Το Νταβός πέρασε, ο Ντόναλντ Τραμπ προσωρινά αναχαιτίστηκε. Αλλά οι παλαβές του διεκδικήσεις, βασισμένες σε μία εντελώς στρεβλή θεώρηση της Ιστορίας –τις οποίες συνεχίζει να υποστηρίζει η συντριπτική πλειονότητα των Ρεπουμπλικανών, στο Κογκρέσο και στην κοινωνία– θα τεθούν εκ νέου. Η κρίση για τη Γροιλανδία δεν έχει λήξει. Αυτή τη φορά, τουλάχιστον, η επίδειξη πυγμής των Ευρωπαίων, σε συνδυασμό με το «sell America» trade των τελευταίων ημερών, συνέβαλαν στο να κάνει ο Τραμπ ένα βήμα πίσω. Κάτι το οποίο θα πρέπει να το έχουν υπόψη τους απόψε, όταν συναντηθούν στην έκτακτη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες. Για να επιβιώσει η Ε.Ε. στην εποχή Τραμπ, πρέπει να εξοικειωθεί περισσότερο με τη γλώσσα της ωμής ισχύος, να είναι διατεθειμένη να πληγώσει τον επίδοξο δυνάστη της, ακόμα κι αν ματώσει οικονομικά η ίδια.
Ας μπούμε στο ψητό, σε μία εβδομάδα όπου η σχέση Ευρώπης και ΗΠΑ δοκιμάστηκε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
→ Ως συνήθως, το email μου για περαιτέρω διαβουλεύσεις είναι [email protected], και με βρίσκετε επίσης στο Bluesky (@yanpal.bsky.social).
«ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ». Ετσι περιέγραψε ο Τραμπ την απαίτησή του να εκχωρήσει η Δανία στις Ηνωμένες Πολιτείες τη Γροιλανδία, στην ατελείωτη και ασυνάρτητη ομιλία του στο Νταβός χθες το απόγευμα. Στον κόσμο στον οποίο ζει, η θετική ανταπόκριση της Κοπεγχάγης θα ήταν μία στοιχειώδης πράξη ευγνωμοσύνης του ΝΑΤΟ – που «δεν έχει κάνει τίποτα για εμάς», όπως είπε (αληθές, αν αγνοήσουμε ότι η μοναδική επίκληση του άρθρου 5 στην Ιστορία της Συμμαχίας έγινε μετά την 11η Σεπτεμβρίου, και άλλα πολλά).
Ο Τραμπ είχε την καλοσύνη να υποσχεθεί ότι δεν θα πάρει τη Γροιλανδία με τη βία. Είπε όμως ότι ζητά «άμεσες διαπραγματεύσεις» για να αποκτήσουν οι ΗΠΑ το αρκτικό νησί, κάτι το οποίο «θα ωφελήσει» το ΝΑΤΟ, καθώς η Δανία «δεν μπορεί να υπερασπιστεί» τη Γροιλανδία. Αμέλησε, φυσικά, να εξηγήσει γιατί δεν μπορούν οι ΗΠΑ να θωρακίσουν το νησί έναντι των Κινέζων (που δεν το απειλούν) και των Ρώσων (τους οποίους εδώ θεωρεί θανάσιμη απειλή, αλλά στην Ουκρανία συνεχίζει να χαϊδεύει) υπό την παρούσα διευθέτηση, χωρίς αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Επίσης – ναι, δεσμεύτηκε κατά της χρήσης βίας. Τον πιστεύουμε;
Η ομιλία, γενικότερα, ήταν η αναμενόμενη: βαθύτατα προσβλητική προς συμμάχους (ειδικά προς τον Εμανουέλ Μακρόν, αλλά επίσης τον Μαρκ Κάρνεϊ, που εκφώνησε την καλύτερη ομιλία στο Νταβός, τους Δανούς, τους Ελβετούς, κ.ά.), καλοπροαίρετη προς τους γεωπολιτικούς του αντιπάλους (οι Κινέζοι είναι «έξυπνοι», ο Πούτιν «θέλει συμφωνία» για την Ουκρανία), βουτηγμένη στα γνωστά ψεύδη και εσφαλμένα νούμερα, σε μία εκτός τόπου και χρόνου ερμηνεία της Ιστορίας και της σημερινής πραγματικότητας.
