Στατιστικά, οι πιθανότητες ευστοχίας ενός ποδοσφαιριστή σε πέναλτι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, κυμαίνεται μεταξύ του 75% και του 85%. Υπό ψυχολογική πίεση, όμως, το ποσοστό αυτό μπορεί να κατρακυλήσει μέχρι το 44%.
Η στατιστική επίσης δίνει προβάδισμα κατά 24% με 35% στην ομάδα που ξεκινάει πρώτη σε διαδικασία πέναλτι να είναι και αυτή που θα πάρει εντέλει τη νίκη. Η Παρί Σεν Ζερμέν, όμως, κατέρριψε αυτήν τη στατιστική στο κορυφαίο έτος της σύντομης, 55χρονης ιστορίας της, αφού μέσα στο 2025 επικράτησε από την άσπρη βούλα και στις τρεις περιπτώσεις που κλήθηκε να το κάνει, ξεκινώντας στις δύο ως δεύτερη στις εκτελέσεις.
Η μοίρα, μάλιστα, θέλησε και στις τρεις ψυχοφθόρες διαδικασίες να παρουσιαστεί με ισάριθμους, διαφορετικούς τερματοφύλακες και σε τρεις διαφορετικές πόλεις – χώρες. Τον Μάρτιο, στη ρεβάνς με τη Λίβερπουλ στο «Ανφιλντ» για τους «16» του Champions League, ο Τζανλουίτζι Ντοναρούμα όρθωσε το ανάστημά του και, αποκρούοντας τα πέναλτι των Ντάργουιν Νούνιες και Κέρτις Τζόουνς, κράτησε «ζωντανή» την ομάδα του στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, την οποία και κατέκτησε εντέλει.
Πέντε μήνες αργότερα, με τον Ντοναρούμα φευγάτο με προορισμό τη Μάντσεστερ Σίτι, ο αντικαταστάτης του, Λούκας Σεβαλιέ (προερχόμενος από την Λιλ αντί σαράντα εκατομμυρίων ευρώ), απέκρουσε το πέναλτι του Μίκι φαν ντε Φεν και έπαιξε κομβικό ρόλο στην κατάκτηση του ευρωπαϊκού Σούπερ κόντρα στην Τότεναμ, σε ματς που διεξήχθη Ούντινε της Ιταλίας.
Και το απόγευμα της Τετάρτης (17/12), στην Ντόχα του Κατάρ, ο Ματβιέι Σαφόνοβ, τον οποίο προτίμησε ο Λουίς Ενρίκε επειδή ο Σεβαλιέ προερχόταν από τραυματισμό, έπιασε όχι ένα (Σεβαλιέ) ούτε δύο (Ντοναρούμα), αλλά τέσσερα (!) πέναλτι κόντρα στη Φλαμένγκο, χαρίζοντας στη γαλλική ομάδα το Διηπειρωτικό Κύπελλο και την ξεχωριστή τιμή να είναι η τρίτη ομάδα που κάνει το «6 στα 6» σε ένα ημερολογιακό έτος, μετά την Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρδιόλα το 2009 και την Μπάγερν Μονάχου του Χάνζι Φλικ το 2020: Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Σούπερ Καπ Γαλλίας, Champions League, Σούπερ Καπ Ευρώπης και Διηπειρωτικό Κύπελλο.
Matvey Safonov delivered a penalty shootout masterclass 👏🧤pic.twitter.com/udDdkoD3OI
— Goals Side (@goalsside) December 18, 2025
Με τον Λουίς Ενρίκε, η Παρί μετράει το απόλυτο προκρίσεων – νικών σε διαδικασία πέναλτι με «4 στα 4», αφού τέτοιες μέρες τον Δεκέμβριο του 2024 είχε αποκλείσει τη Λανς στους «32» του Κυπέλλου Γαλλίας, με τερματοφύλακα πάλι τον Σαφόνοβ. Προτού προσγειωθεί στο Παρίσι ο «Λούτσο», η Παρί μετρούσε πέντε ήττες-αποκλεισμούς σε επτά διαδικασίες πέναλτι, από το 2010 έως το 2022!
Το καλοκαίρι, η Παρί ήταν ταλαιπωρημένη από μια επίπονη σεζόν και δεν πρόεβαλε αντίσταση στην Τσέλσι στον τελικό του νεοσύστατου Μουντιάλ Συλλόγων (3-0), γιατί διαφορετικά θα είχε το ιστορικό «7 στα 7».
Σαούλ Νίγκεθ, Πέδρο, Λέο Περέιρα και Λουίζ Αραούχο είδαν τον γκολκίπερ από το Κράσνονταρ να απλώνει τα 192 εκατοστά του κορμιού του και να ορθώνει τείχος, σε μια εμφάνιση που θύμισε τον θρυλικό Ρουμάνο Χέλμουτ Ντουκαντάμ το 1986, στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της Στεάουα Βουκουρεστίου κόντρα στην Μπαρτσελόνα.

Την αγαπημένη ομάδα του προπονητή της Παρί, το χαμόγελο του οποίου «πάγωσε» στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, όταν ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε εάν αυτή η εμφάνιση δίνει πλέον προβάδισμα στον Σαφόνοβ για να γίνει ο βασικός στη θέση του Σεβαλιέ.
