Φαίνεται ότι πραγματικά το πιστεύει: το μικρόφωνο έπιασε τη Δευτέρα τον Ντόναλντ Τραμπ να επαναλαμβάνει στον Μπίμπι Νετανιάχου, τον οποίο φιλοξενούσε στο Μαρ-α-Λάγκο, το ψέμα για τους αμέτρητους πολέμους που έχει σταματήσει και να γκρινιάζει που δεν τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης. Αν κοιτάξουμε, όμως, πού βρισκόμαστε έναν χρόνο σχεδόν μετά την ορκωμοσία του 47ου προέδρου στα θέματα ειρήνης και πολέμου, ο βαθμός της στήλης δεν μπορεί να είναι κολακευτικός. Στην Ουκρανία η σύρραξη μαίνεται, με τον Τραμπ να συντηρεί τις φιλοδοξίες της Μόσχας για επικράτηση, είτε στο πεδίο της μάχης είτε μέσω της αμερικανικής διαμεσολάβησης. Στη Βενεζουέλα, είχαμε το πρώτο αμερικανικό χτύπημα επί του εδάφους της χώρας – και δεν φαντάζει ρεαλιστικό το σενάριο της αποκλιμάκωσης. Μόλις τον τελευταίο μήνα οι ΗΠΑ βομβάρδισαν, επίσης, τη Σομαλία, τη Νιγηρία και τη Συρία, ενώ ο Τραμπ διέταξε περισσότερα χτυπήματα κατά διεθνών στόχων τους πρώτους έξι μήνες της δεύτερης προεδρίας του από ό,τι ο Μπάιντεν σε τέσσερα χρόνια. Ακόμα και στη Γάζα, όπου πέτυχε να σταματήσουν οι μεγάλης κλίμακας ισραηλινές επιχειρήσεις, η βία κατά των Παλαιστινίων εξακολουθεί να είναι τακτικό φαινόμενο και η μετάβαση στη δεύτερη φάση του ειρηνευτικού σχεδίου παραμένει μετέωρη.
→ Αυτά για φέτος. Καλή Χρονιά σε όλους, ευχαριστώ θερμά που διαβάζετε τη στήλη και υπενθυμίζω τα σημεία επαφής: [email protected] και @yanpal.bsky.social στο Bluesky.
ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ, (ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ) ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ. Η ουκρανική πλευρά προσέγγιζε τη συνάντηση κορυφής την Κυριακή στο Μαρ-α-Λάγκο με έντονη ανησυχία. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά, πριν συναντηθεί διά ζώσης με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο Τραμπ συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Πούτιν – μία δυσοίωνη για το Κίεβο εξέλιξη. Αυτή τη φορά, πάντως, σε αντίθεση με τον Οκτώβριο, η συνάντηση μοιάζει να κύλησε ομαλά. Παρά τις απρέπειες που έχουν γίνει πλέον ρουτίνα (τον Ζελένσκι δεν υποδέχθηκε καν στο αεροδρόμιο ο επικεφαλής Πρωτοκόλλου του Λευκού Οίκου· ούτε κουβέντα για τον Τραμπ ή τον Ρούμπιο).
Μετά το πέρας της συνάντησης, στην κοινή συνέντευξη Τύπου, ο Τραμπ μίλησε για «πρόοδο» και είπε ότι βρισκόμαστε «πιο κοντά από ποτέ» στην ειρήνη. Παράλληλα όμως, παραδέχθηκε ότι παραμένουν «ένα δυο ζητήματα-αγκάθια» και ότι θα χρειαστούν, αν όλα πάνε καλά, κάποιες εβδομάδες περαιτέρω διαπραγματεύσεων. «Δεν θέτω προθεσμίες», είχε δηλώσει νωρίτερα, έχοντας (όπως υπενθύμισε ο ανταποκριτής των Financial Times) υποσχεθεί προεκλογικά να τερματίσει τον πόλεμο σε 24 ώρες και έχοντας πιέσει προσφάτως το Κίεβο να συμφωνήσει στις ρωσικής εμπνεύσεως αμερικανικές προτάσεις έως την Ημέρα των Ευχαριστιών, ή έστω, τέλος πάντως, έως τα Χριστούγεννα.