Αργότερα χθες, πάντως, είχαμε νέα υποχώρηση από τον Αμερικανό πρόεδρο: γράφοντας στο Truth Social, ισχυρίστηκε ότι, μαζί με τον γ.γ. του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, κατέληξαν σε ένα «πλαίσιο» συμφωνίας για τη Γροιλανδία και «ολόκληρη την Αρκτική», που θα είναι «θαυμάσιο για τις ΗΠΑ» και «για όλα έθνη του ΝΑΤΟ». Ως αποτέλεσμα, απέσυρε την απειλή επιβολής νέων δασμών, που θα ίσχυαν από την 1η Φεβρουαρίου. Ο Ρούτε βέβαια διέψευσε ότι υπήρξε κάποια συνεννόηση για τη Γροιλανδία, αλλά –για τώρα– το push-back των Ευρωπαίων μοιάζει να απέδωσε. Περιμένουμε το επόμενο επεισόδιο.
Οι εντάσεις μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών δεν ήταν δύσκολο να εντοπιστούν στο ελβετικό θέρετρο. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, αποχώρησε το βράδυ της Τρίτης από επίσημο δείπνο ενώ μιλούσε ο Αμερικανός υπουργός Εμπορίου –από τις πιο φαιδρές φυσιογνωμίες στην αυλή του Τραμπ– Χάουαρντ Λάτνικ. Ο Λάτνικ στην ομιλία του ασκούσε έντονη κριτική στις ενεργειακές πολιτικές της Ε.Ε. και στη φθίνουσα ανταγωνιστικότητα του μπλοκ και μιλούσε για την ανάγκη επιστροφής στον άνθρακα ως πηγής ενέργειας.
Ο αυξανόμενα εξοργιστικός Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, από την πλευρά του, αποκάλεσε τη Δανία «άνευ σημασίας». Ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Αλεξ Στουμπ, υπέρμαχος της διπλωματίας, δήλωσε παρ’ όλα αυτά ότι η Ευρώπη είναι «κατηγορηματικά» σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό της, ακόμα και χωρίς αμερικανική βοήθεια.
ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ & ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ. Τις προηγούμενες ημέρες, το σάγκα με την επιμονή του Τραμπ να προσαρτήσει το αχανές αρκτικό νησί είχε πάρει γκροτέσκα τροπή. Το Σάββατο ανακοίνωσε την επιβολή δασμών στις οκτώ χώρες –μεταξύ των οποίων και την ίδια τη Δανία!– που έστειλαν στρατεύματα στη Γροιλανδία στο πλαίσιο της άσκησης Arctic Endurance. Την Κυριακή έστειλε την παραληρηματική επιστολή του προς τον Νορβηγό πρωθυπουργό στην οποία κατηγορεί το Οσλο για το γεγονός ότι δεν πήρε το Νόμπελ Ειρήνης και συνδέει με αυτό την εμμονή με την προσάρτηση της Γροιλανδίας.
Τη Δευτέρα προέβη στην εκτίμηση ότι οι Ευρωπαίοι «δεν θα αντιδράσουν ιδιαίτερα» όταν καταλάβει τη δανέζικη κτήση. Ανήρτησε επίσης διάφορα προκλητικά memes, όπως αυτό με τον χάρτη ολόκληρης της Βορείου Αμερικής (συμπεριλαμβανομένης της Γροιλανδίας και του Καναδά) βαμμένο στα χρώματα της αστερόεσσας ή την AI-generated εικόνα όπου τοποθετεί την αμερικανική σημαία σε ένα παγωμένο τοπίο, με μία ταμπέλα δίπλα να αναφέρει ότι η Γροιλανδία είναι περιοχή των ΗΠΑ από το 2026. Και έδωσε στη δημοσιότητα τα προσωπικά μηνύματα που του είχε στείλει ο Μακρόν.
