Σας έλειψα; Δεν μπορούσα να απέχω άλλο. Με τον Τραμπ να επιχειρεί, αδιαφορώντας για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες, να υποχρεώσει το Κίεβο να υπογράψει μία επώδυνη και μη βιώσιμη εκεχειρία, με τα σύννεφα του πολέμου να πυκνώνουν πάνω από τη Βενεζουέλα, με την Ευρώπη να πασχίζει να σπάσει την εξάρτησή της και να δράσει ως αυτόνομος παίκτης στο γεωπολιτικό μπρα ντε φερ που εξελίσσεται στην ευρύτερη περιοχή της, το Pax έπρεπε να δώσει ξανά το «παρών».
Οι τελευταίες εβδομάδες έδειξαν ότι στα περισσότερα κρίσιμα ζητήματα, αλλά και στη φιλοσοφία τους, οι ΗΠΑ υπό τον σημερινό ηγέτη τους στέκονται πλέον απέναντι, όχι στο πλευρό της Ευρώπης. Η ευρωατλαντική συμμαχία, την οποία οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να επικαλούνται όπως ο ακρωτηριασμένος που ακόμα νιώθει το κομμένο άκρο του, είναι αυτή τη στιγμή λειτουργικά νεκρή. Οι επόμενοι μήνες, ξεκινώντας από τη Σύνοδο Κορυφής που αρχίζει σήμερα στις Βρυξέλλες, θα δείξουν αν έλαβε, επιτέλους, το μήνυμα – και αν θα δράσει με τη δέουσα αίσθηση του επείγοντος.
• Θέλετε να πούμε κι άλλα; Γράψτε μου στο [email protected] ή ακολουθήστε με στο Bluesky (@yanpal.bsky.social).
• ΤΕΙΧΟΣ ΑΜΥΝΑΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ.
Το φάσμα της ουκρανικής συνθηκολόγησης έμοιαζε ξανά να απομακρύνεται αυτήν την εβδομάδα για την Ουκρανία, παρά τις αλλοπρόσαλλες προσπάθειες του Τραμπ σε αυτήν την κατεύθυνση. Μετά από δύο μέρες συναντήσεων στο Βερολίνο μεταξύ Ευρωπαίων ηγετών και κορυφαίων αξιωματούχων, του προέδρου Ζελένσκι και του διδύμου των Αμερικανών «μεσιτών της ειρήνης», Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, οι Ευρωπαίοι εξέδωσαν το βράδυ της Δευτέρας ένα ανακοινωθέν που εκφράζει τη νέα κοινή θέση (για πόσο καιρό άραγε θα είναι κοινή;) των ΗΠΑ και της Ευρώπης για την επίτευξη μίας βιώσιμης ειρήνης.
Το ανακοινωθέν, φυσικά, περιλάμβανε πολλά που απορρίπτει χωρίς δεύτερη κουβέντα το Κρεμλίνο – για παράδειγμα την παρουσία ευρωπαϊκών στρατευμάτων σε ουκρανικό έδαφος για την αστυνόμευση της ενδεχόμενης εκεχειρίας και την εμπλοκή των ΗΠΑ στην αποτροπή μελλοντικών επιθέσεων της Ρωσίας. Ο ρωσικός Τύπος την Τρίτη ήδη εξέφραζε έντονο σκεπτικισμό απέναντι στη νέα τροπή στις διαπραγματεύσεις. Χθες, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έδειξε ακόμα μία φορά το φιλειρηνικό του πρόσωπο, λέγοντας ότι η Ρωσία δεν θα υποχωρήσει από την αποστολή της να «απελευθερώσει τα ιστορικά της εδάφη» και προβλέποντας ότι τα ευρωπαϊκά «γουρούνια» που στηρίζουν την Ουκρανία θα χάσουν σύντομα την εξουσία.
Η ελπίδα των Ευρωπαίων τώρα είναι ότι ο Τραμπ θα επιρρίψει την ευθύνη για τη νέα εμπλοκή στη Μόσχα και θα αποστασιοποιηθεί, χωρίς να διακόψει την παροχή πληροφοριών και αμυντικών συστημάτων (αγορασμένων από τα μέλη του ΝΑΤΟ) που παίζουν ζωτικό ρόλο στην ουκρανική άμυνα.
