Στην αρχή το «πρωτόκολλο» ήταν χρονικά εύκολο για την Πετρόνια «Ουίνι» Μπέιλι. Το μόνο που είχε να κάνει, σε μία «λογική» ώρα, ήταν να περιμένει λίγο πάνω από το τηλέφωνό της. «Πρέπει να βεβαιωθώ ότι είμαι κοντά στη σταθερή συσκευή ή στο κινητό μου μια συγκεκριμένη ώρα πριν από τον αγώνα», είχε πει το 2018 στην ιστοσελίδα cincinnati.com η μητέρα του Ταϊρίκ Τζόουνς, ο οποίος το βράδυ της Κυριακής (4/1) έμεινε ελεύθερος από την Παρτιζάν και την επομένη ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό, συμφωνώντας για συμβόλαιο έως το 2028.
✍️🏾Η ΚΑΕ Ολυμπιακός ανακοινώνει την απόκτηση του @TyriqueJones_ . Ο Αμερικανός σέντερ υπέγραψε με την ομάδα μας συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας 2.5 ετών.#OlympiacosBC announces the signing of Tyrique Jones. The American center has signed a 2.5-year contract with our team.…
— Olympiacos B.C. (@Olympiacos_BC) January 5, 2026
Η κυρία Μπέιλι δεν ήθελε να χάσει κλήση. Ηταν το «τελετουργικό» του γιου της πριν από κάθε παιχνίδι του στο Πανεπιστήμιο Ζέιβιερ, την τετραετία 2016-2020. Οταν άρχισε την επαγγελματική καριέρα του, αρχικά στην Κίνα (το 2020, στη Βονζού) και στη συνέχεια στην Ευρώπη (Χάποελ Τελ Αβίβ, Πέζαρο, Τουρκ Τέλεκομ, Εφές), η επικοινωνία χρειαζόταν μία μεγαλύτερη θυσία από μέρους της λόγω της διαφοράς ώρας. Ο ίδιος ο Τζόουνς, βεβαίως, δεν θα σταματήσει ποτέ να μιλά για τις θυσίες της μητέρας του, όταν η τραγωδία τον ανάγκασε να μεγαλώσει πρόωρα…
Η απώλεια του πατέρα του και η ζωντανή μνήμη
Ηταν 1η Μαΐου 2002, μόλις δύο μέρες πριν από τα πέμπτα γενέθλια του Ταϊρίκ Τζόουνς στη γενέτειρά του, το Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Ο 29χρονος πατέρας του, Λέστερ Τζόουνς, ο οποίος είχε αποφυλακιστεί έπειτα από κράτηση λίγων μηνών για οικονομικές παραβάσεις, πνίγηκε στον ποταμό Κονέκτικατ, όπου έπεσε με τη μοτοσικλέτα του έπειτα από καταδίωξη της αστυνομίας… Ο Λέστερ, γιος Τζαμαϊκανών γονιών που είχαν μεταναστεύσει στις ΗΠΑ από τις Μπαχάμες, ήταν παίκτης μπάσκετ στο γυμνάσιο. Στο ίδιο σχολείο που γνώρισε την Πετρόνια, αθλήτρια στίβου, η οποία γεννήθηκε στην Τζαμάικα και μετακόμισε στα 11 της στην Αμερική με την οικογένειά της.
Οταν έχασε τον σύζυγό της, χρειάστηκε να γίνει και μαμά και μπαμπάς, αν και ο Ταϊρίκ δεν το είδε ποτέ έτσι… «Η μαμά έβαλε εμένα και τον αδελφό μου στο αυτοκίνητο και μας πήγε σε ένα παγωτατζίδικο. Εκεί μας είπε πως δεν θα δούμε ξανά τον πατέρα μας. Δεν ήξερα τι είναι ο θάνατος, όμως η μητέρα μας έκανε εξαιρετική δουλειά εξηγώντας σε εμένα και τον αδελφό μου με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς συνέβη. Δεν έγινε δεύτερος πατέρας μας. Αλλά θέλησε να διατηρήσει τη μνήμη του ζωντανή, να μας μιλά συνεχώς για εκείνον», είχε τονίσει στην ιστοσελίδα του Πανεπιστήμιου Ζέιβιερ. Συμπληρώνοντας πως «ποτέ δεν προσπάθησε να πει, “άκου, θα είμαι ο πατέρας σου και η μητέρα σου”. Αλλά μου έλεγε: συμπεριφέρεσαι σαν τον μπαμπά σου. Κάνεις συγκεκριμένα πράγματα όπως ο μπαμπάς σου. Και πάντα είχα ένα σωρό φωτογραφίες από εκείνον».