Οι Ευρωπαίοι αντέδρασαν ποικιλοτρόπως. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πάγωσε την κύρωση της εμπορικής συμφωνίας Ε.Ε.-ΗΠΑ που συνήφθη τον περασμένο Ιούλιο στο Τέρνμπερι της Σκωτίας (που, υπενθυμίζεται, περιελάμβανε δασμούς 15% από τις ΗΠΑ στις ευρωπαϊκές εισαγωγές χωρίς αντίστοιχους ευρωπαϊκούς δασμούς).
Επανήλθε στο τραπέζι το ενδεχόμενο ενεργοποίησης των εμπορικών αντιποίνων –δασμών σε αμερικανικές εισαγωγές αξίες 93 δισ. δολαρίων– που είχε προετοιμάσει η Κομισιόν πέρυσι μετά το Liberation Day, ενώ η Γερμανία συμπαρατάχθηκε με τη Γαλλία υπέρ της διερεύνησης της χρήσης του λεγόμενου «εμπορικού μπαζούκα», του «μηχανισμού αποτροπής μέτρων εξαναγκασμού», αγγλιστί anti-coercion instrument ή ACI. Το ACI, που θεσμοθετήθηκε από την πρώτη Επιτροπή Φον ντερ Λάιεν, δίνει τη δυνατότητα λήψης δραστικών μέτρων κατά αμερικανικών επιχειρήσεων, όπως τον αποκλεισμό τους από δημόσιους διαγωνισμούς στην Ε.Ε. και εμπόδια στη δυνατότητά τους να επενδύσουν στην Ευρώπη και στη δραστηριοποίησή τους σε ζωτικές για αυτές αγορές, όπως αυτή των ψηφιακών υπηρεσιών.
Παράλληλα, η Δανία, σύμφωνα με τη δημόσια τηλεόραση της χώρας, προτίθεται να στείλει έως και 1.000 στρατιώτες στη Γροιλανδία εντός του 2026. Και μία σειρά από συνταξιοδοτικά ταμεία, στη Δανία και τη Σουηδία, ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να μειώσουν την έκθεσή τους σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα – ή αποκάλυψαν ότι το έχουν ήδη κάνει.
Παρά την αμερικανική υποχώρηση, οι ηγέτες των «27» θα βρεθούν σήμερα στις Βρυξέλλες για μία έκτακτη Σύνοδο Κορυφής που αποφασίστηκε στις αρχές της εβδομάδας. Το θέμα, πλέον, θα είναι οι ευρω-αμερικανικές σχέσεις ευρύτερα και ο τρόπος διαχείρισης ενός προέδρου που είναι, στην καλύτερη περίπτωση, εντελώς αναξιόπιστος και που μοιάζει να μη δίνει καμία αξία στη δυτική συμμαχία.
ΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ. Το άλλο πεδίο όπου οι εμπνεύσεις του Τραμπ προκάλεσαν κομφούζιο διεθνώς την περασμένη εβδομάδα ήταν το περιλάλητο «Συμβούλιο Ειρήνης». Οι «σύμμαχοι» των Ηνωμένων Πολιτειών βρέθηκαν κι εδώ αντιμέτωποι με μία σειρά δυσάρεστων εκπλήξεων. Κατ’ αρχάς, μεταξύ των προσκεκλημένων στο συμβούλιο ήταν διακεκριμένοι ειρηνοποιοί όπως ο πρόεδρος της Ρωσίας (που, μεταξύ άλλων, καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου) και ο δικτάτορας της Λευκορωσίας, που διευκόλυνε την εισβολή του πρώτου στην Ουκρανία.
Δεύτερον, ο καταστατικός χάρτης του συμβουλίου, τον οποίο έλαβαν οι ηγέτες μαζί με τις προσκλήσεις τους, προέβλεπε ένα πεδίο δράσης πολύ ευρύτερο από τη Γάζα, καθιστώντας σαφές ότι ο Τραμπ το βλέπει ως τη δική του εναλλακτική στον ΟΗΕ, με τεράστιες εξουσίες για τον ίδιο ως πρόεδρό της.