• MAKE-OR-BREAK ΣΥΝΟΔΟΣ.
Μετά το Βερολίνο, το επίκεντρο του ενδιαφέροντος στο Ουκρανικό μεταφέρεται στις Βρυξέλλες, όπου ξεκινά σήμερα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο οποίο θα κριθεί η τύχη του «δανείου επανορθώσεων» που έχει προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χορηγηθεί στο Κίεβο. Το δάνειο, ύψους έως και 210 δισ. ευρώ, θα αξιοποιήσει τα μετρητά που έχουν προκύψει από τα παγωμένα σε ευρωπαϊκό έδαφος περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας. Η Ουκρανία θα έχει υποχρέωση να το αποπληρώσει μόνο αν λάβει πολεμικές επανορθώσεις από τη Ρωσία μετά το τέλος του πολέμου.
Καινοφανής και τεχνικά περίπλοκη, η ιδέα του δανείου επανορθώσεων είναι η μόνη που μπορεί να πετύχει την παροχή μεγάλης κλίμακας χρηματοδότησης στην Ουκρανία χωρίς να επιβαρύνει περαιτέρω το ήδη διογκούμενο χρέος της και χωρίς να προσκρούει στις αντιρρήσεις των ρωσόφιλων ηγετών της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας, ή στα δημοσιονομικά όρια ήδη υπερχρεωμένων κρατών-μελών.
Παρ’ ολ’ αυτά, με το Βέλγιο (όπου διακρατείται σχεδόν το 90% των ρωσικών κεφαλαίων) να παραμένει εξαιρετικά διστακτικό να υιοθετήσει το μέτρο, παρά τις εγγυήσεις της Κομισιόν, παραμένει άγνωστο αν η Σύνοδος θα οδηγήσει στην κρίσιμη συμφωνία. Η επίτευξή της θα στείλει ισχυρό μήνυμα στον Πούτιν ότι η Ουκρανία θα συνεχίσει τη μάχη – και στον Τραμπ ότι η Ευρώπη μπορεί να επιδείξει πυγμή και να δείξει το γεωπολιτικό της εκτόπισμα. Αν οι διαπραγματεύσεις ναυαγήσουν ξανά, όπως τον Οκτώβριο, η Ε.Ε. θα επιβεβαιώσει την πρόσφατη μομφή του Αμερικανού προέδρου ότι «οι Ευρωπαίοι όλο μιλάνε, αλλά δεν καταφέρνουν τίποτα».
• ΝΕΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ.
Ενώ διαπραγματεύονται για το αν θα υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον Τραμπ και τον Πούτιν, οι Ευρωπαίοι έλαβαν την περασμένη εβδομάδα ακόμα μία υπενθύμιση, ότι ο κατευνασμός δεν φέρνει αποτέλεσμα απέναντι σε αυτόν τον Λευκό Οίκο. Την Τρίτη, το γραφείο του εμπορικού αντιπροσώπου των ΗΠΑ απείλησε επισήμως την Ε.Ε. και τα μέλη της ότι θα ληφθούν αντίποινα κατά ευρωπαϊκών εταιρειών παροχής υπηρεσιών που δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ –απαρίθμησε μάλιστα μερικές– εξαιτίας της επιμονής των Ευρωπαίων σε «μεροληπτικές και παρενοχλητικές αγωγές, φόρους, πρόστιμα και οδηγίες κατά παρόχων υπηρεσιών των ΗΠΑ». Η ανακοίνωση ήλθε λίγες μέρες μετά την έξαλλη –και εντελώς εκτός τόπου και χρόνου– αντίδραση των Αμερικανών (υπουργών, νομοθετών και άλλων) στο πρόστιμο 120 εκατομμυρίων ευρώ που επέβαλαν οι Βρυξέλλες στο X του Ελον Μασκ για κατάφωρη παραβίαση της ενωσιακής ψηφιακής νομοθεσίας.
