Η στιγμή έμοιαζε μελαγχολικά παρόμοια. Την πρώτη φορά, πριν από έντεκα και κάτι χρόνια, ήταν μια διαδρομή από την αβεβαιότητα προς την καταξίωση, όπως και κάθε επόμενη. Αν και τότε δεν το είχε αντιληφθεί αμέσως, σε εκείνο το παγωμένο γραφείο ευρέσεως εργασίας στη Χάβρη. Την τελευταία, το βράδυ της Κυριακής (18/1), ήταν εκείνος ο δρόμος –ή συχνά μία λεπτή γραμμή που τα χωρίζει– από την αποτυχία στον θρίαμβο. Με μπόλικη δόση αυτοπεποίθησης, απαραίτητη για την «επιλογή» του δεύτερου προορισμού. Ο Εντουάρ Μεντί, άλλωστε, γνωρίζει καλά από δύσκολα «ταξίδια».
Ο 33χρονος τερματοφύλακας της Εθνικής Σενεγάλης στάθηκε κάτω από τα γκολπόστ του στο… 22ο λεπτό των καθυστερήσεων του τελικού του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, κόντρα στους οικοδεσπότες του Μαρόκου, στο «Prince Moulay Abdellah Stadium» στη Ραμπάτ. Ο αγώνας ήταν στο 0-0. Στο 92΄ ο διαιτητής ακύρωσε γκολ της Σενεγάλης. Στο 98΄ καταλόγισε ένα αμφιλεγόμενο πέναλτι που προκάλεσε την προσωρινή αποχώρηση της Σενεγάλης, μέχρι ο Σαντιό Μανέ να την αποτρέψει.
Ο Μεντί στάθηκε ήρεμος. Σε αντίθεση με τον Μπραχίμ Ντίαθ της Ρεάλ Μαδρίτης, ο οποίος επιχείρησε να τον νικήσει με πέναλτι «α λα Πανένκα». Ο γκολκίπερ της Αλ Αχλί έμεινε απλώς όρθιος μέχρι η μπάλα να έρθει εύκολα στα χέρια του. Στο τέταρτο λεπτό της παράτασης, η Σενεγάλη σκόραρε, κατέκτησε το τρόπαιο για πρώτη φορά μετά το 2021 και άφησε τους γηπεδούχους χωρίς τίτλο εδώ και 50 χρόνια.
Η απάντηση του Μεντί στη… συνωμοσία
Η Σενεγάλη κατέκτησε τον τίτλο σε έναν τελικό που από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως «τα πιο τρελά 30 λεπτά στην ιστορία του ποδοσφαίρου». Η συνέχεια, ωστόσο, δεν ήταν πιο λογική.
• 92nd minute: Senegal goal disallowed
• 98th minute: Morocco penalty
• 99th minute: Senegal refuse to carry on
• 108th minute: Mane tells his team to return
• 112th minute: Morocco miss the penalty
• 4th minute in ET: Senegal goalThe most insane 30 minutes of football. pic.twitter.com/X3QAUAGe5z
— TC (@totalcristiano) January 18, 2026
Κάποιοι θεώρησαν πως ο Μπραχίμ Ντίαθ αστόχησε οικειοθελώς στο πέναλτι. Αρχικά γιατί πριν και μετά την εκτέλεση, φαίνεται να του λέει κάτι ο προπονητής του. Στη συνέχεια, όπως εκτιμούν, επειδή μετά την επέμβαση του Μεντί, κανένας συμπαίκτης του δεν πήγε να τον συγχαρεί.
Ο τερματοφύλακας της Σενεγάλης, πάντως, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ο Μαροκινός αντίπαλός του αστόχησε σκόπιμα στο «α λα Πανένκα» πέναλτι, λέγοντας στο δίκτυο beIN Sports ότι «φυσικά και όχι. Πρέπει να είμαστε σοβαροί. Πιστεύετε πραγματικά ότι με ένα λεπτό να απομένει και μια χώρα που περιμένει 50 χρόνια για έναν τίτλο, μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ μας; Ηθελε κανονικά να σκοράρει και μου αξίζουν τα εύσημα που τον σταμάτησα. Αυτό είναι όλο».
