Μας χωρίζουν 189 ημέρες από τη σέντρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό, με την κλήρωση της φάσης ομίλων, η οποία λαμβάνει χώρα το απόγευμα της Παρασκευής (05/12) στην Ουάσιγκτον, να λειτουργεί ως το ιδανικό ορεκτικό ενόψει του Μουντιάλ με ρεκόρ ομάδων (48).
Αυτή η διεύρυνση των συμμετεχόντων έχει δώσει την ευκαιρία, κατ’ αρχάς, σε τέσσερις πρωτάρες (Ιορδανία, Κουρασάι, Ουζμπεκιστάν και Πράσινο Ακρωτήρι) να περιμένουν πώς και πώς αυτό το μεγάλο ραντεβού, αλλά και σε άλλες τέσσερις (Αϊτή, Αυστρία, Νορβηγία, Σκωτία) να επιστρέφουν μετά από δεκαετίες στην διεθνή σκηνή.
Το 2006, η εθνική ομάδα του Τρινιντάντ και Τομπάγκο βίωσε στα γήπεδα της Γερμανίας αυτήν τη γλυκιά πρώτη φορά της συμμετοχής στην κορυφαία διοργάνωση του κόσμου σε εθνικό επίπεδο.
Ο Νιλ Σάκα Χίσλοπ, παρότι γεννήθηκε στα περίχωρα του Λονδίνου, πιτσιρικάς έπαιξε στις μικρές εθνικές ομάδες της Αγγλίας και σε ανύποπτο χρόνο δήλωνε ότι προτιμούσε να παίξει στην εθνική Ανδρών των «τριών λιονταριών», έζησε τη μουντιαλική εμπειρία (λόγω καταγωγής των γονιών του) με την εθνική ομάδα του νησιού της Καραϊβικής με το 1,5 εκατομμύριο κατοίκους.
Στον αγώνα της πρεμιέρας με τη Σουηδία, ο βασικός τερματοφύλακας Κέλβιν Τζακ τραυματίστηκε στην προθέρμανση. Ο Χίσλοπ ξεκίνησε κάτω από τα δοκάρια της δεύτερης πατρίδας του, κράτησε το μηδέν (0-0) και αργότερα, αρθρογραφώντας σχετικά στους «Times», χαρακτήρισε αυτή τη στιγμή ως «την πιο περήφανη ημέρα της καριέρας μου».
Μια αξιοπρεπέστατη καριέρα που κύλησε πρωτίστως στα αγγλικά γήπεδα με Ρέντινγκ, Νιουκάστλ (δύο φορές άγγιξε το πρωτάθλημα, με προπονητή τον Κέβιν Κίγκαν), Γουέστ Χαμ (δις) και Πόρτσμουθ, προτού κλείσει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, στο Ντάλας, όταν ο Χίσλοπ ήταν πλέον 37 ετών.
Οταν κρέμασε τα γάντια του, έγινε ένας από τους πλέον αξιόλογους αρθρογράφους και τηλεοπτικούς σχολιαστές, παίρνοντας μάλιστα και συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες του χώρου, όπως ο Ζοσέ Μουρίνιο ή ο άλλοτε προπονητής του στην Πόρτσμουθ, Χάρι Ρέντναπ.
Τον Ιούλιο του 2023, ενώ εργαζόταν ως σχολιαστής σε έναν φιλικό αγώνα της Μίλαν με τη Ρεάλ Μαδρίτης στο «Rose Bowl» στην Πασαντίνα της Καλιφόρνιας, το οποίο το 1994 φιλοξένησε τον τελικό του Μουντιάλ μεταξύ Βραζιλίας και Ιταλίας, κατέρρευσε λίγα λεπτά πριν από την έναρξη.
Εμφανίστηκε καθησυχαστικός ότι ήταν μια προσωρινή αδιαθεσία, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν κάτι πιο σοβαρό. Τον Δεκέμβριο του 2024 προχώρησε σε ριζική προστατεκτομή για να αντιμετωπίσει μια επιθετικής μορφής καρκίνου, ο οποίος πλέον έχει κάνει μετάσταση στο πυελικό οστό.
Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας και πατέρας πέντε παιδιών αποκάλυψε ότι τους τελευταίους δύο μήνες έκανε ακτινοθεραπείες και συνεχίζει να δίνει τη μάχη του για να κρατηθεί στη ζωή, για να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπάει και, κυρίως, να δει την οικογένειά του να μεγαλώνει.