Ηταν στο απώτερο παρελθόν του περασμένου Αυγούστου, αλλά κάτι θυμάμαι να λένε αξιωματούχοι της Ε.Ε. περί της ανάγκης υπογραφής εκείνης της μονόπλευρης εις βάρος της Ενωσης εμπορικής συμφωνίας με τον Τραμπ, γιατί, λέει, θα τον κρατούσε στη σωστή πλευρά στο Ουκρανικό, ενώ θωράκιζε το πλαίσιο ψηφιακής ρύθμισης της Ενωσης έναντι των ενστάσεων των ΗΠΑ. Ευχές για μία λιγότερη αφελή Ευρώπη το 2026!
• ΜΑΔΩΝΤΑΣ ΤΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ.
Ενα άλλο μέτωπο που δεν παρέμεινε ήσυχο τις εβδομάδες της απουσίας μου ήταν αυτό της Βενεζουέλας. Είδαμε κι άλλα χτυπήματα κατά ταχύπλοων που μετέφεραν (σύμφωνα με την κυβέρνηση Τραμπ) «ναρκοτρομοκράτες», τον υπουργό Αμυνας Πιτ Χέγκσεθ να βρίσκεται στριμωγμένος εξαιτίας των αποκαλύψεων για το δεύτερο χτύπημα στην πρώτη τέτοια επιχείρηση, κατά ναυαγών, και την κατάσχεση από το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό ενός τεράστιου δεξαμενόπλοιου που μετέφερε πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα στη σύμμαχο Κούβα.
Το βράδυ της Τρίτης, με μία από τις συνήθεις, ψύχραιμες αναρτήσεις του, ο Τραμπ ανακοίνωσε την πλήρη απαγόρευση πρόσβασης στη Βενεζουέλα και αναχώρησης από αυτήν δεξαμενόπλοιων που βρίσκονται υπό καθεστώς κυρώσεων. Πιστός στο όραμα της αναβίωσης του Δόγματος Μονρόε on steroids, ο Τραμπ κατηγόρησε το καθεστώς Μαδούρο ότι έχει καταληστεύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και το απείλησε ξανά ότι «θα υποστεί ένα σοκ που δεν έχει ξαναδεί όμοιό του», αν δεν επιστρέψει τα κλεμμένα. Η ανάρτηση οδήγησε αύξηση των διεθνών τιμών του πετρελαίου. (H Chevron, πάντως, συνέχισε να κάνει απερίσπαστη τη δουλειά της στη Βενεζουέλα.)
Νωρίτερα την Τρίτη, ο Χέγκσεθ και ο υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Μάρκο Ρούμπιο ενημέρωσαν τα μέλη του Κογκρέσου πίσω από κλειστές πόρτες για τη στρατηγική της κυβέρνησης σχετικά με το καθεστώς Μαδούρο. Ο Χέγκσεθ ξεκαθάρισε ότι δεν θα δημοσιοποιήσει το πλήρες οπτικοακουστικό υλικό σχετικά με το επίμαχο δεύτερο χτύπημα στις 2 Σεπτεμβρίου – και δεν θα το δουν καν όλα τα μέλη του Κογκρέσο. Η στάση του αυτή πλέον προκαλεί την αντίδραση σημαντικών Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία.
Λίγο πριν από τα απόρρητα briefings στο Καπιτώλιο, το Reuters σημείωνε: «Οι στόχοι του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ παραμένουν ασαφείς σε πολλούς νομοθέτες, ακόμη και μετά από 3,5 μήνες, περισσότερα από 20 θανατηφόρα χτυπήματα των ΗΠΑ σε σκάφη στα ανοιχτά του έθνους της Νότιας Αμερικής και μια μαζική συσσώρευση στρατιωτικής δύναμης στην Καραϊβική». Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι μεταξύ των οντοτήτων της Βενεζουέλας που έχει χαρακτηρίσει ως τρομοκρατικές η Ουάσιγκτον είναι και η Cartel de los Soles, που δεν είναι καν κάποια δομημένη οργάνωση, αλλά ένας «χαλαρά ορισμένος όρος που αναδύθηκε τη δεκαετία του ’90 και αναφέρεται σε οποιονδήποτε Βενεζουελάνο αξιωματούχο φέρεται να έχει διασυνδέσεις με τα ναρκωτικά».
