Πώς τα φέρνει η ζωή… Την ίδια ημέρα που ο Ολυμπιακός αποκλειόταν στο Κύπελλο από τον ΠΑΟΚ πληρώνοντας την αδυναμία του να σκοράρει, ένας ποδοσφαιριστής που του ανήκει απέκλειε τη Ρεάλ Μαδρίτης με δύο γκολ μέσα σε δώδεκα λεπτά!
Ο Χεφτέ Μπετανκόρ Σάντσεθ ξέρει από πρώτο χέρι ότι η ζωή παίζει παράξενα παιχνίδια, αφού τα έχει αντιμετωπίσει ουκ ολίγες φορές τις τρεις (και κάτι) δεκαετίες που βρίσκεται σε αυτόν τον πλανήτη.
Σε ηλικία 18 ετών, η Ρεάλ τον κάλεσε για να συμμετάσχει σε ένα διεθνές τουρνουά με την ομάδα Νέων. Ηταν Απρίλιος του 2011 και προπονητής τότε στην πρώτη ομάδα ήταν ο Ζοσέ Μουρίνιο.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, ερχόμενος από τον πάγκο, σκόραρε δις εις βάρος της «βασίλισσας», στον πάγκο της οποίας κάθεται πλέον ο Αλβαρο Αρμπελόα, ο οποίος ονειρεύεται να γίνει Ζοσέ Μουρίνιο και δηλώνει ξεκάθαρα «Μουρινιστής». Πώς τα φέρνει η ζωή…
Το βράδυ της Τετάρτης (14/01), η Αλμπαθέτε σημείωσε την πρώτη νίκη της ιστορίας της επί του θρυλικού συλλόγου (3-2), αφού στις 14 προηγούμενες αναμετρήσεις των δύο ομάδων, στο πλαίσιο της πρώτης κατηγορίας, δεν τα είχε καταφέρει ποτέ.
Φέτος, η ομάδα που εδρεύει στην Καστίγια Λα Μάντσα –την επαρχία όπου έδρασε ο Δον Κιχώτης, ο φανταστικός ήρωας του συγγραφέα Μιγκέλ ντε Θερβάντες– παλεύει για να αποφύγει τον υποβιβασμό στην τρίτη κατηγορία, ούσα μόλις έναν βαθμό πάνω από τη ζώνη των «καταραμένων».
Ο Μπετανκόρ, ο δανεισμός του οποίου στην Αλμπαθέτε από τον Ολυμπιακό ολοκληρώθηκε τις πρώτες μέρες του Αυγούστου, άργησε να πάρει μπρος, αφού σκόραρε για πρώτη φορά στις 28 Οκτωβρίου, σε ματς Κυπέλλου με τη Σαν Φερνάντο.
Πλέον μετράει επτά γκολ (και μια ασίστ) σε 21 συμμετοχές θυμίζοντας, ειδικά σε βραδιές όπως αυτή κόντρα στη Ρεάλ, τον επιθετικό που έκανε το «μπαμ» στην Ελλάδα, κατακτώντας τον τίτλο του πρώτου σκόρερ, παρότι έπαιζε σε μια ομάδα που πάλευε για να αποφύγει τον υποβιβασμό, όπως ο Πανσερραϊκός.
Η Αλμπαθέτε είναι η 20ή διαφορετική ομάδα (!) στην καριέρα του επιθετικού από τα Κανάρια Νησιά, ο οποίος πριν από εννέα χρόνια είχε σκεφτεί σοβαρά να αφήσει το ποδόσφαιρο, αφού δεν ένιωθε πνευματικά δυνατός για να εξακολουθήσει να παλεύει στο κυνήγι του παιδικού του ονείρου.
Για έξι μήνες, όπως εξήγησε στις αμέτρητες συνεντεύξεις που έδωσε τις τελευταίες ώρες ως «ο άνθρωπος της ημέρας», εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος, ενώ παράλληλα έπαιζε μπάλα με τους φίλους του σε γηπεδάκια της γειτονιάς του στο Λας Πάλμας.
Αυτό το διάλειμμα, σε συνδυασμό με τακτικές επισκέψεις σε μια ψυχολόγο, τον βοήθησαν να κάνει το «κλικ», το οποίο ολοκληρώθηκε ιδανικά με την απόφασή του να φύγει από την Ισπανία και να παίξει στο εξωτερικό.
Αυστρία, Ρουμανία, Κύπρος και Ελλάδα έφεραν (θετικά) τα πάνω – κάτω στην καριέρα και τη ζωή του Μπετανκόρ, ο οποίος με όπλο την ικανότητά του στο σκοράρισμα έχτισε μια πολύ διαφορετική πορεία, γεμάτη γκολ και αναγνώριση.
«Είναι ό,τι πιο μεγάλο έχω ζήσει στο ποδόσφαιρο, είναι από τις στιγμές που ονειρευόμασταν όταν ήμασταν παιδιά», έλεγε λίγα λεπτά μετά τον ιστορικό θρίαμβο στο «Κάρλος Μπελμόντε», ο οποίος έφερε την Αλμπαθέτε στα προημιτελικά του Κυπέλλου του Βασιλιά (Copa del Rey, η επίσημη ονομασία της διοργάνωσης) για δεύτερη φορά στην ιστορία της και πρώτη έπειτα από 31 χρόνια.