Ο Ζελένσκι είπε κι αυτός ότι «το 90%» της συμφωνίας των 20 σημείων έχει κλείσει. Οι δύο ηγέτες μίλησαν στη συνέχεια τηλεφωνικά με τους Ευρωπαίους.
Επί της ουσίας, ένα από τα κομβικά θέματα στα οποία δεν υπάρχει ακόμα συμφωνία ΗΠΑ – Ουκρανίας (παραμένει, φυσικά, εξαιρετικά αμφίβολο ότι η Ρωσία θα αποδεχθεί το όποιο προϊόν της συμφωνίας Κιέβου – Ουάσιγκτον) αφορά τις εγγυήσεις ασφαλείας για την υπό εισβολή χώρα έναντι δυνητικών μελλοντικών ορέξεων της Μόσχας. Αφήνοντας στην άκρη πόσο αξιόπιστες είναι οποιεσδήποτε εγγυήσεις για το Κίεβο διά στόματος Τραμπ, ο Ζελένσκι είπε στους δημοσιογράφους ότι η αμερικανική πλευρά έχει προτείνει μία περίοδο εγγυήσεων 15 ετών, την οποία θεωρεί ανεπαρκή. Οπως είπε, ζήτησε από τον Αμερικανό πρόεδρο να παραταθούν έως 30, 40 ή και 50 χρόνια· ο Τραμπ είπε ότι θα το σκεφτεί.
Σχετικά με το θέμα της διευθέτησης των εδαφών του Ντονέτσκ, ο Ζελένσκι έχει πει ότι θα συμφωνούσε να αποσύρει τα ουκρανικά στρατεύματα ώστε να δημιουργηθεί μια οικονομική ζώνη, εάν οι δυνάμεις της Ρωσίας έκαναν το ίδιο και αν η περιοχή παρέμενε υπό ουκρανική κυριαρχία και περιφρουρούμενη από μια διεθνή ειρηνευτική δύναμη. Στη συνέντευξη Τύπου, επανέλαβε ότι οποιεσδήποτε εδαφικές παραχωρήσεις θα έπρεπε να τεθούν στον ουκρανικό λαό σε δημοψήφισμα.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, με τον Ουκρανό ομόλογο δίπλα του, είπε επίσης ότι «η Ρωσία θέλει να δει την Ουκρανία να ευημερεί». Την προηγούμενη μέρα, η Ρωσία είχε σφυροκοπήσει ακόμα μία φορά την ουκρανική πρωτεύουσα εξαπολύοντας 519 drones και 40 πυραύλους εναντίον της. Το πικρό, σαστισμένο χαμόγελο του Ζελένσκι ήταν εύγλωττο.
Τη Δευτέρα, εν τω μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ κατηγόρησε την Ουκρανία ότι επιτέθηκε με 91 drones κατά μίας από τις κατοικίες του Πούτιν στην περιοχή του Νοβγκορόντ. Η Μόσχα ανακοίνωσε ότι αναθεωρεί τη διαπραγματευτική της στάση εξαιτίας του περιστατικού – αν και είναι άξιον απορίας, βέβαια, πώς θα μπορούσε η στάση αυτή να γίνει πιο μαξιμαλιστική. Ο Ζελένσκι χαρακτήρισε τον ισχυρισμό «άλλο ένα ψέμα», αλλά ο Τραμπ, που μίλησε ξανά με τον Πούτιν μετά το χτύπημα, φάνηκε να υιοθετεί τους ρωσικούς ισχυρισμούς, εκφράζοντας την οργή του.