Οι New York Times, από την πλευρά τους, έχουν μία αρκετά συγκεκριμένη ιδέα για το τι προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Τραμπ. Σε εκτενές ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε την Τρίτη, σημειώνουν ότι «στο παρασκήνιο, αξιωματούχοι της κυβέρνησης [των ΗΠΑ] έχουν εστιάσει έντονα στα αποθέματα πετρελαίου της Βενεζουέλας, τα μεγαλύτερα στον κόσμο». Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας και βραβευθείσα με το φετινό Νόμπελ Ειρήνης, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, δεν χάνει ευκαιρία να δελεάζει την αμερικανική κυβέρνηση και την πετρελαιοβιομηχανία με τα αμύθητα πλούτη στα οποία θα έχουν πρόσβαση αν φύγει από τη μέση ο Μαδούρο. Ο ίδιος ο Τραμπ αναφέρθηκε επανειλημμένως στην ανάρτησή του στο πετρέλαιο που «έκλεψε», υποτίθεται, η Βενεζουέλα από τις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με το Politico, οι άνθρωποι του Τραμπ έχουν ήδη έρθει σε επαφή με τις μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές για να διερευνήσουν το ενδιαφέρον τους να επιστρέψουν στη Βενεζουέλα αν πέσει το καθεστώς Μαδούρο. Η απάντηση, προς το παρόν, είναι ένα ρητό «όχι».
• ΘΡΙΛΕΡ ΜΕ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ.
Στο εσωτερικό μέτωπο, η πιο σημαντική εξέλιξη της εβδομάδας αφορούσε την ψηφοφορία για τα ιατρικά ασφάλιστρα – ένα πολιτικά εκρηκτικό ζήτημα σε μία εποχή που το κόστος ζωής έχει αναχθεί σε κορυφαία προτεραιότητα των Αμερικανών. Λίγο background: το 2021, επί Τζο Μπάιντεν, ψηφίστηκαν φοροαπαλλαγές που περιορίζουν το κόστος των ασφαλίστρων στο 8,5% του εισοδήματος του δικαιούχου. Οι φοροαπαλλαγές (tax credits) θα εκπνεύσουν στο τέλος του έτους, οδηγώντας σε διπλασιασμό του ύψους των ασφαλίστρων κατά μέσο όρο για τα 22 εκατομμύρια των Αμερικανών που έχουν κάλυψη χάρη στο Affordable Care Act (ευρύτερα γνωστό ως Obamacare).
Το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο του πρόσφατου shutdown, με τους Δημοκρατικούς να απαιτούν παράταση των φοροαπαλλαγών για να συναινέσουν στη επανέναρξη λειτουργίας του ομοσπονδιακού κράτους. Τελικά, το shutdown έληξε χωρίς συμφωνία για την παράταση. Τις τελευταίες εβδομάδες, οι Ρεπουμπλικανοί διαπραγματεύονταν μεταξύ τους για να φέρουν προς ψήφιση κάποιο νομοσχέδιο που να μετριάζει έστω τις συντριπτικές συνέπειες που θα έχει η εκτόξευση των ασφαλίστρων.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν· χθες, τέσσερις Ρεπουμπλικανοί συνέπραξαν με το σύνολο των Δημοκρατικών στη Βουλή ώστε να εγκριθεί αίτημα (discharge petition) για να τεθεί στην ολομέλεια νομοσχέδιο που προβλέπει την τριετή παράταση των φοροαπαλλαγών.
Βάσει των κανόνων της Βουλής, ωστόσο, το νομοσχέδιο δεν θα τεθεί σε ψηφοφορία πριν από τη δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου, που σημαίνει ότι θα έχει ήδη επέλθει η αύξηση των ασφαλίστρων. Επίσης, η ενδεχόμενη έγκρισή του από τη Βουλή δεν συνεπάγεται και θεσμοθέτηση. Πρέπει να περάσει και από τη Γερουσία, η οποία μόλις την περασμένη εβδομάδα απέρριψε αντίστοιχο νομοσχέδιο για τριετή παράταση.