Το 1995 είχε αποκλείσει στους «8» την έτερη ομάδα της Μαδρίτης, την Ατλέτικο, για να αποκλειστεί στα ημιτελικά από τη Βαλένθια. Τώρα, θα μάθει τη Δευτέρα (19/01) τον αντίπαλό της στα προημιτελικά και εύχεται να είναι και πάλι ένα μεγάλο, «βαρύ» όνομα, αφού απέδειξε κόντρα στη Ρεάλ ότι δεν τα φοβάται.
Στην Ελλάδα, έγραψε ιστορία σκοράροντας σε οκτώ διαδοχικά παιχνίδια πρωταθλήματος, όντας ο πρώτος ξένος που τα καταφέρνει και ο πρώτος γενικά μετά τον Ντέμη Νικολαΐδη. Το έκανε έχοντας μπαταρισμένο το κεφάλι, αφού χτύπησε στο πρώτο ματς, σκόραρε, και έκτοτε κράτησε τον επίδεσμο για γούρι!
Η μητέρα του, Εστεφανία, «Φάνι» όπως τη φωνάζουν χαϊδευτικά στην οικογένεια, τον προέτρεψε να το κρατήσει, γιατί έτσι τον ξεχώριζε πιο εύκολα από την τηλεόραση. Το βράδυ της Τετάρτης δεν χρειαζόταν τον επίδεσμο, γιατί η Φάνι μαζί με τον πατέρα του ήταν στις εξέδρες και τον καμάρωναν.
Από τη χαρά της, η μαμά Μπετανκόρ λίγο έλειψε να πέσει από τις σκάλες των κερκίδων, αλλά παρέμεινε όρθια, πανηγύρισε, έκλαψε και φώναζε συνεχώς προς την πλευρά του γιου της «σε αγαπώ, σε αγαπώ, σε αγαπώ!».
Και, πώς τα φέρνει η ζωή, το καλύτερο σερί του Χεφτέ ξεκίνησε με αίμα και η μεγαλύτερη βραδιά της ζωής του ολοκληρώθηκε με αίμα, όχι στο κεφάλι όμως, αλλά στη μύτη.
Στα πανηγύρια, ο γιατρός της ομάδας, Χουάν Πέρεθ Μαρτίνεθ, του έδωσε άθελά του μια αγκωνιά στη μύτη, με αποτέλεσμα αυτή να ανοίξει και να τρέξει αίμα. «Δεν με πειράζει. Ποιος θα μπορούσε, άλλωστε, να με φροντίσει καλύτερα από τον ίδιο τον γιατρό;» έλεγε αστειευόμενος για το περιστατικό ο Μπετανκόρ, ο οποίος το πρώτο που έκανε μόλις μπήκε στα αποδυτήρια ήταν να τηλεφωνήσει στη γυναίκα του και να μιλήσει με τον γιο του, Τέο, απλώς για να του πει «σ’ αγαπώ».
Αφιέρωσε τη βραδιά στους δυο πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής του, αλλά και στους γονείς του, στην αδελφή του και στα ανίψια του, γιατί όλοι ήταν δίπλα του στις δύσκολες στιγμές, οι οποίες ενδεχομένως και να ήταν περισσότερες από τις εύκολες στα 32 χρόνια της ζωής του.
Μιας ζωής που θέλησε να γίνει ο απόλυτος πρωταγωνιστής τη βραδιά όπου ο Αλβαρο Αρμπελόα έκανε ντεμπούτο στον πάγκο της Ρεάλ, βιώνοντας τον πικρό αποκλεισμό, τον δωδέκατο των Μαδριλένων, από ομάδα μικρότερης κατηγορίας (!) στο Κύπελλο.
Ο διάδοχος του Τσάμπι Αλόνσο έγινε ο τρίτος προπονητής που κάνει πρεμιέρα με απώλεια τίτλου, αφού μέχρι τώρα είχε συμβεί μόνο στους Γκούους Χίντινκ και Γιούλεν Λοπετέγκι, οι οποίοι είχαν χάσει το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ κόντρα σε Τσέλσι και Ατλέτικο Μαδρίτης αντίστοιχα.
Εγινε, μάλιστα, μόλις ο δεύτερος που αποκλείεται ως παίκτης και ως προπονητής της Ρεάλ από ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας. Ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε ως παίκτης το 1976 κόντρα στην Τενερίφη και ως προπονητής το 2000 απέναντι στην Τολέδο, ενώ ο Αρμπελόα το είχε βιώσει ως παίκτης το 2009 από την Αλκορκόν, σε διπλά μάλιστα παιχνίδια.
Εκείνος ο αποκλεισμός είχε κάνει κρότο και λόγω της συντριβής της «βασίλισσας» με 4-0 στο πρώτο ματς, ο τωρινός κάνει «μπαμ», γιατί έρχεται μετά την απώλεια ενός ακόμα τίτλου (Σούπερ Καπ Ισπανίας) και με αλλαγή προπονητή που, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν έφερε αλλαγή στην αγωνιστική συμπεριφορά.
Και αυτό μπορεί να το επιβεβαιώσει στο 100% ένας ψηλόλιγνος γκολτζής που κάποτε εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος και τώρα προκάλεσε μπλακ άουτ στον σύλλογο με 15 Champions League στις βιτρίνες του μουσείου του.