Η ΕΡΗΜΟΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΕΙΡΗΝΗ. Καθώς έφευγε από τη Φλόριντα ο Ουκρανός πρόεδρος, προσγειωνόταν εκεί ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου για την έκτη του συνάντηση με τον Τραμπ σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους. Ως συνήθως, προσερχόταν στη συνάντηση με βροχή διαρροών σχετικά με το πόσο εξοργισμένος μαζί του είναι ο Λευκός Οίκος λόγω των πολιτικών του Ισραήλ στη Γάζα αλλά και της ισραηλινής επιθετικότητας απέναντι στη Συρία και τον Λίβανο.
Ειδικά για τη Γάζα, η κυβέρνηση Τραμπ φιλοδοξεί εντός του Ιανουαρίου να δει τη διαδικασία ειρήνης να προχωρεί στη δεύτερη φάση της, με τη σύσταση μιας παλαιστινιακής τεχνοκρατικής κυβέρνησης, την ανάπτυξη μιας διεθνούς δύναμης ασφαλείας, τον αφοπλισμό της Χαμάς, την απόσυρση των ισραηλινών στρατευμάτων και την έναρξη των έργων ανοικοδόμησης της ισοπεδωμένης περιοχής.
Μεγάλες προσδοκίες, αναμφισβήτητα – και οι δηλώσεις και οι ενέργειες του Νετανιάχου και των υπουργών του από τον Οκτώβριο και μετά κάθε άλλο παρά διευκολύνουν την πραγμάτωσή τους. Μεταξύ άλλων, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επιδιώκει να αναβάλει οποιαδήποτε συζήτηση περί παλαιστινιακής κυβέρνησης έως ότου αφοπλιστεί πλήρως η Χαμάς, ενώ ο υπουργός Αμυνάς του την περασμένη εβδομάδα είπε ότι το Ισραήλ θα χτίσει νέους εποικισμούς στη Γάζα και «δεν θα αποσυρθεί ποτέ πλήρως» από την περιοχή. Παράλληλα, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις διεξάγουν σχεδόν καθημερινά φονικές επιχειρήσεις στη Γάζα, ενώ εξακολουθούν να τίθενται εμπόδια στη ροή της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ο Τραμπ, σύμφωνα με τις διαρροές από τη συνάντηση, φέρεται να άσκησε πιέσεις στον Νετανιάχου για αλλαγή πολιτικής στη Δυτική Οχθη, όπου οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί του εταίροι εδώ και τρία χρόνια επεκτείνουν τους εποικισμούς, υποδαυλίζουν τη βία κατά των Παλαιστινίων και υπονομεύουν την Παλαιστινιακή Αρχή, επιχειρώντας την de facto προσάρτηση της περιοχής στο Ισραήλ. Αν κρίνουμε από την πρόσφατη ιστορία, (και) αυτές οι πιέσεις θα πέσουν στο κενό.
Κατά τα άλλα, σε κάτι που θα ήχησε πιο ευχάριστα στα αυτιά του Νετανιάχου, ο Αμερικανός πρόεδρος τάχθηκε υπέρ νέων επιθέσεων του Ισραήλ κατά του Ιράν αν η Τεχεράνη απορρίψει νέα συμφωνία για το πυρηνικό της πρόγραμμα και συνεχίσει το πρόγραμμα κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός από την πλευρά του, ευγνώμων για τη στήριξη του Τραμπ καθώς ο στρατός του ισοπέδωνε τη Γάζα, την αδιαφορία του καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να παραβιάζει ποικιλοτρόπως την εκεχειρία, την εκστρατεία του για την προληπτική απονομή χάρης στον ίδιο και, κυρίως, για τον βομβαρδισμό του Ιράν, ανακοίνωσε ένα, ακόμα, βραβείο παρηγοριάς αντί του Νόμπελ: το φετινό Israel Prize, η υψηλότερη μη στρατιωτική τιμή του κράτους του Ισραήλ, θα απονεμηθεί στον Αμερικανό πρόεδρο, που θα γίνει ο πρώτος μη Ισραηλινός που το λαμβάνει.
ΠΡΩΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗ ΣΤΕΡΙΑ. Στη Βενεζουέλα, επί μέρες προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι εννοούσε ο πρόεδρος όταν είπε, σε ραδιοφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στον Τζων Κατσιματίδη, ότι οι ΗΠΑ διέλυσαν κάποιες «μεγάλες εγκαταστάσεις» στη χώρα ως μέρος της εκστρατείας της κυβέρνησής του κατά του καθεστώτος Μαδούρο. Τελικά, τη Δευτέρα, ο αμερικανικός Τύπος επιβεβαίωσε ότι η CIA έπληξε με drones την περασμένη εβδομάδα μία προβλήτα όπου εκτιμάται ότι ήταν αποθηκευμένες ποσότητες ναρκωτικών και όπου ενδεχομένως φορτώνονταν σε πλοία.
Η επιχείρηση ήταν προφανώς μυστική (εξ ου και η αμηχανία των αξιωματούχων που ρωτούνταν για αυτή μετά τις δηλώσεις του Τραμπ), αλλά μάλλον ο caudillo του Δυτικού Ημισφαιρίου δεν μπορούσε να αντισταθεί στον πειρασμό να καυχηθεί για αυτή. Οπως και να ’ναι, αποτελεί μία σοβαρή κλιμάκωση της εκστρατείας του καθεστώτος Μαδούρο. Αναμένουμε τη συνέχεια.
ΕΝΑΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ- «ΔΩΡΟ». Ενώ συνεχίζει να σκέφτεται τι θα κάνει με τη Βενεζουέλα, ο Τραμπ αποφάσισε ανήμερα των Χριστουγέννων να βομβαρδίσει τη νεότερη χώρα στη μαύρη λίστα του: τη Νιγηρία. Το χτύπημα –με πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από πολεμικό πλοίο στον Κόλπο της Γουινέας– ήταν, σύμφωνα με τον Τραμπ, η απάντηση σε περιστατικά βίας κατά Νιγηριανών χριστιανών από Ισλαμιστές εξτρεμιστές. Είπε μάλιστα στο Politico ότι επέμεινε να γίνουν στις 25 του μήνα, ως «χριστουγεννιάτικο δώρο». Ηταν κάτι το οποίο είχε απειλήσει από τον Νοέμβριο – και στην ίδια γραμμή (περί αντιποίνων για τη βία κατά χριστιανών) κινήθηκαν οι επίσημες δηλώσεις της νιγηριανής κυβέρνησης.
Σύμφωνα, ωστόσο, με τον Μουσταφά Γκεμπού, ειδικό σε θέματα ασφαλείας, που μίλησε στους Financial Times, η επιλογή των στόχων –στη βορειοδυτική πολιτεία του Σοκότο– ήταν «ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη». Η συγκεκριμένη περιοχή μαστίζεται πολύ περισσότερο από ληστές παρά από Ισλαμιστές που τρομοκρατούν χριστιανούς (άλλωστε, δεν υπάρχουν χριστιανικές κοινότητες στη συγκεκριμένη πολιτεία).
Παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί συντονισμού μεταξύ των δύο χωρών, ο αναλυτής εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσο οι νιγηριανές ένοπλες δυνάμεις ενεπλάκησαν στην επιχείρηση.
ΙΝ BRIEF. Η απόφαση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να επιβάλει απαγόρευση εισόδου στις ΗΠΑ σε πέντε Ευρωπαίους, μεταξύ των οποίων ο πρώην επίτροπος Τιερί Μπρετόν, εξαιτίας του ρόλου τους στη «λογοκρισία» Αμερικανών και αμερικανικών εταιρειών (βλ. την προώθηση και παρακολούθηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τη ρύθμιση των μεγάλων ψηφιακών πλατφορμών), προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Γηραιά Ηπειρο. Μεταξύ άλλων, ο Εμανουέλ Μακρόν, που είχε διορίσει τον Μπρετόν στην Κομισιόν, μίλησε για μέτρα «εκφοβισμού και εξαναγκασμού με στόχο την υπονόμευση της ευρωπαϊκής ψηφιακής κυριαρχίας». Απουσιάζουν, ωστόσο, προς το παρόν τουλάχιστον, τα αντίποινα που θα έκαναν την Ουάσιγκτον να πάρει πιο σοβαρά την κυριαρχία αυτή.
Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ ανακοίνωσε τον διάδοχο του στιβαρά συντηρητικού Τιμ Ντόλαν ως αρχιεπισκόπου Νέας Υόρκης, επιλέγοντας έναν κληρικό πολύ λιγότερο αρεστό στο MAGA: Ο Ρόλαντ Χικς, με καταγωγή (όπως ο Ποντίφικας) από το Σικάγο και, σαν αυτόν, με ιεραποστολική προϋπηρεσία στη Λατινική Αμερική, αναμένεται να δώσει μία σαφώς πιο προοδευτική αύρα στο πιο σημαντικό χαρτοφυλάκιο του Καθολικισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Πάπας άσκησε κριτική στο αντι-ευρωπαϊκό στίγμα της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ
ΣΤΟ PAX TRUMPIANA.
«Αγαπητοί Ευρωπαίοι,
Καλή Χρονιά και μια υπενθύμιση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζ. Ντ. Βανς δεν είναι φίλοι σας.
Ο Τραμπ δεν νοιάζεται για την Ουκρανία, ούτε καταλαβαίνει γιατί η Ουκρανία και η Ρωσία διεξάγουν έναν πόλεμο που του φαίνεται άσκοπος. Πιστεύει ότι η Ουκρανία είναι το εμπόδιο για μια μεγάλη, όμορφη οικονομική εταιρική σχέση με τη Ρωσία, από την οποία θα βγουν πολλά χρήματα. Αποδέχεται το αφήγημα του Πούτιν ότι η Ουκρανία είναι ουσιαστικά τεχνητή και ότι υπάρχει μια ρωσική σφαίρα επιρροής που περιλαμβάνει τουλάχιστον τη μισή Ουκρανία, αν όχι όλη.
Ούτε ο Τραμπ φαίνεται να καταλαβαίνει ότι μια ρωσική νίκη στην Ουκρανία θα αποτελούσε θεμελιώδη κίνδυνο για την ασφάλεια της υπόλοιπης Ευρώπης, ειδικά για την Κεντρική Ευρώπη, εκείνες τις χώρες που φιλοξενούν τα αγαπημένα ακροδεξιά κόμματα του Βανς. Ή ότι ο απώτερος στόχος της Ρωσίας είναι να διχάσει το ΝΑΤΟ και να στείλει τον Αμερικανό εταίρο της διατλαντικής σχέσης σπίτι του.
Και ο Βανς ξεκάθαρα θεωρεί ότι η Ουκρανία έχει μικρή στρατηγική σημασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνει η Ευρώπη;
Δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή. Να κάνετε αυτό που ο Ρόμπερτ Γκέιτς προέτρεψε την Ευρώπη να κάνει το 2011 – να ξοδέψετε περισσότερα για την ευρωπαϊκή άμυνα, ειδάλλως θα χάσετε την υποστήριξη του αμερικανικού λαού για το ΝΑΤΟ. Συνεχίστε να προσπαθείτε να βοηθήσετε την Ουκρανία να επιτύχει την καλύτερη δυνατή συμφωνία, με σοβαρές ευρωπαϊκές εγγυήσεις ασφαλείας, διαφυλάσσοντας την ανεξαρτησία του Κιέβου, ακόμη και πάνω από το 81% της κυρίαρχης επικράτειάς του. Να αναλάβετε την ευθύνη για τη συμβατική άμυνα της Ευρώπης, ικανοποιήστε τις απαιτήσεις δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ και βοηθήστε τον [Ευρωπαίο επίτροπο για την Αμυνα] Αντριους Κουμπίλιους να κάνει την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία πιο αποτελεσματική και θανατηφόρα.
Και να καταλάβετε ότι η ενισχυμένη αποτροπή είναι πολλές πολλές φορές φθηνότερη από τον πόλεμο».