Τρίτον, ο Λευκός Οίκος ζητά «περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο δολάρια» ως πληρωμή για χώρες που θέλουν να γίνουν μόνιμα μέλη (αν και δίνεται επίσης η δυνατότητα για τριετή ένταξη δωρεάν σε αυτήν τη γεωπολιτική εκδοχή του Mar-a-Lago).
Οταν πληροφορήθηκε ότι ο Μακρόν αρνήθηκε την πρόταση να συμμετάσχει στο συμβούλιο, ο Τραμπ αρχικά έκανε τον αδιάφορο, λέγοντας ότι ούτως ή άλλως «κανείς δεν τον θέλει», γιατί «σε λίγους μήνες» θα φύγει από την εξουσία. Παράλληλα όμως, έτσι, χαλαρά, απείλησε να επιβάλει δασμούς 200% στα γαλλικά κρασιά και στις σαμπάνιες αν ο Μακρόν δεν δεχθεί την πρόσκλησή του.
Ο Κίερ Στάρμερ εξέφρασε κι αυτός σκεπτικισμό απέναντι στο συμβούλιο, με αποτέλεσμα να εισπράξει κι αυτός την οργή του Τραμπ, ο οποίος χαρακτήρισε «πράξη μεγάλης ανοησίας» την επιστροφή των νησιών Τσάγκος από τη Βρετανία στον Μαυρίκιο (προ μηνών ο Τραμπ είχε ταχθεί υπέρ της κίνησης). Η Νορβηγία και η Σουηδία κι αυτές ανακοίνωσαν ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, θα απόσχουν.
Εως σήμερα, ούτε το Κρεμλίνο είχε δώσει θετική απάντηση. Την πρόθεσή τους να συμμετάσχουν στο εγχείρημα έχουν εκφράσει ο Καναδάς (χωρίς την πληρωμή του 1 δισ.), η Αίγυπτος, το Ισραήλ (υπό την ηγεσία τού επίσης καταζητούμενου για εγκλήματα πολέμου Μπίμπι Νετανιάχου), η Αργεντινή, η Ουγγαρία, το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Βιετνάμ, τα ΗΑΕ, το Κόσοβο, το Μαρόκο και η Λευκορωσία. Σύμφωνα με τον Στιβ Γουίτκοφ, έως και 25 χώρες έχουν δεσμευτεί να ενταχθούν στην Επιτροπή.
Αργότερα χθες, μιλώντας ανώνυμα στο Reuters, υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου –ίσως πάλι ο Γουίτκοφ;- έκανε λόγο για 35 χώρες. Θα μάθουμε σήμερα τον ακριβή αριθμό και τη σύνθεση, στην τελετή ίδρυσης στο Νταβός. (UPDATE: Στην τελετή, προ ολίγων ωρών, βρέθηκαν στη σκηνή με τον Τραμπ ηγέτες και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από την Τουρκία, το Μπαχρέιν, το Μαρόκο, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία, την Ινδονησία, την Ιορδανία, το Καζακστάν, την Αργεντινή, το Κόσοβο, το Πακιστάν, το Κατάρ, την Παραγουάη, τη Σαουδική Αραβία, τα Εμιράτα, το Ουζμπεκιστάν και τη Μογγολία. Κανείς όμως από τη Δυτική Ευρώπη.)
Οσο για τη Γάζα, από την περασμένη εβδομάδα υποτίθεται ότι διοικείται από μία Εθνική Επιτροπή για τη Διαχείριση της Γάζας (NGAC), με έδρα το Κάιρο. Το Ισραήλ, ωστόσο, έχει εκφράσει την αντίθεσή του στη σύνθεση της NGAC και επιμένει να θέτει αυστηρούς περιορισμούς στη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας και να σκοτώνει Παλαιστίνιους (σχεδόν 500 μετά την υπογραφή της εκεχειρίας).
