Ο Ιβάν ντε λα Πένια είχε ένα χαρισματικό δεξί πόδι και μια ασύλληπτη αντίληψη για να δει τον ελεύθερο συμπαίκτη εκεί όπου δεν τον έβλεπε κανένας άλλος. Με τέτοιο ταλέντο, ο μικρός Βούδας, όπως τον φώναζαν επειδή ξύριζε το κεφάλι του, θα έπρεπε να γράψει Ιστορία.
Μεγάλωσε σε μια από τις κορυφαίες ποδοσφαιρικές ακαδημίες στον κόσμο (τη Μασία της Μπαρτσελόνα), προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα από έναν προπονητή που λάτρευε το ταλέντο του όπως ο θρυλικός Γιόχαν Κρόιφ, αλλά ποτέ δεν έκανε την καριέρα που το ξεκίνημά της προμήνυε.
Αφησε δεκάδες στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας, αλλά τις πρόσφερε επί της ουσίας με το σταγονόμετρο, αφήνοντας να αιωρείται η απορία για το πού θα μπορούσε να φτάσει, αν ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του δεν καπέλωνε το μοναδικό ταλέντο του.
Οταν κρέμασε τα παπούτσια του, ασχολήθηκε αρχικά με την προπονητική και υπήρξε μέλος του τεχνικού τιμ σε ομάδες που αναλάμβανε ο παλιός του συμπαίκτης και καλός του φίλος, Λουίς Ενρίκε. Γρήγορα, όμως, διαπίστωσε ότι αυτός ο ρόλος δεν του ταιριάζει.
Πλέον εργάζεται ως ατζέντης ποδοσφαιριστών και, ως επί το πλείστον, εκπροσωπεί νεαρούς ποδοσφαιριστές που μεγαλώνουν στα τμήματα υποδομής της Μπαρτσελόνα και κάποιους που βρίσκονται ήδη στην πρώτη ομάδα των Μπλαουγκράνα, όπως ο Ερικ Γκαρθία ή ο Γκάβι.
Ο Πέδρο Φερνάντεθ Σαρμιέντο, «Ντρο» όπως έχει αρχίσει να τον μαθαίνει ο ποδοσφαιρικός πλανήτης, ήταν μεταξύ των τμημάτων υποδομής και της πρώτης ομάδας, έχοντας καταγράψει ήδη συμμετοχές υπό τις οδηγίες του Χάνζι Φλικ, ο οποίος έβλεπε στο πρόσωπό του ένα συναρπαστικό πρότζεκτ για το μέλλον.
Ο νεαρός μεσοεπιθετικός, άλλωστε, έγινε μόλις 18 ετών στις 12 Ιανουαρίου, με τους συμπαίκτες του να του τραγουδούν το «cumpleaños feliz» (το ισπανικό «χρόνια πολλά») εν πτήσει και κατά την επιστροφή από τη Σαουδική Αραβία, όπου η Μπάρτσα κατέκτησε το ισπανικό Σούπερ Καπ.
Πάντα σε συνεννόηση με τον Ντε λα Πένια, σύλλογος και ποδοσφαιριστής είχαν συμφωνήσει πως, μόλις ενηλικιωθεί, θα καθίσουν στο τραπέζι για να συζητήσουν για νέο, βελτιωμένο συμβόλαιο, αφού η Μπάρτσα πίστευε πολύ στον ποδοσφαιριστή και ο Φλικ τον έβλεπε ως το επόμενο ταλέντο της Μασία που θα καθιερωνόταν στην πρώτη ομάδα.
Ο «Ντρο», όμως, άλλαξε στάση. Ζήτησε συνάντηση με τον προπονητή και του ανακοίνωσε ότι θα κάνει χρήση της ρήτρας αποδέσμευσης που είχε στο συμβόλαιό του, ύψους μόλις 6 εκατ. ευρώ, ώστε να πάει σε άλλη ομάδα, θεωρώντας ότι στην υπερπληθώρα ικανών μεσοεπιθετικών ή εξτρέμ της Μπαρτσελόνα δεν θα έβρισκε ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής.
Η πλευρά του ποδοσφαιριστή άφησε να διαρρέει ενδιαφέρον ομάδων από την αγγλική Premier League και τη γερμανική Bundesliga, αλλά η αλήθεια είναι ότι η ομάδα που είχε πλευρίσει πολύ δυναμικά τον ταλαντούχο πιτσιρικά ήταν η Παρί Σεν Ζερμέν.
Η ίδια ομάδα που στο παρελθόν είχε πάρει από τους Μπλαουγκράνα τον Ολλανδό μέσο Τσάβι Σίμονς (νυν της Τότεναμ πλέον), κάλυψε τα 222 εκατ. ευρώ της ρήτρας αποδέσμευσης του Νεϊμάρ και πήρε… κοψοχρονιά (50 εκατ. ευρώ) τον Ουσμάν Ντεμπελέ, για να τον κάνει στη συνέχεια τον κάτοχο της «Χρυσής Μπάλας».
Κατά… σύμπτωση, βεβαίως, στην άκρη του πάγκου της Παρί κάθεται ο Λουίς Ενρίκε, στενός φίλος του Ντε λα Πένια, ο οποίος τον εκπροσωπεί και φέρεται να είναι ο καθοριστικός λόγος της αλλαγής στάσης του «Ντρο», με τον οποίο μίλησε επανειλημμένως στο τηλέφωνο, προτού ληφθεί η απόφαση για το «αντίο».