– ΣΤΙΒΕΝ ΕΡΛΑΝΓΚΕΡ, επικεφαλής διπλωματικός ανταποκριτής των New York Times στην Ευρώπη
Σε μία κρίσιμη απόφαση που δημοσιεύθηκε λίγο πριν από την παραμονή των Χριστουγέννων, το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Trump v. Illinois έκρινε ότι η κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να αναπτύξει την Εθνοφρουρά στο Σικάγο προς υποστήριξη των ομοσπονδιακών αξιωματούχων που εφαρμόζουν την ακραία επιθετική πολιτική απελάσεων των τελευταίων μηνών.
Ηταν μία σπάνια όσο και σημαντική ήττα για τον Τραμπ στα χέρια των –κατά πλειοψηφία συντηρητικών– ανώτατων δικαστών, καθώς, όπως σημειώνει το Economist, μοιάζει να αφορά και τις αντίστοιχες επιχειρήσεις της Εθνοφρουράς σε πόλεις υπό τη διοίκηση των Δημοκρατικών, όπως το Λος Αντζελες, το Πόρτλαντ και η Νέα Ορλεάνη.
$60 δισ. Κατά τόσο αυξήθηκαν οι ομοσπονδιακές δαπάνες, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, το δημοσιονομικό έτος 2025. Συγκεκριμένα, παρά τις βουή και την αντάρα του DOGE και του γκουρού των περικοπών Ελον Μασκ, οι δαπάνες αυξήθηκαν από 6,95 τρισ. το 2024 σε 7,01 τρισ. δολάρια φέτος.
❗Σε αυτό το εκπληκτικό deep dive, το Bloomberg εξιστορεί τον ρόλο του πρώην προέδρου της Ονδούρας Χουάν Ορλάντο Ερνάντεζ στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες – και την εκστρατεία που οδήγησε στην ανατροπή της καταδίκης του από αμερικανικό δικαστήριο και στην απονομή χάρης από τον Τραμπ
❗Το ρεπορτάζ για την Ονδούρα αξίζει να συνδυαστεί με άλλο ένα must-read από τη Wall Street Journal, αυτή τη φορά για τη βιομηχανία διεκδίκησης απονομής χάρης υπό τη δεύτερη προεδρία Τραμπ
❗Ο Γκενγκ Νγκαρμπουνανάντ, διευθυντής της J.P. Morgan Asset Management και πρώην αναπληρωτής προσωπάρχης της Τζάνετ Γέλεν, εξηγεί τις σημαντικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί στη σύνθεση των κατόχων του αμερικανικού δημόσιου χρέους κατά την τελευταία δεκαετία και τις δυσοίωνες προοπτικές που η αλλαγή αυτή προοιωνίζεται για το κόστος δανεισμού του αμερικανικού κράτους
❗Οι New York Times αναλύουν τη θλιβερή κληρονομιά του DOGE, που παρά την τεράστια αναταραχή που προκάλεσε στο ομοσπονδιακό κράτος και τις ανυπολόγιστες συνέπειες της διάλυσης της USAID, και παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις του, απέτυχε να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες
❗Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξηγεί στον Μπρετ Μπέιερ του Fox News γιατί είναι πολιτικά αδύνατον να αποδεχθεί, στο όνομα της ειρήνης, την παραχώρηση εδαφών που δεν έχει κατακτήσει η Ρωσία
❗Ο Ρόμπερτ Ντρέιπερ βουτάει βαθιά στον βούρκο της ρήξης της Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν με τον Τραμπ για το New York Times Magazine
❗Ο καθηγητής Φίλιπς Ο΄ Μπράιαν εξηγεί την αφροσύνη του νέου αμερικανικού προγράμματος κατασκευής θωρηκτών, που θα πάρουν μάλιστα την ονομασία του Αμερικανού προέδρου, σε μία εποχή που αλλάζει ριζικά η φύση του πολέμου στη θάλασσα