Η ΜΙΝΕΣΟΤΑ & Ο ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ. Από το χάος στον κόσμο, ας περάσουμε στο χάος στο εσωτερικό, στρέφοντας το βλέμμα μας στη Μινεσότα. Αντιδρώντας στις διογκούμενες διαδηλώσεις στη Μινεάπολη κατά της ICE και των υπόλοιπων σωμάτων ασφαλείας που έχει στείλει ως δυνάμεις κατοχής στην πόλη, ο Τραμπ άφησε (ξανά) ανοιχτό το ενδεχόμενο επίκλησης του Νόμου περί Εξέγερσης (Insurrection Act), που επιτρέπει στον πρόεδρο να χρησιμοποιήσει τον στρατό για τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης. Το Πεντάγωνο διέταξε 1.500 στρατιώτες να βρίσκονται σε ετοιμότητα για πιθανή αποστολή τους στη Μινεσότα, όπως αποκάλυψε το Σαββατοκύριακο η Wall Street Journal.
Η τελευταία επίκληση του νόμου έγινε το 1992 από τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο, κατόπιν αιτήματος του κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, για την αντιμετώπιση των ταραχών στο Λος Αντζελες, μετά την αθώωση των αστυνομικών που ξυλοκόπησαν τον Ρόντνεϊ Κινγκ. Η τελευταία φορά που έγινε χρήση του χωρίς τη συναίνεση του κυβερνήτη της πολιτείας όπου αναπτύχθηκαν οι στρατιώτες ήταν το 1965 από τον Λίντον Τζόνσον, για την προστασία της πορείας διαδηλωτών για τα δικαιώματα των μαύρων από τη Σέλμα στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα.
Την Τρίτη, πάντως, στη συνέντευξη Τύπου για τον έναν χρόνο της προεδρίας του, ο Τραμπ άλλαξε ριζικά τον τόνο του σχετικά με τη δολοφονία της Γκουντ, μιλώντας για «τραγωδία» που τον έκανε να νιώσει «φρικτά» και αναγνωρίζοντας ότι οι πράκτορες της ICE «κάνουν λάθη». Επέμεινε, ωστόσο, ότι η ICE εστιάζει αποκλειστικά στην απέλαση παράτυπων μεταναστών με βίαια αδικήματα στο μητρώο τους – κάτι που διαψεύδεται καθημερινά, με τις συνεχείς συλλήψεις νομοταγών ατόμων με δεσμούς πολλών ετών με τις κοινότητες όπου ζουν και εργάζονται. Η στοχοποίηση τέτοιων ανθρώπων έχει συμβάλει καταλυτικά στην καθίζηση της υποστήριξης της κοινής γνώμης για την πολιτική του Τραμπ στο μεταναστευτικό, παρά το επιτυχές κλείσιμο των νότιων συνόρων.
IN BRIEF. Παρουσία του Τζέι Πάουελ, διοικητή της Fed και νέμεσης του Τραμπ, έλαβε χώρα χθες η εκδίκαση στο Ανώτατο Δικαστήριο της υπόθεσης της Λίσα Κουκ, του μέλους της Διοικητικής Επιτροπής της κεντρικής τράπεζας την οποία θέλει να αποπέμψει ο Τραμπ. Η έκβαση της υπόθεσης είναι κρίσιμης σημασίας για την εκστρατεία του Τραμπ να θέσει τη Fed υπό τον έλεγχό του. Η εκτίμηση των αναλυτών από τις ερωτήσεις που έθεσαν οι δικαστές ήταν ότι το Δικαστήριο θα υποστηρίξει το αίτημα της Κουκ να παραμείνει στη θέση της έως του εκδικαστεί η προσφυγή της κατά της απόπειρας αποπομπής της.