90+ 13 | 🇲🇦𝐒𝐀𝐕𝐄
Panenka stopped! Brahim Díaz fails to beat the keeper#TotalEnergiesAFCON2025 #UBCAFCON2025 pic.twitter.com/bpBkmbKSyg
— UBC UGANDA (@ubctvuganda) January 18, 2026
Ο πρώην πορτιέρο της Τσέλσι εξήγησε πως «αυτό που είπαμε ο ένας στον άλλον όταν επιστρέψαμε στα αποδυτήρια θα μείνει μεταξύ μας. Δεν χρειάζεται να το επαναλάβουμε. Ο,τι έχουμε κάνει, το έχουμε κάνει μαζί. Θέλαμε να διατηρήσουμε την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνειά μας. Αυτό κάναμε και ανταμειφθήκαμε, αν και στο πέναλτι προσπάθησα να μείνω όρθιος και ήμασταν και τυχεροί. Πριν από κάθε πέναλτι, μιλάμε πάντα με τον Σαντιό Μανέ. Δεν μπορώ να σας πω τι είπαμε, εκτός από το ότι απλώς θέλαμε πολύ να κατακτήσουμε το τρόπαιο.
«Εκατομμύρια Σενεγαλέζοι είναι χαρούμενοι. Ο λαός της Σενεγάλης είναι χαρούμενος και τώρα θα το απολαύσουμε. Δεν θα μιλήσουμε γι’ αυτό όσο είναι ακόμα φρέσκα τα πράγματα, αλλά έχουν συμβεί πράγματα. Στο τέλος, το ποδόσφαιρο κέρδισε και αποθεώθηκε».
Από το ταμείο ανεργίας στο Τσάμπιονς Λιγκ
Ο τελικός της Ραμπάτ προφανώς θα είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της καριέρας του Εντουάρ Μεντί, όμως γίνεται ένα μόνο κεφάλαιο από τη γεμάτη δυσκολίες και έμπνευση πορεία της ζωής του. Ο Εντουάρντ Οσόκ Μεντί γεννήθηκε την πρώτη μέρα του Μαρτίου 1992 στην πόλη Μοντιβιλιέ, στη νορμανδική ακτή, γιος πατέρα από τη Γουινέα-Μπισάου και μητέρας από τη Σενεγάλη, την Εθνική της οποίας και επέλεξε.
Στα 13 του βρέθηκε στις ακαδημίες της Χάβρης και το 2011, η Σαρμπούρ, ομάδα τρίτης κατηγορίας της Γαλλίας, τού προσέφερε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιό του. Τρία χρόνια αργότερα ο σύλλογος υποβιβάστηκε στην πέμπτη κατηγορία, τον άφησε ελεύθερο και ο τότε 22χρονος τερματοφύλακας περίμενε μάταια την υπόσχεση ενός ατζέντη ότι θα του βρει ομάδα στην Αγγλία. Το τηλεφώνημα δεν ήρθε ποτέ.
Τα οικονομικά του όχι μόνο δεν επέτρεπαν σπατάλες, αλλά με δυσκολία έφταναν για τα βασικά. Ο Μεντί σκέφτηκε σοβαρά το ενδεχόμενο να παρατήσει το ποδόσφαιρο και να ψάξει για άλλη εργασία. Η σύντροφός του ήταν έγκυος κι εκείνος άρχισε να αμφιβάλλει για τις ποδοσφαιρικές ικανότητές του. «Οταν είσαι άνεργος, συχνά λες στον εαυτό σου πως θα τα καταφέρεις, αλλά κατά βάθος δεν το πιστεύεις», εξήγησε μερικά χρόνια αργότερα. Κάποιο πρωί μπήκε διστακτικά στο γραφείο Pole Emploi της Χάβρης, για αναζήτηση μεροκάματου. Απέρριπτε κάθε προσωρινή ευκαιρία σε ομάδες μικρών κατηγοριών με μηνιαία συμβόλαια, έχοντας ανάγκη από σταθερό μισθό, οπουδήποτε.