«Θεωρείς ότι είναι η στιγμή για να κάνεις μια τέτοια ερώτηση; Είναι η στιγμή να είμαστε ενωμένοι. Να απολαύσουμε την κατάκτηση ενός τροπαίου. Να συγχαρούμε τους παίκτες. Και αυτούς που έπαιξαν και αυτούς που δεν έπαιξαν. Γιατί γράφουν ιστορία», απάντησε ο Ισπανός, ο οποίος πήρε πάνω του την «υπόθεση Ντοναρούμα», όταν ο Ιταλός γκολκίπερ διαπραγματευόταν την ανανέωση συμβολαίου και εντέλει έφυγε αντί 25 εκατ. ευρώ, έναν χρόνο πριν από τη λήξη της παλιότερης συμφωνίας του.
Ο Σαφόνοβ, παρότι μαθαίνει γαλλικά, δεν αρέσκεται να δίνει συνεντεύξεις. Οταν, όμως, το κάνει, συνηθίζει να είναι αποκαλυπτικός. Ττο ξεκίνημά του στην Παρί, στην οποία έφτασε το καλοκαίρι του 2024 αντί είκοσι εκατ. ευρώ από την Κράσνοντερ, ήταν ιδιαιτέρως δύσκολο.
Τόσο γιατί δεν μπορούσε εύκολα να προσαρμοστεί στους ρυθμούς της πόλης, όπου τον σόκαρε ότι τα τραπεζάκια στα μαγαζιά είναι και έξω, στον δρόμο, όσο και στις απαιτήσεις μιας ομάδας πρώτης γραμμής αλλά και επειδή, απλούστατα, δεν μπορούσε να καταλάβει τον προπονητή του!
Ο «Λούτσο» έχει αρχίσει πλέον να μιλάει γαλλικά με πολύ μεγαλύτερη ευκολία, αλλά η μητρική του γλώσσα είναι τα ισπανικά. Και, σε μια ομάδα με πολλούς Ισπανούς και κυρίως πολλούς Πορτογάλους, του είναι πολύ πιο εύκολο να εκφραστεί στα ισπανικά, κάτι που ζόριζε αρχικά τον Σαφόνοβ.

Και αν στην πρώτη του σεζόν η γλώσσα ήταν το βασικό ζήτημα, στη δεύτερη ήταν (δεν είναι πλέον;) η συμβίωση με έναν Ουκρανό συμπαίκτη, εν μέσω του πολέμου των δύο χωρών, ο οποίος αναπόφευκτα αγγίζει αμφότερους.
Ο Ιλία Ζαμπάρνι, ο οποίος αποκτήθηκε από την Μπόρνμουθ αντί 63 εκατ. ευρώ με την προοπτική να γίνει ο διάδοχος του αρχηγού Μαρκίνιος στο κέντρο της άμυνας, ξεκαθάρισε ότι δεν έχει καμία σχέση με Ρώσους, τους οποίους χαρακτήρισε «εισβολείς και καταστροφείς της ουκρανικής ελευθερίας και ανεξαρτησίας».
Αβολη, αλλά υποχρεωτική η συνύπαρξη με τον Σαφόνοβ, με τις κακές γλώσσες μάλιστα να λένε ότι το καλοκαίρι ο Ζαμπάρνι ζήτησε, για να συμφωνήσει στο να κλείσει η μεταγραφή του, να φύγει από την ομάδα ο Ρώσος τερματοφύλακας.
«Δεν πρόκειται να απαντήσω δημοσίως» ξεκαθάρισε σχετικά ο Σαφόνοβ, ο οποίος χαρακτήρισε «απογοητευτική» τη διαδικασία αναμονής για το αν θα παίξει ή θα μείνει στον πάγκο.
Πλέον, μετά το ρεσιτάλ του στο Κατάρ, το οποίο ακολούθησε δύο εξαιρετικές εμφανίσεις και στο πρωτάθλημα, του δίνουν προβάδισμα για καθιέρωση στην ενδεκάδα, παρότι δεν ήταν λίγοι, ακόμα και ο μάνατζέρ του, αυτοί που έλεγαν δημοσίως ότι το καλύτερο για τον Ματβέι θα ήταν να αποχωρήσει από την ομάδα.
Ο ίδιος, όμως, πίστευε και πιστεύει στον εαυτό του. Επέλεξε την Παρί γιατί ένιωθε το ενδιαφέρον του στο ποδόσφαιρο να έχει ατονήσει, ενθυμούμενος τα παιδικά του χρόνια, όπου ξεχώριζε πρωτίστως στην κολύμβηση, στο μπάσκετ και το τάε κβον ντο, προτού ασχοληθεί σοβαρά με το άθλημα της ασπρόμαυρης μπάλας.
Πλέον πατάει πιο γερά στα πόδια του από ποτέ, ξεπερνάει όσο καλύτερα μπορεί το γεγονός ότι δεν έχει τη δυνατότητα να παίξει σε μεγάλη διοργάνωση με την εθνική του ομάδα όσο υπάρχει ο αποκλεισμός της Ρωσίας και, όποτε έχει την ευκαιρία, πάει βόλτα με τον σκύλο του στην Αψίδα του Θριάμβου. Οχι, δεν είναι τυχαία το αγαπημένο του αξιοθέατο στο Παρίσι…