Στο πλαίσιο των καλών σχέσεων που πλέον έχουν αναπτύξει οι δύο σύλλογοι που κάποτε ήταν εχθροί (χωρίς εισαγωγικά), η Παρί δέχθηκε να καταβάλει 8,2 εκατ. ευρώ αντί για τα 6 εκατ. που προέβλεπε η ρήτρα, με τον «Ντρο» να λέει μεταξύ άλλων στην παρουσίασή του ότι «πήρα την απόφαση για να συνεχίσω να βελτιώνομαι και δεν υπάρχει καλύτερο μέρος γι’ αυτό από την Παρί».
Ενα ξεκάθαρο (και μάλλον άδικο) «καρφί» προς τη διαδικασία εξέλιξης ταλέντων στην Μπαρτσελόνα των Λαμίν Γιαμάλ, Πάου Κουμπαρσί, Φερμίν Λόπεθ, Αλεχάντρο Μπάλντε, Ζεράρ Μαρτίν και πάει λέγοντας.
«Θέλω να πω στους παίκτες της Μασία ότι τους δίνουμε ευκαιρίες, ότι εδώ είμαστε η Μπάρτσα. Πρέπει να είσαι παρών αν θέλεις να παίξεις στην Μπάρτσα. Πρέπει να ζουν γι’ αυτά τα χρώματα. Αυτό θέλω να δω και τους άλλους δεν τους θέλω», ανταπάντησε ο Φλικ, ο οποίος φέρεται να έκανε λόγο στο στενό του περιβάλλον για «τη μεγαλύτερη απογοήτευση της ζωής μου», αναφερόμενος στην κατάληξη της «υπόθεσης Ντρο».
Ο νεαρός Γαλιθιάνος με ρίζες από τις Φιλιππίνες που έκανε ντεμπούτο στο Champions League κόντρα στον Ολυμπιακό και φέρεται να ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι δεν χρησιμοποιήθηκε στο ματς Κυπέλλου με την άσημη Γουαδαλαχάρα, δεν είναι το πρώτο, ούτε το τελευταίο ταλέντο που έφυγε από την Μπαρτσελόνα. Δεν είναι καν ο πρώτος που πληρώνει τη ρήτρα του για να το κάνει.
Στο παρελθόν το έκαναν συνολικά έξι ποδοσφαιριστές: Από τη μια, ο επιθετικός Μαρκ Γκίου (2024, 6 εκατ. ευρώ, Τσέλσι), ο οποίος ψάχνει ακόμα τη θέση του στους Μπλε, ο αριστερός μπακ Αλμπέρτ Ναβάρο (2024, 2 εκατ. ευρώ, Αταλάντα), ο οποίος παίζει στη δεύτερη ομάδα της Αταλάντα, και ο κεντρικός μέσος Ιλάις Μορίμπα (2021, 16+6 εκατ. ευρώ, Λειψία), ο οποίος έπαιξε έκτοτε σε τέσσερις διαφορετικές ομάδες και πλέον είναι στη Θέλτα.
Και από την άλλη, ο εξτρέμ Τζόρντι Εμπουλά (2017, 3 εκατ. ευρώ, Μονακό), ο οποίος δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που ο ίδιος δημιούργησε, ο αριστερός μπακ Σέρχιο Γκόμεθ (2018, 3 εκατ. ευρώ, Μπορούσια Ντόρτμουντ) με πολλούς διαφορετικούς σταθμούς έκτοτε και ο τερματοφύλακας Αντρέ Ονάνα (2015, 150.000 ευρώ, Αγιαξ), ο οποίος έφτασε στο πικ του σε Αγιαξ και Ιντερ, αλλά δέχθηκε πολλή (και δίκαιη) κριτική στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Τη Μασία, όμως, αποχαιρέτησαν πρόωρα και παίκτες που επέστρεψαν και έγραψαν (ή γράφουν) τη δική τους Ιστορία στην Μπαρτσελόνα, όπως ο Σεσκ Φάμπρεγας, ο Ζεράρ Πικέ, ο Ερικ Γκαρθία ή ο Ντάνι Ολμο, και άλλοι που κάνουν καριέρα σε άλλα μετερίζια, όπως ο Τακεφούσα Κούμπο, ο Εκτορ Μπεγιερίν ή ο Αντάμα Τραορέ.
Και τώρα; Παρί Σεν Ζερμέν. «Το πρότζεκτ που υπάρχει εδώ με τους νεαρούς ποδοσφαιριστές είναι απίστευτο χάρη στον προπονητή και σε όλο τον κόσμο που το κάνει δυνατό», πρόσθεσε στην παρουσία του ο «Ντρο» αναφερόμενος στον Λουίς Ενρίκε, ο οποίος πράγματι ποντάρει σε νεαρούς, βάζοντάς τους βεβαίως σταδιακά στη δυναμική της πρώτης ομάδας και επιβραβεύοντας την προσπάθειά τους, εφόσον το αξίζουν.
Οπως έμαθε, δηλαδή, να κάνει στην ομάδα που πάντα έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του, αφού πέρασε σε αυτήν 14 χρόνια από τα 55 της ζωής του ως ποδοσφαιριστή και προπονητή. Ποια είναι αυτή; Μα η… Μπαρτσελόνα φυσικά!
