» πεδίο, σήμερα λαμβάνει χώρα ακόμη ένας γύρος έμμεσων συνομιλιών ΗΠΑ – Ιράν στη Γενεύη, με τις επιδιώξεις της Ουάσιγκτον να παραμένουν ασαφείς (και με «γεράκια», όπως ο πολεμοχαρής Λίντσεϊ Γκράχαμ, να προειδοποιούν κατά μιας συμφωνίας που θα επιτρέψει στην Τεχεράνη να εμπλουτίζει ουράνιο σε οποιονδήποτε βαθμό).
Εν τω μεταξύ, ο απεσταλμένος επί παντός επιστητού του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, προκάλεσε αίσθηση δηλώνοντας το Σαββατοκύριακο ότι το Ιράν «μάλλον απέχει μία εβδομάδα» από το να έχει ουράνιο εμπλουτισμένο στον βαθμό που χρειάζεται για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας. Ηταν μία ελαφρά έκπληξη για τους τηλεθεατές του Fox News, που ακούν εδώ και οκτώ μήνες τον πρόεδρό τους να λέει με κάθε ευκαιρία ότι η επιχείρηση «Σφυρί του Μεσονυκτίου» του περασμένου Ιουνίου «διέλυσε ολοκληρωτικά» το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ. Μέσα σε όλα αυτά, συμπληρώθηκαν την Τρίτη τέσσερα χρόνια από την εγκληματική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η επέτειος αποτέλεσε αφορμή να θυμηθούμε με δέος την ηρωική αντίσταση των Ουκρανών, που οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούσαν στις 24 Φεβρουαρίου του 2022 ότι θα άντεχαν το πολύ λίγες εβδομάδες.
Ηταν επίσης ακόμα μία ευκαιρία –με το ευρωπαϊκό δάνειο των 90 δισ. ευρώ να καρκινοβατεί εξαιτίας του Βίκτορ Ορμπαν και τις ΗΠΑ να απέχουν από ψήφισμα στον ΟΗΕ που πρότεινε το Κίεβο υπέρ «μίας ειρήνης διαρκείας» που θα σέβεται την «κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας»– που η προσδοκία του Πούτιν ότι η Δύση θα κουραστεί με τον πόλεμο πριν από τη Ρωσία κινδυνεύει να επαληθευτεί. Και ο βασικός υπεύθυνος είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος από την πρώτη μέρα σχεδόν της δεύτερης θητείας του έχει ανοίξει τις αγκάλες του στη Μόσχα, κόβοντας παράλληλα κάθε βοήθεια προς την Ουκρανία και κατηγορώντας την τόσο για το ξέσπασμα του πολέμου όσο και για τον μη τερματισμό του.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ, ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΓΚΡΙΝΙΑ. Εν τω μεταξύ, η επιχείρηση αναβάθμισης της ευρωπαϊκής άμυνας αποτελεί το νεότερο σημείο τριβής στις διατλαντικές σχέσεις. Η κυβέρνηση Τραμπ, όπως μάθαμε, απειλεί την Ε.Ε. ότι θα υπάρξουν αντίποινα αν δοθεί προτίμηση σε ευρωπαϊκές εταιρείες αμυντικού υλικού έναντι αμερικανικών, στα προγράμματα επανεξοπλισμού (τα προγράμματα που διαρκώς καυχιέται ο Τραμπ ότι υποχρέωσε τους Ευρωπαίους να βάλουν μπρος).
Αφού έγινε γνωστή η αμερικανική παρέμβαση (στην απάντηση των ΗΠΑ σε ερωτηματολόγιο της Κομισιόν για τους ευρωπαϊκούς κανόνες για την προμήθεια όπλων), οι πρέσβεις του Τραμπ στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ έγραψαν ένα άρθρο στο Politico με τίτλο: «Γιατί η συνεργασία ΗΠΑ – Ε.Ε. στη βιομηχανία της άμυνας είναι πιο σημαντική από ποτέ». «Η διατλαντική συμμαχία του ΝΑΤΟ αποτελεί το θεμέλιο της ευρωπαϊκής και της αμερικανικής ασφάλειας εδώ και δεκαετίες», γράφουν. «Σήμερα, καθώς ο κόσμος αντιμετωπίζει περίπλοκες και άνευ προηγουμένου προκλήσεις ασφαλείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη πρέπει να συνεργαστούν για να διατηρήσουν και να ενισχύσουν αυτήν την εταιρική σχέση», συνεχίζουν, χωρίς ίχνος ειρωνείας.