Υπό έλεγχο, με εξαιρετικά αιματηρό τρόπο, τέθηκαν την περασμένη εβδομάδα οι διαδηλώσεις στο Ιράν. Ο Τραμπ, που ενθάρρυνε τους Ιρανούς να ξεσηκωθούν και υποσχόταν ότι «έρχεται βοήθεια», επέλεξε τελικά να αποδώσει στον εαυτό του τα εύσημα για την υποτιθέμενη αναστολή περισσότερων από 800 εκτελέσεων αντιφρονούντων ώστε να μην αναλάβει δράση. Το καθεστώς της Τεχεράνης δεν είχε ανακοινώσει ότι θα γίνουν αυτές οι εκτελέσεις, ούτε ότι ανεστάλησαν.
Τρεις Αμερικανοί καρδινάλιοι προχώρησαν στην εξαιρετικά ασυνήθιστη κίνηση να ασκήσουν κριτική στην εξωτερική πολιτική του Τραμπ, που θέτει υπό αμφισβήτηση τον ρόλο των ΗΠΑ «στην αντιμετώπιση του κακού ανά τον κόσμο». Οι τρεις καρδινάλιοι (αρχιεπίσκοποι του Σικάγου, του Νιούαρκ και της Ουάσιγκτον) έκαναν αναφορές στη Βενεζουέλα, τη Γροιλανδία και την Ουκρανία και είπαν ότι η πηγή έμπνευσης για τα σχόλιά τους ήταν συζητήσεις που είχαν με τον πάπα Λέοντα.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ
ΣΤΟ PAX TRUMPIANA
«Δεν έχουμε άλλη επιλογή [από το να επιδείξουμε πυγμή]. Αποδεχτήκαμε πολλά από τους Αμερικανούς κατά το περασμένο έτος, συμπεριλαμβανομένης και μία κατάφωρα άδικης εμπορικής συμφωνίας, με δασμούς 15% σε οτιδήποτε εξάγει η Ευρώπη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και μηδενικούς δασμούς για τις αμερικανικές εισαγωγές. Αυτό είναι προφανώς άδικο. Εχουμε κάνει ασκήσεις κατευνασμού σε ακραίο βαθμό, ακόμα και όταν οι Αμερικανοί ήταν παράλογοι. Αλλά έχει και η Ευρώπη τα όριά της – και καμία χώρα δεν μπορεί να αποδεχθεί να της πάρουν τα εδάφη και μέρος του πληθυσμού της. Αρα δεν έχουμε επιλογή παρά να σταθούμε αμετακίνητοι – και είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες που οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί μας στάθηκαν στο πλευρό μας. Είδαμε ποιοι είναι οι πραγματικοί μας φίλοι και καταλάβαμε ότι η πραγματική εγγύηση ασφαλείας μας είναι η Ευρώπη, όχι οι Ηνωμένες Πολιτείες».
– Ράσμους Γιάρλοβ, βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, επικεφαλής της επιτροπής άμυνας του Κοινοβουλίου της Δανίας, πρώην υπουργός
Οι Ρεπουμπλικανοί στο Κογκρέσο –το πιο κρίσιμο θεσμικό αντίβαρο στην εξουσία του Τραμπ, που το περασμένο έτος δεν έκαναν σχεδόν τίποτα για να τον χαλιναγωγήσουν– έχουν δείξει τη δυσφορία τους για τις νέες ιμπεριαλιστικές περιπέτειες της κυβέρνησης, ειδικά όσον αφορά τη Γροιλανδία.
Το Σαββατοκύριακο, μία ενδεκαμελής ομάδα γερουσιαστών και βουλευτών, μεταξύ των οποίων δύο Ρεπουμπλικανοί, επισκέφθηκαν τη Δανία, για να δηλώσουν τη στήριξή τους στη χώρα και στην εδαφική της ακεραιότητα. Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής –και πρώην ταξίαρχος της αεροπορίας– Ντον Μπέικον είπε ότι αν ο Τραμπ εισέβαλλε στη Γροιλανδία, θα ψήφιζε υπέρ της καθαίρεσής του.