«Το ταξίδι συνεχίζεται», ανέφερε σε μήνυμά του στο προφίλ του στο Instagram ο Χίσλοπ, ο οποίος έσπευσε να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στους άνδρες με καταγωγή από Αφρική και Καραϊβική, γιατί οι σχετικές έρευνες δείχνουν ότι ένας στους τέσσερις προσβάλλεται από καρκίνο του προστάτη, ενώ η αναλογία για τους άνδρες με ευρωπαϊκή καταγωγή είναι ένας στους οκτώ.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Επιτρέψτε μου να μιλήσω στην κοινότητά μου, στους ανθρώπους μου. Σας παρακαλώ, κάντε εξετάσεις», ανέφερε ο 56χρονος Χίσλοπ. «Ο καρκίνος του προστάτη είναι ιάσιμος εάν εντοπιστεί νωρίς. Υπάρχουν θεραπείες. Η εξέταση σώζει ζωές και έσωσε τη δική μου», επισημαίνει, δείχνοντας αποφασισμένος και σίγουρος ότι θα βγει νικητής από την πιο δύσκολη μάχη της ζωής του.
Μια ζωή που σημαδεύτηκε από τα γήπεδα, από την οικογένεια που δημιούργησε με την αγαπημένη του Ντέσα, αλλά και τη μάχη του κατά του ρατσισμού, με τον ίδιο να βιώνει ουκ ολίγες δυσάρεστες, σχετικές εμπειρίες.
Τον φθινόπωρο του 1995, ενώ έβαζε βενζίνη στο αυτοκίνητό του λίγες ημέρες μετά τη μεταγραφή του στη Νιουκάστλ, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια παρέα πέντε – έξι νεαρών ανδρών που του επιτέθηκαν με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς.
Οταν, όμως, τον πλησίασαν (με άγριες διαθέσεις) και ένας εξ αυτών διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον νέο τερματοφύλακα της Νιουκάστλ, το μίσος μετατράπηκε σε θαυμασμό, αφού άρχισαν να τραγουδούν το όνομά του και να του ζητούν αυτόγραφα!
Εκείνη τη στιγμή ο Χίσλοπ, ο οποίος έσπευσε να φύγει γρήγορα και τρέμοντας ακόμα από τον φόβο του, συνειδητοποίησε τη δύναμη που έχει ο αθλητισμός και αποφάσισε να πρωτοστατήσει στη μάχη κατά του ρατσισμού.
Συνεργάστηκε με το ίδρυμα «Δείξε Κόκκινη Κάρτα στον Ρατσισμό», γνωρίστηκε με τον ιδρυτή και εκτελεστικό διευθυντή Γκεντ Γκρέμπι, το στηρίζει έκτοτε με όλες του τις δυνάμεις και, μάλιστα, είναι ο επίτιμος πρόεδρος.
View this post on Instagram
«Αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε την ιστορία μου ως ποδοσφαιριστή για να προσπαθήσουμε να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο. Από εκείνη τη στιγμή, αρχίσαμε να επισκεπτόμαστε σχολεία στην περιοχή, όπου μοιραζόμουν τις εμπειρίες μου και το μήνυμα που περάσαμε ήταν πολύ δυνατό», εξηγεί.
Τριάντα χρόνια μετά, δυστυχώς, ο ρατσισμός δίνει ακόμα έντονο «παρών», αλλά ο Χίσλοπ δεν πτοείται. «Εχουμε γίνει το μεγαλύτερο αντιρατσιστικό φιλανθρωπικό – εκπαιδευτικό ίδρυμα στο Ηνωμένο Βασίλειο και αυτό με γεμίζει περηφάνεια», επισημαίνει ο παλαίμαχος γκολκίπερ, ο οποίος στο ξεκίνημα είχε υποσχεθεί στα παιδιά του να τους προσφέρει έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό.
Ηταν ένας ιδεαλιστής, ενδεχομένως ένας ονειροπόλος. Πλέον έχει συνειδητοποιήσει ότι αυτός ο αγώνας δεν είναι κούρσα εκατό μέτρων, αλλά ένας μαραθώνιος που απαιτεί υπομονή και επιμονή. Οπως, δηλαδή, και η προσωπική του μάχη με τον καρκίνο. Οπως, όμως, έδειξε «Κόκκινη κάρτα» στον ρατσισμό, έτσι σκοπεύει να κάνει με την ασθένεια που απειλεί τη ζωή του.