«Πάντα τον πήγαινα μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του στο σημείο όπου συνέβη και τους ενημέρωνα ότι αυτό ακριβώς έγινε», λέει η Μπέιλι. «Ποτέ δεν τους έκρυψα τίποτα και πάντα τους λέω ότι αν θέλουν να κλάψουν να μην το αποφεύγουν. Ηταν σαν να τον κράτησα ζωντανό γι’ αυτούς. Νομίζω ακόμα ότι και ο Τάι παίζει μπάσκετ αυτή τη στιγμή για τον πατέρα του, γιατί όταν ο Λέστερ ήταν στο λύκειο, αυτό έκανε».
Η «Ουίνι», όσο ο Ταϊρίκ και ο μεγαλύτερος αδερφός του, Ντεϊζούν, μεγάλωναν, τους εξήγησε σχεδόν «θεατρικά» ότι «η φιλοδοξία του Λέστερ ήταν να βρεθεί στο NBA, αλλά αυτό δεν συνέβη και έβαλε στόχο να γίνει σεφ… Ο Τάι παίζει μπάσκετ και ο Ντεϊζούν έγινε μάγειρας. Ο καθένας τους πήρε κάτι διαφορετικό από τον πατέρα τους και είναι πραγματικά εκπληκτικό να βλέπεις πώς αμφότεροι έχουν μεγαλώσει και έχουν γίνει σπουδαίοι άντρες». Ο Ταϊρίκ επιθυμεί ακόμη και τώρα να μιλάει με τη μητέρα του στο τηλέφωνο πριν από κάθε αγώνα του κι εκείνη εξηγεί πως «μιλάμε λίγο πριν από τα ματς. Είναι σχεδόν βιβλικό. Του λέω το εδάφιο της ημέρας, προσθέτω πάντα το “κάνε το καλύτερο που μπορείς” και ο Τάι απαντά μόνιμα “και ο Θεός θα κάνει τα υπόλοιπα”».
Τα τατουάζ και το «ανεξίτηλο» χαμόγελο
Κάθε φανέλα του Τζόουνς στην επαγγελματική πορεία του φέρει τον αριθμό 88. Είναι το παρατσούκλι που του έδωσε αμέσως μετά τη γέννησή του ο πατέρας του καθώς στο μαιευτήριο είχε βάρος 3,5 κιλών και 325 γραμμαρίων, που στις Η.Π.Α. ζυγιζόταν ως οκτώ pounds και οκτώ ουγγιές. Ο Ταϊρίκ φόρεσε το «88» για πρώτη φορά όταν έπαιξε αρχικά αμερικανικό φούτμπολ και το κράτησε και στο μπάσκετ. Ο ίδιος αριθμός ήταν, επίσης, το πρώτο τατουάζ του ψηλά στο δεξί χέρι, μαζί με φτερά αγγέλου και το Νο32, που φορούσε ο πατέρας του όταν αγωνιζόταν. Έχει επίσης κι άλλα σχέδια που τιμούν τον αδελφό του, τον εκλιπόντα πατέρα του και ολόκληρη την οικογένεια.
H συλλογή κάποιων τατουάζ είναι εύκολα ορατή στα χέρια του, όμως υπάρχει κι ένα στην πλάτη του, που αναγράφει «Είμαι ο φύλακας του αδελφού μου», με τον Αμερικανό φόργουορντ/σέντερ να επισημαίνει ότι «ποτέ δεν το είπα αυτό στον αδελφό μου, αλλά από τότε που πέθανε ο πατέρας μας, τον θαύμαζα. Ήταν πάντα η πατρική φιγούρα που με κρατούσε σε τάξη. Νιώθω ότι και εξαιτίας του, είμαι αυτός που είμαι σήμερα και θέλησε να το έχω χαραγμένο πάνω μου». Ο 28χρονος δήλωσε τον Οκτώβριο του 2023 στην επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας, λίγο μετά τη μετακίνησή του από την Τουρκ Τέλεκομ στην Εφές, πως για τη μητέρα του δεν χρειάστηκε να χαραχτεί κάτι στο δέρμα του…
«Το χαμόγελό μου είναι ένα μόνιμο τατουάζ της μητέρας μου! Γι’ αυτό με βλέπετε πάντα να χαμογελώ. Θέλω να φέρνω ένα χαμόγελο στα πρόσωπα των ανθρώπων και είναι κάτι φυσικό. Με κάνει χαρούμενο να βλέπω άλλους ανθρώπους να χαμογελούν και με κάνει να νιώθω χαρούμενος κι εγώ. Νομίζω ότι είναι απλώς μια απόδειξη της ανατροφής μου και του ποιος είμαι ως άνθρωπος.