Το Κογκρέσο μπορεί να εμποδίσει τα σχέδια του Τραμπ με διάφορους τρόπους: με ψήφισμα που απαγορεύει τη στρατιωτική δράση χωρίς την έγκρισή του (αλλά θα χρειαστεί πλειοψηφία 2/3 για να παρακάμψει το προεδρικό βέτο)· με τη μη έγκριση πόρων για την εξαγορά της Γροιλανδίας· και με την απόρριψη, εκ μέρους της Γερουσίας, μίας νέα Συνθήκης μεταξύ Κοπεγχάγης και Ουάσιγκτον που θα υπογραφεί ως προϊόν εξαναγκασμού.
Ολα αυτά, ωστόσο, προϋποθέτουν ότι αρκετοί Ρεπουμπλικανοί θα είναι έτοιμοι για μία δημόσια σύγκρουση με τον Τραμπ – κάτι το οποίο έχουν αποφύγει μετά βδελυγμίας τους τελευταίους 12 μήνες. Παράλληλα, ορισμένοι προβεβλημένοι γερουσιαστές του κόμματος, όπως o Λίντσεϊ Γκράχαμ και ο Τεντ Κρουζ, έχουν επιλέξει να υποστηρίξουν ενθουσιωδώς τα σχέδια αρπαγής της Γροιλανδίας, έστω με «διπλωματικά» μέσα.
5.635 Αυτός είναι ο αριθμός των πολυκατοικιών που έμειναν χωρίς θέρμανση στο Κίεβο έπειτα από νέο μπαράζ πυραύλων και drones το βράδυ της Δευτέρας προς την Τρίτη, σύμφωνα με τον δήμαρχο της πόλης, Βιτάλι Κλίτσκο. Το 80% σχεδόν ήταν κτίρια που είχαν αποκτήσει ξανά θέρμανση μετά τη διακοπή που είχαν υποστεί από άλλο ρωσικό χτύπημα, στις 9 Ιανουαρίου. Την Τρίτη, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είπε ότι εξαιτίας της ρωσικής επίθεσης περισσότερα από 1 εκατομμύριο νοικοκυριά έμειναν χωρίς ρεύμα. Η θερμοκρασία τις προηγούμενες ημέρες στην ουκρανική πρωτεύουσα έπεσε έως και στους -18 βαθμούς Κελσίου. Λίγες ώρες πριν από το χτύπημα της νύχτας της Δευτέρας, το Κρεμλίνο είχε ανακοινώσει την πρόσκληση που έλαβε από τον Τραμπ στο «Συμβούλιο Ειρήνης».
❗Η εξαιρετική ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ στο Νταβός για την ανάγκη αποδοχής του τέλους της μεταπολεμικής Pax Americana και για το πώς πρέπει οι χώρες της δυτικής συμμαχίας να πορευτούν χωρίς την Αμερική
❗Ο Γκίντεον Ράχμαν των Financial Times εξηγεί γιατί είναι επείγον η Ευρώπη να αλλάξει στάση να απαντήσει σθεναρά στον Τραμπ στο θέμα της Γροιλανδίας
❗Η Αν Απλμπαουμ, ορμώμενη από την αδιανόητη επιστολή του Τραμπ προς τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας, γράφει για τις συνέπειες ενός προέδρου που «ζει σε μία διαφορετική πραγματικότητα»
❗Ο Ντέιβιντ Φρεντς στους New York Times επικαλείται τη θεωρία του «δυαδικού κράτους» για να περιγράψει την κατάσταση στη Μινεάπολη – και τη διολίσθηση των ΗΠΑ στον αυταρχισμό τους τελευταίους 12 μήνες
❗Η Wall Street Journal γράφει για τη μελέτη που, διαψεύδοντας τον Τραμπ, δείχνει ότι το κόστος των δασμών το επωμίζονται σχεδόν αποκλειστικά οι Αμερικανοί (είτε ως εισαγωγείς είτε ως καταναλωτές)
❗Το Economist εξετάζει τους ισχυρισμούς του Τραμπ περί αναγέννησης της αμερικανικής βιομηχανίας εξαιτίας της δασμολογικής του φρενίτιδας – και τους βρίσκει να απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.