Δεν έχουν άδικο, από μία άποψη, οι πρέσβεις – η αμερικανική απειλή κατά του εδάφους συμμαχικής χώρας είναι πράγματι μία «άνευ προηγουμένου» πρόκληση. Η φύση της, ωστόσο, συνιστά ξεκάθαρο κίνητρο να μην ενισχυθεί περαιτέρω η ευρωπαϊκή εξάρτηση από αμερικανικά όπλα.
IN BRIEF. Σε νέες περιπέτειες έμπλεξε ο διευθυντής του FBI Κας Πατέλ. Ο Πατέλ «έτυχε» να βρίσκεται στο Μιλάνο σε επαγγελματικό ταξίδι την ημέρα του τελικού του χόκεϊ επί πάγου, παρακολούθησε τον αγώνα και πανηγύρισε έξαλλα τη νίκη των ΗΠΑ επί του Καναδά, πίνοντας μπίρες μονορούφι στα αποδυτήρια με την ομάδα. Οι εικόνες των πανηγυρισμών προκάλεσαν έντονη κριτική από μέρος των ΜΜΕ και από βουλευτές των Δημοκρατικών. Ο Λευκός Οίκος στάθηκε στο πλευρό του δικαιώματος του διευθυντή του FBI να ζει τη μεγάλη ζωή που ονειρευόταν στις πλάτες των Αμερικανών φορολογούμενων.
Νέα μίνι-ανάφλεξη σημειώθηκε στο ζήτημα της Γροιλανδίας, που ούτως ή άλλως σιγοβράζει: ο Τραμπ το Σαββατοκύριακο ανακοίνωσε ότι στέλνει ένα νοσοκομειακό πλοίο στο αυτόνομο δανέζικο νησί, ισχυριζόμενος ότι πολλοί Γροιλανδοί είναι άρρωστοι «και δεν τους φροντίζουν». Ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας απάντησε «όχι, ευχαριστώ», σημειώνοντας ότι οι Γροιλανδοί, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς, καλύπτονται από ένα δωρεάν, δημόσιο σύστημα υγείας.
Ενώ ο γιος του, Τζάρεντ, δραστηριοποιείται παγκοσμίως υπέρ της ειρήνης και (κυρίως) του real estate, ο Τσαρλς Κούσνερ, πρέσβης των ΗΠΑ στο Παρίσι, γράφει νέα κεφάλαια στο ήδη πολυτάραχο βιογραφικό του. Την περασμένη Κυριακή, ο Κούσνερ εκλήθη από το υπουργείο Εξωτερικών να δώσει εξηγήσεις για τα σχόλια του Τραμπ για τη δολοφονία ενός Γάλλου ακροδεξιού ακτιβιστή, αλλά δεν εμφανίστηκε. Ως αντίποινα, η γαλλική κυβέρνηση επέβαλε εμπάργκο στις επαφές του με μέλη του υπουργικού συμβουλίου (το πήρε μετά από μία μέρα όταν ο πρέσβης υποσχέθηκε να επιδείξει καλή διαγωγή). Ο père Κούσνερ θυμίζουμε ότι καταδικάστηκε το 2005 για φοροδιαφυγή, παράνομες προεκλογικές εισφορές και επηρεασμό μαρτύρων (είχε προσλάβει πόρνη για να αποπλανήσει τον σύζυγο της αδελφής του, που συνεργαζόταν με τις Αρχές, είχε μαγνητοσκοπήσει τη συνάντηση και είχε στείλει το βίντεο στην αδελφή του). Ο Τραμπ του απένειμε χάρη το 2020.
«Ελλιπή, ελαττωματικά και διαλυμένα» είναι τα προγράμματα εκπαίδευσης της ICE, σύμφωνα με κατάθεση στο Κογκρέσο πρώην στελέχους του σώματος που παραιτήθηκε προ εβδομάδων. Ο νομικός Ράιαν Σουάνκ, που εργαζόταν στην εκπαιδευτική ακαδημία της ICE, κατηγόρησε την ηγεσία του σώματος ότι κατήργησε 240 ώρες «ζωτικών μαθημάτων», μεταξύ άλλων σχετικά με τα όπλα και τη χρήση βίας. Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας διέψευσε ότι έχει προχωρήσει σε αυτές τις περικοπές.
$901,5 δισ. Αυτό ήταν το μέγεθος του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ το 2025 – ένα από τα μεγαλύτερα που έχουν καταγραφεί από καταβολής μετρήσεων το 1960. Υπενθυμίζεται ότι ένας από τους βασικούς εκπεφρασμένους στόχους του ακραίου προστατευτισμού της κυβέρνησης Τραμπ ήταν η μείωση του εμπορικού ελλείμματος, που στο μυαλό του Αμερικανού προέδρου αποτελεί σύμπτωμα της εκμετάλλευσης των ΗΠΑ από αδίστακτους αλλοδαπούς.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ
ΣΤΟ PAX TRUMPIANA.