MOOD ‼️ https://t.co/KFT39Fiy0O pic.twitter.com/qyUMJ0Fmby
— Xavier Basketball (@XavierMBB) August 30, 2019
»Η μητέρα μου σημαίνει τα πάντα για μένα. Είναι η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά μου. Στα μάτια μου, είναι η καλύτερη μητέρα που έχει κανείς, αλλά νιώθω ότι κάθε παιδί που έχει καλή σχέση με τη μαμά του θα το έλεγε αυτό. Η οικογένεια είναι τα πάντα για μένα. Μακάρι ο μπαμπάς μου να μπορούσε να με δει να παίζω, αλλά ξέρω ότι είναι εκεί πάνω και με παρακολουθεί».
Eντονο ταπεραμέντο και η διπλή «επαφή» με Μπαρτζώκα
Η πορεία του, η καριέρα του και κυρίως η ζωή του έχουν εύλογα συνθέσει μία προσωπικότητα με πάθος. Σπάνια θα τον δει κάποιος να μην ζει έντονα κάθε αγώνα, να πανηγυρίζει με σφιγμένα δόντια και γροθιές και να μην έχει… γουρλωμένο βλέμμα! Ίσως αυτό να «έφταιγε» για την πρόσφατη έντασή του με τους οπαδούς της Παρτιζάν ή για μία δημόσια διαφωνία με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, λίγο πριν ο «Ζοτς» παραιτηθεί από τον πάγκο της ομάδας του Βελιγραδίου…
Το καλοκαίρι του 2023, μετά την ονειρική σεζόν του στην Τουρκ Τέλεκομ, με την οποία έφτασε ως τον τελικό του EuroCup (ήττα από τη Γκραν Κανάρια) και αναδείχθηκε MVP του τουρκικού πρωταθλήματος – οδηγώντας την ομάδα του στην πρωτιά στην κανονική περίοδο, πριν τον αποκλεισμό στα ημιτελικά των playoffs από την Καρσίγιακα – είχε την πρώτη επαφή με τον Ολυμπιακό. Η υπόθεση δεν προχώρησε, καθώς ο Τζόουνς αποφάσισε να ακολουθήσει στην Εφές τον προπονητή του στην Τουρκ Τέλεκομ, Εμρέ Τσαν. Δύο και κάτι χρόνια αργότερα η μπασκετική μοίρα θα τον φέρει στο ΣΕΦ.
Θα συναντήσει τον Γιώργο Μπαρτζώκα, με τον οποίο είχε ένα επεισόδιο τον Νοέμβριο του 2024 στο Βελιγράδι, μετά τη νίκη της Παρτιζάν επί του Ολυμπιακού. Ο Τζόουνς φάνηκε να κινείται προς τον νέο πλέον προπονητή του και να του λέει κάτι σε έντονο ύφος. Ο Έλληνας κόουτς αντέδρασε και του ζήτησε το λόγο, πριν η κατάσταση ηρεμήσει από τους ψυχραιμότερους. Λίγες μέρες μετά, ο Αμερικανός εξήγησε τι συνέβη μιλώντας στην ιστοσελίδα «Basketnews», λέγοντας πως «δεν ήταν κάτι, αλήθεια. Όπως είπε και ο Μπαρτζώκας, αντάλλαξε κάποιες κουβέντες με έναν από τους προπονητές μας (σ.σ.: Βλαντιμίρ Άντροιτς) και δε μου άρεσε αυτό γιατί σχεδόν τον σπρώχνει… Το έκανε αυτό σε έναν από τους καλύτερους τύπους. Ό,τι έγινε μετά από αυτό έγινε, αλλά δεν ήταν κάτι σοβαρό».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