Η ουσία είναι μία: το θέμα αυτό, με τον Τραμπ να περιφρονεί το θέμα του κόστους ζωής μιλώντας για «απάτη των Δημοκρατικών», θα αποτελέσει βαρίδι πολλών τόνων γύρω από το λαιμό των Ρεπουμπλικανών ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του επόμενου φθινοπώρου. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και ο Αμερικανός πρόεδρος πλέον αμφιβάλλει δημοσίως για το αν το κόμμα του θα διατηρήσει τον έλεγχο της Βουλής.
Η μάχη για τον έλεγχο της Warner Brothers
• Καθώς εξελίσσεται η εταιρική τιτανομαχία Netflix – Paramount για τον έλεγχο της Warner Brothers Discovery, η τύχη ενός από τα assets της πολύφερνης νύφης συγκεντρώνει ειδικό ενδιαφέρον για όσους νοιάζονται για το μέλλον της πολυφωνίας στο αμερικανικό μιντιακό τοπίο: του CNN.
• Στην πρόταση του Netflix, που έγινε αποδεκτή από τη Warner πριν ο Ντέιβιντ Ελισον εξαπολύσει τη δική του πρόταση επιθετικής εξαγοράς, δεν περιλαμβανόταν το κανάλι. Η Paramount του Ελισον θέλει να το αποκτήσει και αυτό.
• Ενας από τους έντονα ενδιαφερομένους για το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς του τηλεοπτικού δικτύου είναι ο ίδιος ο Τραμπ, ο οποίος στις 10 Δεκεμβρίου χαρακτήρισε «επαίσχυντα» τα στελέχη που το διοικούν και δήλωσε ότι είναι «επιτακτική ανάγκη να πουληθεί το CNN». Αφησε μάλιστα ανοιχτό το ενδεχόμενο να εμπλακεί ο ίδιος στην υπόθεση. Η μάχη για τον έλεγχο της Warner Brothers Discovery και του CNN αποκτά σχεδόν υπαρξιακό χαρακτήρα για την ελευθεροτυπία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
40 δολάρια το βαρέλι
Εν μέσω όλης της συζήτησης για την οικονομική δυνατότητα της Ουκρανίας να συνεχίσει τον πόλεμο, το πιο κρίσιμο μέγεθος για τη βιωσιμότητα της ρωσικής πολεμικής μηχανής κινείται σιωπηλά σε ολέθρια για τον Πούτιν κατεύθυνση: όπως μετέδιδε την Τρίτη το Bloomberg, η τιμή εξαγωγής του ρωσικού πετρελαίου έπεσε αυτήν την εβδομάδα στα χαμηλότερα επίπεδα από την αρχή της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» τον Φεβρουάριο του 2022. Συγκεκριμένα, τα φορτία που εξάγονται από τη Βαλτική, τη Μαύρη Θάλασσα και το ανατολικό λιμάνι του Κοζμίνο κυμαίνονται πλέον οριακά πάνω από τα 40 δολάρια το βαρέλι. Πρόκειται για μείωση της τάξης του 28% τους τελευταίους τρεις μήνες, με τις αμερικανικές κυρώσεις στη Rosneft και τη Lukoil να έχουν συμβάλει στην τάση.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ PAX TRUMPIANA
«Παρά τις πολύωρες διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ουκρανίας, της Ευρώπης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας τις τελευταίες εβδομάδες –και παρ’ όλη την «πρόοδο» που έχει επιτευχθεί– η προοπτική τερματισμού του πολέμου δεν είναι πιο κοντά σήμερα από ό,τι ήταν τους προηγούμενους μήνες ή και χρόνια. Ο λόγος είναι απλός: η Ρωσία επιδιώκει την άνευ όρων υποταγή της Ουκρανίας και είναι αποφασισμένη να το πετύχει με τη δύναμη των όπλων εάν χρειαστεί. Η Ουκρανία είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, αποφασισμένη να διασφαλίσει την κυριαρχία και την πολιτική της ανεξαρτησία.
Ο Τραμπ είναι απογοητευμένος που οι προσπάθειές του να τερματίσει τον πόλεμο δεν απέδωσαν καρπούς – παρά τον συχνό ισχυρισμό του προεκλογικά ότι θα τον τελείωνε σε μια μέρα. Αντί να του πουν την αλήθεια –ότι κάνει λάθος για τον πόλεμο και δεν καταλαβαίνει την προέλευσή του ή πώς να τον τερματίσει–, η Ουκρανία και η Ρωσία συμμετέχουν σε διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες για έναν μόνο λόγο: για να τον πείσουν ότι οι ίδιες είναι έτοιμες να τερματίσουν τον πόλεμο, αλλά η άλλη πλευρά δεν το κάνει. Η Ευρώπη συμμετέχει κι αυτή στο παιχνίδι, πεπεισμένη ότι η επίδειξη δέσμευσης για την ειρήνη είναι απαραίτητη για να κρατήσει τον Τραμπ στο πλευρό της.
Τίποτα από αυτά, ωστόσο, δεν θα φέρει το τέλος του πολέμου πιο κοντά».
– ΑΪΒΟ ΝΤΑΑΛΝΤΕΡ, senior fellow στο Κέντρο Belfer του Χάρβαρντ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤ
❗Στο ρεπορτάζ της εβδομάδας –ίσως και της χρονιάς–, η Σούζι Γουάιλς, προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, μιλά απροσδόκητα ειλικρινά στο Vanity Fair για τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας Τραμπ, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι ο πρόεδρος «έχει την προσωπικότητα ενός αλκοολικού» και αναγνωρίζοντας ότι έχει αποδυθεί σε μία ρεβανσιστική εκστρατεία κατά των πολιτικών του αντιπάλων
❗Απουσίαζα όταν δημοσιεύθηκε, οπότε παραθέτω εδώ τον σύνδεσμο για τη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας που δημοσίευσε στις αρχές του μήνα ο Λευκός Οίκος, προκαλώντας δικαιολογημένα οργή στην Ευρώπη
❗Ο Τομ Νίκολς του Atlantic αποδομεί το χθεσινοβραδινό διάγγελμα Τραμπ ως ενδεικτικό του διογκούμενου πανικού του καθώς η δημοτικότητά του συνεχίζει να κατρακυλά
❗Η συνέντευξη του Ντόναλντ Τραμπ στο Politico (πέρα από την επανάληψη των γνωστών ψευδών που πέρασαν χωρίς αμφισβήτηση) έβγαλε σειρά ειδήσεων – από την άκρως υποτιμητική του άποψη για την ηγεσία της Ευρώπης έως το άριστα με πολλούς τόνους με το οποίο βαθμολογεί τις επιδόσεις του στη διαχείριση της οικονομίας
❗Ο Μάθιου Ιγκλέσιας θέτει το πιο κρίσιμο ερώτημα για το πολιτικό μέλλον (και τις προοπτικές της δημοκρατικής διακυβέρνησης) στις ΗΠΑ: θα μπορέσει ο Τζέι Ντι Βανς να αναπαραγάγει την προσωπολατρία που απολαμβάνει ο Τραμπ ως ηγέτης του MAGA;
❗Είναι πολύ νωρίς για το 2028, άλλα δύο από τους πιο πιθανούς διεκδικητές του χρίσματος των Δημοκρατικών για την προεδρία μίλησαν εφ’ όλης της ύλης τις προηγούμενες μέρες – ο Γκάβιν Νιούσομ στον Εζρα Κλάιν και ο Τζ. Μπ. Πρίτζκερ στο Pod Save America
❗Ο Σπένσερ Ακερμαν γράφει για την τεράστια κλιμάκωση των αμερικανικών επιχειρήσεων κατά της Σομαλίας υπό τον «πρόεδρο της ειρήνης»
