Η Λορένα είχε απελπιστεί. Δεν ήξερε τι να κάνει για να μαζέψει τους δύο γιους της, οι οποίοι διέλυαν ό,τι έβρισκαν μέσα στο σπίτι. Μια φορά, μάλιστα, λίγο έλειψε η καταστροφή να εξελιχθεί σε τραγωδία, όταν ο ένας γιος έσπρωξε τον άλλον που ήταν πάνω σε πατίνι, με αποτέλεσμα αυτός να περάσει μέσα από μια τζαμαρία και να την κάνει θρύψαλα. Χάρη σε ένα μικρό θαύμα, δεν έπαθε απολύτως τίποτα.
Δράστης της… επίθεσης ήταν ο μεγάλος γιος της οικογένειας Σαντίνο, ο Τιάγκο. Και θύμα ο μεσαίος, ο Σαντίνο, ο οποίος ετοιμάζεται να κάνει πραγματικότητα ένα από τα παιδικά του όνειρα ερχόμενος στην Ευρώπη να παίξει ποδόσφαιρο για λογαριασμό του Παναθηναϊκού.
Η Λορένα και ο σύζυγός της, Ντιέγκο, βρήκαν τον ιδανικό τρόπο ώστε τα παιδιά τους να διοχετεύουν δημιουργικά αυτή την (υπερβολική) ενέργεια: αρχικά τους έγραψαν σε ομάδα ποδοσφαίρου σάλας και στη συνέχεια τους πήγαν στα τμήματα υποδομής της Γοδόι Κρους, όπου γρήγορα τα δύο αδέλφια έδειξαν ότι έχουν ταλέντο για να πάνε μακριά.
Ο Τιάγκο, μάλιστα, έφτασε μέχρι το φυτώριο της Ρίβερ Πλέιτ, αλλά δεν στέριωσε στους Εκατομμυριούχους και πλέον αγωνίζεται, ως δεξί μπακ, στη δεύτερη ομάδα της Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια.
Ο Σαντίνο είχε αυτές τις ημέρες την ευκαιρία να μεταγραφεί στην πρώτη, τη μεγάλη ομάδα της Ρίβερ, αφού ο προπονητής Μαρσέλο Γκαγιάρδο βλέπει στο πρόσωπό του έναν ποδοσφαιριστή με πολύ ταλέντο και, κυρίως, πολλές προοπτικές, αφού μιλάμε για έναν νεαρό 20 ετών.
Ισως, όμως, επειδή ο αδελφός του πήγε και έφυγε, αλλά κυρίως επειδή θέλει να παίξει στην Ευρώπη, ο Σαντίνο απάντησε αρνητικά, παρότι η Γοδόι Κρους είχε συμφωνήσει σε όλα με τη Ρίβερ και ο πρόεδρός της εδώ και ένα μήνα, Χοσέ Μανσούρ, πίεζε προκειμένου ο ποδοσφαιριστής να φορέσει τη θρυλική, λευκή φανέλα με την κόκκινη, διαγώνια ρίγα.
Εντέλει, ο Σαντίνο προβάρει την (επίσης πολύ βαριά) πράσινη με το τριφύλλι, γνωρίζοντας ότι αν θέλει να κάνει πραγματικότητα το άλλο του μεγάλο όνειρο, να παίξει δηλαδή με την εθνική Ανδρών της Αργεντινής, θα πρέπει να δείξει το ταλέντο του στην απαιτητική, ευρωπαϊκή σκηνή.
Το έχει κάνει ήδη 14 φορές με την Αλμπισελέστε Κ20. Και, μάλιστα, στο πρόσφατο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όπου η Αργεντινή έφτασε μέχρι τον τελικό και έχασε από το εξαιρετικό Μαρόκο, ο Αντίνο έγινε ο πρώτος παίκτης της πόλης Μεντόσα που σημειώνει γκολ σε Μουντιάλ, ανεξαρτήτως ηλικιακής κατηγορίας.
Η Μεντόσα βρίσκεται στις πλαγιές των Ανδεων. Και, μεγαλωμένος στο βουνό, ο Σαντίνο δεν είδε ποτέ ως τέτοιο το όνειρό του να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και να ξεχωρίσει με μια μπάλα στα πόδια.
Το κάνει αγωνιζόμενος κυρίως στα άκρα της επίθεσης, με όπλο το εξαιρετικό του ένας εναντίον ενός και μια ικανότητα στην ντρίμπλα που τον κάνει «ξεχωριστό», όπως τον χαρακτηρίζει ο άλλοτε προπονητής του στη Γοδόι Κρους, Εστέμπαν Σολάρι.
«Κάθε φορά βλέπεις λιγότερους παίκτες με τέτοιες ικανότητες. Και, συν τοις άλλοις, ο Σαντίνο δεν φοβάται τη μονομαχία, όσο και αν τον χτυπάνε, όσο και αν τον κυνηγάνε», εξηγεί ο Σολάρι για έναν ποδοσφαιριστή που το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Παρατηρητήριο (CIES) συμπεριλαμβάνει στο Top 50 των κορυφαίων ταλέντων στον πλανήτη.
Πρώτος στη σχετική λίστα ο Λαμίν Γιαμάλ και πρώτος Αργεντινός ο Φράνκο Μασταντουόνο της Ρεάλ Μαδρίτης, με τον οποίο Αντίνο, δεύτερος Αργεντινός στη λίστα (στο νούμερο 34), έγινε καλός φίλος στο διάστημα που υπήρξαν συμπαίκτες στην εθνική Κ20 της Αργεντινής.
Ο Μασταντουόνο, γέννημα-θρέμμα της Ρίβερ (πάλι αυτή…), έχει καταφέρει ήδη να γίνει διεθνής με τους Ανδρες, κάτι που ο «Τσούλου», όπως φωνάζουν χαϊδευτικά τον Αντίνο, θα επιδιώξει να κάνει μέσω της ευρωπαϊκής του περιπέτειας, με Ολυμπιακό, Φιορεντίνα και Μπολόνια, μεταξύ άλλων, να τον φλερτάρουν στο πρόσφατο παρελθόν.
Προς αυτή την (ευρωπαϊκή) κατεύθυνση, άλλωστε, άλλαξε μάνατζερ. Αφησε τον Ερνάν Μπέρμαν που τον ανέλαβε στα πρώτα του βήματα και υπέγραψε στη Roc Nation Sports Brazil, η οποία εκπροσωπεί ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής, όπως ο Βινίσιος Ζούνιορ, ο Κέβιν Ντε Μπρόινε ή ο Λούκας Πακετά.
Το παιδί που δεν ήξερε τι θα έκανε στη ζωή του αν δεν ήταν ποδοσφαιριστής, γιατί υπήρξε ένας μάλλον κακός μαθητής, όπως παραδέχεται, φιλοδοξεί στο μέλλον να μπει «σφήνα» σε αυτούς και άλλους μεγάλους ποδοσφαιριστές, αφήνοντας και αυτός το στίγμα του στα ευρωπαϊκά γήπεδα.
«Η ζωή μας εκπλήσσει. Ποτέ δεν περιμέναμε να το ζήσουμε αυτό και είναι μια τεράστια χαρά», έλεγε ο μπαμπάς Ντιέγκο όταν είδε τον μικρό να σκοράρει με την Αλμπισελέστε σε Παγκόσμιο Κύπελλο, γνωρίζοντας ότι το όνειρο μόλις είχε ξεκινήσει και, Θεού θέλοντος και Σαντίνο επιτρέποντος, έχει ακόμη πολλά κεφάλαια μπροστά του.
Ενα από τα αγαπημένα τραγούδια του είναι το «Κάνοντας θόρυβο» (Haciendo Ruido) του Q’ Locura. Ισως επειδή και ο ίδιος λατρεύει να «κάνει θόρυβο» με τα πεπραγμένα του μέσα στο γήπεδο, τα οποία του επέτρεψαν να κάνει ντεμπούτο με τη δεύτερη ομάδα της Γοδόι μόλις στα 15 του και με την πρώτη στα 17 του.
Πιτσιρικάς ξεκίνησε ως τερματοφύλακας και στη συνέχεια προωθήθηκε στην επίθεση, όπου βρήκε τον φυσικό του χώρο δράσης, εκτοξεύοντας διαρκώς τους αριθμούς και τη χρηματιστηριακή αξία του.
Γνωρίζει ότι είναι ακόμη στην αρχή, πολλοί φίλοι του που ξεκίνησαν μαζί έμειναν στου δρόμου τα μισά, αλλά πιστεύει στον εαυτό του, στο ταλέντο του με την μπάλα στα πόδια και ο Παναθηναϊκός φαντάζει ως το ιδανικό, πρώτο βήμα σε μια Ευρώπη όπου ο κόσμος διψάει για κάτι διαφορετικό.
Καλή η τακτική, η πίεση ψηλά και η κυκλοφορία της μπάλας, αλλά μια gambeta (η ντρίμπλα στην αργεντινή αργκό) είναι πάντα καλοδεχούμενη. Και ο Σαντίνο Αντίνο είναι έτοιμος να την προσφέρει στους ρομαντικούς του ποδοσφαίρου, οι οποίοι ευτυχώς υπάρχουν ακόμη…
Εξωτερική φωτογραφία: A.P./ Andre Penner