«Από συνταγματική άποψη, η απόφαση [για τους δασμούς] επιβεβαιώνει μετριοπαθώς τον ρόλο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στον περιορισμό της προεδρικής εξουσίας (και καλεί το Κογκρέσο να κάνει το ίδιο). Σε φυσιολογικούς καιρούς, η ήττα του προέδρου σε μια υπόθεση όπου βασιζόταν σε μία τόσο προφανώς αβάσιμη νομική θεωρία μετά βίας θα ήταν είδηση. Αλλά δεδομένου του πόσο μακριά έχει φτάσει η συντηρητική υπερ-πλειοψηφία του Δικαστηρίου για να εξυπηρετήσει τις παράνομες ενέργειές του τον περασμένο χρόνο, ορισμένοι είχαν αναρωτηθεί αν ήταν σε θέση να του αντισταθεί σε κάτι σημαντικό. Η υπόθεση, ωστόσο, –όπως και αυτή που αφορά την προσπάθεια του Τραμπ να απολύσει τη Λίζα Κουκ από το Συμβούλιο Διοικητών της Federal Reserve– είναι ασυνήθιστη, με την έννοια ότι ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα αντιτίθενται στον πρόεδρο. Ο [επικεφαλής του Ανωτάτου Δικαστηρίου] Τζον Ρόμπερτς είναι απόλυτα ταγμένος υπέρ των συμφερόντων των επιχειρήσεων και τα έχει ευνοήσει έναντι του προέδρου και στο παρελθόν, όταν οι θέσεις τους συγκρούστηκαν».
– ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΟΥΠΕΡ , καθηγητής Νομικής και Οικονομικών, Πανεπιστήμιο Georgetown
Διορία έως αύριο έδωσε ο υπουργός Αμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, στην εταιρεία Anthropic, δημιουργό του chatbot τεχνητής νοημοσύνης Claude, για να επιτρέψει τη χρήση του πανίσχυρου σε οποιαδήποτε στρατιωτική εφαρμογή επιθυμεί το Πεντάγωνο (αναφερθήκαμε στην υπόθεση, η οποία έχει δυνητικά τρομακτικές συνέπειες, και την περασμένη εβδομάδα). Αν δεν συμμορφωθεί η εταιρεία, θα αποκλειστεί από οποιαδήποτε σύμβαση με το υπουργείο Αμυνας, ενώ ενδέχεται να γίνει επίκληση του Defence Industrial Act, που θα την υποχρεώσει να επιτρέψει την άνευ περιορισμών χρήση του Claude για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Ο Χέγκσεθ έθεσε τη διορία σε συνάντηση που είχε την Τρίτη με τον CEO της Anthropic, Ντάριο Αμόντεϊ. Η Anthropic, που έχει διακριθεί για την έμφαση που δίνει στο ζήτημα της ασφαλούς χρήσης της ΤΝ, και που έχει δημοσιοποιήσει επικίνδυνες χρήσεις του Claude στο παρελθόν, επιμένει ότι διαφωνεί με τη χρήση του για στρατιωτικά χτυπήματα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, αλλά και για τη μαζική παρακολούθηση πολιτών. Συμβάσεις για εφαρμογές ΤΝ έχουν επίσης με το Πεντάγωνο η Google, η OpenAI και η xAI του Ελον Μασκ.
❗Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τους δασμούς και το σκεπτικό των διαφορετικών δικαστών κατά και υπέρ συνταγματικότητάς τους
❗Η ομιλία του Τραμπ για την Κατάσταση της Ενωσης είναι διαθέσιμη ολόκληρη εδώ, για όσους αντέχουν
❗Το NPR αποκαλύπτει ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν δημοσίευσε έγγραφα από το αρχείο Επσταϊν που αναφέρονται σε καταγγελίες ότι ο Τραμπ κακοποίησε σεξουαλικά ανήλικη
❗O Ευαγγελικός χριστιανός πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, προκάλεσε σάλο με τη δήλωσή του ότι βάσει της Βίβλου το Ισραήλ δικαιούται να καταλάβει μεγάλο μέρος της σημερινής Μέσης Ανατολής – μπορείτε εδώ να δείτε τη συνέντευξη που παραχώρησε στον (αυξανόμενα επικριτικό απέναντι στο Ισραήλ) Τάκερ Κάρλσον,
❗Ο (πρώην Ρεπουμπλικανός) Τομ Νίκολς γράφει για το διογκούμενο ζήτημα υιοθέτησης πτυχών της ναζιστικής ιδεολογίας από το σημερινό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα
