Ο Φρανσουά Γκαγιαρδό παρουσιαζόταν ως ατζέντης FIFA, αλλά στην πραγματικότητα ήταν… κομμωτής. Εγινε viral στην Ισπανία για τη συμμετοχή του σε τηλεοπτική αθλητική εκπομπή με τίτλο «Chiringuito», στην οποία ανά τακτά χρονικά διαστήματα αποκάλυπτε μεταγραφές ή συμφωνίες που επρόκειτο να γίνουν άμεσα.
Παρότι καθιέρωσε τη φράση «και αν δεν ισχύει, διάψευσέ το!» κοιτώντας την κάμερα, η πλειονότητα των «ειδήσεων» που έδινε δεν επιβεβαιώνονταν, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται, από ένα σημείο και μετά, ως μια γραφική περίπτωση.
Σε μια περίπτωση, όμως, καταδικάστηκε σε φυλάκιση επειδή κρίθηκε ένοχος για απάτη, παίρνοντας από άλλο συμμετέχοντα στην εκπομπή 21.000 ευρώ για υποτιθέμενες επενδύσεις, επιστρέφοντάς του μόνο τις 9.000.
Αφού πέρασε και από το κελί, ο Φρανθίσκο Γκαγιάρδο Οχέδα, όπως είναι το κανονικό όνομά του, επιστρέφει στο προσκήνιο με μια «αποκάλυψη» που είναι τόσο… σοβαρή που έγινε θέμα περισσότερο εκτός Ισπανίας, παρότι αφορά έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους της χώρας.
Σύμφωνα, λοιπόν, με «αποκλειστικό» του Γκαγιαρδό, ο πρίγκιπας και πρωθυπουργός της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν Αμπντουλαζίζ Αλ Σαούντ, προσφέρει… δέκα δισεκατομμύρια ευρώ για να αγοράσει την Μπαρτσελόνα!
Ακόμα και αν υπάρξει συνεργασία των «μπλαουγκράνα» με τους Σαουδάραβες, αφού ο καταλανικός σύλλογος πνίγεται στα χρέη (πάνω από 1,5 δισ. ευρώ) και έχει ανάγκη συνεχών οικονομικών «ενέσεων», αυτή η ιστορική αγοραπωλησία δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.
Η Μπαρτσελόνα, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Αθλέτικ Μπιλμπάο και η Οσασούνα, είναι εταιρεία λαϊκής βάσεως, ανήκει δηλαδή στα μέλη της και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, έστω και αν η Ρεάλ, μέσω του προέδρου Φλορεντίνο Πέρεθ, επιχείρησε (ανεπιτυχώς) να πείσει τα μέλη να βγει προς πώληση ένα μικρό κομμάτι του συλλόγου, ώστε να έχει μια επιπλέον οικονομική στήριξη.
Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να διαψεύσει κάποιος τον Γκαγιαρδό, έστω και αν είναι αλήθεια ότι το Δημόσιο Επενδυτικό Fund (PIF) της Σαουδικής Αραβίας έχει επενδύσει τεράστια ποσά για την προβολή της χώρας μέσω του αθλητισμού και ενόψει της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2034, αποκτώντας μεταξύ άλλων το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της Νιουκάστλ.
Και, παρότι τα χρήματα του PIF δείχνουν (και ενδεχομένως είναι) ατελείωτα, εδώ και ενάμιση χρόνο η στρατηγική του γύρω από το ποδόσφαιρο δείχνει να έχει αλλάξει σημαντικά, επιτρέποντας αρχικά την είσοδο ξένων επενδυτών στη Saudi Pro League, ενώ ξεκίνησε η διαδικασία πώλησης των τεσσάρων κορυφαίων συλλόγων, οι οποίοι ανήκουν κατά 75% στον PIF και κατά 25% στους φιλάθλους: Αλ Χιλάλ, Αλ Ιτιχάντ, Αλ Νασρ και Αλ Αχλί.
Η τοπική πετρελαϊκή Aramco μπήκε στην Αλ Καντσία, την «ανέβασε» από τη δεύτερη κατηγορία και πλέον είναι μία από τις καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος. Η ΝΕΟΜ, η οικολογική πόλη που χτίζεται στη Σαουδική Αραβία, έχει μπει και αυτή δυνατά, ενώ η αμερικανική Harburg Group έκανε δική της την Αλ Κολούντ, τον πρώτο σύλλογο της χώρας που ανήκει αποκλειστικά σε ξένους επενδυτές.
Οι προϋπολογισμοί που ξέφυγαν και η πτώση στην τιμή του πετρελαίου καθιστούν απαραίτητη την είσοδο επενδυτών και η Αλ Χιλάλ, η κορυφαία ομάδα της ηπείρου με τέσσερα Champions League Ασίας και άλλες πέντε συμμετοχές σε τελικό, ετοιμάζεται να ιδιωτικοποιηθεί 100%.
Ο Αλουαλίντ μπιν Ταλάλ, ιδιοκτήτης της Kingdom Holding Company και μέλος της βασιλικής οικογένειας, έκανε πρόταση ύψους 1,7 δισ. ευρώ για να αγοράσει την ομάδα της οποίας είναι φίλαθλος από μικρό παιδί.
Η επικείμενη πώληση του πιο ισχυρού ποδοσφαιρικού συλλόγου της χώρας αλλάζει τα δεδομένα και, ξεκάθαρα, δείχνει τον δρόμο για τους υπόλοιπους συλλόγους, προκειμένου να αποχωρήσουν από το PIF και να ανήκουν σε πανίσχυρους Σαουδάραβες (και όχι μόνο) επιχειρηματίες.
Διαχρονικά, ο Αλουαλίντ μπιν Ταλάλ έδινε ανά τακτά χρονικά διαστήματα χρήματα για να βοηθάει κυρίως στην απόκτηση ποδοσφαιριστών, ενώ είχε παραχωρήσει ένα από τα ιδιωτικά του τζετ για να ταξιδέψει στη χώρα ο Νεϊμάρ, η μεταγραφή του οποίου στην Παρί Σεν Ζερμέν είχε φτάσει τα 90 εκατ. ευρώ.
Μετά τις επενδύσεις-μαμούθ σε παίκτες όπως ο «Νέι», αλλά κυρίως ο Κριστιάνο Ρονάλντο (Αλ Νασρ) και ο Καρίμ Μπενζεμά (Αλ Ιτιχάντ), εσχάτως οι σύλλογοι έχουν κλείσει την κάνουλα, εν αναμονή της εισόδου της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Ο Κριστιάνο, η μεταγραφή του οποίου αποτέλεσε το εφαλτήριο και το έναυσμα για την εκτόξευση του ποδοσφαίρου στη χώρα, δεν αποκλείεται να γίνει στο όχι πολύ μακρινό μέλλον ο μεγαλομέτοχος της Αλ Νασρ, όταν δηλαδή αποφασίσει να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.
Εσχάτως, οι ομάδες επενδύουν πρωτίστως σε νεαρότερους ποδοσφαιριστές, κάτι που φαίνεται να λειτουργεί, όπως συνέβη για παράδειγμα με τον Ζοάο Φέλιξ, ο οποίος κάνει καταπληκτική σεζόν στην Αλ Νασρ, στο πλευρό του «CR7».
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα πάψουν οι μεγάλες επενδύσεις σε εγνωσμένης αξίας σταρ. Μεγάλος στόχος παραμένει ο Μοχάμεντ Σαλάχ, το μέλλον του οποίου στη Λίβερπουλ παραμένει αβέβαιο.
Παρότι, άλλωστε, φαίνεται πως ο Αιγύπτιος επιθετικός τα βρήκε με τον προπονητή του Αρνε Σλοτ, ένας ειδικός στο να διαβάζει τη γλώσσα του σώματος, ονόματι Ντάρεν Στάντον, δεν άφησε πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.
Βλέποντας πως αποχαιρετούσε ο Σαλάχ τους φιλάθλους στο «Ανφιλντ» μετά το ματς με την Μπράιτον, αφού ενσωματώνεται στην εθνική ομάδα ενόψει του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, ο Στάντον υποστήριξε ότι «ο Μοχάμεντ Σαλάχ φαινόταν πολύ, πολύ συναισθηματικά φορτισμένος μετά τον αγώνα με την Μπράιτον. Νομίζω ότι ήταν σχεδόν σαν επιτάφιος. Δεν νομίζω ότι θα τον ξαναδούμε, για να είμαι ειλικρινής». Και αν δεν ισχύει, διάψευσέ το!