Μονάχα που, τελικά, όταν ο υπάλληλος, βαριεστημένα είναι αλήθεια, κοίταξε την αίτηση του ψηλόλιγνου νεαρού με το όνομα «Εντουάρντ Μεντί», ο ύψους 1,97 μ. Σενεγαλέζος είχε αποφασίσει ότι δεν θα απαντήσει με το κεφάλι χαμηλά στο συνηθισμένο «μονόπρακτο» του κυρίου απέναντί του. «Σε ποιον τομέα πιστεύετε πως μπορείτε να αποδώσετε περισσότερο;», ρώτησε ο υπάλληλος. «Στο ποδόσφαιρο!», απάντησε με θάρρος και θράσος ο Εντουάρ. «Κάποια στιγμή πρέπει να σκεφτείτε κάτι διαφορετικό», ήταν η συμπληρωματική τοποθέτησή του υπαλλήλου, έτοιμη να διαλύσει το όνειρο του νεαρού, ο οποίος σηκώθηκε και έφυγε αμίλητος.
From jobless to Champions League winner, Édouard Mendy’s rise is nothing short of remarkable 💫🧤
At 22, he was without a club and signing on for unemployment. Most would’ve given up but Mendy stayed focused, trained hard, and refused to quit.
His break came with Reims, then… pic.twitter.com/Phnt1YYzVB
— ESPN UK (@ESPNUK) June 11, 2025
Μερικούς μήνες αργότερα, με σκληρή δουλειά και οικογενειακή στήριξη, βρήκε θέση στη δεύτερη ομάδα της Μαρσέιγ, από πρωτοβουλία του πρώην συμπαίκτη του, Τεντ Λαβί. Αγωνίστηκε στην τέταρτη κατηγορία, όμως ακολούθησε η επιβράβευση από Ρεμς και Ρεν –την οποία το 2020 οδήγησε στην 3η θέση στη γαλλική λίγκα και στην πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ– και πέντε χρόνια αργότερα πραγματοποιούσε το ντεμπούτο του σε Πρέμιερ Λιγκ με την Τσέλσι, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ το 2021.
Μάλιστα, με τη φανέλα των «μπλε» είχε αποκρούσει και πάλι ένα πέναλτι «α λα Πανένκα», του Σέρχιο Αγουέρο της Μάντσεστερ Σίτι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πριν αποχωρήσει το 2023 για την Αλ Αχλί της Σαουδικής Αραβίας, κατόρθωσε να «κλέψει» γρήγορα τη θέση βασικού από τον Κεπά, ακριβότερο γκολκίπερ στον κόσμο. Δεν ήταν δύσκολο. Σκεφτόταν πάντα πως είναι πιο «επίπονο» να συμπληρώσει ένα «μουντό» ερωτηματολόγιο σε ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας.
«Για τον παίκτη, αλλά και κάθε άνθρωπο, η ανεργία είναι σαν να δέχεσαι συνεχώς ένα χαστούκι στο πρόσωπο», είχε πει για εκείνους τους δύσκολους μήνες του ’14 ο Εντουάρ Μεντί. Εξήγησε, ωστόσο, ότι «αυτό σε κάνει να σκέφτεσαι διαρκώς, αν τελικά ο προορισμός σου είναι το ποδόσφαιρο». Και για τον ίδιο και ήταν και αποδείχθηκε πολλές φορές, όπως και στη Ραμπάτ, θριαμβευτικός.
